Visual Browsing

Pascal Bruckner: «Αμερικανοί, ζητήστε άσυλο στη Γαλλία»

Pascal Bruckner
Pascal Bruckner © Wikimedia Commons
Ανοιχτή επιστολή του γάλλου συγγραφέα στους αμερικανούς φίλους
  • A-
  • A+
0
Ο Pascal Bruckner καλεί στη Γαλλία τους Αμερικανούς που θέλουν να ζήσουν σαν άνθρωποι, ελεύθεροι από ταμπέλες και ψυχοδράματα

Το περασμένο Σάββατο ο γνωστός Γάλλος συγγραφέας Pascal Bruckner δημοσίευσε ανοιχτή επιστολή προσκαλώντας στη Γαλλία τους Αμερικανούς που υποφέρουν στο περιβάλλον της πολιτικής ορθότητας στη χώρα τους. «Ελάτε στη Γαλλία όπου ξέρουμε την τέχνη της ζωής και του διαλόγου ανάμεσα στα φύλα» γράφει ο Bruckner, αν και δεν κρύβει την ανησυχία του για την εισαγωγή σκοταδιστικών ιδεολογημάτων από τις ΗΠΑ.

«Το 1984», γράφει στην επιστολή, «γνώρισα στο Παρίσι τον Αφρο-αμερικανό συγγραφέα James Baldwin, που είχε εγκατασταθεί στη Γαλλία από το 1948 (όπως ο Richard Wright το 1946, ο Chester Himes το 1953 και ο Sidney Bechet το 1949), η οποία επαναλάμβανε συχνά ότι του είχε σώσει τη ζωή. Στη Γαλλία κανείς δεν ενδιαφερόταν για το χρώμα του δέρματός του και γι’ αυτό που αργότερα ονομάστηκε “σεξουαλικός προσανατολισμός”». Πράγματι, στη Γαλλία, η προσωπική ζωή, η εμφάνιση και η καταγωγή δεν είχαν, μέχρι πρότινος τουλάχιστον, καμιά σημασία: όπως γράφει ο Bruckner, δεν υπάρχει «λιβιδινικός ρατσισμός» και, προτού φτάσει στην Ευρώπη το κύμα του αντιρατσιστικού σκοταδισμού, ουδείς έδινε δεκάρα για το πόσο μελαχρινός είναι κάποιος ή για το πώς κάνει σεξ.

Ακόμα παλιότερα, μια άλλη Αφρο-αμερικανίδα που πήρε τη γαλλική υπηκοότητα, η Joséphine Baker (1906-1975) -χορεύτρια, τραγουδίστρια και σόου γούμαν-, έλεγε πως όταν έφτασε στο Παρίσι το 1925 της έκανε τρομερή εντύπωση τo ότι καθόταν στα καφέ και κάποιος τη σέρβιρε, τo ότι αρρώσταινε και λευκοί γιατροί έτρεχαν να τη βοηθήσουν. Στις ΗΠΑ δεν ήταν παρά μια «Νέγρα». Όμως, η Αμερική του 2021 δεν είναι εκείνη του 1925, δεν είναι καν εκείνη του 1950. Ο Bruckner υπενθυμίζει το αυτονόητο: ότι δεν υπάρχει ανοιχτό θέμα «δικαιωμάτων» στις ΗΠΑ, το πρόβλημα έχει επιλυθεί μετά από πολλούς νικηφόρους αγώνες. Το πρόβλημα που δεν έχει επιλυθεί είναι ο μεσσιανισμός των αντι-ρατσιστών, οι οποίοι για να «σώσουν» τις έγχρωμες (η λέξη τα λέει όλα) μειονότητες επιμένουν στη διατήρηση του ρατσισμού: τον υποδαυλίζουν, θέτουν υπό δοκιμασία όλους τους πολίτες με τη ρητορική μίσους εναντίον των «λευκών» και κλειδώνουν τους ανθρώπους «σε ένα σακί φυλής, καταγωγής και κουλτούρας» από το οποίο δεν επιτρέπεται να βγουν. Σύμφωνα με τον Bruckner, αυτός ο μεσσιανισμός απειλεί τις ΗΠΑ με εμφύλιο πόλεμο, καθιστώντας ρατσιστές τους μη ρατσιστές. Ο Joe Biden βρίσκεται σε μια μέγγενη ανάμεσα στους οπαδούς του Trump και των φανατικών του αντιρατσισμού, τους Antifa και τους οπαδούς της έμφυλης ταυτότητας ως πρωταρχικής ουσίας της ύπαρξης. Αν και αυτός ο νεο-σκοταδισμός εξάγεται στην Ευρώπη, ο Bruckner καλεί όλους όσοι θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι από ταμπέλες και ψυχοδράματα να έρθουν σ’ εμάς και να ζήσουν σαν άνθρωποι, όχι σαν «μαύροι», σαν «γκέι» ή σαν «τρανς».

«Στη Γαλλία» καταλήγει ο Γάλλος συγγραφέας, «ίσως υπάρχουν μεμονωμένοι ρατσιστές: ο ρατσισμός είναι αμφίδρομος και έχει πάντοτε την τάση να γίνεται αμοιβαίος· όταν οι “μαύροι” μισούν τους “λευκούς” αναμένεται απόκριση και φαύλος κύκλος. Αλλά στη Γαλλία δεν κρίνουμε τους ανθρώπους από τα υποτιθέμενα χαρακτηριστικά της φυλής και του φύλου· τους κρίνουμε από τις αρετές τους. Δεν είμαστε προσκολλημένοι στο τυχαίο του χρώματος της επιδερμίδας. Υπάρχει πράγματι και σ’ εμάς μια θορυβώδης μειοψηφία που βλέπει τους Γάλλους αφρικανικής καταγωγής σαν “ιθαγενείς”, σαν θύματα αποικιοκρατών -αλλά η “χρωματική” ιδεολογία που έρχεται από την Αμερική, και την οποία διαδίδουν οι New York Times και η Washington Post, δεν έχει μέλλον στη Γαλλία. Αν λοιπόν νιώθετε ασφυξία στο περιβάλλον της μικρόνοιας και της λογοκρισίας, οι πόρτες μας είναι ανοιχτές. Όπως κάποτε υποδεχτήκαμε τζαζίστες, συγγραφείς, διανοουμένους που ήταν εκείνον τον καιρό θύματα του φυλετικού διαχωρισμού στις ΗΠΑ, έτσι και σήμερα θα υποδεχτούμε εσάς. Υπάρχει περισσότερη ελευθερία σε ένα οικοδομικό τετράγωνο στο Παρίσι απ’ όση υπάρχει σε ολόκληρες τις ΗΠΑ: αυτό έλεγε ο Richard Wright που ήταν σε θέση να κρίνει».

Δειτε επισης

Back to top
Το Soundtrack της Πόλης
Athens Voice 102.5