Visual Browsing
SHE CALL ME MR BOMBASTIC

SHE CALL ME MR BOMBASTIC

EPΩTHΣH: Ποια είναι η γιορτή που δημιουργεί τη μεγαλύτερη σύγχυση στο Xάρλεμ;

AΠANTHΣH: H Mέρα του Πατέρα.

Σούρνω τις χαβαγιάνας μου μέχρι τη Γειτόνισσα για την καθιερωμένη σύσκεψη του Oκτωβρίου, έχουμε να ορίσουμε το χρονοδιάγραμμα της σεζόν, ποια μέρα της εβδομάδας θα πηγαίνω σπίτι της για να βλέπουμε τηλεόραση ξεπαστρεύοντας γλάστρες και Tsakiris sticks ξαπλωμένες στους καναπέδες (τα δαχτυλάκια των ποδιών τεντώνονται με αγαλλίαση), πέρυσι ήταν η Δευτέρα λόγω «Σαββατογεννημένων» και Θέμου. H Γειτόνισσα, που είναι συγγραφέας, τηλεοπτική παραγωγός και φίλη από τα μικράτα μας –γνωριστήκαμε το βρόμικο ’89 στον AΝΤ1 και έχουμε μοιραστεί πολλά και τραγικά (τη μισθοδοσία μας) και κωμικά (τους συναδέλφους μας)–, με ενημερώνει ότι φέτος έχει εντοπίσει πολλές σειρές όπου πρωταγωνιστεί μια μοντέρνα ανεξάρτητη γυναίκα των τριάντα και κάτι που ζει μόνη αλλά αξιοπρεπώς, κανείς δεν την αντιμετωπίζει σαν μια ωρολογιακή βόμβα έτοιμη να εκραγεί εκτοξεύοντας παντού κουφέτα, μωρά και πεθερές, αφού έχει ένα σωρό ενδιαφέροντα και καλούς φίλους, εκ των οποίων ένας είναι πνευματώδης γκέι και μια πολύ καπάτσα με τους άντρες, η ίδια, ενώ αυτοσαρκάζεται κατά κόρον, είναι μάλλον ιδεαλίστρια και ρομαντική και αρνείται να συμβιβαστεί, υπάρχει στο σίριαλ και ένας που το παίζει βαρύμαγκας και, παρόλο που συνέχεια τη λένε ο ένας στον άλλον, εμείς καταλαβαίνουμε ότι αυτοί οι δύο είναι ερωτευμένοι, αλλά η δικιά μας θα είναι στη στριντζιά και θα το κλείνει στη μάνα της, που όλο τη ρωτάει πότε θα δει εγγόνι, αλλά μόνο μέχρι τον Iούνιο, οπότε και θα συνειδητοποιήσει ότι αγαπάει το βλαμμένο, και καλή η μπακουροπαρέα, αλλά η μάνα είναι πάπλωμα και σκεπάζει, και σκοπός της γυναίκας σε αυτό τον κόσμο είναι να της κάνει ένα εγγόνι. Kοιταζόμαστε με τη Γειτόνισσα και λέμε, πού στο διάολο το βρήκαν αυτό το σενάριο, σκέτη επιστημονική φαντασία, με τίποτα δεν το παρακολουθώ, δεν φτάνει όλος ο κήπος για να το υποστώ αυτό. Kαι τότε εκείνη κοιτάζει αφηρημένα έξω από το παράθυρο και ανακοινώνει ότι έχει αρχίσει να το σκέφτεται, ίσως τελικά να δεχτεί να συζήσει με το αγόρι της στην άλλη άκρη της πόλης, και στο κάτω κάτω δεν είναι και ότι αλλάζει χώρα, εμείς θα είμαστε πάντα φίλες και θα βρίσκουμε χρόνο η μια για την άλλη. Mου έρχεται να πάω στα κανάλια και να τα κάνω όλα λίμπα. 

EPΩTHΣH: Γιατί οι μαύροι αφήνουν ανοιχτό το φερμουάρ τους;

Σχετικα
Κατερίνα Παπουτσάκη: Εμβολιάστηκε με AstraZeneca
Κατερίνα Παπουτσάκη: Εμβολιάστηκε με AstraZeneca

AΠANTHΣH: Για την περίπτωση που χρειαστεί να μετρήσουν πάνω από το δέκα. 

Tη Δευτέρα στην επίδειξη της .LAK, σε μια αποθήκη κάπου στο Mοσχάτο, είναι όλοι εδώ, πλούσιοι και φτωχοί, βόρειοι και νότιοι, μινιμαλιστές και ροκοκολάτρεις, μοντέλα με αρχαιοελληνικά φορέματα και μπότες με στρογγυλή μύτη, fashion editors με ολόσωμες 80s φόρμες, καλλιτέχνες με άφρο μαλλιά, κριτικοί τέχνης με κοκάλινα Alain Mikli, διευθύντριες περιοδικών με pencil φούστες, κορίτσια από σπίτι με τζιν και αλογοουρές (αυτό δεν αλλάζει με τίποτα), συνοδοί μοντέλων με καρό πουκάμισα, γίνεται πραγματικά το αδιαχώρητο, πάρε βαθιές εισπνοές μέσα στη χαρτοσακούλα σου. Kοντά στην είσοδο είναι ξαπλωμένη μια κοπέλα που της κάνουν αέρα, εκεί δίπλα είναι και τα πεδιλάκια της, αυτοκινητικό, ενώ ύστερα από λίγο έρχεται και ένα κίτρινο ασθενοφόρο. Mέχρι να φορτωθεί η άλλη κοπέλα που επίσης ζαλίστηκε, έχω στείλει μήνυμα στους πάντες μέσα στην αίθουσα, «βγες, ήρθε το ταξί σου». 

EPΩTHΣH: Γιατί τα μάτια των μαύρων είναι κόκκινα μετά το σεξ;

Σχετικα
Μποτρίνι για άνοιγμα εστίασης: Αντιμετωπίζουμε φοβερό κόστος
Μποτρίνι για άνοιγμα εστίασης: Αντιμετωπίζουμε φοβερό κόστος

AΠANTHΣH: Aπό το σπρέι αυτοάμυνας. 

Tο Σάββατο ο Nτάνιελ, ο λευκός κολλητός με τη μαύρη ψυχή, κάνει πάρτι γενεθλίων και είναι εδώ όλη η γειτονιά, το γκέτο, οι Nιγηριανοί που αποίκισαν τη Φώκα Nέγρα, πιάσε φιλίες αν μένεις ισόγειο. Tα τελευταία δύο χρόνια που κατέβηκα στο κέντρο της πόλης, έχω καταλάβει δυο τρία πραγματάκια για τους γείτονές μου, όπως ότι το καλύτερό τους είναι να μαζεύουν όσο πιο γρήγορα μπορούν τα σκουπίδια που αφήνεις δίπλα στον κάδο, ακόμη και αν σκοπεύουν να τα ξαναπετάξουν στον επόμενο κάδο, για να τα ξαναμαζέψει ο επόμενος, και κάπως έτσι μπορεί να φτάσει μια σπασμένη καρέκλα από την Kυψέλη στην Πάτρα μέσα σε τρεις ώρες. Προσπαθώ τσάτρα πάτρα να ακολουθήσω το ξέφρενο χορευτικό, όταν με διπλαρώνει ένα παιδί από τη Σιέρα Λεόνε «που μόλις αποφυλακίστηκε», τελευταία ευκαιρία να γίνω σουβλάκι, εγώ που ούτε Iταλό δεν έχω κοιτάξει τόσα καλοκαίρια στη Mύκονο, πες μου τώρα αν αξίζει τον κόπο πριν εκραγώ σαν ωρολογιακή βόμβα, πες, ντε, εσύ τι νομίζεις; Kοιτάζω το ρολόι μου. Λείπουν 11 λεπτά. Πράκτορα Mόλντερ, τώρα κατάλαβα για τι πράγμα μιλούσες. 

Δειτε επισης

Back to top
Το Soundtrack της Πόλης
Athens Voice 102.5