Visual Browsing

Πού πήγε η χαρά κι η ενέργεια των 90s; Τι εποχή είναι αυτή που ζούμε;

Με την καραντίνα βρήκα ευκαιρία να ξεκαθαρίσω τις βιβλιοθήκες και τα συρτάρια μου και με χτύπησε η κατάθλιψη
Shares
  • A-
  • A+

Μυρτώ μου, με την καραντίνα βρήκα ευκαιρία να ξεκαθαρίσω τις βιβλιοθήκες και τα συρτάρια μου, που λέω πως θα το κάνω καμιά δεκαετία από τότε που μετακόμισα στο σπίτι αυτό που είμαι τώρα. Τι το ’θελα; Μεγάλο λάθος, κορίτσι μου! Aν το έχεις στα πλάνα σου, βγάλ’ το και θα με θυμηθείς. Για να μη στα πολυλογώ, σκάλισμα στο σκάλισμα αναδύθηκαν από τα συρτάρια και τα κουτιά κάτι φωτογραφίες μου από κάτι πάρτι (στο Fuzz αν θυμάμαι καλά) με την ΕΠΙΚΗ κόκκινη βελούδινη φούστα μου, που εννοείται δεν μου κάνει πλέον, και μαύρο δέρμα μπούστο με κορδόνια από πάνω και το μαλλί πορτοκαλί, σε πόζες χορευτικού ξεσαλώματος με κάποιον που ούτε το όνομά του δεν θυμάμαι! Κάπως έτσι Μυρτώ μου, μου ήρθαν όλες εκείνες οι αναμνήσεις κατακέφαλα… Φυσικό επόμενο ήταν να με πιάσει η κατάθλιψη και να με χτυπήσει χάμω σαν το χταπόδι. Πού πήγε όλη εκείνη η χαρά, η ενέργεια, η λύσσα των 90’s; Τι εποχή είναι αυτή που ζούμε; Πώς να εξηγήσω στον έφηβο γιο μου που χασκογέλαγε όταν με είδε με τις φωτό στα χέρια ότι εκείνο το κορίτσι του Fazz έζησε 15 χρόνια το huge non stop  party που τρεις ζωές δεν του φτάνουν του μικρού να πάρει μυρωδιά; Α ρε Μυρτώ, μίλα μου λίγο βρώμικα να συνέλθω, για να μην πάρω τίποτα δρόμους και με ψάχνουνε.. Starwars Kira.

[2]
Η ΜΥΡΤΩ ΓΡΑΦΕΙ:

Βρώμικα θα σας μιλήσω, μα δεν ξέρω μήπως τα κάνω χειρότερα. Κι αφού με ρωτάτε πλαγίως αν συμφωνώ μαζί σας, όχι, η δόξα και η λύσσα των παλιών δεκαετιών δεν έχουν ούτε θέση ούτε λόγο ύπαρξης εκεί που ένας καινούργιος κόσμος  χωρίς φανφάρες και πανηγύρια μεγαλώνει δύσκολα και ρωμαλέα και πιο άγρια. Αυτός ο κόσμος, αυτά τα παιδιά,  ξέρουν πως το πάρτι τέλειωσε ή, ακόμα καλύτερα γι’ αυτούς, δεν έχουν ιδέα για το αν έγινε κάποτε κάποιο πάρτι και πώς ήταν αυτό το πάρτι και -ξέρεις και κάτι άλλο;- χέστηκαν κιόλας για το πόσο τρανό party animanl ήταν η μάνα τους ή ο πατέρας τους και για το πώς αιωρούνταν οι κούνιες πάνω από τα κεφάλια των ζαλισμένων clubbers στο Άτομο ή για τα δερμάτινα χρυσαφένια μπουστάκια των εξωγήινων γυναικών με τα πορτοκαλί μαλλιά. Εξάλλου δεν είναι μειοψηφία σήμερα τα κορίτσια που κυκλοφορούν ανέμελα με τα ροζ και γαλάζια μαλλιά τους χωρίς να νομίζουν ότι κάνουν αντάρτικο στη ρουτίνα της πόλης. Ευτυχώς που παλιώνουν οι μόδες και γεννιούνται άλλες και παλιώνουν οι άνθρωποι και γεννιούνται άλλοι. Η δική μας δουλειά, αν με ξαναρωτάς, είναι να αφουγκραζόμαστε, δεν είναι να κλαψουρίζουμε πάνω από τις αποξηραμένες δάφνες των πρώην βασιλιάδων ακόμα και αν οι βασιλιάδες ήμασταν εμείς.

Ερωτικά αδιέξοδα, sexy απορίες, κρυμμένα μυστικά… και στα fm! Το «Μίλα μου βρώμικα» κάνει τα ερωτικά σας θέματα να ακούγονται σαν παθιάρικο τραγούδι στο Athens Voice Radio 102.5

Δειτε επισης

Επιλογες

Οι Έλληνες και τα μουλάρια
Οι Έλληνες και τα μουλάρια
Στην καλντέρα της Σαντορίνης δεν πας για διακοπές. Πας για selfies και μένεις...
Κώστας Γιαννακίδης
Οι Έλληνες και τα μουλάρια
Back to top

Προσεχως

Το Soundtrack της Πόλης
Athens Voice 102.5