Visual Browsing
Το κουκλόσπιτο
ΤΕΥΧΟΣ 717

Το κουκλόσπιτο

Ιστορίες με διαφορετικό τέλος
Η Μίκα Σύμπουρα γράφει για την ανάμνηση μιας εποχής που ήμασταν σαν κούκλες μέσα στο οικογενειακό κουκλόσπιτο

Είναι μια φωτογραφία που έχω, με τα αδέλφια μου τοποθετημένα κατά σειρά ύψους και με πλήρη και κανονική διαβάθμιση του ύψους τουλάχιστον, όπως οι αδελφοί Ντάλτον. Η μεγάλη μου αδελφή στέκεται ένα βήμα πιο μπροστά επισκιάζοντας τους υπόλοιπους και κρύβοντας το αριστερό μου μπράτσο. Φοράει ένα φόρεμα πουά μπλε με ένα φραμπαλά στο στήθος και ένα ψαράκι στον ποδόγυρο, και κάνει ένα μορφασμό σφίγγοντας τα χείλη με ένα ελαφρό στράβωμα της μιας πλευράς του στόματος. Τα μαλλιά τα έχει κοτσιδάκια. Φοράει πέδιλα άσπρα. Είναι στρουμπουλή και αφράτη με χαλκοκόκκινα μαλλιά, αν και η φωτογραφία είναι ασπρόμαυρη. Κρατάει ένα αντικείμενο σαν ξύλο ή καλαμάκι.

Μετά είμαι εγώ. Φοβισμένη κοιτάω κατευθείαν τον φακό, ως όφειλα, σύμφωνα με τις εντολές του φωτογράφου που προφανώς ήταν ο μπαμπάς μου. Φοράω ένα μπλουζάκι με φραμπαλά στον γιακά και από πάνω ένα φορεματάκι με τιραντάκια και σφιγγοφωλιά στο στήθος. Κρατάω ένα λουλούδι σαν αυτά που τα άνθη τους τα παίρνει ο άνεμος, αυτά που λένε κλέφτες. Τα μαλλιά μου τα έχω σε ένα μονό κότσο πίσω και λίγο στραβό. Φοράω κλειστά άσπρα παπουτσάκια με μπαρέτα. Η τρίτη μου αδελφή κοιτάζει αφηρημένα κάπου στο πουθενά, σε κοντινότερο σημείο από ό,τι ο φωτογράφος. Έχει τα μαλλιά της αλογοουρά πιασμένα πίσω. Φοράει μπλουζάκι πτι-καρό και φούστα με ένα μικρό ζωνάκι. Φοράει πέδιλα άσπρα. Κρατάει και αυτή ένα λουλουδάκι που μοιάζει με μπουγκανβίλια. Είναι η μόνη που έχει λυγισμένα τα χέρια. Και στο τέλος της κλίμακας είναι ο αδελφός μου, που κοιτάζει με ένα αγριεμένο και έκπληκτο ύφος σχεδόν θυμωμένος τον φακό. Δεν κρατάει τίποτα, φοράει αμάνικο πουκαμισάκι και σορτσάκι και πέδιλα σε στιλ κηπουρού. Τα μαλλιά του έχουν την πιο αστεία φράντζα που υπάρχει, ένα τσουλούφι στενό πάνω και πλατύ κάτω εκεί που πέφτει στο μέτωπο, που το λέγαμε κοκοράκι. Όλα παραταγμένα στον πέτρινο τοίχο του σπιτιού της γιαγιάς ανάμεσα σε γλαδιόλες, ίριδες και κισσούς. 

Τα παπουτσάκια που φοράω τα βρήκα άτσαλα διπλο-μπογιατισμένα με βαφή παπουτσιών της εποχής σε ένα πατάρι μαζί με τις νυφικές σατέν γόβες της μαμάς μου. Τα έβαλα μέσα σε μία βιτρίνα που έχω χειροποίητες κούκλες, ανάμνηση μιας εποχής που ήμασταν σαν κούκλες μέσα στο οικογενειακό κουκλόσπιτο. 

Δειτε επισης

Back to top

Προσεχως

Το Soundtrack της Πόλης
Athens Voice 102.5