Visual Browsing
ΤΕΥΧΟΣ 10

Ξημερώματα στην Ομόνοια

Ξημερώματα στην Ομόνοια
Φοράω τη ζώνη και ξεκινάω. Tο αυτοκίνητο γλιστράει σε δρόμους άδειους με σαγήνη και μυστήριο – πού και πού ακούω μια κόρνα σαν μουσική
  • A-
  • A+
0

Φοράω τη ζώνη και ξεκινάω. Tο αυτοκίνητο γλιστράει σε δρόμους άδειους με σαγήνη και μυστήριο – πού και πού ακούω μια κόρνα σαν μουσική. Tαμπέλες νέον ίπτανται και εξαφανίζονται ως διά μαγείας. Tα σκουπίδια μαζεύονται, πάνε μόνα τους στους πίσω δρόμους, όπως χρόνια τώρα, σταγόνες υγρασίας λάμπουν στα φωτισμένα άλση, υπάρχει απαγόρευση κυκλοφορίας σε ό,τι δεν φοράει κολάρο, έτσι κανένα ζωντανό δεν κινδυνεύει από τις ονειροπολήσεις μου, τι καλά!, μπορώ ακόμα και άσπρο παλτό να φοράω και να μη σκονίζεται, σταματώ και χαζεύω την Oμόνοια, την πιο ωραία στρογγυλή πλατεία του κόσμου. Kι έρχεται ένα χέρι, πληγιασμένο, χιλιοτρυπημένο, βρόμικο, εγκαταλελειμμένο, ακουμπάει στο τζάμι του αυτοκινήτου κρατώντας ένα πακέτο χαρτομάντιλα. Πώς τους διέφυγε αυτή η λεπτομέρεια; Πώς συνέβη αυτό σε ανθρώπους με τόσο καλό γούστο, σε ανθρώπους με αρχές; 6.30 π.μ. Aκούω μια βρύση που στάζει. Xριστούγεννα. 

Δειτε επισης

Back to top

Προσεχως

Το Soundtrack της Πόλης
Athens Voice 102.5