Visual Browsing
Κέα
ΤΕΥΧΟΣ 577

Κέα

Γράφει η Αλεξία Μπακογιάννη

Ένα νησί μια ώρα από το Λαύριο, αλλά ένα νησί πολύ νησί. Ένα νησί θητεία επιστροφής. Με αυστηρή ανθρωπογεωγραφία, που κατατάσσει όσους (εκτός από τους Τζιώτες) πατούν την άμμο και τα βοτσαλάκια της σε τρεις κατηγορίες: τους ντόπιους, τους τακτικούς και τους καινούργιους. Ντόπιοι όσοι έρχονται χίλια χρόνια. Με σπίτι από παλιά ή με στέκι σταθερό, είναι οι παρέες που ξέρουν. Τους ξεχωρίζεις ήδη από το Λαύριο. Δεν βιάζονται να μπουν στο καράβι. Ούτε να βγουν. Τακτικοί όσοι πηγαίνουν σε φίλους κάθε χρόνο, δηλαδή όσοι ξέρουν άλλους που ξέρουν. Και οι καινούργιοι, που έχουν ακούσει τα καλά της Τζιας και ψάχνουν να τα βρουν. Και δίκιο έχουν γιατί η Τζια είναι μία και μόνη. Ένα νησί κατηγορία από μόνο του.

Η Τζια απαιτεί να την κερδίσεις. Δεν σου χαρίζει τίποτα αυτονόητα. Σε υποδέχεται πόντο-πόντο. Σε μαθαίνει να ψάχνεις. Σε εκπαιδεύει να βρεις και να φτιάξεις τα δικά σου θέλω. Σου αποκαλύπτεται μόνο αν επιμείνεις και σε επιβραβεύει σαν να ’ναι μόνο δικό σου το νησί και κανενός άλλου. Τζια για όσους αντέχουν να ψαχτούν. Για σπουδαίες ιστορίες με βελανίδια. Για το καλύτερο κρέας σε ακτίνα μιλίων. Για τα κύματα στο Καμπί από καράβια που περνούν (ευτυχώς) στον ορίζοντα προς άλλα μέρη που έχουν φασαρία (γιατί, για καλή μας τύχη, η Τζια δεν είναι ποτέ στ’ αλήθεια στη μόδα). Για τη μυρωδιά στην Καρθαία μετά από καλοκαιρινή μπόρα. Για ένα δαχτυλίδι ποδιού στο Βουρκάρι – γιατί κάτι μου λείπει και το πουλάνε εδώ. Για τα πουλιά στα δέντρα στο Γιαλισκάρι το ξημέρωμα. Για το κρυφτό στα σοκάκια της Ιουλίδας, που δεν τα γράφει χάρτης. Για το Σπαθί, για τα Ξύλα, που δρόμο παίρνεις - δρόμο αφήνεις για να πας. Για τον Λιόντα, που δίνει πάντα χαμογελαστούς χρησμούς σ’ όσους αψηφούν την ανηφόρα. Για τη θέα από την Καστριανή, που σε κάνει να πιστεύεις ότι δεν χρειάζεται να ταξιδεύεις πια. Έχεις βρει την Τζια σου.

* Η Α.Μπ. είναι διευθύνουσα σύμβουλος της εταιρείας επικοινωνίας AIA RELATE.

Δειτε επισης

Back to top
Το Soundtrack της Πόλης
Athens Voice 102.5