Visual Browsing

Θεοδωράκης για Κοτανίδη: Ήταν ένας λεβεντάνθρωπος

theodorakis-kotanidis
Ο Γιώργος Κοτανίδης με τον Σταύρο Θεοδωράκη / Instagram
«Τα μάτια του όσο μεγάλωνε μαρτυρούσαν πληρότητα και γαλήνη»
  • A-
  • A+
0
Συγκινητική ανάρτηση του Σταύρου Θεοδωράκη για τον Γιώργο Κοτανίδη στο Instagram.

Με μία συγκινητική ανάρτηση στο Instagram ο Σταύρος Θεοδωράκης αποχαιρέτησε τον ηθοποιό, σκηνοθέτη και συγγραφέα Γιώργο Κοτανίδη, που έφυγε από τη ζωή σήμερα σε ηλικία 74 ετών. 

Ο Σταύρος Θεοδωράκης ανήρτησε μία κοινή του φωτογραφία του με τον Γιώργο Κοτανίδη την οποία συνόδευσε με τα εξής λόγια: 

Μάλλον την διάλεξε την ημέρα. Ήλιο μέσα στο καταχείμωνο. Και να αποχωρεί στητός και ωραίος. Έτσι όπως τον θυμόμαστε οι φίλοι του. Οι παλιοί και οι νέοι.
Στη Δράμα. «Υπήρχε μια μεγάλη σκάλα μπροστά στην τεράστια αυλή: στην κορυφή της σκάλας είπα το πρώτο μου ποίημα»
Στο «Ελεύθερο θέατρο». «Ένας ομαδικός βηματισμός προς την ουτοπία, ένα σάλτο μορτάλε προς το άγνωστο και τη δημιουργική ανασφάλεια».
Στις φυλακές της χούντας. «Κάναμε διάφορα επαναστατικά. Με έπιασαν, με έστειλαν φυλακή. Έγινε μια αμνηστία, βγήκα, παντρεύτηκα».
Στο Πολυτεχνείο. «Ήμασταν από παντού περικυκλωμένοι. Έριχναν στο ψαχνό. Οι πόρτες των σπιτιών, όμως, άνοιξαν».
Στη ζωή. «Ο έρωτας είναι η ζωή. Χωρίς τον έρωτα δεν υπάρχει ζωή. Το σύμπαν γεννήθηκε από τον έρωτα». Ένας λεβεντάνθρωπος ήταν ο Γιώργος Κοτανίδης. Τα μάτια του όσο μεγάλωνε μαρτυρούσαν πληρότητα και γαλήνη.
Αυτόν τον χειμώνα τον συναντούσα συχνά στην Λέκκα. Συμπίπτανε τα δρομολόγια μας. Καφέδες και σχέδια.
Πότε πότε και ένα ποτήρι κρασί.
«Γι αυτό γεννηθήκαμε Σταύρο μου. Να βάζουμε δύσκολα στον εαυτό μας. Να πολεμάμε τις ευκολίες μας».
Αχ ρε Γιώργο. Αυτή την τελευταία στροφή δεν την είχαμε προβλέψει.

View this post on Instagram

Μάλλον την διάλεξε την ημέρα. Ήλιο μέσα στο καταχείμωνο. Και να αποχωρεί στητός και ωραίος. Έτσι όπως τον θυμόμαστε οι φίλοι του.  Οι παλιοί και οι νέοι. Στη Δράμα. «Υπήρχε μια μεγάλη σκάλα μπροστά στην τεράστια αυλή: στην κορυφή της σκάλας είπα το πρώτο μου ποίημα» Στο «Ελεύθερο θέατρο». «Ένας ομαδικός βηματισμός προς την ουτοπία, ένα σάλτο μορτάλε προς το άγνωστο και τη δημιουργική ανασφάλεια». Στις φυλακές της χούντας. «Κάναμε διάφορα επαναστατικά. Με έπιασαν, με έστειλαν φυλακή. Έγινε μια αμνηστία, βγήκα, παντρεύτηκα». Στο Πολυτεχνείο. «Ήμασταν από παντού περικυκλωμένοι. Έριχναν στο ψαχνό. Οι πόρτες των σπιτιών, όμως, άνοιξαν». Στη ζωή. «Ο έρωτας είναι η ζωή. Χωρίς τον έρωτα δεν υπάρχει ζωή. Το σύμπαν γεννήθηκε από τον έρωτα». Ένας λεβεντάνθρωπος ήταν ο Γιώργος Κοτανίδης. Τα μάτια του όσο μεγάλωνε μαρτυρούσαν πληρότητα και γαλήνη. Αυτόν τον χειμώνα τον συναντούσα συχνά στην Λέκκα. Συμπίπτανε τα δρομολόγια μας. Καφέδες και σχέδια. Πότε πότε και ένα ποτήρι κρασί. «Γι αυτό γεννηθήκαμε Σταύρο μου. Να βάζουμε δύσκολα στον εαυτό μας. Να πολεμάμε τις ευκολίες μας». Αχ ρε Γιώργο. Αυτή την τελευταία στροφή δεν την είχαμε προβλέψει.

A post shared by Σταύρος Θεοδωράκης (@stavrostheodorakis) on

Δειτε επισης

Back to top

Προσεχως

Διαχρονίες: Μια συνομιλία των συλλογών του Διαχρονικού Μουσείου Λάρισας με σύγχρονους Έλληνες εικαστικούς
Διαχρονίες: Μια συνομιλία των συλλογών του Διαχρονικού Μουσείου Λάρισας με σύγχρονους Έλληνες εικαστικούς
Κέντρο Πολιτισμού "Ελληνικός Κόσμος"
26.02.2020
Διαχρονίες: Μια συνομιλία των συλλογών του Διαχρονικού Μουσείου Λάρισας με σύγχρονους Έλληνες εικαστικούς
Το Soundtrack της Πόλης
Athens Voice 102.5