1821 Digital Gallery
«Νόρα»
ΤΕΥΧΟΣ 805

16 θεατρικές παραστάσεις που παίζονται ξανά αυτή τη σεζόν

Οι παραστάσεις που μπορεί να χάσατε πέρυσι αλλά αξίζει να τις δείτε
«Νόρα» © Katerina Tzigotzidou
Επαναλήψεις στα Αθηναϊκά θέατρα: Η Όλγα Σελλά και η Ιωάννα Γκομούζα συγκεντρώνουν τις παραστάσεις που συνεχίζονται

Κάποιες έπαιξαν πέρυσι μπροστά σε θεατές μόνο για λίγες μέρες, πριν τη δεύτερη καραντίνα. Κάποιες άλλες βρήκαν το κοινό μέσω live streaming και μας έκαναν θεατρική παρέα εκείνο το δύσκολο διάστημα.  Μερικές από εκείνες τις παραστάσεις δοκιμάζουν φέτος να μας συναντήσουν ξανά, ζωντανά, στις αίθουσες. Ας σταθούμε σε κάποιες από αυτές.

Νόρα
Μία μάχη μεταξύ του τρομαγμένου, κατασκευασμένου εγώ και του καταχωνιασμένου, αληθινού εαυτού που αγωνίζεται να πάρει ανάσα, το υψηλής καλλιτεχνικής ευαισθησίας εγχείρημα του Θόδωρου Τερζόπουλου επιστρέφει για τρίτη χρονιά για περιορισμένο αριθμό παραστάσεων. Έχοντας στη διάθεσή του μια εξαιρετική τριάδα πρωταγωνιστών (Σοφία Χιλλ, Τάσος Δήμας, Αντώνης Μυριαγκός), ο σπουδαίος σκηνοθέτης διαβάζει το ιψενικό «Κουκλόσπιτο» ερευνητικά μεταφέροντας την ουσία του κειμένου μέσα από τον λόγο και την κίνηση. Διόλου τυχαία η παράσταση έχει υμνηθεί από κοινό και κριτική. Έναρξη: 19/11. Θέατρο Άττις, Λεωνίδου 7, Μεταξουργείο, 2105226260

«Γυάλινος κόσμος»

Γυάλινος κόσμος
Είδαμε το περίφημο έργο του Τενεσί Ουίλιαμς σε live streaming τον Ιανουάριο του 2021 από το Εθνικό Θέατρο. Ο Γιώργος Νανούρης το σκηνοθέτησε, η Άννα Μάσχα ήταν η μητέρα Αμάντα, ο Κωνσταντίνος Μπιμπής, ο γιος Τομ, η Λένα Παπαληγούρα, η Λώρα, η ευαίσθητη κόρη, και ο Αναστάσης Ροϊλός, ο Τζιμ. Μια παράσταση που έφερε την ατμόσφαιρα και την ευαισθησία του έργου και των χαρακτήρων. Φέτος συναντά ζωντανά το κοινό του, με τους ίδιους συντελεστές.
Θέατρο Αλκυονίς, Ιουλιανού 42, 2108828100

Σχετικα
Σύγχρονο ελληνικό θέατρο στο OLVIO
Σύγχρονο ελληνικό θέατρο στο OLVIO

«Moby Dick»
© Andreas Simopoulos

Moby Dick
Μπορεί το κυνήγι μιας φάλαινας να κλείνει μέσα του όλες τις περίπλοκες λειτουργίες του ανθρώπινου νου και την ανάγκη του ανθρώπου να νικάει ό,τι τον ξεπερνάει; Το μιούζικαλ του Δημήτρη Παπαδημητρίου, που βασίστηκε στο εμβληματικό μυθιστόρημα του Χέρμαν Μέλβιλ, και σκηνοθετεί ο Γιάννης Κακλέας επιστρέφει για να μιλήσει για τη φιλία, την ανθρώπινη μοίρα και τη σχέση των ορίων του ανθρώπου με τον Θεό. Μια μεγάλη παραγωγή του Onassis Culture με 23 ηθοποιούς, 12 μουσικούς να ερμηνεύουν ζωντανά υπό τη διεύθυνση του Αλέξη Πρίφτη, 135 κοστούμια (διά χειρός Ηλένιας Δουλαδίρη), σκηνικά που εναλλάσσονται (του Μανόλη Παντελιδάκη) και εντυπωσιακές ολογραμματικές προβολές βίντεο. Πρωταγωνιστούν: Μπάμπης Βελισσάριος, Θοδωρής Βουτσικάκης, Αιμιλιανός  Σταματάκης, Ivan Svitailo, Ορφέας Ζαφειρόπουλος κ.ά. Διάρκεια: 9/2 -10/4/2022.
City Theater by Christmas Theater, Βεΐκου 137, Γαλάτσι, πληροφορίες κρατήσεων: onassis.org

«Αξύριστα πηγούνια »
Σχετικα
Το ΕΛΕΡ είναι το νέο θέατρο στην Πλάκα
Το ΕΛΕΡ είναι το νέο θέατρο στην Πλάκα

Αξύριστα πηγούνια 
Το βραβευμένο –τιμήθηκε το 2004 με το A΄ Κρατικό Βραβείο Πρωτοεμφανιζόμενου Θεατρικού Συγγραφέα από το ΥΠΠΟ– θεατρικό έργο του Γιάννη Τσίρου έχει παρουσιαστεί αρκετές φορές  στη σκηνή. Και είναι πάντα επίκαιρο, διεισδυτικό και αποκαλυπτικό. Αυτή τη φορά το σκηνοθετεί ο Γιώργος Παλούμπης και καταφέρνει, με τον θίασο των ερμηνευτών του, να μας δώσει μια παράσταση που αφορά το σήμερα αυτού του τόπου και τις παθογένειες των συμπεριφορών του. Και τα θίγει όλα με σοβαρότητα, ειρωνεία, χιούμορ, κάνοντάς μας να κοιταχτούμε στον καθρέφτη της κοινωνίας μας. Με τους Γιώργο Πυρπασόπουλο, Ηλία Βαλάση, Στέλιο Δημόπουλο, Μαρία Νεφέλη-Δούκα. Το βιβλίο κυκλοφόρησε πρόσφατα από την ΚΑΠΑ Εκδοτική. 
Θέατρο Δημήτρης Χορν, Αμερικής 10, 2103612500

«Masterclass»

Masterclass
Μετά από τριακόσια και πλέον sold out σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Κύπρο, η Μαρία Ναυπλιώτου ενσαρκώνει για τέταρτη χρονιά τη μεγάλη ντίβα του λυρικού θεάτρου Μαρία Κάλλας, στην παράσταση που αγάπησαν κοινό και κριτική. Τη σκηνοθεσία στο έργο του Αμερικανού συγγραφέα Τέρενς ΜακΝάλι υπογράφει ο Οδυσσέας Παπασπηλιόπουλος και τη μετάφραση, ο ποιητής Στρατής Πασχάλης, ο οποίος θέλησε να μείνει πιστός στο ύφος και στο γράμμα του πρωτότυπου κειμένου.
Θέατρο Παλλάς, Βουκουρεστίου 3-5, 2103213100

«Προδοσία»

Προδοσία
Ο Αιμίλιος Χειλάκης, η Αθηνά Μαξίμου και από αυτή τη σεζόν και ο Λάζαρος Γεωργακόπουλος αναμετριούνται με τους ήρωες του νομπελίστα Χάρολντ Πίντερ, τρεις ανθρώπους που προδίδουν (τους συντρόφους, τον γάμο, τη φιλία τους, τον εαυτό τους, τα ιδανικά τους και τα πιστεύω τους) και προδίδονται. Δεμένοι στον ιστό ενός ερωτικού τριγώνου, παρακολουθούμε την ιστορία τους να ξετυλίγεται χρονολογικά αντίστροφα, από την τελευταία συνάντηση των πρώην παράνομων εραστών, στην αποκάλυψη της σχέσης από τον σύζυγο, την αντιπαράθεση των δύο πρώην φίλων και το πρώτο παράνομο φιλί.
Θέατρο Βρετάνια, Πανεπιστημίου 7, 2103221579

«Μια Γερμανίδα γραμματέας»

Μια Γερμανίδα γραμματέας
Μία γυναίκα επί σκηνής. Ώριμη. Αυτή η γυναίκα, η Μπρουνχίλντε Πόμσελ, ωστόσο, έζησε δίπλα σε πρόσωπα που άφησαν οδυνηρό στίγμα στην παγκόσμια ιστορία, αφού ήταν η γραμματέας του Γκέμπελς. Το έργο του Κρίστοφερ Χάμπτον που σκηνοθετεί ο Γιάννης Μόσχος πρόλαβε να παρουσιαστεί ελάχιστες φορές στη σκηνή τον περασμένο χειμώνα. Φέτος, η Μπρουνχίλντε Πόμσελ της Ρένης Πιττακή επιστρέφει. Ένα έργο που αποκαλύπτει με τρόπο κυνικό πόσο εύκολο είναι να γίνουν εκπτώσεις σε αξίες και αρχές. Ένα κείμενο που φτάνει στο μεδούλι μιας παρανοϊκής λογικής, μια παράσταση για έναν ρόλο, καθηλωτική. 
Θέατρο Ιλίσια - Βολανάκης, Παπαδιαμαντοπούλου 4, 2107210045

«Ξύπνα Βασίλη»
© Patroklos Skafidas

Ξύπνα Βασίλη
Το πασίγνωστο και αγαπημένο έργο του Δημήτρη Ψαθά γνώρισε πριν από δύο χρόνια, στη Νέα Σκηνή του Εθνικού Θεάτρου, μια νέα ζωή, θεατρική αυτή τη φορά, που είχε την ίδια επιτυχία με την πρώτη. Ο Άρης Μπινιάρης με κάμερα στο χέρι, κάνοντας μια θαυμαστή σύζευξη κινηματογράφου και θεάτρου, μνήμης και ζωντανής εικόνας, με τη μουσική του Φώτη Σιώτα, μας έκανε να δούμε τη διαχρονία του έργου και μια αξέχαστη παράσταση. Στον ρόλο του Βασίλη φέτος, ο Λαέρτης Μαλκότσης. 
Θέατρο Ιλίσια, Παπαδιαμαντοπούλου 4, 2107210045

«170 τετραγωνικά (Moonwalk)»

170 τετραγωνικά (Moonwalk) 
Το κείμενο του Γιωργή Τσουρή πρωτοπαρουσιάστηκε την άνοιξη του 2019, σε σκηνοθεσία Γιώργου Παλούμπη. Ένα έργο που μας επιτρέπει να εισχωρήσουμε σε ένα μικροαστικό επαρχιακό σπίτι και σε όσα κρύβονται συνήθως περίτεχνα κάτω από το χαλί της δημόσιας εικόνας. Μια παράσταση που συνεχίζεται για τρίτη χρονιά, γιατί ίσως σε αυτήν κάνουμε γνωστές ή οικείες διαπιστώσεις. Με τους Αμαλία Αρσένη, Ήβη Νικολαΐδου, Αντώνη Τσιοτσιόπουλο, Ελένη Τσιμπρικίδου και Γιωργή Τσουρή, ο οποίος κέρδισε και το βραβείο «Δημήτρης Χορν» γι’ αυτό τον ρόλο του.
Θέατρο Ιλίσια - Βολανάκης, Παπαδιαμαντοπούλου 4, 2107210045

«This is not Romeo and Juliet»

This is not Romeo and Juliet
Η δεύτερη καραντίνα το πρόλαβε λίγες μέρες πριν από την πρεμιέρα του πέρυσι. Έφτασε όμως στις οθόνες μας μέσω live streaming, και έτσι απολαύσαμε μια παράταση που απαιτούσε την ακρίβεια της χορογραφίας, φρέσκια, με ευρηματικά και λειτουργικά σκηνικά στον απόλυτο μινιμαλισμό τους. Με δύο νέα παιδιά (φέτος στη σκηνή ο Αργύρης Πανταζάρας και η Σίσσυ Τουμάση) που θέλουν να παίξουν το παιχνίδι του έρωτα μέσα από τον μύθο του Ρωμαίου και της Ιουλιέτας. Παίζουν θέατρο και δανείζονται εκείνη την παλιά ιστορία. Μέχρι 23/11.
Θέατρο Πορεία, Τρικόρφων 3, 2108210991 

«Mute»
© Domniki Mitropoulou

Mute
Παράσταση για έναν ρόλο, ένα έργο σχεδόν χωρίς λόγο. Σαν παντομίμα. Ο Γιώργος Χρυσοστόμου υποδύεται διάφορους χαρακτήρες μόνο με τη γλώσσα του σώματος. Μια απαιτητική όσο και γοητευτική παράσταση, που γρήγορα έκανε αλλεπάλληλα sold out, για χαρακτήρες διπλανούς, για συμπεριφορές και αντιδράσεις γνώριμες. 
Θέατρο του Νέου Κόσμου, Αντισθένους & Θαρρύπου, 2109212900

«Μαρίκα»
© Marilena Anastasiadou

Μαρίκα
Αντλώντας έμπνευση από τη ζωή της μεγάλης θεατρίνας Μαρίκας Κοτοπούλη, ο Πέτρος Ζούλιας γράφει και σκηνοθετεί μια παράσταση που έμεινε επίσης στη μέση εξαιτίας της περυσινής καραντίνας. Φέτος ανεβαίνει και πάλι στη σκηνή η Νένα Μεντή, η οποία υποδύεται τη Μαρίκα Κοτοπούλη. Ένα έργο που ξεκινά από το 1936, τη χρονιά που εγκαινιάστηκε το θέατρο REX, και φτάνει μέχρι τον θάνατο της Κοτοπούλη, το 1954. Η ιστορία του θεάτρου των χρόνων εκείνων, αλλά και στιγμές από την ιστορία της χώρας περνούν από τη σκηνή. 
Θέατρο Χώρα, Αμοργού 20, 2108673945

«Φαίδρας Έρως»

Φαίδρας Έρως
Μια ριζοσπαστική εκδοχή της «Φαίδρας» με μακρινές επιρροές από την ελληνική μυθολογία αλλά και τον Σενέκα πρότεινε η Σάρα Κέιν με αυτό το κείμενο που η ίδια χαρακτήρισε ως την «κωμωδία» της. Αντικρίζοντας τον μύθο μέσα από το εμμονικό και καταστροφικό πάθος της ηρωίδας για τον θετό γιο της Ιππόλυτο, το έργο αποκαλύπτει τη βίαιη φύση του έρωτα μέσα από τη δυσλειτουργία μιας σεξουαλικά διεφθαρμένης βασιλικής οικογένειας σε μια κοινωνία που έχει ως θρησκεία τη λατρεία διασημοτήτων. Με όχημα τη μετάφραση του Διονύση Καψάλη, η Άντζελα Μπρούσκου σκηνοθετεί τους Παρθενόπη Μπουζούρη, Τζέο Πακίτσα, Τσιμάρα Τζανάτο και Νατάσα Εξηνταβελώνη. Μέχρι 12/12.
Θέατρο Σφενδόνη, Μακρή 4, στάση μετρό Ακρόπολη, 6945054160

«Η πόρνη από πάνω»

Η πόρνη από πάνω
Ρόλος, δεκάχρονης πλέον, θεατρικής ζωής για την Κατερίνα Διδασκάλου, η ηρωίδα από τον μονόλογο του Αντώνη Τσιπιανίτη. Έχοντας ζήσει με υπομονή και στωικότητα στο περιθώριο, μέχρι την ημέρα που στο από πάνω διαμέρισμα μετακομίζει μια πόρνη, η Ερατώ μιλά για τον έρωτα, την απόρριψη, την προδοσία, τη βαναυσότητα σε βάρος των γυναικών, τους διεφθαρμένους δημόσιους λειτουργούς, την έλλειψη αυτοεκτίμησης. Σκηνοθετεί ο Σταμάτης Πατρώνης.
Coronet, Φρύνης 11 & Υμηττού, Παγκράτι, 2107012123

«Η Γίδα ή Ποια είναι η Σύλβια;»

Η Γίδα ή Ποια είναι η Σύλβια;
Μια προβοκατόρικη ιστορία απιστίας από τον διάσημο συγγραφέα Έντουαρντ Άλμπι («Ποιος φοβάται την Βιρτζίνια Γουλφ»). Γιατί η ευτυχία του Μάρτιν (Νίκος Κουρής) και της συζύγου του (Λουκία Μιχαλοπούλου) δεν κινδυνεύει από κάποια άλλη γυναίκα, αλλά από τον παράφορο έρωτά του επιτυχημένου οικογενειάρχη και επαγγελματία για μια… γίδα ονόματι Σύλβια. Μαζί τους, στην παράσταση που σκηνοθετεί ο Νικορέστης Χανιωτάκης, οι Γιάννης Δρακόπουλος και Μιχαήλ Ταμπακάκης. 
Θέατρο Αθηνών, Βουκουρεστίου 10, 2103312343

«Κομμώτριες / Μεταπολίτευση, Τζιανγκ - Σιν - Μπι - Σιν, Φαντάσου την καρδιά μου δική σου »

Κομμώτριες / Μεταπολίτευση, Τζιανγκ - Σιν - Μπι - Σιν, Φαντάσου την καρδιά μου δική σου 
Είναι ο πλήρης τίτλος της παράστασης που παρουσίασε τον περασμένο χειμώνα στο Θησείον - Ένα θέατρο για τις τέχνες ο Μιχαήλ Μαρμαρινός. Μια παράσταση-γιορτή για μια περίοδο που όλο τελειώνει και όλο τη βρίσκουμε μπροστά μας, μια παράσταση για όσα κληροδότησε εκείνη η εποχή στους επόμενους: στην αισθητική, στις σχέσεις, στις αντιλήψεις, στις πολιτικές συμπεριφορές, στη μουσική. Μεταπολίτευση. Μια παράσταση που είχε δράση, ξεφάντωμα, αδιάκοπο στροβιλισμό στα γεγονότα και στη γεύση που άφησαν. 
Θησείον - Ένα θέατρο για τις τέχνες, Τουρναβίτου 7, Ψυρρή, 2103255444

Τι μας είπε ο Μιχαήλ Μαρμαρινός για την παράσταση 
Υποστηρίζω πάρα πολύ όλη την παράσταση. Πέραν της αισθητικής της, που νομίζω πως για αυτή θα μπορούσα να μιλήσω ανεπιφύλακτα, παρόλο που σπάνια μιλάω υπέρ της αισθητικής ενός έργου που έχω συμμετάσχει, είναι σημαντικά τα κείμενα που έχουν προκύψει από αυτήν. Είναι κείμενα τα οποία προέρχονται μέσα από μια πολύ στενή συνεργασία με όλο το Ensemble, γιατί αυτοί οι ηθοποιοί δεν είναι απλώς καλλιτέχνες, είναι καλλιτέχνες-δημιουργοί. Είναι άλλη κατηγορία ηθοποιών. Θα τολμούσα να πω ότι αυτή την παράσταση τη χρωστάμε λίγο στους εαυτούς μας, και θα έλεγα ότι βοηθάει όσους την έχουν δει, τηρουμένων των αναλογιών, να πουν ένα “goodbye” στη Μεταπολίτευση. Περνάμε στην επόμενη φάση, όποια κι αν είναι αυτή. Για μένα είναι ένα σημείο καμπής, νομίζω πως χωρίς αυτή την παράσταση δεν θα μπορούσα να πάω παρακάτω, και από αυτή την πλευρά έχει μια σημασία για μένα προσωπικά. Είναι ιδιαίτερα κρίσιμη παράσταση, έχει έναν τρόπο που διαφεύγει του τυπικά θεατρικού. Ξαναλέει την ιστορία με έναν ελεύθερο, διακριτικό τρόπο. Άλλωστε, τα πρόσωπα που συμμετέχουν δεν έζησαν τη Μεταπολίτευση, ούτε την αλλαγή, ούτε το πέρασμα, κι έχει και αυτό τη δική του σημασία. Δεν πρόκειται για μια ρετροσπεκτίβα αναμνηστική, έχει νέους τρόπους να δούμε την περίοδο αυτή, και αυτό είναι αρκετά περίεργο. Είναι σαν μία “επίσκεψη” σε κάτι δυναμικό που τρέχει μέσα μας με πολλούς τρόπους, όπως τρέχει η μουσική μέσα μας. Δεν μου αρέσει πολύ το θέατρο, μου αρέσει η θεατρικότητα των πραγμάτων.

Back to top

Προσεχως

Το Soundtrack της Πόλης
Athens Voice 102.5