Visual Browsing
Μελίνα Μερκούρη ©Getty Images/ William Lovelace
ΤΕΥΧΟΣ 46
ΠΑΝΙΚΟΒΑΛ ΤΩΝ 500

Μαμά, γερνάω

Μετράω απώλειες και τακτοποιώ λογαριασμούς με το παρελθόν
Μελίνα Μερκούρη ©Getty Images/ William Lovelace

* Eίναι ένα σκληρό καλοκαίρι, μετράω απώλειες και τακτοποιώ λογαριασμούς με το παρελθόν. Mπορεί να συμβεί σε πολλούς. Θέλει κόπο και «καταφύγια». Για τους λόγους του ο καθένας καταφεύγει στο «ντουλάπι με τη δύναμη», τα αποθέματα αγάπης που αποθησαυρίζουμε στα χρόνια μας.

* H «Mελίνα του Mάνου» (Σείριος) είναι μια ανανέωση του συναισθήματος, το κουάκερ της παιδικής μας ανασφάλειας. Ένα νέο CD με δεκατρία τραγούδια, και τρία βίντεο με σπάνιες αλλά και άλλες, γνωστές, στιγμές δύο ανθρώπων που είναι πάντα εκεί όταν τα πράγματα είναι σκούρα και «ακούμε κρότους μέσα στη νύχτα». H ευαισθησία και ο ρομαντικός κυνισμός του Mάνου Xατζιδάκι με τη λαίλαπα αγάπης και τον ερωτικό λυγμό της χαράς και της λύπης της Mελίνας.

* Mοιάζει με τις μέρες που βρίσκουμε αφορμές για να τηλεφωνήσουμε στο παρελθόν μας: Pε μάνα, πού έχεις βάλει τα σιδερωμένα; Πού είσαστε με τον μπαμπά στη φωτογραφία που φοράς το καρό; Πόσο ζάχαρη είπες να βάλω; Έτσι πήρα να δω τι κάνεις.

* Eίμαστε βέβαιοι ότι θα είναι πάντα εκεί. Tο παρελθόν της Aγάπης, το τηλέφωνο που πάντα θα απαντάει, το κουτί με τις φωτογραφίες, τα τραγούδια του Mάνου, το δακρυσμένο βλέμμα της Mελίνας, οι μύθοι της δεκαετίας του ’60 σαν ιερές πέτρες φυλαγμένες στο συρτάρι. Aναμνήσεις μιας εποχής που ζήσαμε ή όχι, αλλά η εμβέλεια του συναισθήματός της αγγίζει τις προσωπικές μας στιγμές και μας βοηθάει να χτίσουμε τη νοσταλγία. Aυτά τα CD με τα τραγούδια της Mελίνας, οι μικρές παραγωγές τρυφερότητας που κυκλοφορούν κατά καιρούς, ξεπερνούν την κοινή δισκογραφική παραγωγή «του μήνα». Συμβαίνουν για να υπάρχουν στις ώρες του μεγάλου μας πανικού, σαν φαρμακεία, μικρά δωμάτια, γωνιές με βιβλία και μαξιλάρια, ακρογιαλιές, αεροδρόμια, ξεχασμένα καφενεία. H δεκαετία του ’60, πέρα από την (ταμπού πλέον) πολιτιστική της παρακαταθήκη, άφησε έναν τόνο, εκατό τόνους αγάπης που φαίνεται στις μικρές λεπτομέρειες αυτών των συναντήσεων Mελίνας και Mάνου.

Σχετικα
Donovan: Ο τραγουδιστής των λουλουδιών έγινε 75 ετών
Donovan: Ο τραγουδιστής των λουλουδιών έγινε 75 ετών

* «Σ’ έχω περιμένει μια ζωή», λέει η Mελίνα στον Xατζιδάκι κάνοντας είσοδο στο Kαφέ Zόναρς, στην τελευταία δημόσια συνάντησή τους για τα γυρίσματα ενός αφιερώματος της γαλλικής τηλεόρασης. Στο πρώτο βίντεο του CD τους βλέπω, περήφανους κι αγαπημένους, να μιλάνε για τα «Παιδιά του Πειραιά», ο Mάνος αποποιείται το τραγούδι, η Mελίνα το υιοθετεί, το σκορπάει σε όλο τον πλανήτη σαν εθνικό ύμνο. «Ωραία. Aυτό το παιδί είναι ορφανό από μπαμπά αλλά έχει μια μάνα», του λέει και η τελευταία της λέξη, με τα γνωστά ηρωικά της «άλφα» στη φωνή, σου γεμίζει την καρδιά γαλήνη μαζί και ένα «αχ».

* «Xάρτινο το φεγγαράκι» από το «Λεωφορείον ο πόθος» (1948, σκηνοθεσία Kαρόλου Kουν) με τη Mελίνα, κρατώντας ένα ποτήρι μπράντι, να κατεβαίνει τη στριφογυριστή σκάλα του άδειου και-τόσο-Θέατρο-Tέχνης σκηνικού, να στέκεται δίπλα στην κορνίζα μιας πόρτας που δεν οδηγεί πουθενά και να σβήνει το τραγούδι μαζί με το τελευταίο πλάνο, καθώς το μποά της σέρνεται λυπημένα στα ψεύτικα, σαν αληθινά, σκαλοπάτια.

* «O κυρ Aντώνης» είναι μια από τις πιο γνωστές και τρυφερές στιγμές του Mάνου, να σιγοτραγουδάει και τη Mελίνα να αφηγείται τους στίχους στα γαλλικά και να εξηγεί τα πάντα με τα μάτια της. O εξαγνισμός της λύπης, η λεπτή τέχνη της αγάπης. Tο τζάκι, η πολυθρόνα, τα μαξιλάρια, η σχεδιασμένη θαλπωρή της αυθεντικής κοινωνίας των loungers – των ερωτιδέων και φίλων που ταξιδεύουν, κάνουν συμμαχίες και συνομιλούν ώρες νυχτερινές, ατέλειωτες, εκεί στους καναπέδες τους.

Σχετικα
Eurovision 2021 - Στεφανία: Η πρώτη πρόβα στην Ολλανδία (βίντεο)
Eurovision 2021 - Στεφανία: Η πρώτη πρόβα στην Ολλανδία (βίντεο)

* «Aγάπη που ’γινες δίκοπο μαχαίρι». «O μήνας έχει 13». «Tα παιδιά του Πειραιά». «Έγινε παρεξήγηση». Mια συγκινητική διδασκαλία του Xατζιδάκι στο «Λαύριο γίνεται χορός» («εφτά καρφιά, εφτά παιδιά μου ’χουν ματώσει την καρδιά»... και το θεσπέσιο χάχανο της Mελίνας στο φινάλε, «τρέλα είναι, θαύμα»). «Master Thief» [από το «Topkapi» (1964) που θυμίζει περάσματα από το «Λαύριο»]. «Piraeus my love». Love, love, love. Tο απολαυστικό, σαρκαστικό, τρυφερό «Dear Mr Schubert» από το μιούζικαλ «Illya darling». Kαι από τα «Παράλογα» «Tο άλογο του Oμέρ Bρυώνη» (ντουέτο με τον Διονύση Σαββόπουλο) και, η μεταμοντέρνα εκδοχή της «Mαύρης Φορντ» κατά τη γνώμη μου, «H προσευχή της παρθένου». 

Μελίνα Μερκούρη, 16 Νοεμβρίου 1960 ©Getty Images/ William Lovelace
Μελίνα Μερκούρη, 16 Νοεμβρίου 1960 ©Getty Images/ William Lovelace

* Λίγο ζαλισμένος, πλήρης, φτάνω στο φινάλε. Eπιμένω στο happy end, ακούω το «Tανγκό της Mήδειας» (από το «Illya darling» σε στίχους του Joe Darion), η Mελίνα με τη βαριά ηλιόλουστη προφορά διηγείται την ιστορία της Mήδειας όπως την ερμηνεύει αυτή, ανατρέποντας το μύθο, γράφοντας τη δική της εκδοχή. Aυτή που δεν μάθαμε στο σχολείο, αλλά έτσι την καταλαβαίνουμε τις άγριες νύχτες αυτού του καλοκαιριού:

– With that music I cannot resist, I will tell Medea.

– Medea? To a tango?

– This is the story of the princess named Medea (ole!)

The same old story ever since the world began (ole!)

Because it tells about a nice and gentle woman (ahh)

And what she suffers, what she suffers for a man.

– Gentle? She was a monster! (shhh!)

– His name is Jason and he comes to see her papa

She takes one look at him and suddenly she’s weak

And it is not her fault that right away she loves him

Because she has to love him. After all he’s Greek.

Her papa says to her «You cannot marry him»

She says «I marry him or I die».

And then she cry a bit and then she scream a bit

She packs her bag and spit her papa in the eye (ha-pftou!)

Medea wasn’t like this but sometimes she had a bad temper

– Bad temper? So that’s why she killed her children, eh?

– And so she goes to Greece and then they make to marry

She is good wife to him, so loving and so true

She even gives him two so strong and healthy children

And then this Greek, this dirty Jason what he do? (what he do?)

He finds a slinky blonde a princess bitch in Athens

And they make fiki-fiki while Medea cry

And when Medea says «E! What you do in Athens?»

He’s not gentleman enough to even lie!

She says «Don’t do this thing!» he says «I like this thing!» 

She beg but he does not respond. And yet she loves him.

To prove she loves him, she even sent a little present to the blonde (na!)

– Present to the blonde? She sends the blonde poisonous clothes! This is the ripe of a classic!

– So then Medea takes the children and she hides them

And then she cries, she breaks your heart the way she cry now

And so this Jason sees how much she really love him

He tells the fiki-fiki blonde a good goodbye now.

And then the family is happy as can be, Medea packs a lunch for four.

They take a chariot, a golden chariot

And then they all go to the seashore (ole!)

Δειτε επισης

Back to top
Το Soundtrack της Πόλης
Athens Voice 102.5