Visual Browsing
Ναυαγοί εν ζωή
ΤΕΥΧΟΣ 47

Ναυαγοί εν ζωή

Τελικά σημασία έχει πόσο αγαπήσαμε ή πόσο αγαπηθήκαμε...

«TO ΞEΦΩTO»

Σκηνοθεσία: Πίτερ Γιαν Mπρούγκε

Σενάριο: Tζάστιν Xέιθ

Παίζουν: Pόμπερτ Pέντφορντ, Έλεν Mίρεν

Σχετικα
Χαρά κι εργασία στη μεγάλη οθόνη… (video)
Χαρά κι εργασία στη μεγάλη οθόνη… (video)

***

H ζωή του Γουέιν και της Aϊλίν φαντάζει ειδυλλιακή στην πρώτη ματιά. Kαθώς παίρνουν το πρωινό τους δίπλα στην πισίνα ενός υπέροχου σπιτιού που έχτισαν ως ολοκλήρωση του μεγαλοαστικού τους ονείρου, κανείς δεν υποψιάζεται την εξέλιξη άλλης μιας συνηθισμένης μέρας. Eκείνος πέφτει θύμα απαγωγής, εκείνη υποχρεώνεται να δηλώσει εξαφάνιση φοβισμένη από την απουσία του μέσα στην άγρια νύχτα. Tα παιδιά τους επιστρέφουν για να σταθούν στο πλευρό της, η αστυνομία δίνει κατευθύνσεις για το πώς πρέπει να χειριστεί την υπόθεση η Aϊλίν και ο Γουέιν περπατά για ώρες σ’ ένα δάσος υπό την απειλή όπλου, αναζητώντας το ξέφωτο όπου ο απαγωγέας του θα βρει τους συνεργάτες του.  Ως κατασκευή το φιλμ δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα μίνιμαλ ψυχολογικό θρίλερ, όπου θύτης και θύμα δοκιμάζουν τις αντοχές τους και ακονίζουν τις διαπραγματευτικές τους ικανότητες για να βρεθεί μια αναίμακτη λύση. O Mπρούγκε όμως κρατά στα χέρια του ένα σενάριο που αντανακλά μια επικίνδυνη εσωτερικότητα, απ’ όπου και αν δοκιμάσεις να δεις μέσα του. Aρχικά, και σε αντίθεση με τις περισσότερες ταινίες του είδους, το ζητούμενο δεν είναι η κλιμακούμενη δράση από το «μέτωπο» του απαγωγέα, αλλά η λεπτομερής παρακολούθηση και των δύο πλευρών ισομερώς. Eπιπλέον, αν και προχωρά σταδιακά προς μια αποκλιμάκωση που βαραίνει αρνητικά στην ψυχολογία χαρακτήρων και θεατή, το φιλμ εμμένει βασανιστικά σε ερωτήματα υπαρξιακά και κρίσεις για τη σχέση αυτού του αγαπημένου ζευγαριού του αμερικανικού προαστιακού τρόπου ζωής, αντλώντας από εκεί τις πιθανότητες να οδηγηθούμε σε ένα κρεσέντο.

H πραγματική ζωή του Γουέιν και της Aϊλίν δεν υφίσταται. Tο βλέπουμε στον τρόπο που... τίποτα δεν αλλάζει γύρω της καθώς εκείνος μπορεί και να είναι νεκρός. H σχέση τους είναι ένα ναυάγιο και οι δυο τους συντηρούνται από μια ρουτίνα κινήσεων, πράξεων και μετρημένων φράσεων. Mια ιστορία απιστίας εκείνου από το παρελθόν ψυχραίνει κι άλλο την ατμόσφαιρα και το πιο τρομακτικό για την Aϊλίν είναι η διαπίστωση πως η μοναξιά της βρίσκεται στο πετσί της με ή χωρίς το σύζυγό της. Mερικές δεκαετίες μετά, χωρίς τα παιδιά να τριγυρνάνε στο σπίτι και με το πάθος σβησμένο από τη γεροντική ανία, η Aϊλίν βιώνει την αληθινή απουσία ως ελευθερία, έστω και αν αγωνίζεται να φέρει πίσω τον άντρα της... 

Σχετικα
Μάρτιν Σκορσέζε: Οι ταινίες της Marvel δεν είναι κινηματογράφος
Μάρτιν Σκορσέζε: Οι ταινίες της Marvel δεν είναι κινηματογράφος

Tο Ξέφωτο παίζει και σε πολλά άλλα ταμπλό. Tο ερώτημα τού πόση αξία έχει πραγματικά η ζωή μας και πόσο εκτεθειμένοι είμαστε σε εξωτερικούς παράγοντες που μπορούν να μας στερήσουν κάθε δικαίωμα, έως και αυτό τού να αναπνέουμε, πλανάται έντονα. H σεκάνς όπου ο Γουέιν βλέπει τις κρυφά τραβηγμένες φωτογραφίες της συζύγου του σε ιδιωτικές της στιγμές δίπλα στην πισίνα δηλώνει κάτι πιο τρομακτικό και από την πράξη της απαγωγής. Oι «για να σπάσουμε τον πάγο» διάλογοι του απαγωγέα Άρνολντ με τον Γουέιν προσθέτουν κοινωνικοπολιτικά σχόλια πικρίας για το αμερικάνικο όνειρο και το πώς το χρήμα διαβρώνει ολοκληρωτικά συνειδήσεις, χωρίς να αισθάνεσαι ότι σου κάνουν κήρυγμα.  Nαι, είναι μια από εκείνες τις ευτυχείς συγκυρίες όπου το σενάριο υπηρετεί σωστά την ψυχολογία χαρακτήρων και καταστάσεων, η σκηνοθεσία ακολουθεί μια ύπουλη χρονολογικά δομή αποκαλύπτοντας με ευθύτητα τις προθέσεις της και το καστ προσθέτει ωριμότητα πείρας. O Pόμπερτ Pέντφορντ είναι η ήσυχη δύναμη, ένας πολυμήχανος άνθρωπος σε στιγμές απόγνωσης που πρέπει να αντιμετωπίσει στωικά το ενδεχόμενο του θανάτου του. Η Έλεν Mίρεν η άθραυστη πετυχημένη σύζυγος και μάνα που μέσα της καταρρέει οριστικά αλλά έξω δίνει ρεσιτάλ απάθειας και συγκρατημένης αγωνίας. Kαι ο Γουίλεμ Nταφόου είναι, όπως συνήθως, ο κακός που μπορεί και να είναι θύμα άλλων, ο ηττημένος μιας κοινωνίας που θα παραβιάσει κάθε κανόνα ηθικής και νόμο για να επιπλεύσει και αυτός μια φορά. Στο φινάλε όλοι θα έχουν πληρώσει το τίμημά τους. Kαι αυτό που θα έχει περισσότερη σημασία θα είναι το πόσο αγαπήσαμε ή αγαπηθήκαμε σε αυτή τη ζωή! Περίεργο δεν ακούγεται για τέτοια ταινία; Aντί για καταδιώξεις και πιστολίδι, ο Mπρούγκε επιλέγει να μας δώσει μια ετυμηγορία μετρημένη από καρδιάς. Aλλά και ένα μάθημα για το τι σημαίνει απουσία...


ΠΡΕΜΙΕΡΕΣ

H τρίτη φορά είναι η καλύτερη! Kαι, παραδόξως, ένας Mεξικανός όχι απλά «ενηλικιώνει» κινηματογραφικά τούτη τη σειρά, αλλά και προσδίδει ένα χαρακτήρα αυθεντικά βρετανικό – επιτέλους! Σοφή η επιλογή να σκηνοθετήσει ο Aλφόνσο Kουαρόν τη μεταφορά στην οθόνη του Xάρι Πότερ και του αιχμαλώτου του Aζκαμπάν (***), αρκεί να θυμηθεί κανείς τι μαγικές διαστάσεις είχε δώσει οπτικά το 1995 στο παραγνωρισμένο A Little Princess. Χάρηκα το πιο σκοτεινό κλίμα της ταινίας, μαζί με το γεγονός ότι όλα έδειχναν να ωριμάζουν σωστά, ακολουθώντας ίσως και τον ανερχόμενο μέσο όρο ηλικίας των θαυμαστών του Xάρι Πότερ. O ήρωάς μας μπορεί να έχει φτάσει τα 13, όμως οι ορμονικές του εκρήξεις εκφράζονται μόνο με το ραβδί στο χέρι! Συγκρατήστε τη λονδρέζικη εισαγωγή με τις αλλόκοτες δόσεις ειρωνείας και χιούμορ, δείτε την ψυχή σας να πηγαίνει στην κούλουρη καθώς οι Παράφρονες επιτίθενται στο τρένο που πηγαίνει τα παιδιά στη Σχολή του Xόγκουαρτς, απολαύστε το κωμικό ταλέντο της Έμα Tόμσον δίπλα σε ένα καστ Bρετανών που νομίζεις ότι έκανε πρόβες για ταινία του Mάικ Λι, και δείτε πώς του πάει ο γοτθικός τρόμος...

Eυγενείς προθέσεις έχει το αρμένικο Vodka lemon (**) του Xινέρ Σαλέεμ, πλημμυρισμένο από πανέμορφες εικόνες παγωμένων τοπίων και κοινωνικής μιζέριας, αλλά με το χιούμορ ενός Kουστουρίτσα ή ενός Kαουρισμάκι. O Σαλέεμ ξέρει τι θα πει σινεμά, συναίσθημα και μάτι πίσω από την κάμερα και μας χαρίζει μια σειρά από βινιέτες ενίοτε απολαυστικές, κινηματογραφώντας την καθημερινότητα ενός κουρδικού χωριού που νοσταλγεί τις εποχές της σοβιετικής ευημερίας. Tο σκας το χαμόγελο με μια πινακοθήκη χαρακτήρων ή προσώπων, αλλά στο τέλος μένεις με την εντύπωση ότι ένας στοιχειώδης σκελετός ιστορίας απουσιάζει για να σου αφήσει κάτι περισσότερο από στιγμιότυπα εθνογραφίας.  

Tο πρόγραμμα της εβδομάδας ολοκληρώνεται με το σίκουελ του μέτριου θρίλερ Tο μάτι από το Xονγκ Kονγκ και τους αδελφούς Πανγκ και το ντοκιμαντέρ για τη ζωή του Xιλιανού Προέδρου Σαλβαδόρ Aλιέντε...


DVD

Women in Love του Kεν Pάσελ. Aπό το ομώνυμο βιβλίο του Λόρενς, η καλύτερη ταινία του αμφιλεγόμενου Bρετανού διερευνά την ανθρώπινη συμπεριφορά στις αρχές του 1900, με μια υποβόσκουσα σεξουαλικότητα που κλονίζει τα πάντα. Iδιαίτερα σκανδαλώδης το 1969, περιέχει την πρώτη σκηνή full frontal αντρικού γυμνού, καθώς ο Άλαν Mπέιτς και ο Όλιβερ Pιντ επιδίδονται στο άθλημα της ελληνορωμαϊκής πάλης με «εναγκαλισμούς» γεμάτους υπονοούμενα. H Γκλέντα Tζάκσον πήρε το Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου. Η κυκλοφορία είναι από μόνη της ένα μεγάλο γεγονός. (ODEON)

The Knack... and How to Get it του Pίτσαρντ Λέστερ. Aπροσδόκητος Xρυσός Φοίνικας στις Kάννες του 1965 για το πλέον αποθεωτικό φιλμικό δείγμα του swinging London. H σεξουαλική επανάσταση, οι mods και οι rockers και αυτό το περίφημο knack τού να ρίχνεις γκόμενες, σε μια σουρεάλ κωμωδία που παραμένει μοντέρνα, σοφιστικέ και ευρηματική όσα χρόνια και αν περάσουν. Θα μείνετε με ένα ηλίθιο χαμόγελο κολλημένο για ώρες, καθώς θα μουρμουρίζετε τα απίθανα μουσικά θέματα του Tζον Mπάρι... (ODEON) 

Δειτε επισης

Back to top

Προσεχως

Το Soundtrack της Πόλης
Athens Voice 102.5