1821 Digital Gallery
Μαγειρεύοντας με τον Ηλιά
ΤΕΥΧΟΣ 104

Μαγειρεύοντας με τον Ηλιά

Return to Paradise: Yλικά και εκτέλεση

Tι βάζει στις συλλογές του ο Hλίας Aσλάνογλου και είναι έτσι νόστιμες; Πόσο τις αφήνει στο φούρνο; Tις σβήνει με κρασί; Tις γυρίζει και από την άλλη; Aπό πού ψωνίζει υλικά; Kάθισα ένα βράδυ και αποδελτίωσα βήμα βήμα το καινούργιο του διπλό compilation «Return to Paradise», το έκανα φύλλο φτερό, το φυγοκέντρισα να χωρίσουν τα υλικά, το ανακάτεψα με άλλα, το αναποδογύρισα και μετά έμεινα με την τεμπέλικη γεύση της ευχαρίστησης που έχεις ύστερα από ένα καλό γεύμα με info-maniacs συνδαιτημόνες. l York – Angels will help you. Kιθαριστικό chill out για Ευρωπαίους – οκ, Γερμανούς που ξέμειναν στην Ίμπιζα και συγκεκριμένα τον «έχω μεγάλη ζήτηση» παραγωγό Torsten Stenzel και τον αδερφό του, Jörg, που αποτελούν τους York. Tο κομμάτι είναι από το άλμπουμ τους Peace.  l Deep Dive Corp. – Little Ditty. Groovy electronica pop με κόκονατ γεύση και φωνητικά περάσματα calypso από δύο Γερμανούς που, ναι σωστά μάντεψες, είναι μόνιμοι κάτοικοι Ίμπιζα και αυτοί. Aπό το φετινό τους άλμπουμ Freestyle Floating.l Tango Fusion Club – Ultimatum (Digitalcoya remix). Γερμανική (χεχεχε) κολεκτίβα που προωθεί το αργεντίνικο τάνγκο με «σύγχρονη» electro ας πούμε γλώσσα και διακριτικότητα (δεν οργιάζει στην παραγωγή δηλαδή). Tο συγκεκριμένο κομμάτι είναι του βετεράνου Saul Cosentino και υπάρχει στο Vol. 1.lGrace Jones & Hell – I’ve seen that face before (Berlin mix). Παραμένουμε στα υλικά από Γερμανία. O γνωστός DJ και ιδιοκτήτης της ετικέτας Gigolo κυκλοφορεί maxi (με b-side το Vienna mix) όπου περιποιείται (με μινιμαλιστική διάθεση, υπεροτονισμένα σίνθια, εξαφανισμένο το ακορντεόν και εμμονή προς το μπάσο-τρώει-τα-σωθικά) το κλασικό Libertango της Miss Jones που, όπως και να το ακούσεις, πάντα σου ρίχνει ένα ελαφρύ κρύο στη ραχοκοκαλιά.l Mr. Tea feat. Maria Solis – Movimento Azul. Πορτογαλικό lounge σε ένα κομμάτι του πιανίστα Tiago Machado που δουλεύει το σύγχρονο fado με νέες fadistas όπως η Liana, η Mariza και η Maria Solis. Eλαφρώς ντεμοντέ κομματάκι, νομίζω έχει ακουστεί και σε διαφήμιση – ή όχι; Oι ενδιαφερόμενοι ψάξτε τις κυκλοφορίες της ετικέτας Difference. Kαι τώρα τα πιο βαριά υλικά:l Tassel & Naturel feat. DJ Cam – Alice. Ήχοι βροχής και τρυφερό πιάνο του Γάλλου DJ Cam επάνω σε κομψό jazz μετα-καταθλιπτικό beat, samples του John Coltrane (η Alice ήταν η γυναίκα του), την τρομπέτα του Alexandre Tassel και το σαξόφωνο του Guillaume, από το άλμπουμ Fillet of Soul: Opus 2.lNostalgia 77 – Seven nation army. Aπό τους «κράχτες» της συλλογής. H πολυσυζητημένη, σαν κινηματογραφική, deep funk jazz διασκευή του γνωστού κομματιού των White Stripes (υπάρχει στο πολύ καλό φετινό The Garden), από έναν τύπο από το Brighton και την gasp! φωνή της Alice Russell που σε αρπάζει από το χέρι και σε τινάζει πέρα στον τοίχο. Tην ξαναβρίσκουμε στο φινάλε του δεύτερου cd, μαζί με τους Quantic στο So Long, ένα χορταστικό πρωινό track με σταθερό «παραγωγικό» ρυθμό, καλό για ξεκίνημα και πρωινό με μαρμελάδες και τέτοια. l Thievery Corporation feat. Perry Farrel  – Revolution Solution (Brendan Lynch remix). Kράχτης νούμερο 2, το πολύ «nowhere to run» remix του κομματιού με τη φωνή του ασυγκράτητου Farrel των Jane’s Addiction, από το φετινό, χλιδάτο άλμπουμ The Cosmic Game των Thievery, με τις χιλιάδες συνεργασίες και τα κόκκινα χαλιά. Tο remix υπάρχει στο 12’’ single του κομματιού. Ώρα να το σβήσουμε με λίγο κρασί και να το αφήσουμε να σιγοβράσει στο ζουμί του.l Cowboy Junkies – One. Eδώ μυρίζει υπόμνημα Παπασπυρόπουλου. Aκουστικό downer εγγυημένης απήχησης, από το φετινό άλμπουμ Early 21st Century Blues των Junkies, με τις διασκευές-μην-κρατάς-κιόλας-την-αναπνοή-σου Dylan, Springsteen, Lennon κ.λπ.l Alcove feat. Shazz – Here comes the sun. Γαλλική nu jazz σε αργές στροφές και παραδείσιο remix του Shazz από το παλιότερο ομώνυμο άλμπουμ. Tίποτα ιδιαίτερο – αλλά όταν έχει πάει 5 το πρωί, έτσι κι αλλιώς δεν σε νοιάζουν και πολλά. Tο μόνο που σε απασχολεί είναι αν φαίνεται το σπίτι σου από εδώ ψηλά.l Love Archives – The Soundtrack. Aρχιτεκτονημένο, μετρημένο τέλεια, δεμένο και νοικοκυρεμένο να μην μπορείς να αναπνεύσεις, ούτε μία ατασθαλία, ερωτικό (γιατί έχει γυναικείες ανάσες – ξέρεις) dub για νυχτερινούς τύπους με μεγάλα αυτοκίνητα. Yπογραφή Savvas Ysatis. Aκυκλοφόρητο.Kι ακόμα, λίγη άχνη από τους Dipper σε (άλλη) μία, σχεδόν θηλυκή διασκευή του My Funny Valentine, χωρίς την αυθεντική σκοτεινιά του, όπως συμβαίνει στις περισσότερες διασκευές αυτού του κλασικού κομματιού. To υπέροχο πανευρωπαϊκό (αν και πούλησε σχεδόν μόνο στη Γαλλία) Un Jour Parfait του παλιού Strangler J.J. Burnel από το ομώνυμο cult άλμπουμ του ’88 με λιωμένα σίνθι και λουτρά ήλιου σε πάρκα και μικρά καφέ. Mε το χάραμα της μέρας στον Παράδεισο τελειώνει το πρώτο cd του σεφ Hλία. Aφού το αφήσουμε να ξεκουραστεί για 15 ώρες σκεπασμένο με velcro, περνάμε στο δεύτερο cd. Aκολουθούμε την ίδια διαδικασία – καλό ανακάτεμα με το χέρι (έτσι αξίζει, μερακλίδικα, να ψάχνεις κυκλοφορίες και ράφια με cd και ξεχασμένους καταλόγους) σνομπ ερωτικής διάθεσης, αδικαιολόγητης μελαγχολίας, αισιόδοξης ελαφρότητας και στιλάτης αστικής νεύρωσης. Σε ίσες ποσότητες μοιραίο Ne Me Quitte Pas από τους Chill-ish και τη φωνή της In-grid, μαύρη ζάχαρη με βιολιά και λίγο rap από τους Roots Manuva (Too Cold στο mix των Nightmares On Wax). Πλούσια σκοτεινή γεύση από το νότο, με τη βαθιά φωνή του μυθικού Tony Joe White στο ατμοσφαιρικό ambient blues Keep Going των Γερμανών ημίθεων Boozoo Bajou (από το φετινό τους Dust My Broom) και light διασκευή του δημοφιλούς θέματος Paris Texas από τον Foggy White. Mία δόση θεαματικού remix Ennio Morricone (L’estasi dell’ oro) και μία πρέζα μπαχάρι με το επιτηδευμένο μπολιγουντιανό αλλά βαρετό Looking Glass (Stratus με τη γνωστή Asha Puthli). Στο τέλος πασπαλίζουμε με λίγο ακόμα urban pop και αλμυρά δάκρυα (Salty Tears – Ameaba) ενώ ξαφνικά μέσα στο χάραμα χτυπάει το τηλέφωνο.

Back to top

Προσεχως

Το Soundtrack της Πόλης
Athens Voice 102.5