Visual Browsing
ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΤΗΣ ΛΙΖΑΣ

Στάσεις πολλές

Και το εσώρουχο; Ποιο εσώρουχο;

«Λίγο πριν γίνει Άγιος, ο Βαλεντίνος στο κελί του έγραφε επιστολές στην κόρη του δεσμοφύλακά του. Υπογραφή "Ο Βαλεντίνος σου"… Αν την είχε ερωτευθεί; Όχι... Ήξερε καλά ότι ο Κλαύδιος περισσότερο από σύντομα θα του έπαιρνε το σκαλπ και ήθελε να ζήσει τη φάση. Να δει ρε παιδί μου κι αυτός, πώς είναι να είσαι ερωτευμένος. Τι μπόρα, δηλαδή, περνούσαν όλοι εκείνοι οι νεαροί άνδρες –προσεχώς στρατιώτες- που τους πάντρευε στα κρυφά. Ναι, ιερέας ήταν ο Βαλεντίνος. Ιερέας των κυνηγημένων εραστών που όμως είχαν σοβαρό σκοπό για την αγαπημένη τους.», του εξηγούσε το Λιζάκι καθισμένο οκλαδόν στο καπό του αυτοκινήτου του. Νύχτα με ψύχρα, ερημιά και αστέρια να λάμπουν μα να μην πέφτουν για καμιά απ’ τις ευχές της.

«Και εσύ γιατί λες ότι δεν την είχε ερωτευθεί την κόρη του δεσμοφύλακα;», την ρώτησε εκείνος που αμήχανα έδινε κάθε λίγο κλωτσιές στο λάστιχο του αυτοκινήτου.

«Δεν το ξέρω. Το θέλω…», απάντησε αυτή.

«Και γιατί το θέλεις;», ρώτησε εκείνος απορημένος.

Σχετικα
Πήγε να φάει σε εστιατόριο μαζί με την τέφρα της συζύγου του (εικόνα)
Πήγε να φάει σε εστιατόριο μαζί με την τέφρα της συζύγου του (εικόνα)

«Το θέλω γιατί έτσι», είπε αυτή προκλητικά.

«Όλα “γιατί έτσι” τα θέλεις;», την ρώτησε αυτός ανοίγοντας το πρώτο απ’ τα κλειστά κουμπιά στο πουκάμισό της.

«Ναι, τα θέλω όλα», ψιθύρισε εκείνη αναστενάζοντας βαθιά στο αυτί του.

Σχετικα
Ο Ουάρντα του Ατρομήτου ερμηνεύει –με όλη του την ψυχή- το «Βρε Μελαχρινάκι»
Ο Ουάρντα του Ατρομήτου ερμηνεύει –με όλη του την ψυχή- το «Βρε Μελαχρινάκι»

«Αυτό σε ρώτησα;», είπε εκείνος θυμωμένα, φιλώντας λυσσασμένος τον λαιμό της.

«Πόσες φορές απάντησα σε ό,τι ακριβώς με ρώτησες;», αποκρίθηκε το Λιζάκι τραβώντας τον απ’ το μπλουζάκι πάνω της.

Τα κουμπιά άνοιξαν μέχρι το τελευταίο. Το σουτιέν πρέπει να σχίστηκε στα δύο. Το τζιν ξεκουμπώθηκε, κατέβηκε όσο έπρεπε. Και το εσώρουχο; Ποιο εσώρουχο; Δεν φορούσε εσώρουχο. Το φιλί του βαθύ, σωστή ανάκριση…

«Δεν υπήρχε άλλη γυναίκα στο story. Εγώ ήμουν ο δεσμοφύλακάς του. Εκείνος άγιασε από αυτά που πέρασε μαζί μου. Κι εγώ έχασα για πάντα την ευκαιρία μου για μια ζωή με φωτοστέφανο… Τώρα είναι η σειρά σου. Take it or leave it. Take it.», του έλεγαν οι συσπάσεις του προσώπου της, τα ζαρωμένα μάτια, τα μισάνοιχτα χείλη την ώρα της μεγάλης ηδονής. Κι όταν τη γύρισε στα γόνατα, το βλέμμα που του έριξε επιβεβαίωση ότι μαζί της η κόλαση, ο παράδεισος και οι ενδιάμεσες στάσεις… πολλές. Πολλές στάσεις!

Back to top