307

Μεσημέρι στην πλατεία Αριστοτέλους, έχεις δοκιμάσει μπουγάτσα με κιμά; Δεν έχω, δοκιμάζω. Παρακολουθώ την κοπέλα που την ετοιμάζει, με ένα περίεργο κοίλο μαχαίρι την κόβει συμμετρικά σε μικρά κομματάκια. Θα πληρώσετε στο ταμείο, πληρώνω, 1,5 ευρώ. Επιστρέφω, είναι έτοιμη, μου δίνει στο χέρι μια μεγάλη λευκή πιατέλα, μέσα η μπουγάτσα, ένα ζευγάρι μαχαιροπίρουνα, χαρτοπετσέτα, ένα ποτήρι νερό. Στο μικρό κιόσκι στο πεζοδρόμιο μπουκωμένος, απορώ, χαμογελάνε, έτσι είναι τα πράγματα εδώ, ένα κανονικό σνακ για το μεσημέρι.

Φέτος ο Ιούνιος μοιάζει με Αύγουστο: κλιματική αλλαγή. Οι Αμερικανοί θα έκαναν οικονομία και δεν θα επιβάρυναν τον πλανήτη όπως τον επιβαρύνουν, αν χαμήλωναν την ένταση των κλιματιστικών.

Μπλουμφοντέιν. Ελλάδα-Νιγηρία. Το λεωφορείο στρίβει για να παρκάρει κοντά στο γήπεδο. Είναι περίπου όπως κατεβαίνεις την εθνική οδό και στρίβεις προς Αθήνα, στο ύψος των ΚΤΕΛ.

Ο Ανδρέας Λοβέρδος εξακολουθεί να είναι δημοφιλής. Το επιβεβαιώνουν οι γραφές, δηλαδή οι δημοσκόποι. Πρόκειται για εξαιρετικά σπάνιο πολιτικό εύρημα.

Ο Άκης Τσοχατζόπουλος ήταν ένας απλός φοιτητής στο Μόναχο κατά τη δεκαετία του 1960-70. «Τίποτα το special, το καταπληκτικό», που έλεγε και ο Κηλαηδόνης.

Επειδή οι εξελίξεις στη χώρα τρέχουν και η μνήμη εξασθενεί,  πέρσι τέτοιο καιρό λίγο πριν τις ευρωεκλογές συζητούσαμε αν θα γίνονταν ταυτόχρονα και οι βουλευτικές. Τότε η ΝΔ κυβερνούσε τον τόπο με μόλις 151 βουλευτές.

Ο Γιάννης Ιωάννου σχολιάζει την επικαιρότητα με ένα σκίτσο.

Γιατί θα πάω; Διότι ο σύγχρονος χορός με εκτονώνει – έστω και ως θεατή· γιατί τις προηγούμενες χρονιές είδα επιτυχημένες παραστάσεις· γιατί μου φαίνεται, μεταξύ άλλων, ερεθιστική μια παράσταση για το ποδόσφαιρο, μια παράσταση με «ανδρικές μετωπικές συγκρούσεις», μια παράσταση για το ελληνικό χορευτικό DNA! Όλα αυτά στο 8o Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Αθήνας.

Πότε ήρθες στην Αθήνα;
Το 2001, ήμουν 19 ετών.

Ο Jacko βρήκε σπίτι
...κι έτσι ο Jacko μπήκε μέσα στο smart και ξεκίνησε από τα πολύ βόρεια του νομού, διέσχισε τη μισή Αττική, για να φτάσει στο καινούργιο μουσείο Ακρόπολης.

Τελευταία περνάω από σημεία της πόλης που έχουν αλλάξει πατόκορφα, και δεν μιλάω μόνο για κλειστά μαγαζιά, γκράφιτι, φούμο, σκουπίδι σύννεφο και τα κλασικά. Μιλάω για δρόμους που είναι ίδιοι, αλλά φαίνονται σα να ’χουνε γίνει άλλοι…

«Τι γίνεται; Θα μας παίξεις καμιά πενιά;»
(Η Βίκυ Καγιά στον ντράμερ των 48 Ωρών, Καλλιστεία Αντένα)

[+]
ΠΟΡΤΟ ΧΕΛΙ
Θέρετρο λίγων, ήσυχων και εκλεκτών. Παντού λουλούδια, πεντακάθαροι δρόμοι, ωραίες παιδικές χαρές, καθαρές παραλίες, ανακαινισμένο λιμανάκι, συχνές πινακίδες για να μη χάνεσαι, η Κόστα και η Χινίτσα σε φοβερά κέφια. Μια άλλη χώρα! Τα συγχαρητήριά μας στο δήμαρχο.

(Μέλος του συλλόγου για την περαιτέρω βελτίωση της άκρης των φαρασιών, προκειμένου να πάψει να μένει στο πάτωμα η λεπτή γραμμή σκόνης όταν σπρώχνουμε με τη σκούπα τα σκουπίδια επάνω τους)

Εμείς θα συνεχίσουμε να χορεύουμε!

Επίκαιρη όσο ποτέ η πολιτική κωμωδία του Αριστοφάνη 

Ένας χορηγός για τον Μεταμοσχευσιακό;
Αν ο αυτοσαρκασμός είναι γενικά η ηγεμονική έκφραση του χιούμορ, τότε η πιο μάγκικη έκφρασή του είναι ο αυτοσαρκασμός μπροστά στον πιθανό θάνατο.

Σημαντικές είναι οι αλλαγές που προωθεί η κυβέρνηση στο ασφαλιστικό σύστημα.

Πριν καμιά βδομάδα τσιγκλούσα έναν αναγνώστη μου για την παντοκρατορία της Αpple στην κατηγορία smartphones, την οποία η ίδια έκανε γνωστή στο ευρύ κοινό με τη σειρά των iPhone.

Ό,τι καλό έχουμε δει σε αυτό το Μουντιάλ προέρχεται από τη Λατινική Αμερική. Η εκδίκηση των φτωχών. Από τους Βραζιλιάνους, τους Αργεντινούς, την Ουρουγουάη, την Παραγουάη, τη Χιλή, αλλά και το Μεξικό.

Melodie Gardot: “Are you fools for love?”

Κάτι όμορφο γεννιέται εδώ, κάτι για να το κοιτάμε, να το συζητάμε, να μας προβληματίζει 

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ  ΧΑNΤΖΑΡΑΣ Στο «Αιγαιοχρώμιον» του συνυπάρχουν: το γιασεμί, ο ήλιος, τα καΐκια, τα κοχύλια, η ραθυμία, τα φιλιά, το ψάρεμα, οι Κυκλάδες, τα Δωδεκάνησα…

Street food αλά ελληνικά

Ο ζωγράφος Αλέξανδρος Αλιέας γράφει στην Α.V. για το «έγκλημα» στην παραλία «Πρασιές» της Ανάφης.

Δύο καινούργια bars στην καλοκαιρινή νυχτερινή ραστώνη

O Σκοτσέζος Mark Millar «δεν γουστάρει τους υπερήρωες»

Δημοκρατικός Στρατός Ελλάδας» λεγόταν ο στρατός του ΚΚΕ στον εμφύλιο (1946-1949). Ο ανοιχτόμυαλος πανεπιστημιακός Νίκος Μαραντζίδης έγραψε ένα βιβλίο με αυτόν ακριβώς τον τίτλο 

WHY SLEEP Γκάζι. Γλυκέ μου Μάριε, που δουλεύεις εκεί, γιατί δεν μου μιλάς πια; Θέλω πολύ να σε δω

Όσο εσύ μιλούσες με τον κούκλο της διπλανής ξαπλώστρας, έπαιζες beach volley και άραζες με τις ώρες στην πολύχρωμη πετσέτα σου, έχοντας ξεχάσει όλα όσα ειδικοί και μη σου έχουν πει να προσέχεις κατά τη διάρκεια των πρώτων εξορμήσεών σου στην παραλία, εκείνος έκαιγε μεθοδικά την «πρωτοεμφανιζόμενη» σε αυτόν επιδερμίδα σου

Αγαπώ Ιταλία

Ότι η κρίση θα έφτανε στο σημείο να απειλεί ακόμα και τα γκομενικά μας δεν το είχα φανταστεί. Όντως, είναι πολύ πιθανό: η κρίση επηρεάζει την τσέπη μας, η τσέπη μας τη διάθεσή μας και η διάθεσή μας τη σχέση μας. Τυχαίο; Δεν νομίζω.

Καρκίνε, είσαι ένας θαυμάσιος, γλυκός άνθρωπος με πνευματικές ανησυχίες, πρώιμα ώριμος, ευτυχισμένος όταν οι άλλοι είναι ευτυχισμένοι και λυπημένος όταν οι άλλοι είναι λυπημένοι. Υπάρχουν και οι κυνικοί που μόλις σου φωνάξουν «έι, εσύ ο εξαρτημένος» θα γυρίσεις αμέσως. Δίνεις τα πάντα κυρίως στους καταθλιπτικούς που δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά, αλλά και στους «φαίνομαι loser αλλά κανείς δεν μπορεί να δει πόσο καλή ψυχή είμαι κάτω από αυτή τη μάσκα». Σε αυτούς κολλάς. Γιατί; 

Μπορεί η πίτσα να μην έχει γίνει ακόμα το εθνικό μας πιάτο (κοντεύει πάντως), αλλά σίγουρα είναι το πιάτο του καλοκαιριού – και μάλιστα σε μέγεθος γίγας.

Εκείνοι, οι αρχαίοι, κάθονταν, έτρωγαν, έπιναν και φιλοσοφούσαν. Εμείς θα έχουμε τουλάχιστον την ευκαιρία να απολαύσουμε έναν περίπατο στα στέκια τους, από το 2011, όταν θα έχει υλοποιηθεί σύμφωνα με τον προγραμματισμό η πρώτη φάση του σχεδίου «Αθήνα - Αττική 2014».

Υπάρχουν τόποι πολυσήμαντοι, μέρη γεμάτα συνειρμούς. Η  Ύδρα είναι ένα τέτοιο μέρος. Στο προσωπικό λεξικό του καθενός μας σίγουρα περιέχει διαφορετικά συνώνυμα, μυρωδιές, αναμνήσεις, πρόσωπα, κι όμως υπάρχουν και λέξεις που ξεπετάγονται κοινές, στη συνείδηση όλων μας. Η  Ύδρα των καλοκαιριών μας, του Σαρωνικού, των δελφινιών, η  Ύδρα με τις γάτες της, τις άμαξες και τα γαϊδουράκια, η Ύδρα των αρχοντικών, του Μιαούλη, του Πειρατή, η  Ύδρα της τέχνης.

Ο Πέτρος Μπούτος, διευθυντής προγράμματος του Mega, ξεκαθαρίζει φήμες, επικυρώνει συμφωνίες και ρίχνει νερό στο μύλο του τηλεοπτικού ρεπορτάζ που στροβιλίζεται αέναα.