«Από το τότε στο τώρα», η απόλυτη επιθεώρηση.
Σήμερα, αγαπητές φωνούλες μου, θα επικεντρώσω λίγο στο συλλογικό μας χαρακτήρα, αυτόν του μέσου όρου μας.
Ώφου φωνούλα, μου ’λειψες. Καλή χρονιά το έντεκα, εμένα αυτό το νούμερο με ελκύει ανέκαθεν.
Ο Σταμάτης Κραουνάκης στέλνει στην A.V. το ημερολόγιο της νέας θεατρικής του περιπέτειας
Η ιστορία μιας συνάντησης, έτσι όπως τη διηγείται στην A.V. o δημιουργός του νέου Μητροπάνου
Αααααααα, φωνούλα μου, γύρισες; Σε περίμενα, εγώ δεν πρόκαμα…
Λίγο πριν την πρεμιέρα της «Εκατομμυριούχου» στο Μέγαρο Μουσικής, ο Σταμάτης Κραουνάκης πηγαίνει στις πρόβες και γράφει για τη φίλη του Νόνικα Γαληνέα
Φωνούλα μου, εδώ Επίδαυρος, πήγα μικρή και μεγάλη
Καλημέρα, φωνούλα μου, γύρισα μετά τη βροχή, αλώβητος.
Είμαι ζωντανό παράδειγμα του πώς επιβίωσε ένας του συναισθήματος που είναι πολίτης του πλανήτη, ζει το τώρα, συμπορεύεται μ’ αυτό, ακούει την εποχή του και την κάνει τραγούδια, θέατρο.
Ο Σταμάτης Κραουνάκης για τις τάσεις στην Ελλάδα Μπουρδέλο
Βράδυ Παρασκευής μπήκαμε στ’ αεροπλάνο, με ξεσήκωσε ο Μάριος Ταραμίδης
Μα πάτε καλά, χρυσά μου αγόρια και κορίτσια;
Καλημέρα σου, φωνούλα μου.
Δευτέρα πρωί πρωί, καλημέρα φωνούλα μου, έφυγε η Σπεράντζα ξαφνικά μέσα στο βράδυ, στον ύπνο της, εθελούσια έξοδος, μου ’πε ο άγγελός της.
Είδα την Άννα στο μονόλογο του Κατσικονούρη στο «Δημήτρης Χορν» μια Τρίτη,
Πεθύμησα, φωνούλα μου, μια αληθινή διαδήλωση, όχι μάζωξη, καταπονημένο λαϊκό αίσθημα, και τώρα τι θα κάνεις, θα τα βάλεις με το Πασόκ;
Φωνούλα μου, καλημέρα. Μου φαινόσουν όμορφη καθώς σε περιδιάβαινα μέρες τώρα
Τον λάτρεψα τον Ανδρέα Βουτσινά. Αυτό σημαίνει ότι σκοτωθήκαμε κιόλας.
Μία δοκιμή θα μας πείσει.
