Η φράση «να φύγουμε από δω» είναι το μοτίβο, αν όχι του μέσου Αθηναίου, σίγουρα του μέσου ταξιτζή
Κάθε χρόνο λέμε τα ίδια – τι θα κόψουμε (τσιγάρα κ.λπ.), τι θ’ αρχίσουμε (πιλάτες κ.λπ.)
Όπου και να πας η Ελλάδα σε αρπάζει από τα μούτρα τελευταία, σαν γκόμενος που σ’ έχει σκυλοβαρεθεί αλλά δεν ξεκουνιέται κιόλας
Πριν φωνάξει κανείς «της αυτής σου το χαβά», να σημειώσουμε ότι όντως οι μέρες που περνάμε είναι ψιλο-άθλιες
Γράφει ο Αλέξανδρος Μπουρδούμης, Ηθοποιός
Μέρες και νύχτες όλο και πιο σουρεαλιστικές: τίποτα δεν βγάζει νόημα
…γίνεται γύρω μας παντού: κανένας δεν είναι αυτό που ήτανε (αν χαρακτηριζόταν από τη δουλειά του και πια δεν έχει δουλειά, ας πούμε).
Ε, ναι. «Στεναχώρια» ήθελα να γράψω, αλλά για να μη σας φρουμάξω και αλλάξετε φύλλο
…Κολλητά με το «πάλης ξεκίνημα», αλλά χωρίς να έχει μεσολαβήσει πραξικόπημα: το «φτου κι απ’ την αρχή» είναι μεγάλη υπόθεση. Αλλά από πού να αρχίσεις, ο ανεπάγγελτος επαγγελματίας; Από το ήμαρτον;
…Θα σου πάρω κουδουνίστρα, αυτοκινητάκι, κουκλάκι, σκατουλάκι.
