Ελληνικά & Ellinika
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ
Τελικά η μόνη ελληνική παραγωγή που συνεχίζει κανονικά, αν και τελείως εγκαταλελειμμένη, είναι η Τέχνη, και μάλιστα με επιδόσεις που τη μετατρέπουν σε μια αχτίδα αισιοδοξίας σε ένα θλιμμένο και θλιβερό κόσμο.
Masturbation Goes Cloud - Masturbation Goes Cloud (****)
Οι λιτές και επαναλαμβανόμενες μελωδικές γραμμές, μετατρέπουν το ντεμπούτο του αθηναϊκού ντουέτου σε ένα post rock trip με μινιμαλιστική αντίληψη, από το οποίο δύσκολα μπορείς να ξεκολλήσεις.
George Gaudy - Millionaire (***)
Χωρίς εκπλήξεις και πατώντας πάνω στα στάνταρ της ποπ κουλτούρας (από swing μέχρι rock μπαλάντες κι από folk μέχρι jazz), ο Γιώργος Γουδής κατορθώνει να αρθρώσει προσωπικό λόγο και να κάνει το ντεμπούτο του ένα πολλά υποσχόμενο ξεκίνημα.
Χρήστος Λαϊνάς - Η Αγάπη θα Λάμψει (****)
Χρόνια στο κουρμπέτι (από την εποχή των Ονειροπαγίδα), ο Χρήστος Λαϊνάς έχει την πείρα αλλά και το μελωδικό χάρισμα για έναν ευφρόσυνο urban δίσκο με ηλεκτρονική βάση, pop αντίληψη και αισθητική. Κυλάει σα νεράκι και θες να τον ξανακούσεις…
BLML - The Gift (***)
Η επιστροφή των Blackmail είναι από μόνη της ένα γεγονός για την ελληνική rock πραγματικότητα, πόσο μάλλον που μας κάνουν δώρο ένα ανοιχτόμυαλο άλμπουμ, ώριμο, ευαίσθητο και αρκούντως ακατέργαστο. Ο Γιώργος Κ. και η παρέα του δεν είναι που ξέρουν απ’ έξω κι ανακατωτά τη rock ιστορία, την έχουν ζήσει κιόλας.
Tilemachos Moussas Farm - Newborn (***)
Η μουσική πολυπραγμοσύνη στερεί απ’ το άλμπουμ ένα ενιαίο ύφος αλλά του χαρίζει ευρύ ορίζοντα, από παραδοσιακά μέχρι jazz κι από blues/rock μέχρι progressive. Οι εκλεκτοί καλεσμένοι είναι πολλοί (Blaine Reininger, Julia Kent, Θάνος Ανεστόπουλος, Pamelia Kurstin, Jef Maarawai, Anastasia Eden κ.ά.), οι μουσικοί αποδίδουν εξαιρετικά, το αισθητικό επίπεδο είναι εξασφαλισμένο.
Σταύρος Λάντσιας - Ημερολόγιο Ονείρων (***)
Πιάνο, μπάσο, τύμπανα ως βάση και με τη συμμετοχή της Καμεράτας και άλλων μουσικών με έγχορδα και πνευστά, ο Σταύρος Λάντσιας δημιουργεί ένα άλμπουμ αισθητικής αξιοπρέπειας, με σινεφιλ διάθεση, ονειρικές εικόνες και επιδράσεις από Χατζιδάκι και Μορικόνε στους οποίους αποδίδει τιμή.
Ορέστης Ντάντος - Τελευταία Ανατολή (**)
Παρότι υπάρχει στιχουργικό ενδιαφέρον κι αυτό είναι ένα σημαντικό εφόδιο για την ελληνική μουσική πραγματικότητα που εδώ και καιρό πάσχει σ’ αυτό τον τομέα, η αδυναμία του να υποστηρίξει πειστικά το λόγο με μουσική και μελωδίες, αδυνατίζει το αποτέλεσμα. Κάτι σαν spoken word σχέσεων…
makismilatos@gmail.com
Σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή διαφημιστικό περιεχόμενο, καθώς και σχόλια άσχετα με το θέμα του άρθρου δεν επιτρέπονται και θα σβήνονται.
τα σχόλιά σας:
MA EINAI KRITIKES AYTES?
MA EINAI KRITIKES AYTES?
MONO ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΑΚΙΑ ΣΤΗ
MONO ΤΡΙΑ ΑΣΤΕΡΑΚΙΑ ΣΤΗ ΔΙΣΚΑΡΑ ΤΩΝ BLACKMAIL? EΛΑ ΡΕ ΜΑΚΗ ΝΑΟΥΜΜ......
Αρκούντως ακατέργαστη είναι η
Αρκούντως ακατέργαστη είναι η κριτική του, όχι ο δίσκος των BLML!!!
Νομίζω οτι οι κριτικές
Νομίζω οτι οι κριτικές αντικατοπτρύζουν τη διάθεση προώθησης φιλικών προσώπων και ουδεμία σχέση έχουν με την μουσική ποιότητα.Ο δίσκος των BLML είναι σαφώς ανώτερος από τις υπόλοιπες κυκλοφορίες αλλά απ’ότι φαίνεται το masturbation goes cloud εκφράζει περισσότερο τον reviewer.
ευχαριστώ πολύ που με
ευχαριστώ πολύ που με διαβάζετε. τα σχόλια και οι παρατηρήσεις είναι πάντα χρήσιμα ακόμη κι όταν είναι προσβλητικά.
και να σκεφτεί ότι το "ακατέργαστο" το έγραψα γιά καλό. γιά rock 'n' roll μιλάμε.
δηλαδή, αν κατάλαβα καλά, όποιος δεν έχει την ίδια γνώμη με σένα είναι μα****ς.
Μπορεί για σένα το ροκ εν ρολ
Μπορεί για σένα το ροκ εν ρολ να ταυτίζεται με το ακατέργαστο, όμως αυτός ο δίσκος έχει απίστευτες μελωδίες, ενορχήστρωση και παραγωγή, με λίγα λόγια έχει υποστεί μεγάλη ‘κατεργασία‘. Μου έδωσες την εντύπωση ότι δεν έχεις ακούσει το δίσκο, γι’ αυτό και χαρακτήρισα τη κριτική σου ακατέργαστη. Αν τον ξανακούσεις, είμαι σίγουρη ότι θα διαπιστώσεις και ο ίδιος ότι ο χαρακτηρισμός ακτέργαστο ήταν ατυχής.
αφήστε ένα σχόλιο