Πανικοβάλ των 500: Το Rock στους τοίχους της Αθήνας
45 Μπάντες και οι αφίσες τους
Μερικοί τυχεροί προλάβαμε την εποχή που διαλέγαμε ένα δίσκο και για το εξώφυλλό του. Εξωφυλλάρες και artworks που έμειναν στην ιστορία, φάκελοι για βινύλια 33άρια στην εμβληματική διάσταση 31x31, και φυσικά αφίσες συναυλιών στην εμβληματική διάσταση των 50x70. Τις λέγαμε πόστερ (θυμάται κανείς αυτή τη λέξη;) και είχαν, από τότε ακόμα, συλλεκτική αξία γιατί η ζωή τους ήταν εφάπαξ. Τρέχαμε στα Λονδίνα και τα Σαν Φραντσίσκα και ξεκολλούσαμε με μαεστρία αριστουργήματα του Kozik από τους τοίχους, κάναμε χριτς-χριτς με τα κοπίδια έξω από το Σπόρτινγκ και το Κύτταρο, να αποκαθηλώσουμε αφίσες κοκαλωμένες από την παγωμένη αλευρόκολλα, με στρώματα άλλων τοιχοκολλήσεων από κάτω.
Η παγκόσμια ιστορία του rock’n’roll έχει αναμφισβήτητα κολληθεί σε τοίχους, ντουβάρια και τζαμαρίες – αργότερα και σε γκαλερί. Ευτυχώς οι μύστες του design και της εικόνας της μουσικής, μετά από ένα διάστημα «συρρίκνωσής» τους στην εξευτελιστική διάσταση 12x12 (εξώφυλλο cd), επανέκαμψαν κάνοντας την αφίσα και πάλι συλλεκτικό αντικείμενο – αλλά και καλλιτεχνικό έργο για να εκτεθεί σε γκαλερί. Η post modern γενιά γραφιστών σε όλο τον κόσμο, επανεκτίμησε τις ιστορικές στιγμές της ροκ αφίσας και έδωσε καινούργια δείγματα με χιούμορ, φαντασία, επιστημονική φαντασία, μινιμαλισμό, υπαινιγμό, αγάπη για τις γραμματοσειρές, σινεφίλ αναφορές, σεξ, ταχύτητα, έκπληξη και ρομαντισμό.
Στο Hub στον Κεραμεικό, αυτές τις μέρες απολαμβάνουμε ακριβώς όλα τα παραπάνω: την έκθεση «45 Bands» με τα πόστερ 45 ελληνικών συγκροτημάτων και σόλο καλλιτεχνών, ναι στη διάσταση των 50x70, από βραβευμένους designers, μικρά γραφεία ή do it yourself ιδέες των ίδιων των μουσικών. Εκατό+κάτι έργα για, και από, όλο το νέο αθηναϊκό rock’n’roll. Από τους Last Drive μέχρι τους Burger Project, από τους άγριους μέχρι τους «κοιτάζω τις μύτες των παπουτσιών μου», από κομιξάδες μέχρι μίνιμαλ electro-ετικέτες, εικαστικούς, αρχιτέκτονες, ομάδες street art – όλοι εκεί.
Και βέβαια μουσική. Για την ακρίβεια 2 live performances από τους Kid Flick και Film τη μέρα των εγκαινίων, ενώ μετά ακολουθεί πάρτι στην εξαρχειώτικη Οκτάνα, ακριβώς όπως θέλει η μυθολογία για τα ροκ στέκια- σύμβολα της πόλης αυτής.
Οπότε, get in tha hub.



Σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή διαφημιστικό περιεχόμενο, καθώς και σχόλια άσχετα με το θέμα του άρθρου δεν επιτρέπονται και θα σβήνονται.
τα σχόλιά σας:
δυστυχως ολα αυτα τα
δυστυχως ολα αυτα τα "ονειρεμενα" έχουν γινει για τα κωλολεφτα...αλλα κάπως πρεπει να ζουν και οι"από πισω"....μην το ψαχνετε... κατεβαστε μπ3 μαθετε ιστορια της μουσικης απο το ιντερνετ και βρειτε τα γουστα σας από μόνοι σας...μην αφηνετε άλλους να τα φτιάχνουν για σας καντε το οπως ανακαλυψατε και τον εαυτο σας....
φιλικα και συμπονετικα,
ανωνυμος
σε μια μετακομιση εχασα
σε μια μετακομιση εχασα πολλες ξεκολημενες αφισες συναυλιων που μαζευα χρονια ως φοιτητης, ακομα το θυμαμαι και συγχυζομαι, ευτυχως καποιες ειχα προλαβει και τις ειχα κορνιζαρει. Το απολυτο αριστουργημα μια των sonic youth απο live στο Μυλο στη Θεσσαλονικη το 1999
αφήστε ένα σχόλιο