Σχολική χρονιά - Ο χαμένος ορίζοντας
Όσοι από τους συνομηλίκους μου έχουν γίνει γονείς παραπονιούνται ότι τα παιδιά τους –που φοιτούν στο λύκειο και στο πανεπιστήμιο– «πιέζονται» πολύ. Όταν διαφωνώ μου λένε: «Δεν έχεις παιδιά, δεν ξέρεις…» Το λύκειο είχε υποτιμηθεί από τότε που ήμουν κι εγώ μαθήτρια: στη δευτέρα και στην τρίτη λυκείου διαβάζαμε περισσότερο για το φροντιστήριο (για τις εισαγωγικές εξετάσεις στο πανεπιστήμιο) παρά για το σχολείο. Εδώ και πάνω από τριάντα χρόνια, το απολυτήριο του λυκείου είναι ένα παλιόχαρτο· μπορεί να το αποκτήσει ακόμα κι ένας ημιαναλφάβητος – ο οποίος, στη συνέχεια, μπορεί να μπει στο πανεπιστήμιο (εφόσον οι βάσεις είναι χαμηλές) και να γίνει καταληψίας και αιώνιος φοιτητής. Αντί να δίνουμε βάρος και σπουδαιότητα στο σχολείο, αντί να είναι «δύσκολες» οι εξετάσεις για το απολυτήριο (όπως συμβαίνει στις περισσότερες χώρες), στην Ελλάδα οι μαθητές ενθαρρύνονται να παραμελούν το σχολείο ώστε να μπουν στο πανεπιστήμιο. Εξάλλου, χάνονται πολλές σχολικές ώρες λόγω αποχών: στην Ελλάδα οι πολίτες φαίνεται να αποκτούν πολιτικά δικαιώματα πολύ νωρίτερα από την ηλικία της ψήφου – παιδιά δεκατεσσάρων ετών διαδηλώνουν για ζητήματα που, όπως είναι φυσικό, δεν γνωρίζουν.
Πράγματι, υπάρχουν παιδιά που «πιέζονται», προσπαθώντας να τα βγάλουν πέρα με το σχολείο, το φροντιστήριο, τα αγγλικά, τα γαλλικά, τα φουφουτικά, τα μαθήματα του βιολιού και του βιολοντσέλου. Κυρίως πιέζονται τα παιδιά με αγχωμένους γονείς και τα άλλα των οποίων οι γονείς πιστεύουν ότι ο κόσμος είναι ένα παλιό λάθος κι ότι πρέπει να γκρεμιστεί. Η πίεση προέρχεται από αυτό το διαδεδομένο είδος γονέων το οποίο συμμετέχει σε καταλήψεις σχολείων και κοινωνικές εκδηλώσεις όχλου καταργώντας κάθε κοινωνικό όριο και ρόλο. Τα παιδιά καταλήγουν θύματα ενός κοινωνικού πεσιμισμού: δέχονται σφυροκόπημα υπερβολικών προσδοκιών και σκοτεινών προφητειών περί μαζικής ανεργίας, πείνας, δικτατορίας και συντέλειας του κόσμου.
Μια φίλη μου στενοχωριέται επειδή ο γιος της ξυπνάει στις έξι το πρωί για να πάει στο γραφείο· φοβάται, λέει, μήπως πάθει υπερκόπωση. Τη διαβεβαιώνω ότι εγώ ξυπνάω από τις έξι για να εργαστώ επί τριάντα έξι χρόνια ακριβώς –κι ότι δεν έπαθα ποτέ υπερκόπωση· αντιθέτως, αισθάνομαι περίφημα και χαίρομαι που δεν είμαι άνεργη. Γιος μιας άλλης φίλης, που σπουδάζει κάτι φιλοσοφικοκοινωνιολογικοκαλλιτεχνικό, φοβάται μαζί με τη μαμά του και τον μπαμπά του ότι δεν θα βρει δουλειά μετά το πτυχίο. Μα, για να έχουμε την απαίτηση να βρούμε δουλειά –αν δηλαδή αυτός είναι ο στόχος μας μπαίνοντας στο πανεπιστήμιο– πρέπει να κάνουμε την προσφυή επιλογή. Θέλω να πω, αν επί πέντε χρόνια συζητάμε περί στρουκτουραλισμού, κι αν τελικά δεν γίνουμε κορυφαίοι θεωρητικοί του πράγματος, η εξεύρεση εργασίας ίσως αποδειχθεί δύσκολη. Η εκπαίδευση είναι αυτοσκοπός – αλλά για όποιον θέλει και υποχρεώνεται να βρει δουλειά το συντομότερο, είναι απαραίτητες συγκεκριμένες επιλογές: στο παρελθόν, ήταν τιμή για τους ανθρώπους να ξέρουν μια «τέχνη»· αυτό τους προστάτευε από την ανεργία. Σήμερα δεν κάνουμε τίποτα με τα χέρια μας, είμαστε «άχρηστοι»: ειδικά οι γυναίκες, παρά τον παραδοσιακό ηρωισμό τους (μητρότητα, εργασία, νοικοκυριό) έχουν την τάση –ακόμα– να επιλέγουν γνωστικούς τομείς υπερβολικά θεωρητικούς και χωρίς εργασιακό αντίκρισμα.
Ένας άλλος φίλος μου, μπαμπάς τεσσάρων παιδιών, αναρωτιέται πώς να αντιδράσει επειδή ο 13χρονος γιος του θέλει να γίνει φούρναρης. Ας γίνει φούρναρης! Πρόκειται για ένα συμπαθητικό και χρήσιμο επάγγελμα… Οι μπαμπαδομαμάδες θα έπρεπε να ανησυχούν μόνο για την υγεία των παιδιών – σωματική και ψυχική· για το πώς να μη γίνουν εγκληματίες, πρεζάκια ή και τα δύο.
Σήμερα η οικογένεια και το σχολείο δεν πλαισιώνουν τα παιδιά όπως θα όφειλαν. Μια καινούργια σχολική χρονιά αρχίζει με ελλείψεις και προβλήματα: η οικογένεια και το σχολείο πρέπει να λειαίνουν τις δυσκολίες, όχι να τις μεγεθύνουν. Όταν ένα παιδί λέει «φοβάμαι», δεν του απαντάς «Κι εγώ τρέμω απ’ τον φόβο μου» – του απαντάς «Μη φοβάσαι, εγώ είμαι εδώ». Και φροντίζεις να είσαι συνεπής σ’ αυτό το «Εγώ είμαι εδώ». Τα παιδιά –οι μαθητές αλλά και τα μεγαλύτερα, οι φοιτητές– έχουν ανάγκη από πλαίσιο κανόνων μέσα στο οποίο να μπορούν να μελετούν και παραλλήλως να μαθαίνουν πώς να ζουν δίπλα στους άλλους. Από το 1974, το σχολείο και τα ΑΕΙ δεν παρέχουν αυτό το πλαίσιο, ούτε αποτελούν τόπο εργασίας: απλώς αναβάλλουν την προσαρμογή στον αληθινό κόσμο δημιουργώντας την αυταπάτη ότι το «κράτος» και η «εξουσία» θα αναλάβουν σύντομα τον ρόλο της μαμάς και του μπαμπά μας.
Μπαίνοντας σε μια αίθουσα του Παντείου αγανακατώ με τη βρομιά και ρωτώ τους φοιτητές: «Γιατί υπάρχουν σκουπίδια κάτω;» και σκύβω να μαζέψω ό,τι μπορώ. Με κοιτούν σαν να κάνω κάτι αλλόκοτο, ενώ ο «συνδικαλιστής» μου απαντάει με ύφος περισπούδαστο και βλοσυρό: «Έχουν περικοπεί τα κονδύλια!»
Έχουν περικοπεί τα κονδύλια γι’ αυτό ρίχνετε στο δάπεδο πλαστικά ποτήρια και καλαμάκια; Ποιος θα τα μαζέψει; Η απάντηση είναι ότι, αφού στο σπίτι τα μαζεύει «η μαμά», στον δημόσιο χώρο θα τα μαζέψει «το κράτος»! Αν θέλαμε όμως να αποκτήσουμε αληθινή παιδεία, θα επιστρατεύαμε τους απλούς κανόνες: μάθε το μάθημά σου, φέρσου με ευπρέπεια, σεβάσου τους άλλους και τον χώρο σου. Για να επιστρατευτούν αυτοί οι κανόνες –τους οποίους επιζητούν και τα ίδια τα παιδιά παρότι συχνά αντιδρούν– πρέπει να γίνονται σεβαστοί από τους «μεγάλους»: αν πρυτάνεις περιφρονούν τις αποφάσεις του κοινοβουλίου, πώς περιμένουμε να λειτουργήσουν οι νόμοι και οι θεσμοί; Ποιος θα τους διδάξει στη σχολική τάξη και στο αμφιθέατρο;
Οι κανόνες είναι ανακουφιστικοί και τα παιδιά σπανίως τους παίρνουν προσωπικά όπως παίρνουν προσωπικά τον αυταρχισμό ή το χάος που επικρατεί, όχι σπάνια, στην οικογένειά τους. Το σχολείο και τα ΑΕΙ δεν είναι εξ ορισμού χώροι εξέγερσης: είναι εξ ορισμού χώροι μάθησης· για να εξεγερθούμε πρέπει πρώτα να μάθουμε αυτό εναντίον του οποίου ενδέχεται να εξεγερθούμε. Θυμάμαι, για παράδειγμα, πως όταν εργαζόμουν σε μια κινηματογραφική σχολή, αράδιαζα τα γεγονότα και περιέγραφα τα κινήματα της ιστορίας του κινηματογράφου –το γαλλικό νέο κύμα, λόγου χάρη, το οποίο βαριέμαι θανάσιμα– χωρίς να αναφέρω τι μου άρεσε και τι όχι. Δεν βρισκόμουν εκεί για να κατεδαφίσω τη νουβέλ βαγκ – βρισκόμουν για να ανοίξω ένα δρόμο γνώσεων και κρίσης. Αν κάποιος από τους σπουδαστές, μετά από έρευνα, κατέληγε ότι η νουβέλ βαγκ είναι υπερτιμημένη, τότε απλώς θα συμφωνούσαμε. Με την ίδια λογική, όταν διδάσκεις αμερικανική ιστορία, δεν λες στα παιδιά ότι ο Τζέφερσον ήταν δουλοκτήτης και παλιοχαρακτήρας· τους λες ότι ήταν ένας από τους ιδρυτές των Ηνωμένων Πολιτειών… Στη συνέχεια, ίσως ακολουθήσει αμφισβήτηση και εξισορρόπηση. Το σχολείο δίνει βασικές πληροφορίες και ανοίγει έναν ορίζοντα: δεν είναι λέσχη συζητήσεων. Η «συζήτηση» είναι η λύση για τον αμήχανο, ανασφαλή και αμαθή καθηγητή που δεν έχει αρκετή αυτοπεποίθηση για να κάνει μάθημα. Όπως η «σύντηξη», η κατάργηση των ορίων, είναι η στάση του γονέα που προσκολλάται στα παιδιά του και στην εφηβική ηλικία.
Σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή διαφημιστικό περιεχόμενο, καθώς και σχόλια άσχετα με το θέμα του άρθρου δεν επιτρέπονται και θα σβήνονται.
τα σχόλιά σας:
Kalogramenno kai poli efstoxo
Kalogramenno kai poli efstoxo to arthro. Ektos apto teleftaio simeio. To sxoleio ofeilei nai einai kai lesxi sizitiseon. Aftes anoigoun tous orizontes, oxi ta stegna pragmatologika dedomena, afta ta vriskeis kai stis internetikes wikis.
Πλάκα έχεις... Μα αν τα
Πλάκα έχεις...
Μα αν τα κάναμε αυτά που προτείνεις και με το πνεύμα που λες, δεν θα καταφέρναμε όσα έχουμε καταφέρει!!!
υγ.
(η σοβαρή προσέγγιση)
ντρέπομαι να πω ότι συμφωνώ, γιατί θα ήταν γελοίο να σκεφτεί κανείς ότι μπορεί να διαφωνήσει και στο ελάχιστο!!
Είναι παλιόπαιδα που έχουν το
Είναι παλιόπαιδα που έχουν το μυαλό τους στο σκέιτμπορντ. Αλλά υπάρχουν και έντυπα που τα ενθαρρύνουν σ'αυτό. Έτσι δεν είναι?
Χωρίς γνώσεις δεν μπορείς να
Χωρίς γνώσεις δεν μπορείς να έχεις κρίση, αυτό που μας λείπει και τα κάνουμε θάλασσα στην Ελλάδα είναι η υπέρμετρη κρίση που δεν συνοδεύεται από γνώσεις. Καλά τα λέει η Σώτη
Ektos apo to teleutaio
Ektos apo to teleutaio kommati tou keimenou pou me vriskei anti8eth--giati ofeilei to sxoleio na prow8ei th suzhthsh k ton provlhmatismo (sthn telikh, giati na paei kapoios sto sxoleio afou yparxei to Internet opote mporei na parei phrofories apo mia pleiada phgwn)--me ola ta upoloipa symfwnw apolyta. Eimai ekpaideutikos k viwnw apo prwto xeri ti shmainei na sou kanoun polemo oi sunadelfoi sou epeidh de vazeis plasmatika ypshles va8mologies "gia na to parei to rhmadi to palioxarto k na xekoumpistei apo edw mesa, de mporoume na ton/thn exoume pali edw tou xronou" ... K otan h Paideia einai toso sapia ti na perimenei kaneis apo tis upoloipes ekfanseis tou viou...
Αν αγαπητέ/η "Ektos apo to
Αν αγαπητέ/η "Ektos apo to teleutaio" είσαι όντως εκπαιδευτικός, σκέψου λίγο τις δικές σου ευθύνες για το πόσο σάπια είναι η εκπαίδευση, (Η Παιδεία είναι σαφώς άλλο πράγμα, και μικρή σχέση έχει με την τυπική εκπαίδευση)
Δεν έχεις εσύ ευθύνη;
Χμμμ
Και τα .. greeklish?
Καλημέρα
"τα παιδιά χρειάζονται
"τα παιδιά χρειάζονται κανόνες για να νιώσουν ελεύθερα"...ν' αγιάσει το στόμα σου
την ώρα που τα σχολεία
την ώρα που τα σχολεία διαλύονται απο πρόθεση συνδυασμένη με ανικανότητα η Σώτη συνεχίζει να παίζει το παιχνίδι μιας κυβέρνησης και μιας υπουργού που εχει στάση εχθρική απέναντι σε όλη την εκπαιδευτική κοινότητα. Χωρίς βιβλία, χωρίς καθηγητές, χωρίς οργάνωση, χωρίς υποδομές, προσπαθούμε να λειτουργήσουμε τα σχολεία. Γονείς και εκπαιδευτικοί όπως μπορούμε στηρίζουμε τα παιδιά μας και η Σωτη εμφανίζεται υπεράνω να μας κανει και κριτική. Κριτική χωρις γνώση του προβλήματος, αυτό ακριβώς που κατηγορεί. Και αν ηταν η πρώτη φορά να πω εντάξει, αλλα επιτέλους κοπέλα μου, ασε αυτό το αφ υψηλού που μονίμως κριτικάρει και οικτίρει την πλέμπα, τον λαουτζίκο που άγεται και φέρεται σε "κοινωνικές εκδηλώσεις όχλου". Κι αυτό το "να μαθουμε μια τέχνη" του Πάγκαλου πως τολμάει να το λέει μια διανοούμενη και σε ποιον το λέει; στον άνεργο εργάτη, οικοδόμο, σε ποιον; ποια τέχνη λες να μαθω στο παιδί μου για να εχει δουλειά; για πες; σε ποια παραγωγική δραστηριότητα να το εντάξω; στη μετανάστευση;
Φτανει πια με το θράσος σας κυρία Τριανταφύλλου.
Τα σχολεία και τα
Τα σχολεία και τα πανεπιστήμια τα διέλυσαν τα κόμματα.Η κα Τριανταφύλλου είναι πολύ μπροστά για την ελληνική κοινωνία δεν κριτικάρει αφ'υψηλού.
πολύ μπερδεμένος-η είστε.
πολύ μπερδεμένος-η είστε. μαζέψτε λίγο τις σκέψεις σας και ξαναγράψτε την άποψή σας
k egw den simfwnw me to
k egw den simfwnw me to teleutaio kommati tou keimeno.. Otan oi mathites exoun mathei mono na papagalizoun oti tous leei o kathigitis kai to vivlio tous pws tha dievrinoun tous orizontes tous? Oi mathites exoun anagki tin sizitisi otan diarkws niwthoun oti den iparxei kaneis na tous akousei kai tous katalavei..
Λύση αμήχανίας είναι η
Λύση αμήχανίας είναι η συζήτηση περι των ΧΑΧΑΧΑ, "θετικών" του μνημονίου.
Όταν πέσει το ΠΑΣΟΚ και φτάσει στο πλήν 3 τοις εκατό θα δούμε τι θα γράφουν τότε
οι τώρινοί "υποστηρικτές" τους,( Αν βρουν δουλειά.)
"παιδιά δεκατεσσάρων ετών
"παιδιά δεκατεσσάρων ετών διαδηλώνουν για ζητήματα που, όπως είναι φυσικό, δεν γνωρίζουν"... και εσύ με την σειρά σου γραφεις χωρις να εχεις παιδια και να τα ζεις όλα αυτά εκ των έσω, χωρίς να μεγαλώνεις μεσα σε αυτό το εκπαιδευτικό σύστημα. Σε μια πρωτοφανη πρωτοπορεία που το κρατος αδυνατει να παρασχει το σχολικά βιβλία, θεωρεί δεδομένο ότι ολοι έχουν υπολογιστή σπίτι τους για να διαβάζουν απο dvd (!) ή μοιράζει κακοτυπωμένες φωτοτυπίες, έχουντας ξοδέψει υπερδιπλάσια ποσά για τα βιβλία από ότι άλλες χρονιές, χάνεις επανειλλημένως το δέντρο ψάχνοντας για το δάσος. αν δεν επαναστατήσουμε τώρα, ας το ξεχάσουμε για πάντα...
λαϊκισμός..πφφφφ
Πως ειναι δυνατον η
Πως ειναι δυνατον η συγγραφεας του "Αλμπατρος" και του "Σαββατο Βραδυ Στην Ακρη Της Πολης"
να εχει γραψει αυτη την μπουρδολογια.Γραφικοτατο κειμενο και εντελως ατοπο,για τα ελληνικα σχολεια που δεν εχουν ουτε καν βιβλια μιλαμε και στα οποια το 90% των φιλολογων που διδασκει εχει διαβασει λιγοτερα βιβλια και απτον ανατολακη.Δεν ειμαστε ουτε Σουηδια ουτε Δανια.Μηπως εχει μεσολαβησει αποτοξινωση η λοβοτομη?
Το 90 τοις εκατό των
Το 90 τοις εκατό των φιλολόγων έχει διαβάσει λιγότερα βιβλία από τον Ανατολάκη, γιατί θέλουμε εύκολα θέματα στις πανελλαδικές εξετάσεις, χαμηλές βάσεις για την εισαγωγή στις καθηγητικές σχολές και γιατί οι φοιτητές θεωρούν το πανεπιστήμιο καφενείο παρά χώρο εκπαίδευσης. Εν πάση περιπτώσει πρόκειται για φαύλο κύκλο. Το σχολείο, αλλά και η οικογένεια, δεν καλλιεργούν στα παιδιά την αγάπη για τη γνώση και τη λογοτεχνία και αυτό συμπαρασύρει όσους και όσες βρεθούν από σπόντα στις φιλοσοφικές. Οι γονείς δεν θέλουν τα παιδιά να ζορίζονται και, όταν αυτά τα 'αζόριστα' παιδιά γίνουν καθηγητές και δάσκαλοι και κληθούν να διδάξουν χωρίς βιβλία αλλά με προσωπικές σημειώσεις, τότε για όλα φταίνε οι άλλοι εκτός από εμάς. Φυσικά γνωρίζετε ότι εδώ στο εξωτερικό διδάσκουμε ελληνικά, αρχαία και νέα, βάσει σημειώσεων μας τις οποίες γράψαμε αφού συγκρίναμε και αξιολογήσαμε μία σειρά βοηθημάτων και εγχειριδίων. Αλλά οι καθηγητές στην Ελλάδα οι οποίοι έχουν τα βιβλία από πέρσι, έχουν τα σχεδιάσματα στο βιβλίο του καθηγητή, έχουν πρόσβαση σε δημόσιες βιβλιοθήκες παραπονιούνται γιατί λείπουν τα μπακαλοτέφτερα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου. Το ότι πρέπει να βρισκόμαστε σε πνευματική εγρήγορση και ανησυχία, να μελετάμε διαρκώς για να ανταποκριθούμε στις ανάγκες και του πιο απαιτητικού μαθητή είναι μάλλον κανόνας άγνωστος στους περισσότερους καθηγητές. Η κατάσταση θα αλλάξει, όταν παραδεχθούμε ότι όλοι εκπαιδευτικοί, γονείς, πολιτεία φέρουμε ευθύνη για την κατάντια του εκπαιδευτικού μας συστήματος.
Πείτε τα κυρίε
Πείτε τα κυρίε Τριανταφύλλου.!
Τα παιδιά γνωρίζουν
Τα παιδιά γνωρίζουν περισσότερα πράγματα από κάτι άλλους "ειδικούς" και "έμπειρους" που έφθασαν την Ελλάδα στην καταστροφή.
Η Τουρκία αντικαθιστά μέχρι το 2015 τα σχολικά βιβλία με ipad και εσείς δίνετε στα παιδιά φωτοτυπίες!
ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ: ΜΑΗΣ ’68 – Η
ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ: ΜΑΗΣ ’68 – Η ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ http://goo.gl/ZLCql
«...Μεσα σε λιγες μερες το κινημα των επαναστατων φοιτητων προπαγανδιζει σε ολη τη χωρα την αμφισβητηση της ιεραρχιας και αρχιζει το γκρεμισμα της εκει που εμοιαζε περισσοτερο αυτονοητη: στο πεδιο της γνωσης και της εκπαιδευσης. Διακυρησσει και αρχιζει να πραγματοποιει την αυτονομη και δημοκρατικη αυτοδιευθυνση των συλλογικων οργανων...
Αμφισβητει και κλονιζει σε μεγαλο βαθμο το μονοπωλιο της πληροφορησης που κατειχαν τα διαφορα κεντρα εξουσιας. Ελεγχει οχι τις λεπτομερειες αλλα τα θεμελια και την υποσταση του συγχρονου ‘‘πολιτισμου’’: την κοινωνια της
καταναλωσης, το διαχωρισμο αναμεσα σε χειρωνακτες και διανοουμενους, τον ιερο και απαραβιαστο χαρακτηρα του πανεπιστημιου και των αλλων ναων της γραφειοκρατικης καπιταλιστικης κουλτουρας...
...Αναγκαζει πρυτανεις και υπουργους να αποκαλυψουν μπροστα σε ολους ποση ασυναρτησια, αμαθεια και βλακεια εχει ο ρολος τους. Αποκαλυπτει το κενο που βασιλευει σε ολα τα επιπεδα των θεσμων― κυβερνηση, κοινοβουλιο, διοικηση, πολιτικα κομματα. Αοπλοι φοιτητες αναγκαζουν την εξουσια να δειξει τι φοβος τη διακατεχει πισω απο τις επισημοτητες, τα μεγαλεια και τους παλληκαρισμους, ενας φοβος που δεν αργει να προσφυγει στο ροπαλο και στο δακρυγονο.
Ταυτοχρονα το κινημα υποχρεωνει τις ‘‘εργατικες’’ γραφειοκρατικες ηγεσιες να φανουν οι υστατοι εγγυητες της καθεστηκυιας ταξης, μεχρι τα μπουνια αλληλεγγυες στην ασυναρτησια και την αναρχια της...
...Καταφεραν πληγμα στις γραφειοκρατικες ιεραρχικες δομες της κοινωνιας στο σημειο ακριβως που εμοιαζαν περισσοτερο δικαιωμενες για το κοινο αισθημα, εκει που η σοφιστεια: η γνωση δικαιωνει την εξουσια (και η εξουσια κατεχει εξ ορισμου τη γνωση) μοιαζει απροσβλητη...
...Το βαθυτερο νοημα αυτων των διεκδικησεων: ενω εν μερει εφαρμοζονται στα πλαισια του σημερινου καθεστωτος, κανουν δυνατη τη μονιμη αμφισβητηση του καθως η εφαρμογη τους θα δημιουργησει αμεσως νεα προβληματα. Μια ιεραρχικη κοινωνια θα αντικρυζει με φρικη καθε μερα το εξης σκανδαλωδες: αποφοιτοι λυκειου να συζητουν μαζι με κορυφες της επιστημης για τις μεθοδους και το περιεχομενο των σπουδων. Θα διαμορφωθουν ετσι ανθρωποι με διαφοροποιημενη, εστω εν μερει, αντιληψη για την κοινωνια, τις σχεσεις εξουσιας και τη διαχειριση των κοινων...»
http://goo.gl/oK45x
"Τη διαβεβαιώνω ότι εγώ
"Τη διαβεβαιώνω ότι εγώ ξυπνάω από τις έξι για να εργαστώ επί τριάντα έξι χρόνια ακριβώς –κι ότι δεν έπαθα ποτέ υπερκόπωση· αντιθέτως, αισθάνομαι περίφημα και χαίρομαι που δεν είμαι άνεργη."
Το μόνο σίγουρο είναι οτι δεν είστε άνεργη.
Το μόνο σημείο στο οποίο
Το μόνο σημείο στο οποίο διαφωνώ στα 25 μου χρόνια, που δεν έχω μείνει ποτέ άνεργη-πολύ απλά, γιατί επέλεξα και δε μπήκα τυχαία σε μια σχολή, ενώ γνώριζα ότι τη χρειαζόμουν μόνο για θεωρία και ιδέες-είναι εκείνο στο οποίο λέτε ότι πρέπει πρώτα να μάθουμε αυτό για το οποίο θα εξεγερθούμε. Η εξέγερση-ιστορικά αποδεδειγμένο- είναι θέμα κατάλληλων συνθηκών, συγκυριών ίσως, απόφαση και παρότρυνση λίγων ίσως, αλλά σπανίως θέμα λογικής και γνώσης. Το μόνο που μπορώ να γνωρίζω είναι ότι η συναισθηματική νοημοσύνη και η ωριμότητα αντιμετώπισης του σήμερα λείπει και φυσικά φταίει πολύς κόσμος γι' αυτό. Είμαι κυνική από όταν γεννήθηκα και δε με τρομάζει αυτό που βλέπω γύρω μου. Ενδεχομένως το βλέπω αφ'υψηλού...όχι επειδή είμαι με το σύστημα ή γιατί είμαι βολεμένη-που δουλεύω 12 ώρες, με πολύ άγχος, για 700 ευρώ, αλλά γιατί δε νομίζω ότι όλοι αντιλαμβανόμαστε τα πάντα εξίσου.
Το κύριο πρόβλημα σήμερα είναι η έλλειψη-ελπίδας, χαράς, ονείρων, συναισθήματος. Και ισχύει δυστυχώς για πολλούς συνομιλήκους μου. Ωστόσο, εγώ δε μεγάλωσα έτσι. Κι ακούω πολλά βερεσέ και χαίρομαι πολύ να ακούω μουσική στη μοναξιά μου και χαίρομαι και την παρέα των φίλων μου, των σκύλων μου και όλων των ζωντανών του κόσμου. Γιατί μπορώ. Και Ελλάδα να μην υπάρχει, πάλι θα μπορώ.
Το μόνο που με ενοχλεί-εκτός από τα μέτρα, που όλους μας ενοχλούν λίγο-πολύ - είναι ότι πλέον ό,τι παραλογισμό και να ακούσω, έχω φτάσει να μην τον θεωρώ παράλογο...όπως όλοι σε αυτή τη χώρα. Κανείς δε δίνει σημασία στις αποφάσεις- η δυσαρέσκεια εκδηλώνεται μονο όταν κακοπάθει η τσέπη. Από το 74 και μετά ζούμε σε μια φούσκα...ε, ήταν λογικό να σκάσει ρε παιδιά!!
Λεω εγω λοιπον - ως μανα -
Λεω εγω λοιπον - ως μανα - πως ναι συμφωνω το λυκειο είναι υποτιμημενο αλλα αυτό δεν σημαινει πως τα παιδια δεν πιεζονται.
Πιεζονται γιατι το σχολειο δεν μορφωνει ως οφειλει, αλλα προετοιμαζει πυρετωδως για επαγγελματικη εξειδικευση μεσω της εισαγωγης σε καποιο πανεπιστημιο και πολλες φορες η εισαγωγη των παιδιων είναι σε σχολες ασχετες με τις κλισεις τους. Εχει υποτιμηθει το σχολειο γιατι είναι αμεσα συνδεδεμενο με την εισαγωγη στο πανεπιστημιο θελουμε δεν θελουμε και όχι με την γνωση .
Πιεζονται γιατι όταν το σχολειο δεν παρεχει σφαιρικη μορφωση και με γλωσσες και με μουσικη και με αθλητισμο ,επι της ουσιας και όχι να ειχαμε να λεμε, τα παιδια αναγκαζονται να τρεχουν εδώ και εκει σαν τα παλαβα.
Ναι δεχονται σφυροκοπηματα υπερβολικων προσδοκιων από τους γονεις γιατι η ζωη και οι συνθηκες εχουν ,πολλες φορες, υπερβολικες απαιτησεις πια.
Καποτε ο αδελφος του πατερα μου φευγοντας από το χωριο για την Αθηνα δουλεψε σαν παραγιος σε καποιον που ειχε συνεργειο μοτοσικλετων εκεινη την εποχη και μετα εκανε δικο του συνεργειο μοτοσικλετών και αυτοκινητων (ο θειος μου) …ηταν καλος μαστορας κορυφη.
Σημερα ποιο παιδι μπορει να γινει με αυτόν τον τροπο μαστορας αν δεν περασει από καποια σχολη και δεν προετοιμαστει για αυτό και μονο για αυτό στο σχολειο?
Μολις πριν λιγες μερες εμαθα από αυτον που κανει μαθηματα οδηγησης στον γιο μου πως για να γινεις ταξιτζης θα πρεπει να τελειωσεις σχολη( καποιο ΙΕΚ) δεν θα μπω στην συζητηση του αν είναι σωστο να γινει ετσι η όχι, θα μεινω μονο στο τι συμβαινει η θα συμβει( στην περιπτωση του ταξι)
Τα παιδια είναι ζωντανοι οργανισμοι ..δεν είναι ρομποτακια για τα οποια σχεδιαζουμε ένα προγραμματισμο και τους τον ..εισαγουμε..ζουν και αναπνεουν μεσα στην κοινωνια, διπλα στους γονεις που εκτος από γονεις είναι ανθρωποι, συζυγοι ,εραστες, εργαζομενοι, κοινωνικα και πολιτικα οντα .
Οσο οι γονεις εχουν «μικρα» παιδια δηλαδη θα παραιτηθουν απο κάθε άλλη ιδιοτητα τους ακομα και εκεινη του διαμαρτυρομενου πολιτη ?
Για ποιο λογο?
Για να μην γινουν γνωστες τα παιδια των προβληματων της παραγματικης ζωης που τα περιμενει και απειληθει το συστημα ?
Η υποστηριζετε κυρια Τριανταφυλλου πως όλα είναι μια χαρα και απλως ειμαστε οι (καποιοι) γονεις υπερβολικοι και πεσιμιστες και δεν υπαρχει, ανεργια, βια, πεινα ,πολεμοι και όλα τα αλλα… ομορφα αγγελικα πλασμενα του κοσμου αυτου?
Αν το υποστηριζετε μαλλον ζειτε σε άλλο πλανητη.
Ναι χανονται ωρες από τις καταληψεις απεργιες κλπ…πιστεψτε με ως μανα που ..σπουδασε 2 γιους σας λεω πως ..ειναι σταγονα στο ωκεανο του μη σωστου μοντελου σχολειου και εκπαιδευσης που εχουμε χρονια τωρα( ημουν νια και γερασα) τουτα δω.
Αν όπως η ιδια δηλωνετε δεν εχετε παιδια..τοτε … ναι να με συμπαθατε αλλα ειστε ασχετη ελαφρως εως βαρεως γιατι τα παιδια δεν είναι διακοσμητικα κουκλακια στο σκρινιο, τα παιδια και βλεπουν και ακουνε και γνωριζουν και αντιληψη εχουν και κρινουν και αντιδρουν και συμμετεχουν στο μετρο των δυνατοτητων τους .
Αληθεια από ποτε απαγαορευεται στις μανες να στεναχωριουνται που κουραζονται τα παιδια τους?
Ετσι προσταζουν αραγε τα φιλελευθερα και καπιταλιστικα μοντελα ζωης πια?
Ετσι είναι οι μανες κυρια Τριανταφυλλου μου!
Ανησυχουν και στεναχωριουνται και για την τριχουλα του παιδιου τους που κατσαρωσε αναιτια.
Δεν είναι κακο ξερετε, αντιθετα είναι πολύ ομορφο ,γλυκο και ανθρωπινο…δειχνει πως ακομα ειμαστε ανθρωποι και όχι οικονομικες μοναδες , όχι μηχανες ταγμενες στην παραγωγη και μονο.
Κι ανησυχουμε και στεναχωριομαστε και κλαιμε και γελαμε και τρεχουμε από την μια ακρη στην άλλη της γης για το παιδι μας οποια ηλικια και αν εχει, και ξαγρυπναμε τις νυχτες και λεαινες γινομαστε αμα χρειαστει ,γιατι ετσι είναι η φυση μας και τιποτα δεν μπορει να την αλλαξει.
Και η ανησυχια μας δεν είναι πως ξυπνανε στις εξι το πρωι ξερετε….είναι πως ξυπνανε στις εξι το πρωι και δεν εχουν γυρισει στις εξι το απογευμα σπιτι τους γυρνανε στις εννια το βραδυ και στις δεκα και τις μια τα μεσανυχτα..και δεν εχουν ζωη , δεν μπορουν κυρια Τριανταφυλλου μου να είναι ανθρωποι …να διαβασουν,να περπατησουν,να χαζεψουν, να ερωτευθουν ,να κανουν ερωτα, να κανουν παιδια…είναι μηχανες για να λειτουργει και να ευημερει η φιλελευθερη οικονομια( και μην το συνεχισω)
Και από ποτε απαγορευεται επισης οι νεοι να σπουδαζουν κατι φιλοσοφικοκοινωνιολογικοκαλλιτεχνικό αλλα και να ανησυχουν για το πώς θα βγαλουν τα προς την επιβιωση?
Καπου στο διαδικτυο ..ψαρεψα αυτό http://soti.bravehost.com/ κυρια Τριανταφυλλου…..αν ανταποκρινεται στο προφιλ σας και την ζωης σας μπορειτε να μου πειτε εσεις γιατι κανατε όλα οσα νομιζατε πως θα σας φερουν στο σημειο να γινεται εκστατικά ευτυχισμένη και δεν αναγνωριζετε το δικαιωμα σε καποιον νέο να ψαχνει αυτή την ευκαιρια σπουδαζοντας κατι….. φιλοσοφικοκοινωνιολογικοκαλλιτεχνικο…εσεις ειχατε το δικαιωμα γιατι προφανως καποιος σας χρηματοδοτουσε ένω τα παιδια του κοσμου και της πλεμπας πρεπει να επιλεγουν να γινουν γραναζια της παραγωγικης μηχανης επιλεγοντας κυριως κατι χειροπιαστο καποια χειρονακτικη εργασια ε?
(Ερωτω απλως..)
Αφηστε τους γονεις κυρια Τριανταφυλλου μου να ξερουν εκεινοι για τι θα φροντιζουν και θα ανησυχουν για τα παιδια τους….δεν μπορειτε να τους υποδειξετε εσεις..οι γονεις ανησυχουν, νοιαζονται και φροντιζουν και για τις ..τριχες των παιδιων τους και κανεις δεν μπορει να τους υποδειξει να μην ανησυχουν για το σημερα και το αυριο τους και το παντα τους.
Ο μπαμπας που αναρωτιεται τι να κανει που ο13χρονος γιος του θελει να γινει φουρναρης καλα αναρωτιεται όχι γιατι δεν είναι..συμπαθητικο και χρησιμο επαγγελμα( καλυτερα δεν θα μπορουσατε να το απαξιωσετε με αυτό το…συμπαθητικο…..λες και είναι κανενα σκυλακι…) αλλα γιατι το παιδι του, που το ξερει καλυτερα από σας που θεωριτικολογειτε για τα παιδια των αλλων, ισως να μην είναι ωριμο να επιλεξει ακομα και αυριο να γυρισει να του πει .. «καλα ρε πατερα εγω ελεγα σαχλες εσυ γιατι δεν με καθοδηγησες?»
Οσο για το ότι καποτε τα μη θεωρητικα επαγγελματα …οι «τεχνες» ηταν τιμη και περηφανια και τροπος να εξασφαλισεις την ζωη ενώ σημερα χαθηκαν ..ως ανθρωπος του πνευματος και πολυταξιδεμενη και διαβασμενη θα πρεπει να ξερατε γιατικαι πως φτασαμε ως εδώ και αν δεν το ξερετε να σας το πω εγω αν θελησετε.
Στο παιδι δεν κρυβεσαι κυρια Τριανταφυλλου μου, λες την αληθεια..λες «ναι και εγω φοβαμαι αλλα θα ειμαι διπλα σου, θα κανω ότι μπορω να σε στηριξω να παλεψω για σενα….μαζι θα νικησουμε τον φοβο και τα δυσκολα με μενα μπροσταρη».
Ο δασκαλος κυρια Τριανταφυλλου μου δεν αρκει να ριξει τον σπορο( να παρθεσει πληροφοριες στεγνες και στειρες) πρεπει να τον σκαλισει, να τον ποτισει, να τον κανακεψει για να ανθισει ,πρεπει να ριξει και κανα..ζιζανιο διπλα να μαθει το φυτακι να αντιδρα ..να μαθει ο μαθητης, ο σπουδαστης να σκεφτεται, να αμφισβητει, να ψαχνει να εχει κριτικη σκεψη να συζητα…να δρα και να αντιδρα.
Εδώ ενας Δασκαλος Σωκρατης διδαξε δια της συζητησως γιατι τι άλλο από συζητηση ηταν η «μαιευτικη» του και εσεις μας λετε πς ο δασκαλος που συζητα είναι αμαθης και ανασφαλης?
Μαλλον το αναποδο συμβαινει ο δασκαλος που δεν συζητα είναι αμαθης και ανασφαλης κυρια Τριανταφυλλου μου.
Σκεπτομενους ανθρωπους θελουμε τα παιδια μας όχι λειτουργικο ηλεκτρονικου υπολογιστη που καταπινει αμασητες πληροφοριες και τις ξερναει μετα.
Ναι θα συμφωνησω με τα φέρσου με ευπρέπεια, σεβάσου τους άλλους και τον χώρο σου και θα συμπληρωσω …και μελετησε ( αυτό το μαθε το μαθημα σου μου ακουγεται πολύ περιορισμενο) σκεψου , αναλυσε ,συνθεσε , συζητησε, κρινε, δρασε αντιδρασε!
Γιατι αν δεν τα κανει αυτά ο νεος αγαπητη κυρια μου ο σπουδαστης αυτος που χτιζει την ζωη και την εχει μπροστα του ποιος θα τα κανει?
Εγω και εσεις που τα φαγαμε τα ψωμια μας και βολευτηκαμε ξεχασαμε και ντυθηκαμε το ενδυμα το φαρμακερο της ξερολιασης , του συντηριτισμου, της υποκρισιας , της υπεροψιας του δηθεν και της απαξιας προς τους νεους μας? Ε?
Μα πόσο συμφωνώ μαζί σας
Μα πόσο συμφωνώ μαζί σας κυρία Μιτακη....Πόσο 100%...Ολοι πουλανε φιλοσοφία εκ του ασφαλούς...
Συμφωνώ απόλυτα και ως μάνα
Συμφωνώ απόλυτα και ως μάνα και ως εκπαιδευτικός
Γεια στο στόμα σας κυρία
Γεια στο στόμα σας κυρία Μιτάκη. Διάβασα το κείμενο της κυριας Σωτη και εξαγριωνόμουν σχεδόν με κάθε γραμμή, σκεπτόμενη ότι μόνο κάποιος αδαής άνθρωπος μπορεί να έχει γράψει τούτα τα πράγματα. Σκεφτόμουνα την συγγραφέα, κλεισμένη στη φούσκα της με τα φαντάσματα του αρσακείου, των ταξιδιών, και της σπονσοραρισμένης ζωής, να κρίνει από το γραφείο της που ίσως κουράαστηκε μεν να αποκτήσει, αλλά σε άλλη εποχή, εποχή της οποίας τα λάθη πληρώνουμε εμείς, και οργιζόμουν. Και δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο ξαφνιάστηκα όταν είδα τα χειροκροτήματα κσι την αποδοχή του κειμένου. Δεν ξέρω που ζουν αυτοί οι άνθρωποι. Τι να πω...
Ειμαι μαμα 2 μωρων τρεμω στην
Ειμαι μαμα 2 μωρων τρεμω στην ιδεα και μονο του που κ πως θα μεγαλωσουν..πες τα χρυσοστομη (οχι Τριανταφυλλου..)
Σωτη εισαι
Σωτη εισαι θεα!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Συμφωνως - οπως παντα- με οσα γραφεις!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
τι εχει να μας πει η κυρια
τι εχει να μας πει η κυρια σωτη για την δημοσια εκπαιδευση??? αρσακειαδα...
αντιγραφω απο το wikepedia!!!
Ωστόσο δεν απουσιάζουν οι έντονες κριτικές στις απόψεις που εκφράζει με τα άρθρα της π.χ. χαρακτηρισμοί όπως "νοικοκυραία"[2] καθώς και ότι "μας μαθαίνει Νεοταξικά Ελληνικά..τον αμανέ του δανειστή του μπάτσου και του τραπεζίτη"[3].
"Μελετησε, σκεψου , αναλυσε
"Μελετησε, σκεψου , αναλυσε ,συνθεσε , συζητησε, κρινε, δρασε αντιδρασε!"...
Και μετά πιες κι ένα μπουκάλι ουίσκι για να συνέλθεις από την κατάθλιψη, αφού θα καταλάβεις ότι "Πάντα ματαιότης τα ανθρώπινα όσα ουχ υπάρχει μετά θάνατον ου παραμένει ο πλούτος ου συνοδεύει η δόξα επελθών γάρ ο θάνατος ταύτα πάντα εξηφάνισται" ...
Ας χαλαρώσουμε λίγο διότι η απλή ζωή και η απλή σκέψη είναι πιο όμορφη. Μην τρελαινόμαστε με το άγχος, τα κόμπλεξ, τις θεωρίες και το μέλλον.
Ευοί-ευάν!
Πολλά Φιλιά!
Πόσο φαιδρό να παραδίδει
Πόσο φαιδρό να παραδίδει μαθήματα παιδείας μια γυναίκα που είναι η πιο χαρακτηριστική ενσάρκωση της τυρανικής Halbbildung, της κατά Αντόρνο απανταχού κυρίαρχης ημιμάθειας. Τα κείμενα σας -το συγκεκριμένο είναι χαρακτηριστικό- αποτελούν την έκσταση της κοινοτοπίας, τη μηχανική και μίζερη φλυαρία μεσοαστής κυράτσας που αναμασάει κλισέ που ξεσήκωσε από "έγκριτες" φυλλάδες, περνώντας τους πάντες και τα πάντα από το τρύπιο κόσκινό της μαζί με αντίστοιχη κυράτσα σε καθιστικό κομμωτηρίου στα βόρεια προάστεια.
Το σίγουρο είναι ότι η δική σας θητεία στο σχολείο δεν σας ωφέλησε καθόλου. Δεν μάθατε καν να εκφράζεστε στα ελληνικά. Μερικά παραδείγματα από τις χαρακτηριστικές εκφραστικές αστοχίες που διανθίζουν πάντα τα κείμενά σας:
"Oι γονείς πιστεύουν ότι ο κόσμος είναι ένα «παλιό λάθος» [sic] κι ότι πρέπει να γκρεμιστεί"...
"H «σύντηξη» [sic], η κατάργηση των ορίων, είναι η στάση του γονέα που προσκολλάται στα παιδιά του"... (τι προσπαθήσατε να μεταφράσετε εδώ, το "fusion";)
Άρθρα που υποτίθεται ότι γράφτηκαν από σας στη μητρική σας γλώσσα, αλλά μοιάζουν με μεταφράσεις στο πόδι.
Περιεχόμενο μηδέν, έκφραση αστεία: είστε η πιο πιστή αντανάκλαση της χρεοκοπίας μας, η διανοούμενος που μας αξίζει σε μία τελειωμένη χώρα-φούσκα, όπου το ανδρείκελο που φέρεται ως πρωθυπουργός της εκφράζεται σαν άτομο με ειδικές ανάγκες.
Aγαπητή
Aγαπητή Σώτη
Αισθάνομαι"άκυρη"όταν πηγαίνω στο σχολείο για μάθημα και βρίσκω τους μαθητές μου στα κάγκελα να μου φωνάζουν: δεεν ανοίγουμε!! Φέτος έχουν δίκιο να φωνάζουν για τα βιβλία, αλλά τα ίδια γίνονται κάθε χρόνο.Η κατάληψη στα σχολεία είναι πλέον έθιμο και γίνονται είτε υπάρχουν σοβαρές αιτίες - όπως φέτος- είτε όχι.Έχετε δίκιο όταν μιλάτε για τα όρια που είναι απαραίτητα στα παιδιά και ότι τα παιδιά αισθάνονται ασφάλεια όταν μπαίνουν κανόνες.Όμως πότε οι κανόνες τηρούνται από εμάς τους μεγάλους;Ο γιος μου στο Λύκειο ακόμα αναρωτιέται πώς γίνεται, αφού απαγορεύεται το κάπνισμα να καπνίζουν μαθητές και καθηγητές στο σχολείο.Η τήρηση των κανόνων και ο σεβασμός του άλλου δε θεωρούνται αυτονόητα στην κοινωνία μας. Οι γονείς και οι καθηγητές πολλές φορές προτιμάμε να είμαστε αρεστοί στα παιδιά παρά να τους διδάξουμε υπευθυνότητα και συνέπεια.Είναι κάτι που συμβαίνει σε όλη την κοινωνία μας και θεωρείται ως ¨"κανονικότητα".Άκουσα Λυκειάρχη να ευχαριστεί τους μαθητές γιατί του επέτρεπαν κάθε πρωί να μπαίνει στο σχολείο και να παίρνει το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο παρόλο που είχαν κατάληψη!Καταλαβαίνετε ότι ζούμε μια απόλυτη αντιστροφή των ρόλων και απαξίωση της λειτουργίας όλων των θεσμών.Όσο για τη συζήτηση στο σχολείο θα ήταν χρήσιμη γιατί πρέπει να μάθουν να κάνουν διάλογο χωρίς να φωνάζουν!
Πάντως σ αυτές τις καταλήψεις ακούστηκαν και "πρωτοποριακά" συνθήματα π.χ. Οχι στο ψηφιακό σχολείο!! Φιλικά Κατερίνα
Σωτη μπραβο !!!! Τα ξανάπες
Σωτη μπραβο !!!! Τα ξανάπες πάλι έξω από τα δόντια. Ειναι παλιόπαιδα και παλιογονείς. Ακούς εκεί να μην ντρέπονται που στασιάζουν απέναντι στο κυνοβούλιο. Ακου πράγματα!!! Οι αποφάσεις του κυνοβουλίου είναι πάντα σωστές ειδικά τώρα που το ΠΑΣΟΚ κάνει ότι υποσχέθηκε. Σώτη πάρε τη βέργα βάλε τα πέτσινα και τιμώρησε παραυτα γονείς και παιδιά. Ειδικά αυτά που στασιάζουν και αρνούνται να μάθουν μια τέχνη. Ακούς εκεί να θέλουν να γινουν στρουκτουραλιστές, τα παλιοκουμούνια. ΑΙσχος Κύριες και Κύριοι η Σώτη είναι εδώ κάθε Πέμπτη να σας παραδίδει μεθήματα συμπεριφοράς, ευπρέπειας και ανθροφής των Νέων.
Σώτη προτείνω να εκδόσεις ξανά το "προς τη Νίκη" και τη "διάπλαση των παίδων" να μάθουν τα κωλόπαιδα γράμματα και όχι τα χάπια και τους μπάφους. Χάπια ΜΜΜ Χάπια κάτι μου θυμίζει αλήθεια ρε Σώτυη τι παίρνεις και δεν μας δίνεις.....
¨Οσο και να στρεψοδικεί η
¨Οσο και να στρεψοδικεί η "αριστερά" η αλήθεια είναι μία: Στις χώρες του "υπαρκτού σοσιαλισμού" αν τα παιδιά έκαναν καταλήψεις (που έχει γίνει εθνικό σπορ γιατί η πελατεία της αριστεράς πρέπει να εθίζεται στην άρνηση από μικρή, ώστε να υπάρχει πελατεία και επαναστατική μαγιά, ενώ τα παιδιά της Παπαρήγα σπουδάζουν με ασφάλεια σε Αμερικανικά κολέγια και αφήνουν τα κορόιδα τα πελατάκια να δέρνονται για πάρτη τους. Και ωραία,αυτό το ηλίθιο κράτος επιβράβευσε μια ακόμα φορά ΚΑΙ εκείνους που το έκλεψαν και οι οποίοι στέλνουν τα παιδιά τους στα ιδιωτικά σχολεία και τα έχουν όλα έτοιμα, όπως ΚΑΙ εκείνους που φρόντισαν να πολιτευτούν από μικροί. Δε μου λέτε βρε έξυπνοι "αριστεροί", τα προηγούμενα χρόνια που ήταν τα βιβλία στην ώρα τους γιατί γινόντουσαν καταλήψεις; Είναι δυνατόν, κάθε χρόνο, τριάντα τόσα χρόνια τώρα να γίνονται ΠΑΝΤΑ καταλήψεις;
Αντιλαμβάνομαι ότι η κακή τρόικα διαλύει ΚΑΙ αυτό το περίεργο κοινωνικό μοντέλο της μεταπολεμικής Ελλάδας των τελευταίων 30 χρόνων, ένα μείγμα ψευτομαγκιάς εκ του ασφαλούς, αυτοκτονικής βλακείας, ελλειπών ερμηνευτικών υποδειγμάτων και περιεργα ερμηνευμένης αριστερωσύνης. Κανονίστε διότι με αυτές τις βλακείες που πιστευετε, θα μας φύγουν οι καλοί, έντιμοι και παραγωγικοί άνθρωποι και θα μείνουμε όσοι δεν μπορούμε να φύγουμε με εσάς που θα τρώτε τις σάρκες σας φιλοσοφώντας αέναα περιμένοντας την επανασταση που ποτέ δε θάρθει, σε μια διαλυμένη χώρα.
Απλώς συμφωνώ και ένα
Απλώς συμφωνώ και ένα παραπάνω, τις πιο ωραίες συζητησεις στο σχολείο θυμαμαι ότι τις εκαναν παντα οι καθηγητές που ήξεραν καλα το αντικείμενό τους, ήθελαν να μας μάθουν πραγματα κι όχι γενικώς να περνάει η ωρα, είχαν ταυτόχρονα σοβαρό πλανο κι ευλελιξία στο μάθημά τους, ήξεραν να ακούν και δεν ήθελαν να παπαγαλίζουμε, και νομίζω αυτό λεει πολλά
Ολοκληρωτισμός στην εκδοχή
Ολοκληρωτισμός στην εκδοχή Έλληνα bobo
Ηθική, ψυχολογία, αστυνομία: ιδού οι τρεις πυλώνες πάνω στους οποίους στήνουν τη δημόσια περιγραφή τους οι τελευταίοι σύμμαχοι του τραγικού διδύμου Παπανδρέου- Bενιζέλου
Του Νικόλα Σεβαστάκη
Στη Γαλλία εδώ και χρόνια ο χαρακτηρισμός bobo απευθύνεται σε εκείνα τα τμήματα της μορφωμένης και εύπορης μεσαίας τάξης που υιοθέτησαν επιλεκτικά προωθημένους πολιτιστικούς κώδικες ενώ συγχρόνως συμφιλιώθηκαν οριστικά με τη μοναδική πραγματικότητα του καπιταλισμού – ή, όπως θα άρεσε στους ίδιους να λένε, με την κοινωνία των ελεύθερων αγορών.
Πολιτικά, οι μποέμ μπουρζουά έκλιναν κυρίως προς το σύγχρονο κέντρο, προς την περίμετρο του σοσιαλφιλελευθερισμού, της σοφτ οικολογίας ή του συμπονετικού επεμβατισμού των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων. Γενεαλογικά, συνδέονται με την παλαιότερη κριτική στον ολοκληρωτισμό και στη συνέχεια με ορισμένες συμβολικές υποθέσεις, όπως η Βοσνία την εποχή των γιουγκοσλαβικών πολέμων ή το Θιβέτ. Μετά όμως τη χρυσή εποχή του ΄90, και κυρίως από το 2008 και το ξέσπασμα της παγκόσμιας κρίσης, αυτός ο χώρος αισθάνεται αποπροσανατολισμένος. Από εκεί που είχε πιστέψει ότι πλησιάζουμε στην εποχή του Υδροχόου, στην μεταπολιτική και συναινετική εποχή των χλιαρών αποχρώσεων και των ρυθμισμένων διαφορών, βρέθηκε σε καιρούς αυξημένης αγριότητας, σε μια περίοδο όπου επιστρέφουν τα «αρχαϊκά» υλικά προβλήματα και οι μεγάλες οξύνσεις και αντιθέσεις. Ζήτω, φυσικά, το ελεύθερο Θιβέτ, αλλά οι σύγχρονες πραγματικότητες προστάζουν στροφή προς τις …Κίνες αυτού του κόσμου! Όπου Κίνα σημαίνει οικονομικός δυναμισμός, τιθάσευση του εργατικού κόστους, πολιτική «αρμονία», πειθαρχημένο κοινωνικό εργοστάσιο.
Παράλληλα, λοιπόν, με την ανακάλυψη του καπιταλιστικού ρεαλισμού, ο κλονισμένος κόσμος των bobo άρχισε να επιδίδεται σε ασκήσεις αυτοκριτικής για τα προηγούμενα κύματα των ενθουσιασμών του: ασφαλώς το παρακάναμε με τον ηδονιστικό καταναλωτισμό, με τις επιπολαιότητες της άμεσης απόλαυσης και τη λατρεία των νεανικών στιλ, με τις ελευθεριακές μας αυταπάτες. Τώρα ας σοβαρευτούμε. Ας ανακαλύψουμε τις αξίες της προσπάθειας, της εργασίας, της λιτότητας. Ας δούμε, εν τέλει, τα καλά στοιχεία της κρίσης που δίνει την ευκαιρία για επαναξιολόγηση του do it yourself, της απλότητας και της μαγειρικής στο σπίτι.
Βεβαίως αυτός ο πρώτος πληθυντικός δημιουργεί κάποιο πρόβλημα: διότι περιλαμβάνει τόσο αυτούς που στην προηγούμενη περίοδο είχαν απλώς κάτι περισσότερο για να καταναλώσουν όσο και αυτούς που έφτιαχναν λίστες για το τι οφείλουμε να έχουμε καταναλώσει ή να έχουμε πράξει ως τα τριάντα ή τα σαράντα. Όποιος μάλιστα δεν είχε καμιά διάθεση ή δεν είχε τα χρήματα για να κάνει αυτά τα «δέκα» ή «είκοσι» απαραίτητα πράγματα, καταδικάζονταν στο πυρ το εξώτερον ως μιζεραμπιλιστής ή αναχρονιστικός.
Τον τελευταίο καιρό αναδύεται, λοιπόν, το είδος των bobos της κρίσης: ηθικολόγοι, όψιμοι υπερασπιστές των οικογενειακών αξιών και ηχηρά μετανοημένοι για τις «ανοησίες» της κουλτούρας του ΄68. Και αυτό συμβαίνει σε πολλές χώρες της Δύσης και όχι μόνο εις Παρισίους.
Αλλά στην Ελλάδα η κατάσταση των τελευταίων δυο ετών και η εμπειρία των Μνημονίων και της πολιτικής τους, δημιουργεί έναν ιδιαίτερο πολιτιστικό τύπο: τον ολοκληρωτικό bobo ή αλλιώς τον φανατικό και αυταρχικό «ορθολογικό μετριοπαθή». Αυτός ο πολιτιστικός τύπος αφομοιώνει με απίστευτη ταχύτητα αρχετυπικά στοιχεία της δεξιάς παράδοσης, ενώ συνεχίζει να καταναλώνει κάποιες από τις φιλελεύθερες ή αριστερές ευαισθησίες λ.χ. την αντιπάθεια για το εκκλησιαστικό ιερατείο ή το φλερτ με το ανώδυνο cultural chic. Το νέο πεδίο στο οποίο όμως συναντά κανείς τη βασική στράτευση αυτών των ανθρώπων είναι η βούληση για αποκατάσταση της ιεραρχικής τάξης, η αναζήτηση «των ικανότερων και των αρίστων» και ιδίως μια αλλεργία για τις υπερβολικές και επιβλαβείς πολιτικές και κοινωνικές ελευθερίες.
Η γλώσσα αυτού του αναγεννημένου δεξιού είναι γλώσσα επιρρεπής στα πειθαρχικά μέτρα και υπερευαίσθητη απέναντι σε κάθε γεύση «ανομίας»: είτε από το διπλανό τραπέζι (ω, οι αγενείς που καταστρέφουν τον κόσμο) είτε από το δρόμο, τα πανεπιστήμια, τις πλατείες. Παντού βλέπει αγένεια, αχαριστία, ανομία, ανωριμότητα. Και παντού υποπτεύεται ότι οι πολλοί παίζουν θέατρο ή τον κοροϊδεύουν με τις υποκριτικές οιμωγές τους: βεβαίως υπάρχει φτώχεια, ανεργία, κρίση, αλλά δεν είναι αυτό το κυρίως ζήτημα. Όπως λέει και ο Στέλιος Ράμφος, το βασικό πρόβλημα είναι ότι επενδύουμε με αρνητικά αισθήματα το παρόν και δεν αυτομεταμορφωνόμαστε, δεν μεταβάλλουμε νοοτροπία. Η κρίση θεωρείται έτσι περισσότερο η ανορθολογική κραυγή ενός παιδιάστικου συναισθηματισμού παρά ένα κοινωνικό ή ένα ταξικό γεγονός.
Ηθική, ψυχολογία, αστυνομία: ιδού οι τρεις πυλώνες πάνω στους οποίους στήνουν τη δημόσια περιγραφή τους οι τελευταίοι σύμμαχοι του τραγικού διδύμου Παπανδρέου- Bενιζέλου.
Όταν και εάν πέσει τούτη η κυβέρνηση και αρχίσουν οι δυσκολίες του τοκετού της περιπόθητης εθνικής συνεννόησης, οι ίδιοι άνθρωποι έχουν και μια οδό διαφυγής: να καταγγείλουν τη στασιαστική κοινωνία και να ακολουθήσουν τη μνημονιακή εμιγκράτσια που προσπάθησε, αλλά τελικά έχασε από την «παράνοια» όλων των υπολοίπων. Ίσως μάλιστα ονειρεύονται κρυφά αυτό τον έσχατο μαρτυρικό ρόλο: το ρόλο του εσωτερικού εξόριστου σε μια χώρα που ποτέ δεν τους κατάλαβε πραγματικά.
Προς το παρόν, πάντως, φαίνεται να δίνουν όλες τους τις δυνάμεις για την εγκαθίδρυση του πασοκικού ψυχοβγαλτικού αναμορφωτηρίου, αποκαλύπτοντας καθημερινά νέα δείγματα «πειθαρχικού» πάθους…
ομέας που σήμερα λειτουργεί
ομέας που σήμερα λειτουργεί και μπορεί να συνεχίζει να είναι παραγωγικός και να τιμάει τον επαγγελματία εργαζόμενο είναι η ναυτιλία.η ναυτοσυνη κάποτε κυλούσε στο αίμα μας.οι έλληνες ανέκαθεν διεσχιζσν τους ωκεανούς.ο έλληνας ναυτικός συντηρουσε μια πολυμελή οικογένεια σε κάθε δύσκολη (και όχι μόνο) στιγμή.ήταν τιμή και περηφάνια να είσαι καπετάνιος η μηχανικός ..και ακόμα είναι αλλα μόνο για τους λίγους, εκείνους που θέλουν να δουλέψουν, εκείνους που θέλουν να μάθουν ολόκληρο τον πλανήτη, για εκείνους που δεν αντέχουν στην στασιμότητα και τη μιζέρια της κατανάλωσης.κάποτε ο έλληνας ναυτικός ήταν σύμβολο.ας γίνει και πάλι σύμβολο! Ας μάθουμε στα παιδια μας το επάγγελμα που έζησε γενιές και γενιές ελλήνων!
Δεν μου αρεσουν οι προσωπικες
Δεν μου αρεσουν οι προσωπικες επιθεσεις ομως αυτα που γραφεις και ο τροπος που γραφεις δειχνει το ποσο ησουνα ΠΑΝΤΑ ξεκομενη απο την πραγματικη ζωη αλλα και ταυτοχρονα δινει το δικαιωμα να σου γραψω μερικα πραγματα. Αληθεια τι δουλειες εκανες τοσα χρονια?Συγγραφεας γι αυτο ξυπναγες νωρις το πρωι,γιατι ετσι αποδιδεις καλυτερα οπως πολλοι συγγραφεις,επινες -πινεις το καφεδακι σου ,μαλλον στο διαμερισμα που εχεις στο Παρισι, που αγορασες απο την δουλεια σου στο εργοστασιο ,χτυπωντας καρτα καθε πρωι στις 6 .Απο εκει σου εμεινε η συνηθεια να ξυπνας νωρις.
Βλεπεις οι αμοιβες στα εργοστασια είναι τοσο καλες που μπορεις να αγορασεις ένα κωλοδιαμερισμα στο Παρισι που εξαλλου είναι και μια φτηνη πολη για αγορες .
Μην γραφεις τετοια πραγματα γιατι εκτιθεσαι και πολύ περισσοτερο γελιοποιεισαι ,ειδικα σε αυτους που σε ξερουν .
Το να επιλεξει καποιος να μην κανει παιδια είναι δικαιωμα του δεν μπορει όμως να νιωσει όπως νιωθει ενας γονιος ,ακομη και αν είναι υπερβολικος δεν παυει να εχει δικιο .
Εμετικό άρθρο και ενδεικτικό
Εμετικό άρθρο και ενδεικτικό της αντιδραστικής παρακμής των ατάλαντων κρατικοδίαιτων που περνιούνται για διανόηση. Το παρακάτω τους περιγράφει άψογα: http://parallhlografos.wordpress.com/2011/10/01/%CE%BF%CE%BB%CE%BF%CE%BA...
"μηχανες για να λειτουργει
"μηχανες για να λειτουργει και να ευημερει η φιλελευθερη οικονομια"...Κα Μιτάκη τα συγχαρητηρια μου...για όόόλα όσα γράψατε..
Ακριβως ετσι που τα γραφετε
Ακριβως ετσι που τα γραφετε ειναι. Σχολείο=μαθηση πρωτα απ ολα. Κριτικαρεις,συζητας, επαναστατεις μονο οταν γνωριζεις. Οταν η μαθηση που θελει την πραγματικη δουλεια,μπαινει στην ακρη, ολα τα αλλα λειτουργουν σαν φερετζες της τεμπελιας και μαλιστα καλυπτονται με φανατισμο.
Αν και συμφωνώ με το ρόλο των
Αν και συμφωνώ με το ρόλο των παρατάξεων στα πανεπιστήμια διαφωνώ κάθετα σε όλο το υπόλοιπο.Ιδιαίτερα για το θέμα εργασίας.Δεν γνωρίζω τι δουλειά ακριβώς ασκείτε αλλά εαν δείτε τις εργασιακές συνθήκες αρκετων εργαζομένων,θα καταλαβαίνατε απόλυτα την φίλη σας και την ανησυχία της.Δεν ορίζω το θέμα των εργασιακών συνθηκών μεσα απο το "αριστερό" πρίσμα αλλά μέσω της απλης παρατήρησης και βιωμάτων που έχω εγω και φίλοι μου.Θεωρείται πιθανον τεμπέληδες όσους διαμαρτύρονται.Άποψη σας
Εκει που αναφέρεστε για την αμφισβήτηση.Θεωρείτε οτι η αμφισβήτηση είναι κάτι που θα έρθει στην πορεία.Συμφωνώ.Αλλά οταν αναφερόμενη στον Τζέφερσον " δεν λες στα παιδιά ότι ο Τζέφερσον ήταν δουλοκτήτης και παλιοχαρακτήρας· τους λες ότι ήταν ένας από τους ιδρυτές των Ηνωμένων Πολιτειών… Στη συνέχεια, ίσως ακολουθήσει αμφισβήτηση και εξισορρόπηση." δείχνετε οτι η αμφισβήτηση ειναι κάτι ΜΗ αναγκαίο.Εδώ ειναι το λάθος σας το οποίο νομιζω οτι δεν είναι ακριβώς λάθος αλλά μια πετυχημένη παράβλεψη.Η κριτική σκέψη ειναι κάτι το οποίο πρέπει να καλλιεργείται στο σχολείο και πραγματικά να αφιερώνεται χρόνος για την διασταύρωση ιστορικών (στην συγκεκριμένη περίπτωση στοιχείων).Για παράδειγμα πως θα περιγράφατε εσεις την περίοδο του Εμφυλίου;Μονοσήμαντα όπως στα βιβλία της 3ης λυκείου;Πιο απλά διαβάζοντας το παραπάνω άρθρο θα σφυρίξετε ανέμελα αφήνοντας τα παιδιά να γίνου έρμαιο του κάθε καιροσκόπου "αριστερού" ή "δεξιού" πολιτευτή;
Τέλος η κριτική σας είναι ένα ελαφρό χτύπημα στα οπίσθια του συστήματος και μια ισοπέδωση ορισμένων πραγμάτων.Κριτικάρετε ένα σύστημα αγνοώντας σοβαρούς παράγοντες όπως ταπροβλήματα που υπάρχουν στο ίδιο το κράτος.Υποβαθμιζεται τους μαθητές που ενδιαφέρονται για μια πιο σφαιρική γνώση (προφανώς οχι την ημερομηνία γέννησης του ΤΣΕ ή τις 30 θέσεις του ΚΚΕ ) και θεωρείται οτι όλοι πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι μας αυτόν τον καιρό και να κοιτάξουμε τις δουλίτσες μας αφου τα πράγματα δεν αλλάζουν.
Σωστά;
Όταν ήμουν εγώ στο
Όταν ήμουν εγώ στο γυμνάσιο-λύκειο, είχαμε καθηγητές που ήταν αυστηροί για να μην τους πάρουμε τον αέρα και να κάνουμε απλά ησυχία να τελειώνουμε το μάθημα, και άλλοι επίσης αυστηροί, που όμως τους σεβόμασταν περισσότερο απ'όλους. Κι αυτό γιατί ήξεραν να ξεφεύγουν από την τυποποιημένη διδασκαλία και να ανοίγουν συζητήσεις "εκτός θέματος" οπότε και ξαφνικά όλοι οι μαθητές συμμετείχαν στο μάθημα. Τα παιδιά δειψάνε να τα πάρει κάποιος στα σοβαρά, να μιλήσουν γι' αυτά που κρύβονται πίσω από τις σελίδες των βιβλίων, για θέματα ηθικής. Αυτά ανοίγουν τους ορίζοντες!
Κρίμα κυρία Τριανταφύλλου...
Κρίμα κυρία Τριανταφύλλου... Έχω διαβάσει σχεδόν όλα σας τα βιβλία και σας εκτιμώ αφάνταστα ως συγγραφέα. Μέχρι πρότινος σας εκτιμούσα και ως άνθρωπο. Πίστευα ότι υπερασπίζεστε την προσωπική μόρφωση και ανάπτυξη του καθενός, μακρυά από στεγανά και κανόνες της επαγγελματικής αγοράς. Δεν περίμενα ποτέ να ακούσω από εσάς ότι τα παιδιά δεν πρέπει να σπουδάζουν φιλοσοφικοκοινωνικοκαλλιτεχνικά, ούτε ότι στο σχολείο δεν πρέπει να αναπτύσσουμε την κριτική σκέψη των παιδιών, αλλά να τους διδάσκουμε την "ορθή" ιστορία. Λυπάμαι. Είστε εκτός τόπου και χρόνου.
Στα ελληνικά γυμνάσια και
Στα ελληνικά γυμνάσια και λύκεια (σε πολλά από αυτά), καλλιεργείται στους μαθητές μια απαράδεκτη νοοτροπία : Ότι δεν χρειάζεται να ασχολούνται με τα μαθήματα (αφού πηγαίνουν στα φροντιστήρια), ότι πρέπει να κάνουν καταλήψεις για διάφορα «αιτήματα», ότι οι καθηγητές πρέπει να τους «βοηθούν» στη βαθμολογία για να έχουν καλύτερο μέσο όρο για την εισαγωγή στα ΑΕΙ. Και για να το πούμε με μια φράση, να μην κάνουν αυτό για το οποίο υποτίθεται ότι βρίσκονται εκεί.
Για αυτά φταίνε :
1. Πολλοί καθηγητές, που αντί να κοπιάσουν για να διδάξουν, προτιμούν να έχουν μια συναλλαγή με τους μαθητές (π.χ. : μη με ενοχλείτε και δεν θα ρίξω κανέναν κάτω από τη βάση, είμαι κολλητός σας γιατί γνωρίζομαι με τους γονείς σας, οπότε ας συζητάμε για τα αθλητικά, στο κάτω κάτω θα σας τα εξηγήσουνε στο φροντιστήριο, μπορώ να σου κάνω ιδιαίτερα, κλπ).
2. Οι γονείς, οι οποίοι μεταδίδουν τις «αξίες» τους στους απογόνους τους (γιατί έβαλες στο παιδί μου 17, θέλει 20 γιατί πάει για ιατρική, κλπ).
3. Η πολιτεία, γιατί με τις ενέργειές της δίνει στα παιδιά το μήνυμα που αναλύει ο κ.Σκυλακάκης για τους διορισμούς στις ΔΕΚΟ, κλπ.
4. Τα κόμματα, που χρησιμοποιούν αισχρά τους μαθητές για «αγώνες» και «καταλήψεις», με καθαρά μικροκομματικούς σκοπούς : Είναι για λύπηση να βλέπεις στην τηλεόραση παιδιά από σχολεία υπό κατάληψη, να προσπαθούν να μας πουν τα «αιτήματά» τους και να βλέπεις ότι δεν καταλαβαίνουν τι λένε στην κυριολεξία, ή σε άλλες περιπτώσεις να πρόκειται για καταφανώς βαλτά κομματόσκυλα.
Δηλαδή, όλοι από κοινού, κάνουν ο’τι μπορούν, για να διαφθείρουν τα παιδιά και να τα κάνουν αμόρφωτα, άχρηστα, ανεύθυνα, αντικοινωνικά άτομα. Και μετά, έχουν πολλοί απ’αυτούς το θράσος να κατηγορούν τους νέους για διάφορα.
Η ίδια κατάσταση βέβαια παρατηρείται σε πολλούς τομείς του δημοσίου στη χώρα μας : κανείς δεν θέλει να κάνει τη δουλειά για την οποία πληρώνεται. Γιατί κανείς δεν θεωρεί ότι πρέπει να δουλέψει. Και του επιτρέπεται να την έχει δεί έτσι! Όπως είχε γράψει και ο κ.Γεωργελές, η θέση στο δημόσιο ήταν στις περισσότερες περιπτώσεις, όχι θέση εργασίας, αλλά ανταμοιβή για την ψήφο.
αφήστε ένα σχόλιο