Edito 331
Για να γράψω αυτό το κείμενο, διαβάζω κάθε βδομάδα 19 με 23 εφημερίδες. 2 με 3 βιβλία. Οκτώ με δέκα συνήθως βλέπω δελτία ειδήσεων. Λίγο ραδιόφωνο, τη Δευτέρα νυχτερινές πολιτικές εκπομπές, κάθε μέρα περνάω από καμιά δεκαριά ενημερωτικά sites. Χωρίς να υπολογίσω τηλέφωνα, συναντήσεις, πληροφορίες. Για 700 λεξούλες.
Ωστόσο, ποτέ δεν μου φαίνονται αρκετά. Συνέχεια έχω την αίσθηση ότι ξέρω λίγα. Από τη νύχτα της Δευτέρας που το γράφω μέχρι το βράδυ της Τετάρτης που κυκλοφορεί η Voice, το παίζω ξανά και ξανά σαν κασέτα στο μυαλό μου. Μήπως έχω κάνει κάποιο λάθος; Μήπως είναι μονόπλευρο; Στο λίγο χώρο ενός κειμένου αναγκαστικά φωτίζεις μια πλευρά της ιστορίας κάθε φορά και οι αναγνώστες που ξεφύλλισαν μια εφημερίδα, που βρέθηκαν μ’ ένα link μπροστά στο κείμενο στο internet, δεν είναι υποχρεωμένοι να ’χουν παρακολουθήσει την πορεία της σκέψης σου από Πέμπτη σε Πέμπτη. Μήπως η ιστορία που λέω δεν είναι ισορροπημένη, μήπως η εικόνα της πραγματικότητας που μεταδίδω είναι αποσπασματική; Υπάρχουν τόσες οπτικές να δεις τα γεγονότα.
Τις μέρες, τις βδομάδες που ακολουθούν, νέα στοιχεία γίνονται γνωστά, το κείμενο θέλει διόρθωμα. Περνάνε οι μήνες, αλλάζουν τα γεγονότα, αλλάζει η πραγματικότητα, αλλάζει ο τρόπος που την αντιλαμβάνομαι. Οι απόψεις μας αλλάζουν, μόνο οι ζηλωτές μένουν ίδιοι.
Αμφιβάλλω συνεχώς. Και φροντίζω να το κάνω γνωστό, παρεμβάλλω μικρές φράσεις: Νομίζω, αν δεν κάνω λάθος, αν αυτό είναι αλήθεια, τότε… Επειδή πάνω από αυτό το κείμενο υπάρχει η λέξη edito και επειδή ξέρω ότι για αρκετούς ανθρώπους αυτό σημαίνει εγκυρότητα, η επίσημη άποψη της εφημερίδας, προσπαθώ να το υπονομεύω κι αυτό: γράφω σε πρώτο πρόσωπο, λέω μια ιστορία, είδα κάτι και σκέφτηκα ότι. Για να κάνω δεδομένο ότι αυτά τα λέει ένας Φώτης, όχι το Μέσον, όχι το «ρεπορτάζ», όχι η «ενημέρωση».
Με τρομάζει η απόλυτη σιγουριά που κυκλοφορεί στο δημόσιο διάλογο. Οι οργισμένες, φανατικές βεβαιότητες. Όχι οι διαφορετικές πολιτικές απόψεις, αυτό είναι φυσιολογικό. Έτσι είναι η δημοκρατία, αντιτιθέμενα συμφέροντα και αλληλοσυγκρουόμενες επιδιώξεις και πολιτική, προοδευτική πολιτική, είναι να βρίσκεις συνθέσεις, «έντιμους συμβιβασμούς», που οδηγούν σε βελτίωση των συνθηκών για όσο το δυνατόν περισσότερους. Όμως η απόλυτη, η φανατική σιγουριά, είναι άλλο πράγμα.
Έχουν πάντα απόλυτο δίκιο. Ο λόγος τους δεν έχει καμία ρωγμή. Δεν μιλάνε για τον εαυτό τους, για την επαγγελματική τους ομάδα, μιλάνε πάντα και μόνο για τον Λαό. Με κεφαλαία. Ό,τι κάνουν, για το λαό το κάνουν, για τις συγκοινωνίες του λαού, για τα φαρμακεία του λαού, είναι οι φίλοι του λαού. Στο λόγο τους δεν υπάρχει καμία αυτοκριτική, δεν έχουν κάνει κανένα λάθος, δεν τους βαραίνει καμία ιδιοτέλεια, έχουν κάθε δικαίωμα στον εισαγγελικό λόγο. Γιατί αυτοί και μόνο αυτοί, υπηρετούν τον Λαό. Κι αυτό τους τα επιτρέπει όλα. Είναι όπως με τη θρησκεία. Αν κάνεις κάτι εν ονόματι του Θεού, τότε επιτρέπεται. Ο λιθοβολισμός μέχρι θανάτου, η πυρά, η Ιερά Εξέταση, οι Σταυροφορίες, η Τζιχάντ, η καταπίεση των ανθρώπων που δεν είναι σαν κι εσένα.
Για τους σταυροφόρους οι «άλλοι» δεν είναι απλώς πολιτικοί αντίπαλοι, είναι εχθροί, έχουμε πόλεμο, κι όταν έχουμε πόλεμο όλα επιτρέπονται. Απειλούν, ο καιρός γαρ εγγύς, έρχεται η σειρά σας, προτείνουν ανέγερση μαρμάρινης πλάκας στο Σύνταγμα με τα ονόματα αυτών που ψήφισαν το μνημόνιο για να θυμάται ο λαός τους προδότες, κολλάνε τα πρόσωπά τους σε τοίχους, γράφουν τα ονόματα δημοσιογράφων σε αφίσες, προπηλακίζουν, λιντσάρουν κάποιους, κάποιους τους δολοφονούν. Η «δίκαιη οργή» λένε τότε υποκριτικά και συνεχίζουν απτόητοι, ξέρουν πολύ καλά πόσο διεγερτικό είναι να ’χεις ανθρώπους να μισείς.
Βαθμιαία η πολιτική υποχωρεί, γίνεται πρωτόγονη, αντικαθίσταται με την πολιτική των αγράμματων: τις θεωρίες συνωμοσίας. Είμαστε ένας ηρωικός λαός που υποφέρει, οι ξένοι που μας ζηλεύουν, που θέλουν να σβήσουν την ηρωική κληρονομιά μας, το αδούλωτο φρόνημα, μας χρησιμοποιούν σαν πειραματόζωα, κερδοσκοπούν εις βάρος μας. Με συμμάχους κατοχικές κυβερνήσεις, προδότες και δοσίλογους που θα φύγουν με ελικόπτερο. Κι εμείς, όλοι εμείς, ο Λαός, δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα, μόνο να «αντισταθούμε», να «εξοντώσουμε το τέρας της ξένης εξάρτησης».
Ο λαϊκισμός είναι συντηρητική ιδεολογία. Δεν ψάχνει λύσεις στα προβλήματα, αναζητά ενόχους. Ψάχνει ένα εξιλαστήριο θύμα, έναν αποδιοπομπαίο τράγο να του φορτώσουμε την ενοχή, να επενδύσουμε επάνω του την οργή, τους φόβους, τις αδυναμίες, για να συνεχίσουμε ξανά στα ίδια, να μην αλλάξουμε τίποτα. Να μη βρούμε τις αιτίες, να μην αποκαλυφθούν οι κοινωνικές σχέσεις, οι ανισότητες, τα προνόμια, να μην αντιμετωπίσουμε τις αιτίες της καθυστέρησης.
Ο εισαγγελικός λόγος, η πολεμική ρητορική, ο θρησκευτικός φανατισμός, κρύβουν ιδιοτέλειες, κοινωνικό εγωισμό, νωθρότητα, άγνοια.
Κρύβουν ακόμα αυτούς που δεν κάνουν τη δουλειά τους. Ο εθνολαϊκισμός είναι βολικός, αντί για σκέψη, για μελέτη, για έρευνα στοιχείων, αρκούν πατριωτικά συνθήματα, φλογερές διακηρύξεις, φιλολαϊκές κορόνες.
Η αμφιβολία είναι δυσάρεστο συναίσθημα, αγχωτικό. Αυτό όμως μας κάνει πολιτισμένους. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος. Μόνο να αμφισβητούμε, να εξετάζουμε τα γεγονότα, να ζητάμε στοιχεία. Να παίρνουμε αποστάσεις από τους ζηλωτές, τους ταγμένους, τους σίγουρους πάντα, αυτούς με την ιερή φλόγα στο μάτι. Μόνο η αμφιβολία μάς κάνει να ψάχνουμε κι άλλο, να βρίσκουμε το καινούργιο, την αλήθεια. Να αμφιβάλλουμε στα συνθήματα, να αμφιβάλλουμε γι’ αυτά που κι εμείς οι ίδιοι λέμε.
Ο κόσμος αλλάζει, κι εμείς μαζί του.
Σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή διαφημιστικό περιεχόμενο, καθώς και σχόλια άσχετα με το θέμα του άρθρου δεν επιτρέπονται και θα σβήνονται.
τα σχόλιά σας:
O pateras mou o sigxoremenos
O pateras mou o sigxoremenos ksekinouse panta to methismeno paralirima tou legontas pos o kathenas einai ston kosmo tou.ontas akratos romantikos apokommenos apo tin goiteia tou xrimatos,ipermaxos tou dromou tis ipervolis pros to palati tis sofias kai parallila eytixos gia mena sofos mesa apo ta lathi tou,teleione tin makra filosofia tou me mia euxi-paraklisi-katara...nika tous mou elege me peisma sinexeia,nika tous..poious???olous aytous pou exoun poulisei tin psixi tous sto diaolo.olous aytous pou den agapoun ton eayto tous kai tin oikogeneia tous.olous aytous pou gia mia mera prosopikis eytixias alloi tha distixoume gia xronia.olous aytous pou den sevontai tin anthropini zoi..emena..esena..kanenan..prepei na kanoume ta paidia mas kaliterous anthropous,prepei na mathoume ta paidia mas pos to i-phone den to eisitirio gia ton paradeiso..to facebook den einai to vivlio tis zois einai to vivlio tis fasis..prepei na katalavoume emeis,kai mallon eseis agapite foti pou exete kai kapoia dinamiki pos mono an ta paidia mas megalosoun diaforetika kai mathoun ksanaleo na agapoun kai oxi na like,tote isos exoume mia elpida aytos o topos na ksekinisei pali na rolarei kai na dimiourgei anthropous kai oxi noumera.kai me leipei pou tha paradexto paroti eimai 28 eton pos i neolaia einai idi gerasmeni,kourasmeni kai animpori na antidrasei.oso pio grigora mpeis mesa sto tripaki tou katanalotismou kai arxizeis na zitas kai akoma xeirotera na lavaineis xoris na exeis akoma prosferi tote pos na antidraseis kai na epanastatiseis?me pia anazitisi?me pia eleipsi?oraia kai iparxoun anthropoi stin ellada pou ekmetalevontai tin thesi tous kai tin epiroi tous me dolo??oloi oi ipoloipoi giati na trexoun apo piso tous?giati aytoi na ginontai eidola kai oxi skiaxtra?as girisoume loipon oloi ston kosmo mas.na vroume pali ton eayto mas.na ginoume monadikoi aneksartiti,giati apo tote pou kathise o vasilias sto throno akoma den exei aisthanthei monos..kathe allo...
Γράφε ελληνικά φίλε, δεν
Γράφε ελληνικά φίλε, δεν διαβάζει κανείς πια γκρίκλις και μάλιστα τέτοια κείμενα-σεντόνια.
Μου αρέσουν τα κείμενα του
Μου αρέσουν τα κείμενα του Φώτη. Μου αρέσουν γιατί ακόμα και όταν διαφωνώ με κάθε λέξη που γράφει, τα διαβάζω με ευχαρίστηση. Μου αρέσουν γιατί αναγνωρίζω στο Φώτη έναν "αντίπαλο" που δεν μπορώ απλά να αγνοήσω. Μου αρέσουν γιατί κλονίζουν τις βεβαιότητες μου. Μου αρέσουν γιατί με αναγκάζει να τα ξαναδιαβάσω γραμμή-γραμμή για να βρω με τι ακριβώς διαφωνώ. Και όσο πιο έξυπνος είναι ο "αντίπαλος", τόσο πιο σκληρή είναι η προπόνηση. Ας σταματήσω όμως να παιζώ αυτό το διανοητικό παιχνιδάκι στο κεφάλι μου και ας το πατήσω στα πλήκτρα.
Ο Φώτης στο παραπάνω κείμενο προσπαθεί να φέρει το μεταμοντέρνο στην πολιτική ζωή. Δεν υπάρχει Αλήθεια, αλλά αλήθειες. Δεν υπάρχει Ιστορία, αλλά ιστορίες, Δεν υπάρχει Λύση, αλλά λύσεις. Να τι μας είπε ο μεταμοντερνισμός και συντάραξε συθέμελα τη βαρετή ραστώνη των απανταχού ακαδημαϊκών κύκλων. Ο σεισμός ήταν ισχυρός, διεγερτικός, καθαρτικός. Άλλαξε για πάντα(?) τον τρόπο με τον οποίο η αποστειρώμενη ακαδημία βλέπει τον κόσμο γύρω της. Όταν κατακάθισε ο κουρνιαχτός όμως, κάποιοι παρατήρησαν ότι κάτι σημαντικό είχε μείνει έξω από την καινούρια εξίσωση. Οι σχέσεις εξουσίας.
Υπάρχουν πολλές αλήθειες, αλλά μία είναι η κυρίαρχη. Υπάρχουν πολλές ιστορίες, αλλά μία γράφουν τα σχολικά βιβλία. Υπάρχουν πολλές λύσεις, αλλά μία εφαρμόζεται. Και το ποια θα είναι αυτή το αποφασίζει αυτός που κάθε φορά κρατάει το μαχαίρι και το καρπούζι της εξουσίας.
Ο Φώτης μιλάει για το δημόσιο διάλογο και τα βάζει όλα μέσα. Από τις αφίσες που βγάζουν τα γκρουπούσκουλα της αριστεράς μέχρι το λόγο προέδρων κοινοβουλευτικών κομμάτων με κανάλια, εφημερίδες και φράγκα με ουρά.
Γράφει ο Φώτης "Έτσι είναι η δημοκρατία, αντιτιθέμενα συμφέροντα και αλληλοσυγκρουόμενες επιδιώξεις και πολιτική, προοδευτική πολιτική, είναι να βρίσκεις συνθέσεις, «έντιμους συμβιβασμούς», που οδηγούν σε βελτίωση των συνθηκών για όσο το δυνατόν περισσότερους" ή με άλλα λόγια "δημοκρατία είναι 3 λύκοι και ένα πρόβατο να αποφασίζουν τι θα φάνε" που διάβασα κάποτε σε ένα τοίχο.
Ο Φώτης αφήνει τις σχέσεις εξουσίας απέξω. Το θέμα του είναι να μη μισούμε, όχι γιατί μισούμε. Για το Φώτη μπαίνουν στο ίδιο καζάνι ο Άδωνις και ο παππούς που βάραγε με την ομπλέλα το Χατζηδάκη μέχρι να ματώσει. Είναι κι οι δυο ακραίοι. Αυτά τα πράγματα δε χωράνε στη δημοκρατία. Δε τον ενδιαφέρει μέσα από ποιές διαδρομές φτάνει ο καθένας στην ακρότητα. Τι διεκδικεί ο καθένας. Στην τελική, ποιος έχει στην κατοχή του εδβομήντα ακίνητα και ποιος δεν έχει να πληρώσει το νοίκι.
Καθώς τα γράφει όλα αυτά όμως αρχίζει να αχνοφαίνεται κάτι λιγάκι ενοχλητικό. Ο Φώτης μας το λέει νέτα-σκέτα, είναι κακά πράγματα ο λαϊκισμός, ο ειαγγελικός τόνος, η πολεμική ρητορική. Καλό πράγμα είναι η δημοκρατία. Οπ! χάθηκε η αβεβαιότητα, η αμφιβολία, ο μεταμοντερνισμός. Αντικαταστάθηκε ξαφνικά από τη βεβαιότητα που λέει πως όσοι λαϊκίζουν ή "λαϊκίζουν" κάνουν λάθος. Ίσως τελικά άμα ξύσεις την επιφάνεια να φανεί ότι όλοι έχουμε τις βεβαιότητες μας. Ακόμα και όσοι δεν το παραδεχόμαστε.
Για αυτό και μάλλον δεν έχει και πολύ νόημα να επικεντρωνόμαστε στα εργαλεία που χρησιμοποιεί ο καθένας, αλλά στα κίνητρα, στα συμφέροντα και τη θέση του μέσα στην κατανομή των εξουσιών.
Γιατί ο λόγος είτε είναι λαϊκιστικός, είτε μειλίχιος, είτε πομπώδης, είτε λιτός δεν είναι παρά ένα εργαλείο. Το θέμα είναι τα συμφέροντα ποιανών θα εξυπηρετηθούν αν ακολουθήσουμε αυτά που ο λόγος προστάζει.
Αγαπητέ κύριε Δανάζογλου, το
Αγαπητέ κύριε Δανάζογλου,
το κείμενό σας είναι εξαιρετικά γραμμένο.
Έχετε κάνει μια πολύ οξυδερκή ανάγνωση τού σοβαρού αυτού άρθρου και έχετε ορθότατα διαγνώσει ότι πρόκειται για την θεοποίηση τού μεταμοντερνισμού. Φοβάμαι όμως ότι ο μεταμοντερνισμός σήμερα είναι αντικείμενο σοβαρής κριτικής επειδή προσέφερε άλλοθι στην προχειρότητα, την απερισκεψία και την επιπολαιότητα...
Κανείς πλέον δεν ασχολείται για να βρει την "λύση", αρκεί ένα μπάλωμα, μια βιαστική απόφαση πυρόσβεσης, ένα δέσιμο της εξάτμισης με σύρμα απ' τον κυρ Μήτσο "για να περάσεις μέχρι να δούμε τί θα κάνουμε".
Η έμπνευση, το ταλέντο, το χάρισμα, το ρίσκο εν τέλει, χώθηκαν στο μπαούλο κάνοντας την ζωή πιό ξεκούραστη και πιό ανεύθυνη.
Δεν υπεραμύνομαι ούτε τού κλασσικισμού, ούτε τού σχολαστικσμού ούτε του μοντερνισμού. Ήταν άκαμπτες και μονολιθικές θεωρήσεις της σκέψης και της ύπαρξης. Όμως πέρασαν απ' το ταμείο και πλήρωσαν για το διάστημα πού ίσχυσαν, ενώ ο μεταμοντερνισμός είναι τζάμπα μαγκιά, excel και δημοσκόπηση, αντιεπιστημονικό "trial & error".
Όσο αυτός ο τρόπος σκέψης κυριαρχεί, θα προσφέρει το τέλειο άλλοθι στην επιδερμικότητα και η διαδικασία λήψης αποφάσεων θα διεξάγεται με όρους lifestyle, αφού η λύση άνετα μπορεί να είναι μια από χιλιάδες, ας τις δοκιμάσουμε λοιπόν όλες ξεκινώντας από τις πιό trendy!
Εννοείται ότι δεν κατέχω την μία "αλήθεια" για να την καταθέσω. Αλλά δεν μ' αρέσει να μην προσπαθεί κανένας να την ανακαλύψει! :-(
Άσε ρε Φωτάκη το δούλεμα.
Άσε ρε Φωτάκη το δούλεμα.
Κεντάς τις θετικιστικές μπαρούφες σου περί αμφιβολίας και "έρευνας" κλπ, λες και μπορεί να υπάρχει ουδέτερη και αντικειμενική άποψη.
Υποκρίνεσαι ότι δήθεν είσαι ανοιχτός στην αλλαγή και σε διαφορετικές οπτικές γωνίες -αν υποτίθεται βρεις τα κατάλληλα στοιχεία- ενώ χρόνια τώρα διακονείς τις ΙΔΙΕΣ ακριβώς θέσεις, και υπηρετείς τα ΙΔΙΑ ακριβώς συμφέροντα, δηλαδή τα συμφέροντα της νεοφιλελεύθερης καπιταλιστικής διαχείρισης.
Μιλάς για έρευνα και οι αναφορές σου είναι στις εφημερίδες, τα δελτία ειδήσεων και τα ενημερωτικά site, δηλαδή όλο εκείνο το σύμπλεγμα των μέσων επικοινωνίας που αναπαράγουν την κυρίαρχη ιδεολογία.
Αποσιωπάς και αποκρύπτεις ότι στο στρατόπεδο των πολιτικών σου αντιπάλων υπάρχει ένας οργασμός έρευνας και δημοσιεύσεων (και μάλιστα πρωτογενούς έρευνας) και τους συκοφαντείς εξομοιώνοντας τους όλους με την πατριωτική-λαϊκίστικη πολιτική τάση. Δε λες φυσικά κουβέντα για την κοινοβουλευτική ακροδεξία που ταυτίζεται σχεδόν στο 99% των θέσεων που εκφράζονται εδώ μέσα.
Το χειρότερο όμως είναι ότι ενώ στην πραγματικότητα ασκείς και εσύ ΠΟΛΕΜΙΚΗ και ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ, θες να παρουσιαστείς ως δήθεν "νηφάλιος", "αυτο-υπονομευτικός", κλπ.
ποιοι εισαστε εσεισ ακριβως
ποιοι εισαστε εσεισ ακριβως οι πολιτικοι αντιπαλοι ρε φιλε?ο κρατικος καπιταλισμος?η κρατικη γραφειοκρατια?οι ηρωικες συντεχνιες του δημοσιου?οι σταλινικοι κομματικοι υπαλληλοι?ασε σας βαρεθηκαμε πια..
Πολιτικοί αντίπαλοι είμαστε
Πολιτικοί αντίπαλοι είμαστε όλοι όσοι αντιλαμβανόμαστε πως ο κοινωνικός αυτοματισμός είναι εργαλείο της εξουσίας εναντίον όσων υφίστανται εκμετάλλευση.
Όσων έχουν την υπομονή να ψάξουν τα στοιχεία και να δουν ότι από το 2001 έως το 2009 οι πραγματικοί μισθοί ανέβηκαν στο δημόσιο τομέα κατά 2.4% και στον ιδιωτικό τομέα κατά 2.3%, πράγμα που αποδίδεται από την ίδια την Τράπεζα της Ελλάδας στο ότι οι αυξήσεις στο δημόσιο τομέα τραβάνε και τους μισθούς στον ιδιωτικό προς τα πάνω, και δεν τρώνε αμάσητη την προπαγάνδα του Γεωργελέ και του Πρετεντέρη.
Πολιτικοί αντίπαλοι είμαστε όλοι όσοι βιώνουμε καθημερινά εξευτελισμούς και απανθρωπιά, όπως η συντριπτική πλειοψηφία των "παράνομων" μεταναστών μόνο και μόνο γιατί ο διεθνής καταμερισμός της εργασίας μας έριξε στο περιθώριο της ζωής.
Πολιτικοί αντίπαλοι είμαστε όλοι όσοι αντιλαμβανόμαστε πως αυτό το σύστημα δεν έχει να προσδέρει πια τίποτα, όσοι αντιλαμβανόμαστε πως οι μεταρρυθμίσεις όχι μόνο δεν πρόκειται να βελτιώσουν τη ζωή μας, αλλά θέλουν να μας βάλουν να δουλεύουμε περισσότερο, μέχρι το τέλος της ζωής μας, για λιγότερα.
Όσον αφορά τη βιβλιογραφία, δεν είναι δα και δύσκολο να το ψάξεις και μόνος/η σου.
Τα κείμενα σε greeklish δεν
Τα κείμενα σε greeklish δεν τα διαβάζει κανείς γιατί είναι φοβερά κουραστικά, όποιο κι αν είναι το θέμα. Προσέξτε το αυτό αγαπητοί αναγνώστες.
Φώτη σ'ευχαριστώ γιατί με
Φώτη σ'ευχαριστώ γιατί με κάνεις να μη νιώθω τόσο μόνος. Μέσα σε αυτό το χάος του φανατισμού και τών βεβαιοτήτων έρχεται το κείμενο σου κάθε βδομάδα να μου θυμίζει και την άλλη πλευρά. Εκείνη που δεν έχει ομάδα, όνομα και σιγουριά καμία. Έκείνη που ποτέ δεν έμαθε να φωνάζει και να "διεκδικεί" αλά ελληνικά. Σε νιώθω φίλο πλέον. Περίεργο.
Καλή δύναμη να έχεις και κουράγιο να μας δινείς λίγο ψύχη κάθε φόρα που τόσο το έχουμε ανάγκη...
Το θέμα είναι πως ό,τι κι αν
Το θέμα είναι πως ό,τι κι αν υποστηρίζει ο Φώτης, παραθέτει επιχειρήματα για την άποψή του, και πάει ακόμη παραπέρα παραθέτοντας αντεπιχειρήματα και καταρρίπτοντάς τα. Αυτό είναι που μου λείπει περισσότερο στην ελληνική πραγματικότητα... έχουν αρχίσει όλες οι πλευρές πλέον να προσομοιάζουν σε Βαπτιστές τηλευαγγελιστές. Η δική τους αλήθεια είναι η μόνη, "γιατί αλλιώς χανόμαστε". Ταυτόχρονα, ο κόσμος-αποδέκτης αυτής της ρητορείας έχει σταματήσει να ψάχνει για τους λόγους της καταστροφής, κι ακολουθεί όποιον υπόσχεται τον κοντινότερο ή ισχυρότερο Αρμαγεδδώνα.
@Anonymous (not verified) on Thu, 27/01/2011
Και πώς θα μάθει τι λέγεται στα μέσα που παρέχονται στους Έλληνες, πώς θα καταλάβει πώς παραποιούνται οι ειδήσεις αν δεν διασταυρώσει πληροφορίες; Ή μήπως εννοείται πως υπάρχει κάποια πηγή ειδήσεων "καθαρή" από όπου τα Μέσα παίρνουν πληροφορίες και τις επεξεργάζονται για να τις δώσουν στην κυκλοφορία; Αυτό κι αν είναι θεωρία συνομωσίας...
Για ποιες ειδήσεις μου μιλάς;
Για ποιες ειδήσεις μου μιλάς; Πέραν του γεγονότος ότι όλα τα ΜΜΕ αναπαράγουν τις ίδιες ακριβώς πηγές, πέραν του γεγονότος ότι ελάχιστοι δημοσιογράφοι κάνουν πραγματική έρευνα ασκώντας έλεγχο στην εξουσία, πλέον οι λεγόμενες ειδήσεις μόνο ευφημιστικά μπορούν να αποκαλούνται έτσι.
Τα σημερινά ΜΜΕ αποτελούνται κατά 90% από ΑΠΟΨΕΙΣ και όχι από ειδήσεις, όπως οι απόψεις του Φ.Γ. Αν αυτό δε λέγεται ολοκληρωτική προπαγάνδα, τότε πως λέγεται;
Ο δημόσιος διάλογος προσφέρει
Ο δημόσιος διάλογος προσφέρει βήμα σε ανθρώπους που διαφορετικά δεν θα είχαν καμία πρόσβαση σε κανένα δημόσιο μέσο επικοινωνίας, ως μη ανήκοντες σε ημέτερους κάθε κατηγορίας. Ουσιαστικά είναι καθαρή έκφραση της δημοκρατίας. Απλώς, όσοι είχαν συνηθίσει τόσα χρόνια να μιλούν χωρίς ουσιαστικό αντίλογο, γιατί ο αντίλογος δεν είχε δυνατότητα να ακουστεί, τώρα ξεβολεύονται. Διαβάζω κι εγώ πολλές εφημερίδες, πολλά βιβλία, σε πολλές γλώσσες και από πολλές πηγές. Με τη διαφορά ότι δεν γράφω σε καμία, ούτε έχω πλούσιους φίλους που διαθέτουν εφημερίδες, μετοχές σε κανάλια κτλ. κι έτσι μπορώ ελεύθερα να διαμορφώνω άποψη και να εκφράζομαι χωρίς να υπολογίζω τα συμφέροντά μου. Όπως και πολλοί άλλοι από τους ανώνυμους που τόσο ενοχλούν τους επώνυμους.
Αν κάθε βδομάδα διαβάζεις 2
Αν κάθε βδομάδα διαβάζεις 2 με 3 βιβλία, καμιά εικοσαριά εφημερίδες και πόσα άρθρα στο διαδίκτυο και τελικά καταλήγεις να γράφεις αυτά τα κείμενα, τότε εγώ τί να πω. Ή είσαι ηλίθιος και δεν μαθαίνεις με τίποτα ή διαβάζεις λάθος βιβλία.
Εγώ πάντως τελευταία διάβασα το Bonfire of illusions: the twin crisis of the liberal world του Alex Callinicos. Εσύ φώτη τί διάβασες?
«Ή είσαι ηλίθιος και δεν
«Ή είσαι ηλίθιος και δεν μαθαίνεις με τίποτα ή διαβάζεις λάθος βιβλία.»
Η απόλυτη δικαίωση του άρθρου του Γεωργελέ!
χαχα πράγματι, όλη η άποψη
χαχα πράγματι, όλη η άποψη καταρέει λόγω του τρόπου που εκφράστηκε
Μια νόηση που δεν
Μια νόηση που δεν ικανοποιείται με εύκολες λύσεις (τη λεγόμενη "αλήθεια" που ποτέ δεν είναι αλήθεια) βασανίζεται, αμφιταλαντεύεται, αγωνίζεται, διαβάζει τα πάντα και ποτέ δε νιώθει σιγουριά. Πέρασε πια ο καιρός της σιγουριάς, δυστυχώς ή ευτυχώς... Γιατί όσο οφθαλμοφανές είναι πως υπάρχουν αμέτρητοι παρίες που καταπιέζονται και εξαθλιώνονται από τον καπιταλισμό και την παρούσα εξουσία, άλλο τόσο ολοφάνερο είναι πως πολλοί από τους "οραματιστές" ενός (υποτιθέμενου) "άλλου κόσμου" δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να συγκροτούν, με κάθε τους λέξη, πυρήνες νέων αυταρχισμών και ολοκληρωτισμών, "δικαιολογημένης" και "νομιμοποημένης" βίας (της υπέρτατης εξουσίας) που δεν κάνει τίποτ' άλλο παρά να αναποδογυρίζει την κλεψύδρα, ενώ νομίζει πως τη σπάει. Δείτε τη λατρεία του πυρός και του "τελετουργικού καθαρμού" στα κείμενα και τις αφίσες των υποτιθέμενων "λιμπερτίνων" του εστετισμού της βίας, με τα κατάλληλα αξεσουάρ και την αντίστοιχη "στολή" "ιερέων". Δείτε πως άλλοι αγωνιστές εκολγικεύουν τη βία και δημιουργούν σκληρά, αδιαπέραστα από ένα σημείο και μετά, σύνολα που παγιδεύονται στο φαύλο κύκλο της. Όταν αρχίζεις να εκλογικεύεις τη βία, φυσική και οποιασδήποτε άλλης μορφής, το παιχνίδι είναι χαμένο, γιατί το "δράσε ή σκάσε" θα το επικροτούσε και ο Χίτλερ που, κατά τον Καμύ, "όλη η ύπρξή του ήταν η δράση". Κακός ψυχρός κι ανάποδος ο μεταμοντερνισμός, αλλά τουλάχιστον προσφέρει τη δυνατότητα της προσέγγισης μιας "αλήθειας" από διαφορετικές σκοπιές... Γι' αυτό λοιπόν, καλό θα ήταν και ο Κος Γεωργελές να διαβάσει το" Bonfire of illusions: the twin crisis of the liberal world του Alex Callinicos", αλλά καλό θα ήταν και για τον/την "περιστέρι" να διαβάσει το The Open Society and Its Enemies του Karl Popper και το Red Mars από την τριλογία επιστημονικής (και όχι μόνο) φαντασίας του Kim Stanley Robinson. Όχι για να βρει τη φώτιση και τη "Βίβλο", αλλά για να καταλάβει τι σημαίνει να βασανίζεις τη σκέψη σου για να προσπαθήσεις να αποφύγεις τη μάστιγα της απολυταρχίας και του ολοκληρωτισμού, απ' όπου κι αν προέρχεται...
Οπως ειπε κι ο Βολαταιρος
Οπως ειπε κι ο Βολαταιρος μπορει να διαφωνω με ολα οσα λες αλλα θα υπερασπιζομαι παντα το δικαιωμα σου να τα λες(σε λευεθερη μεταφραση)!!!!!
αφήστε ένα σχόλιο