Edito 325: Γράφει ο Δήμαρχος Αθηναίων
Πριν από μόλις δέκα ημέρες, χιλιάδες άνθρωποι έκαναν την προσωπική τους υπέρβαση και με διάλεξαν για δήμαρχο της πόλης μας, παρότι λίγες εβδομάδες νωρίτερα οι περισσότεροι δεν με ήξεραν καν. Αυτοί οι συμπολίτες μας έδωσαν την πλειοψηφία σε ένα ανεξάρτητο σχήμα που ξεπερνά τα κόμματα και τους φορείς που το στήριξαν. Θα ήταν υποκρισία να πω ότι δεν χάρηκα το αποτέλεσμα. Το ευχαριστήθηκα και το γιόρτασα με φίλους, συνεργάτες αλλά και με ανθρώπους που έβλεπα για πρώτη φορά.
Τόνισα, όμως, από την πρώτη στιγμή πως η χαρά ήταν μισή όταν από τη γιορτή μας έλειπαν τόσοι πολλοί. Διότι έλειπαν οι μισοί και παραπάνω δημότες της Αθήνας. Έλειπαν κυρίως εκείνοι που δεν πείστηκαν ότι η ψήφος τους μπορεί να αλλάξει κάτι, εκείνοι που έμειναν στο σπίτι τους πιστεύοντας ότι το παιχνίδι είναι είτε στημένο είτε ήδη χαμένο. Και υποσχέθηκα να τους αποδείξουμε ότι δεν είναι έτσι.
Είναι περίεργοι οι καιροί. Οργισμένοι, φοβισμένοι, ανήσυχοι πολίτες, κάτοικοι μιας πόλης σε παρακμή, πρωτεύουσας μιας χώρας σε κρίση. Κρίση βαθύτατη όσο και πολύπλευρη: οικονομική, ιδεολογική, πολιτική. Οι συνέπειές της δεν έχουν εκδηλωθεί πλήρως, όχι ακόμα. Το μείγμα όμως είναι εν δυνάμει εκρηκτικό. Ιδίως όταν διαπερνά την κοινωνία και εκδηλώνεται ως μία άνευ προηγουμένου κρίση συλλογικότητας.
Η κοινωνία, η αγορά, η πόλη μας δεν αρέσει πια σε κανέναν. Ούτε πριν άρεσε πολύ, προσπερνούσαμε όμως τις αδυναμίες βρίσκοντας προσωρινή διέξοδο σε μικροευκαιρίες δημιουργίας, στις παρέες, αλλά κυρίως στην κατανάλωση. Σήμερα, η δημιουργική διάθεση μοιάζει εξωτικό προνόμιο λίγων εύπορων ή «τρελών», οι παρέες χάνονται στον καθημερινό αγώνα για ατομική επιβίωση και η κατανάλωση φθίνει λόγω έλλειψης διαθέσιμων πιστώσεων – διότι πραγματικά διαθέσιμα χρήματα δεν υπήρχαν ούτε πριν.
Κι έτσι το κοινωνικό και οικονομικό μοντέλο αυτής της έστω και επίπλαστης προσωρινής ευημερίας φαίνεται να αμφισβητείται ανοιχτά. Αμφισβητείται πρώτα απ’ όλα από την ίδια την κατάσταση της οικονομίας, από τις επιβαλλόμενες ριζικές αλλαγές στην παραγωγή και από την ανάγκη επαναπροσδιορισμού του ρόλου του κράτους και του πολίτη. Με απλά λόγια, δεν πάει άλλο έτσι. Η πραγματικότητα είναι σκληρή – ακόμα πιο πολύ επειδή την αγνοήσαμε για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Όλα αυτά τα χρόνια που η συναλλαγή κάτω από το τραπέζι ήταν ο κανόνας και η μεγάλη διαφθορά τροφοδοτούσε και τροφοδοτούνταν από τη μικρή καθημερινή παρατυπία, ο πολίτης έμαθε να απαξιώνει την πολιτεία, να περιφρονεί τους συμπολίτες του και να αδιαφορεί για την ίδια του την πόλη. Δεν το έκαναν όλοι – το έκαναν αρκετοί και κάποιοι συστηματικά. Τους ανέχτηκαν όμως πολλοί. Από ανάγκη, συμφέρον ή αδιαφορία. Σημασία έχει ότι τους ανέχτηκαν.
Σήμερα, με την κρίση να απειλεί να κατεδαφίσει ό,τι χτίστηκε, όπως και αν χτίστηκε, τα τελευταία 35 χρόνια, η ανοχή αυτή δίνει όλο και πιο γρήγορα τη θέση της στην οργή. Μπορεί για την ώρα η οργή αυτή να εκφράζεται περισσότερο με συνολική απόρριψη του «συστήματος» παρά με στροφή σε ακραίες θέσεις, οι αξίες μας όμως, αυτές που είχαμε και αυτές που νομίζαμε ότι είχαμε, αδυνατούν πλέον να δώσουν περιεχόμενο στην κριτική. Και χωρίς αξίες, χωρίς όραμα, χωρίς νέες ιδέες, αυτή η συνολική απόρριψη του συστήματος –που εκδηλώθηκε στις πρόσφατες εκλογές ως άνευ προηγουμένου αποχή– κινδυνεύει να τροφοδοτήσει θέσεις ακραίες, ενέργειες μισαλλόδοξες και επιθετικές, να γίνει μίσος τυφλό και βία ανεξέλεγκτη.
Η ομάδα «Δικαίωμα στην πόλη», με την οποία διεκδικήσαμε τον Δήμο της Αθήνας, ξεκίνησε ως ένα ανοιχτό κάλεσμα για συλλογική δημοκρατική οργάνωση και δράση ενάντια στην απάθεια, την εγκατάλειψη και τη μοιρολατρία. Όσοι, λίγοι στην αρχή, περισσότεροι στη συνέχεια, ήρθαν και προσέφεραν ιδέες και ζωντάνια στην προσπάθεια αυτή, πιστεύουν ότι μπορούμε να λύσουμε τα προβλήματα βάζοντας δίκαιους κανόνες και επιβάλλοντας την τήρησή τους. Πιστεύουν ότι μπορούμε να κερδίσουμε την πόλη μας με όρους ελευθερίας, δημοκρατίας και αλληλεγγύης. Πιστεύουν τέλος ότι με προσωπική δουλειά, ο ένας δίπλα στον άλλον, θα κάνουμε καλύτερη τη ζωή τη δική μας και των γειτόνων μας. Σε αυτή την προσπάθεια δεν περισσεύει κανείς.
* Δήμαρχος Αθηναίων


Σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή διαφημιστικό περιεχόμενο, καθώς και σχόλια άσχετα με το θέμα του άρθρου δεν επιτρέπονται και θα σβήνονται.
τα σχόλιά σας:
Καμινη στον Κολωνο (και αλλες
Καμινη στον Κολωνο (και αλλες περιοχες) εχουμε γινει καμινι και πνιγομαστε απο διαφορα.....μιλαμε θα αρχισουμε σε λιγο να σκοτωνομαστε μεταξυ μας
Οποτε κανε εσυ την υπερβαση και ασε τα λογια...
Φίλε ο Καμίνης λέει ότι για
Φίλε ο Καμίνης λέει ότι για να γίνει η υπέρβαση χρειάζεται να κουνηθείς κι εσύ κι ο γείτονάς σου. Άμα περιμένεις τον Καμίνη και τον κάθε Καμίνη να έρθει και να σου φτιάξει ανθρώπινες σχέσεις στη γειτονιά σου, είσαι άξιος της μοίρας σου.
Από τον καναπέ δε γίνεται.
Ποιον καναπε ρε; Ειπα εγω τα
Ποιον καναπε ρε; Ειπα εγω τα αντιθετο; Μιλαει για υπερβαση..ε ας κανει και ο γαμωδημος κατι ρε φιλε στην Αθηνα, να δωσει φραγκα για κατι καλο...και που σαι συμμετεχω και κανω και ρανω..και οταν εκοβε τα δεντρα ο Νικητας στον Στ. Λαρισσης ημουν εκει χ10 φορες και σε διαμαρτυριες για την υπογειοποιηση των γραμμων κλπ κλπ...μαντεψε τι πηραμε;
YΓ;Και σχεσεις με τους γειτονες δεν θελω να εχω,δεν ειναι εκει το προβλημα μου...
ΥΓ2; εκει στο Ψυχικο/Κηφισια/Χαλανδρι ολα καλα;
Τα φράγκα είναι ένα από τα
Τα φράγκα είναι ένα από τα πράγματα που ο Καμίνης και ο κάθε Καμίνης ΔΕΝ θα έχει.
Το θέμα είναι αν μπορούμε να κάνουμε 5-6 πράγματα που δεν χρειάζονται λεφτά για να γίνουν. Χρειάζονται όμως να γίνει ο καθένας μας ενεργός, όχι μόνο όταν κόβει δέντρα ο Νικήτας, αλλά και τις μέρες που θα τα φυτεύει.
Το πρόβλημα είναι ότι δεν θες να κάνεις κάτι με τους γείτονές σου, άρα είσαι αντικοινωνικός. Άν θες να γίνει κάτι ουσιαστικό, πρώτη προϋπόθεση είναι να γίνεις κοινωνικός.
Α, και πού'σαι, ταχυδρομικός κώδικας 10683.
ΥΓ.1. Εκεί στη μιζέρια σου, όλα καλά;
Να σου πω μεταξυ μας κατι
Να σου πω μεταξυ μας κατι Θελω να κανω με τους γειτονες μου...τον απεναντι που βαζει το μηχανακι για καβατζωμα θεσης σταθμευσης θελω να τον σπασω στο ξυλο γιατι οσο και να του μιλαω δεν σκαμπαζει, εναν αλλον που βαραει τα παιδια του και τη γυναικα του καθε μερα θελω να του σπασω τα χερια.....
και σε μια αλλη γειτονισα ζουμερη 35αρα...αχχχ κατι θελω να κανω και σε εκεινη...
υγ: κεντρο κεντρο βλεπω...
υγ2:ολα καλα εδω στη μιζερια, ολα καλα. Σε ευχαριστω που ρωτας. Παω να δω τωρα κατι γειτονες- ουουου μιλαω και με μερικους- γιατι θελουμε να κανουμε κατι με ενα παρατημενο σπιτι...
Πάντα μου αρέσανε οι άνθρωποι
Πάντα μου αρέσανε οι άνθρωποι που ξεκινάνε μια κουβέντα δήθεν με στόμφο και επιχειρήματα, και μετά βάζουνε την ουρίτσα στα σκέλια και κάνουν χαβαλέ. Καλή τύχη με το παρατημένο σπίτι και με το παρατημένο μυαλό.
toub-bap, γιατί βγάζεις τόση
toub-bap, γιατί βγάζεις τόση κακία? Δεν ξέρω ούτε εσένα ούτε τον Ανώνυμο που έχετε την αντιπαράθεση, αλλά μου φαίνεται ότι άδικα του επιτίθεσαι τόσο έντονα. Η στάση σου μου θυμίζει τους εξωκοινβουλευτικούς αριστερούς που είναι χωρισμενοι σε μικρές ομάδες που αλληλοκατηγορούνται αντί να κοιτάνε τον κοινό εχθρό.
Από ό,τι φαίνεται, αυτός ο Ανώνυμος κάνει πράγματα (π.χ. διαμαρτυρία για κοπή δέντρων), και είναι πιθανόν να κάνει και άλλα πράγματα για/σ τη γειτονιά του, την κοινότητα του. Αλλά ίσως χρειάζεται ένα ερέθισμα, κάποια πρωτοβουλία την οποία να μπορεί να υποστηρίξει έμπρακτα. Δεν είναι εύκολο να ξεκινήσεις κάτι μόνος σου (να πας άγνωστος μεταξύ αγνώστων, στους γείτονες σου, να συστηθείς και να τους προτείνεις πράγματα? θέλει πολλά κότσια αυτό, εγώ πχ δεν τα έχω). Αλλά είναι εφικτό να στηρίξεις κάτι ωραίο που ξεκινάει από άλλους, πχ από το Δήμο ή από μια ανεξάρτητη ομάδα ανθρώπων έξω από τους θεσμούς.
Στον Κολωνό το καλοκαίρι οι
Στον Κολωνό το καλοκαίρι οι κάτοικοι όντος κινητοποιήθηκαν και καθάρισαν τόνους σκουπίδια από τα πρόχειρα καταλύματα που είχαν δημιουργήσει μετανάστες, δίπλα στη γέφυρα της Κωνσταντινουπόλεως. Κι αυτό μετά από δεκάδες (έγγραφες και επίσημες) καταγγελίες και παντελή αδιαφορία της δημαρχίας Κακλαμάνη και του ΟΣΕ . Εχω πιστέψει πολύ στον Καμίνη και πανηγύρισα την εκλογή του σαν παιδί. Δήμαρχε μη μας απογοητεύσεις.
Από λόγια χορτάσαμε κι από
Από λόγια χορτάσαμε κι από καλές προθέσεις επίσης ... έχουμε πολλά χρόνια
να δούμε έργα - αυτά περιμένουμε .... καλή τύχη νέε δήμαρχε
Θεωρητικά,συμφωνώ με αυτά που
Θεωρητικά,συμφωνώ με αυτά που λέει ο Καμίνης.Βεβαία,από την άλλη,θεωρητικά συμφωνώ και με τα λόγια άλλων πολιτικών.Με τα έργα τους διαφωνώ...Ας δούμε τι θα κάνει ο Καμίνης.Αν και πολύ φοβάμαι ότι όπως είναι η κατάσταση,θα χρεωθεί (και) αυτός την αποτυχία μιας ολόκληρης χώρας,σε θέματα που ξεπερνούν τη δικαιοδοσία του.
ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΚΟΥΝΕ ΡΕΕΕΕΕ!!ΠΑΡΤΕ
ΔΕΝ ΜΑΣ ΑΚΟΥΝΕ ΡΕΕΕΕΕ!!ΠΑΡΤΕ ΤΟ ΧΑΜΠΑΡΙ!!!!ΣΤΑ @ ΤΟΥΣ ΜΑΣ ΓΡΑΦΟΥΝΕ!!
ΚΑΛΟ ΤΟ P.R ΜΠΡΑΒΟ!!ΑΞΙΟΣ Ο ΜΙΣΘΟΣ ΣΑΣ!!
Χαίρομαι που τα λέτε καλά κ.
Χαίρομαι που τα λέτε καλά κ. Καμίνη και σας εύχομαι να τα καταφέρετε ακόμα καλύτερα και πράγματι ο κόσμος να πιστέψει στο ότι τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν. Ελπίζω με τη βοήθεια των δημιουργικών δυνάμεων που εμφανίζονται στην πόλη, δηλαδή όλους εμάς που θέλουμε να συμμετέχουμε σε κάτι νέο, να καταφέρετε να κάνετε την υπέρβαση σας!
Κάποιος πρέπει να κρατήσειι
Κάποιος πρέπει να κρατήσειι ανοιχτή την συζήτηση για τους δήμους.
Ειναι λογικό μετά την κούραση των εκλογών όλοι να χρειαζόμαστε μια ανάπαυλα.
Φοβάμαι όμως ότι θα ξαναπέσουμε στον καναπέ και όλη αυτή η "κινηματική" δυναμική θα χαθεί.
Δυστυχώς όμως χωρίς αυτη την δυναμική δεν θα γίνει ΤΙΠΟΤΑ και απλώς θα πάρουμε άλλη μια απαγοήτευση.
Πραγματικά εξαιρετικό κείμενο
Πραγματικά εξαιρετικό κείμενο από έναν ευγενή και αξιοπρεπή άνθρωπο και (πιστεύω) επιτυχημένο δήμαρχο.
Aντί για "(πιστέυω)", μάλλον
Aντί για "(πιστέυω)", μάλλον εννοείτε "(ελπίζω)". Με καλή διάθεση το επισημαίνω, απλά βλέπω πολύ κόσμο που λανθασμένα χρησιμοποιεί το ρήμα "πιστεύω" θέλοντας να πει "ελπίζω" (το ξεκίνησαν πρώτοι στις συνεντεύξεις τους κάτι μπασκετμπολίστες τη δεκαετία του '90, το Γιαννάκη θυμάμαι χαρακτηριστικά)
Μακάρι αυτή η διάθεση που
Μακάρι αυτή η διάθεση που αποπνέει το κείμενο να αποδειχθεί ικανή να αντιμετωπίσει την αδράνεια του συστήματος, που έχει αναπτύξει μηχανισμούς αντίστασης σε κάθε προσπάθεια αλλαγής προς το καλύτερο. Και σίγουρα αυτή η προσπάθεια πρέπει να ξεκινάει από τον καθένα μας, από το πώς μιλάμε, το πώς οδηγούμε, το τι μέσο μεταφοράς χρησιμοποιούμε.. και άπειρες άλλες τέτοιες "λεπτομέρειες".
Πολύ καλός λόγος, φαίνεται να
Πολύ καλός λόγος, φαίνεται να έχει μπει αρκετή σκέψη. Θα ήθελα πολύ να δω και τις πράξεις.
Ειναι υποκρισια να μιλας για
Ειναι υποκρισια να μιλας για ανεξαρτητο σχημα, ενω μεχρι να πει ο Τζεφρυ το ΟΚ σου ειχε φυγει το σκατο, ειχες κολωσει, ο Κουβελης δεν ηξερε τι να κανει και εσυ ελεγες και ξαναλεγες οτι αν δεν σε στηριξει το ΠΑΣΟΚ τοτε δεν εχει νοημα να κατεβεις.
Οποτε χεσε μας
Από τα τόσα και τόσα που με
Από τα τόσα και τόσα που με προβληματίζουν και με κάνουν να ελπίζω, θα διαλεξω ένα μόνο, χάριν συντομίας. Αν είχα μια έκκληση ως δημότης Αθηναίων, θα ήταν “Δήμαρχε, βοήθα μη φαγωθούμε μεταξύ μας", γιατί η Αθήνα βυθίζεται στη φτώχεια και την παρακμή και αυτό γεννά επιθετικότητα και μίσος.
Οι κάτοικοι βλέπουν κάθε μέρα, το ζωτικό τους χώρο, τον αέρα που αναπνέουν και την ίδια τους την υπόσταση, να υποβαθμίζονται χωρίς κανείς να νοιάζεται. Άλλοι απελπίζονται, άλλοι παραιτούνται, άλλοι θυμώνουν, άλλοι μεταλάσσονται. Αλλιώς είναι να παλεύεις τα καθημερινά σου προβλήματα, στους κόλπους μιας, όσο γίνεται, αληθινής δημοκρατίας και αλλίως να νοιώθεις οτι πολεμάς και χάνεσαι, παρατημένος, σε πολέμους που αρχίζουν και μοιαζουν ξένοι. Αν θα μπορούσατε να αλλάξετε ΑΥΤΟ, θα είχατε κερδίσει πολλά. Πίστη μας λείπει. Και οι πιό αισιόδοξοι από εμάς διστάζουμε να ελπίσουμε πως κάτι θα αλλάξετε, από φόβο μη θεωρήσουμε εαυτούς αφελείς.
Ο παρατημένος πολίτης δεν πιστευει πουθενά. Καταλαβαίνω πως ένας αμέτοχος πολίτης βολεύει πολλούς, αλλά ένας εγκαταλελειμμένος και πληγωμένος πολίτης γίνεται επικίνδυνος για όλους. Ελλείψει θεσμών που να σέβεται, μόνο οι εσωτερικοί του φραγμοί ορίζουν το πόσο χαμηλά θα πέσει ο ίδιος ή θα ρίξει κάποιον. Και από την ιστορία, αυτός ο πολίτης έχει χαλαρότατους φραγμούς. Σπάει, ρημάζει, καταστρέφει. Αδιαφορεί εγκληματικά. Ή, όπως το αγανακτισμένο αλλά απάνθρωπο παράδειγμα του Αγίου Παντελεήμονα μας έδειξε, παίρνει το νόμο στα χέρια του και τον τσαλακώνει. Όπως τον ενοχλεί ο νέος Δήμαρχος, γιατί είναι σχεδόν προαπαιτούμενο πως θα τον απογοητεύσει, τον ενοχλεί και ο μετανάστης που παλεύει για να ζήσει, λες και έχει κάτι το προσβλητικό, το δικαίωμά του στην ύπαρξη.
Μια κοινωνία αφημένη από τους καπετάνιους της στην τύχη της, αναπόφευκτα κάποια στιγμή θα βυθιστεί. Ας πιάσουμε λοιπόν όλοι μας, πρώτα εσείς αλλά και κάθε ένας από εμάς, από ένα κουβά, για να βγάλουμε τα νερά που συρρέουν. Η Αθήνα μας είναι τόσο όμορφη! Βοηθήστε μας να τη χαρούμε με αξιοπρέπεια.
εξαιρετικό σχόλιο
εξαιρετικό σχόλιο
αφήστε ένα σχόλιο