Edito 321
Λένε κάποιοι με μια δόση χαιρεκακίας, σίγουροι ότι τίποτα δεν πρόκειται ν’ αλλάξει σ’ αυτή τη χώρα, ότι η ικανότητα λήθης της ελληνικής κοινωνίας είναι μοναδικό φαινόμενο. Δεν έχουν περάσει ούτε 6 μήνες από τον Μάρτιο κι όμως φαίνεται σαν να έχουμε ξεχάσει τι συνέβη τότε. Χρεοκοπήσαμε ως κράτος, δεν είχαμε ούτε να πληρώσουμε τους μισθούς και τις συντάξεις του μήνα, δεν μας δάνειζε κανένας, τα επιτόκια είχαν φθάσει στο 13% και ακόμα και μ’ αυτά δεν διακινδύνευε κανένας να δανείσει μια χρεοκοπημένη χώρα. Προσπαθήσαμε πολύ, διεθνοποιήσαμε το πρόβλημα, η ευρωπαϊκή κοινότητα κατάλαβε ότι η δικιά μας πτώχευση μπορεί να παρέσυρε όλο το οικοδόμημα και μας δάνεισαν 110 δις ευρώ με επιτόκιο κάτι παρακάτω από 5%. Μπορέσαμε έτσι να αποφύγουμε τον «ξαφνικό θάνατο», να πάρουμε μια ανάσα και να κερδίσουμε λίγο χρόνο για να κάνουμε όσα έπρεπε εδώ και δεκαετίες να αλλάξουμε.
Τότε φαινόταν σαν όλοι, λίγο πολύ, να είχαν συναισθανθεί την κρισιμότητα της κατάστασης. Λίγους μήνες μετά μοιάζει σαν όλοι να επιστρέφουν στους παλιούς εαυτούς τους, στις παθογένειες που κρατούν αγκυλωμένη την κοινωνία.
Η κυβέρνηση περιόρισε 15-20% τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων και των συνταξιούχων, όπως ξαναείχε γίνει στα μέσα της δεκαετίας του ’80 και του ’90. Φόρτωσε όλη την αγορά με νέους φόρους, έμμεσους φόρους, αυξήσεις στον ΦΠΑ, έκτακτες εισφορές, ειδικές εισφορές, ό,τι φόρο μπορούσε να φανταστεί. Μαζεύτηκε έτσι λίγο το έλλειμμα. Κι εκεί, την ώρα που άρχιζαν τα πραγματικά δύσκολα, την ώρα που έπρεπε να ξεκινήσουν όλες οι μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα άλλαζαν το μοντέλο που δεν λειτουργούσε πια, η φόρα άρχισε να μειώνεται, επανήλθε ο εφησυχασμός. Οι αντιμεταρρυθμιστικές δυνάμεις φρενάρουν κάθε απόπειρα αλλαγής, πιστεύοντας ότι ζούμε άλλες εποχές, ότι είναι δυνατόν ακόμα και σε συνθήκες χρεοκοπίας να διατηρήσουν το σύστημα που μέχρι τώρα τους απέφερε κέρδη.
Την ώρα που κάποιοι υπουργοί συνειδητοποιούσαν μέσα από τη συνεργασία τους με τα όργανα της κοινότητας ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος και δούλευαν, οι άλλοι μισοί άλλαζαν ονόματα στα υπουργεία αφού δεν ήθελαν να αλλάξουν την πραγματικότητα, ίδρυαν και καταργούσαν υπουργεία σε κάθε ανασχηματισμό, άλλαζαν δραστηριότητες, μετέφεραν υπηρεσίες από το ένα υπουργείο στο άλλο ως «προίκα υπουργών», διόριζαν συνδικαλιστές αντί να μειώνουν τα ελλείμματα των νοσοκομείων, έψαχναν εμίρηδες επενδυτές, διαγωνίζονταν ποιος θα βάλει το δικό του εκλεκτό σε κάθε θέση με αποτέλεσμα να μην μπαίνει κανένας για μήνες, έβαζαν και έβγαζαν τον Φασούλα από τα ψηφοδέλτια, τσακώνονταν για το ποιος θα ορίσει αντιπεριφερειάρχη το «δικό του άνθρωπο». Και όλοι μαζί έβγαιναν κάθε μέρα σεργιάνι στην τηλεόραση για να προφυλάξουν το προσωπικό τους, ευαίσθητο προφίλ, που σπάραζε από λύπη για τα κακά που η τρόικα επέβαλλε στην κοινωνία.
Αν η αδυναμία της κυβέρνηση είναι λυπηρή, ο καιροσκοπισμός της αντιπολίτευσης αγγίζει τον κυνισμό. Σίγουροι ότι μετέθεσαν την καυτή πατάτα στα χέρια της κυβέρνησης η οποία θα υποστεί τη φθορά, συναγωνίζονται σε λαϊκισμό και δημαγωγία ο ένας τον άλλο, σε σημείο που να μην ξέρεις πια ποιος είναι ποιος. Από το «το έλλειμμα δεν είναι τίποτα, σε 18 μήνες θα το ’χω μηδενίσει» μέχρι το «δεν υπάρχει κρίση, είναι παραμύθι χωρίς δράκο», δημιουργούν αυταπάτες, εφησυχασμό, ενισχύουν κάθε αντίδραση απ’ όπου κι αν προέρχεται. Μαζί και τα χρεοκοπημένα, κρατικοδίαιτα σε μεγάλο βαθμό μέσα ενημέρωσης, που δίνουν ρέστα σε λαϊκισμό εκβιάζοντας τη σωτηρία τους με ένα ακόμα κρατικά εγγυημένο δάνειο. Από τα δεξιά μέχρι τα αριστερά, περνώντας από το «βαθύ Πασόκ» και με ντουντούκα τα ΜΜΕ, το αντιμεταρρυθμιστικό μέτωπο που φρέναρε και την προηγούμενη απόπειρα σύγκλισης με την Ευρώπη στις αρχές της δεκαετίας, είναι πάλι εδώ και δίνει τον τόνο. Μόνο που αυτή τη φορά δεν υπάρχουν περιθώρια, μπροστά είναι μόνο η πτώχευση. Όλο αυτό το μέτωπο της στασιμότητας αυτοονομάζεται «αντιμνημονιακή πολιτική».
Τι σημαίνει αντιμνημονιακή πολιτική; Όλα μαζί και τίποτα. Τσάμπα μαγκιές, αντιστασιακοί καφενείου, δημαγωγία. Τι σημαίνει μνημόνιο; Δεν υπάρχει Μνημόνιο. Υπάρχει Δάνειο. Οι δημοσκοπήσεις ρωτάνε την ανύπαρκτη ερώτηση: «Είσαστε υπέρ ή κατά του μνημονίου»; Ποιος είναι υπέρ; Όλοι κατά είμαστε. Είναι σαν να ρωτάς κάποιον αν του αρέσουν οι όροι αποπληρωμής του δανείου του. Όλοι καλύτερους θα τους θέλαμε. Όμως αυτή τη στιγμή όλη η Ελλάδα ζητάει ένα δάνειο, όλοι κατηγορούμε τις τράπεζες που δεν δίνουν δάνεια, όλοι θέλουμε κεφάλαια κίνησης, στεγαστικό, πιστωτικές κάρτες, ένα δάνειο για να περάσει η μπόρα, η ύφεση. Κανείς δεν είναι ευχαριστημένος με τους όρους, αλλά όλοι θέλουμε ένα δάνειο. Δεν γίνεται αλλιώς, αλλιώς σταματάνε όλα. Η άλλη ερώτηση «μπορούσαμε να αποφύγουμε το μνημόνιο;» είναι ακόμα πιο αστεία. Είναι επιπέδου δημοψηφίσματος στη «σούπερ μπάλα». Πιστεύετε ότι θα φτάσει ο Ολυμπιακός στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ; Βεβαίως πιστεύουμε, τι να πούμε, όχι; Ερωτήσεις επιθυμίας που πλαστά παρουσιάζονται ως πολιτικές επιλογές. Όλοι κάτι καλύτερο επιθυμούμε, κι εγώ, καθένας από μας το βράδυ στο κρεβάτι του ονειρεύεται, δεν θα μπορούσα να τα κάνω καλύτερα; Να είχα μια φαεινή ιδέα, να μην είχα κάνει αυτά τα λάθη, να είχε έρθει ένας επενδυτής σοβαρός, να είχα κάνει τα μαγικά μου, τα κόλπα μου, να είχα παίξει τη μπάλα που με καθιέρωσε, αχ, να ’χα κάνει τις σωστές κινήσεις όταν έπρεπε, πώς θα τα απέφευγα όλα τα δυσάρεστα… και σε παίρνει ο ύπνος και σε πάει εκεί όπου όλα γίνονται όπως θα τα ’θελες, στα όνειρα. Και το πρωί βάζεις το κοστούμι σου και πας στην τράπεζα και λες, κυρία Τράπεζα, για κείνο το δάνειο που λέγαμε, αν είναι δυνατόν, καταλαβαίνετε, 32 δις έλλειμμα το χρόνο, 300 δις χρέος, αν μπορούσαμε να κάνουμε κάτι…
Ανύπαρκτα διλήμματα, οι λάθος ερωτήσεις. Εκεί που χρειάζεται επαγρύπνηση, περισσότερη προσπάθεια, έλεγχος για να μην υπάρχουν καθυστερήσεις, αντιπολίτευση για να γίνουν οι σωστές επιλογές και όχι οι λάθος, σχηματίζεται πάλι το μέτωπο, βομβαρδίζεται η κοινή γνώμη με το δίλημμα της καθυστέρησης, της στασιμότητας, της χρεοκοπίας: όχι ποιες μεταρρυθμίσεις και πότε, αλλά «όχι στις μεταρρυθμίσεις». Και αυτό βαφτίζεται αντιμνημονιακή πολιτική. Δηλαδή πτώχευση. Γιατί δεν υπάρχει «αντιμνημονιακή» πολιτική. Υπάρχει μόνο αντιευρωπαϊκή, υπάρχει απόρριψη του δανείου. Και κήρυξη πτώχευσης. Και αν τώρα για να αποπληρώσουμε το δάνειο πρέπει να κάνουμε οικονομίες, να εξοικονομήσουμε 5,8 δις φέτος, χωρίς δάνειο πρέπει να κάνουμε ολοκληρωτική λιτότητα, να κόψουμε μεμιάς τα τριπλάσια, να μην έχουμε καθόλου να πληρώσουμε δημόσιους υπαλλήλους, να διώξουμε τους μισούς, να δίνουμε για σύνταξη ψίχουλα. Αυτό ονομάζεται αντιστασιακή πολιτική, περήφανη, ηρωική. Η στάση πληρωμών.
Και η κυβέρνηση αδύναμη, μπαίνει στο αδιέξοδο δίλημμα, μνημόνιο - αντιμνημόνιο, με πισωγυρίσματα, προεκλογικές παροχές, διακαναλικά διαγγέλματα. Για άλλη μια φορά η μπάλα στην εξέδρα, οι εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση πάνε χαμένες, μια ευκαιρία χαμένη για τις πόλεις μας, «αντιστασιακοί και αγωνιστές» στα τηλεοπτικά καφενεία θα υψώνουν λάβαρα ανεξαρτησίας.
Αυτή η πολιτική, η πολιτική της χρεοκοπίας, δημαγωγεί πάνω στην απόλυτα φυσική κούραση, στην απογοήτευση, στο λιγοψύχισμα που σε πιάνει στα μισά του δρόμου. Προσπαθεί να παρουσιάσει την αποδοκιμασία του κόσμου προς το πολιτικό σύστημα που μας χρεοκόπησε όχι ως τέτοια, αλλά ως αποδοκιμασία της βοήθειας από την ευρωπαϊκή κοινότητα, ως αντίθεση στις αλλαγές που πρέπει να γίνουν για να δημιουργήσουμε ένα νέο, βιώσιμο μοντέλο. Εθελοτυφλεί αυτοκτονικά πιστεύοντας ότι μπορεί να διατηρήσει τα προνόμια, τους τρόπους πλουτισμού, την κρατική γραφειοκρατία, τη λαφυραγώγηση του δημοσίου, την κυριαρχία της μετριότητας, της διαπλοκής. Δεν γίνεται. Οι προσπάθειες είναι αδιέξοδες. Και να νικήσουν, θα παρασύρουν και μας και τους εαυτούς τους στην πτώχευση.
Σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή διαφημιστικό περιεχόμενο, καθώς και σχόλια άσχετα με το θέμα του άρθρου δεν επιτρέπονται και θα σβήνονται.
τα σχόλιά σας:
Excellent article! Thank you!
Excellent article! Thank you!
sumfwnw apoluta me kathe sou
sumfwnw apoluta me kathe sou sxolio!
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ!ΜΙΑ ΑΛΗΘΙΝΗ ΛΙΑΚΑΔΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΑ ΑΝΤΙΜΝΗΜΟΝΙΑΚΩΝ ΑΝΟΗΣΙΩΝ ΠΟΥ ΜΑΣ ΚΑΤΑΚΛΥΖΕΙ
ΕΣΥ ΦΙΛΕ ΚΑΛΑ ΤΑ ΛΕΣ, ΟΠΩΣ Κ
ΕΣΥ ΦΙΛΕ ΚΑΛΑ ΤΑ ΛΕΣ, ΟΠΩΣ Κ ΤΙΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ.. ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΣΟΙ ΘΑ ΣΕ ΔΙΑΒΑΣΟΥΝ, ΑΛΛΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΠΟΣΟΙ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ... ΚΑΛΗ ΔΥΝΑΜΗ
Αυτό, το οποίο σήμερα απειλεί
Αυτό, το οποίο σήμερα απειλεί τους Έλληνες με απόλυτη καταστροφή, δεν είναι το χρέος. Αυτό, το οποίο τους απειλεί, είναι η άγνοια. Οι Έλληνες αγνοούν τα πλέον βασικά πράγματα της οικονομίας και σ' αυτήν την άγνοια στηρίζονται τόσο οι ξένοι, που τους λεηλατούν, όσο και οι δικοί τους "Εφιάλτες", που τους προδίδουν. Θα ξεκινήσουμε την ανάλυση με μια απλή ερώτηση και από αυτήν την απλή ερώτηση είμαστε βέβαιοι ότι ο αναγνώστης θα καταλάβει την πραγματική φύση του προβλήματος, που σήμερα απειλεί την Ελλάδα με καταστροφή και το οποίο είναι το χρέος της. Ποια είναι η ερώτηση αυτή; Αν επενδύσει κάποιος στη νίκη ενός αλόγου, φταίει το άλογο αν δεν κερδίσει; Χρωστάει το άλογο αυτά, τα οποία επενδύθηκαν πάνω του;
Έστω ότι κάποιος από εμάς έχει μια "καλή" ιδέα για να βγάλει χρήματα και απλά αυτή η ιδέα απαιτεί χρήμα για να υλοποιηθεί. Τι κάνεις σε μια τέτοια περίπτωση; Αναζητάς χρηματοδότη, για να σε στηρίξει στο εγχείρημά σου. Βρίσκεις δηλαδή κάποιον και του "υπόσχεσαι" κέρδη. Του λες, για παράδειγμα, δώσε μου 100.000 ευρώ και εγώ σε πέντε χρόνια θα σου δώσω πίσω 1.000.000 ευρώ. Του εξηγείς πώς θα το κάνεις αυτό και εκείνος κρίνει κι αποφασίζει. Γιατί τον συμφέρει να σε χρηματοδοτήσει; Γιατί κανένα δάνειο δεν δίνει τέτοια τεράστια "απόδοση". Τα δάνεια έχουν συγκεκριμένα επιτόκια, ενώ ένας τέτοιος συνεταιρισμός δεν έχει "ταβάνι". Ο χρηματοδότης κρίνει το ρίσκο και ο ίδιος αποφασίζει μόνος του το "επιτόκιο". Μπορεί να ζητήσει τη μερίδα του λέοντος των κερδών, χωρίς να κατηγορηθεί ποτέ για τοκογλυφία.
Η λογική σε μια τέτοια περίπτωση είναι απλή. Όσο πιο μεγάλο το ρίσκο, τόσο πιο μεγάλη η "απαίτηση". Γιατί υπάρχει ρίσκο; Γιατί στηρίζεσαι αποκλειστικά πάνω στις ικανότητες αυτού, στον οποίο "επενδύεις". Αν είναι βλάκας ή ανίκανος ή άτυχος, υπάρχει πιθανότητα να μην πάρεις τίποτε πίσω. Αυτός, στον οποίο ποντάρεις, δεν σου "χρωστάει" τίποτε. Όχι απλά δεν σου χρωστάει αυτά που σου υποσχέθηκε, αλλά δεν σου χρωστάει ούτε καν αυτά που αποδεδειγμένα σου πήρε. ΜΟΝΟΝ ΑΝ κατορθώσει και βγάλει αυτά που σου υποσχέθηκε, μόνον τότε σου "οφείλει". ΑΝ δεν κατορθώσει να τα βγάλει, δεν σου "χρωστά" τίποτε. Σε περίπτωση αποτυχίας του κοινού πρότζεκτ, δεν έχεις κανένα νομικό δικαίωμα πάνω του ή πάνω στην περιουσία του. Μόνον γι' αυτά που έχεις λάβει "υπόσχεση" έχεις δικαίωμα διεκδίκησης και εφόσον βέβαια αυτά υπάρχουν. Τίποτε άλλο. Αν δεν υπάρχουν, απλά το παίρνεις απόφαση ότι έχασες τα χρήματά σου σε κάτι που δεν άξιζε …όπως λανθασμένα νόμιζες.
Αυτήν την απλή κατάσταση τη γνωρίζουν όλοι οι άνθρωποι. Είναι μια κατάσταση, η οποία διαδραματίζεται καθημερινά σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του Πλανήτη. Κάποιοι χρηματοδοτούν κάποιους άλλους και περιμένουν κέρδη. Δίνουν χρήματα σε άλλους να φτιάξουν εργοστάσια και περιμένουν μερίδιο από τα κέρδη. Δίνουν χρήματα σε άλλους να φτιάξουν καφετέριες και περιμένουν μερίδιο από τα κέρδη. Δίνουν χρήματα σε ανθρώπους, σκυλιά, άλογα, κόκορες και σε οποιονδήποτε άλλο, που με τις πράξεις του "υπόσχεται" κέρδη. Κάποιοι στο τέλος λαμβάνουν κέρδη και κάποιοι άλλοι όχι. Όσο φυσικό είναι το ένα, άλλο τόσο φυσικό είναι και το άλλο. Αυτό είναι το "παιχνίδι" της οικονομίας. Κάποιοι κερδίζουν και κάποιοι χάνουν. Κάποιοι παίρνουν αποδόσεις στις επενδύσεις τους και κάποιοι άλλοι όχι.
Αν το καταλάβει αυτό το παράδειγμα ο αναγνώστης, θα αλλάξει ριζικά την άποψή του για τη σημερινή οικονομική κατάσταση της Ελλάδας. Θα πάψει να πέφτει θύμα της προπαγάνδας των τοκογλύφων. Την προπαγάνδα, που θέλει το ελληνικό κράτος να είναι υπερχρεωμένο. Στην πραγματικότητα το ελληνικό δημόσιο χρέος στο μεγαλύτερό του μέρος δεν είναι καν χρέος. Το ελληνικό δημόσιο χρέος σε ένα ποσοστό της τάξης του 60% είναι ομόλογα. Αν, δηλαδή, υποθέσουμε ότι το δημόσιο χρέος είναι 250 δις ευρώ, τα 150 δις είναι ομόλογα και άρα δεν είναι πραγματικό χρέος. Τι θέλουμε να πούμε μ' αυτό; Θέλουμε να πούμε ότι με τα ομόλογα το ελληνικό κράτος φαινόταν ότι δανειζόταν χρήματα, αλλά στην πραγματικότητα δεν υπήρχε δάνειο. Το δάνειο ήταν εξ’ αρχής πληρωμένο, εφόσον το πλήρωναν οι "επενδυτές". Άρα, δεν ήταν δάνειο του ελληνικού κράτους και ό,τι αυτό συνεπάγεται στο θέμα των υποχρεώσεων. Η Ελλάδα απλά ζητούσε χρήματα με μια υπόσχεση κέρδους. Μια αφηρημένη υπόσχεση κέρδους.
συνεχεια...
Αγαπητή μου κυρία λίτσα, το
Αγαπητή μου κυρία λίτσα,
το μόνο που μας χρειάζεται τώρα είναι μία "αγράμματη δικηγόρος" όπως λέγανε και οι παλιοί. Δεν ξέρετε τι είναι τα ομόλογα; Νομίζετε πως είναι επένδυση; Σε βιβλιαράκι γενικών οικονομικών αρχών για αρχαρίους τα έχετε διαβάσει αυτά και τα έχετε μπερδέψει με τα επενδυτικά δάνεια που συνάπτονται πάνω σε συγκεκριμένα προγράμματα για τα οποία καταθέτεις φάκελλο; Ή μήπως τα μπερδεύεις με τις μετοχές στη χρηματιστηριακή αγορά που αφορά τις επιμέρους επιχειρήσεις; Τα ομόλογα είναι "αγορά" χρημάτων, εκδίδεις μηνιαία, τριμηνιαία, τριετή, δεκαετή, εικσαετή χαρτιά όπου αναγράφεται η ημερομηνία πληρωμής τους και το ποσό,π.χ. 31/8/2015 θα πάρεις για το καθένα από τα ομόλογα που έχεις 120 ευρώ αφού πήρες δίνοντας 100 ευρώ για το καθένα. Βγαίνεις στην αγορά χρήματος και τα ζητάς και η τιμή που τα πουλάς αυτά τα χαρτιά (για να αγοράσεις χρήμα στην ουσία) διαμορφώνεται από το πόσο αξιόπιστη οικονομικά χώρα είσαι εσύ που τα εκδίδεις ότι θα εξοφληθεί το χαρτί που έχει ο άλλος στα χέρια του την ημερομηνία που έχει οριστεί. Είναι δάνειο, τα χρωστάς. Και αν δεν πληρώσεις θα μπεις στη μάυρη λίστα της αγοράς, δεν θα σου δανείζει κανείς, γιατί θα ξέρει ότι θα μείνει με τα χαρτιά στα χέρια. Τώρα αν απευθυνθείς στο ΔΝΤ γιατί τα επιτόκια που σου προσφέρονται από την αγορά είναι εξοντωτικά, το ΔΝΤ σε θέτει υπό επιτήρηση, σου θέτει όρους που θεωρεί ότι εξασφαλίζουν την οικονομική σου βιωσιμότητα ως εγγύηση ότι θα πάρει τα χρήματά του πίσω.
Litsa o SZ exei dikio! avta
Litsa o SZ exei dikio!
avta pou grafeis einai fantasioseis.
Μπράβο και πάλι μπράβο! Με το
Μπράβο και πάλι μπράβο! Με το μνημόνιο τα μαγαζιά κλείνουν, ενώ με τη στάση πληρωμών θα δούλευαν! Θα μετράγαμε πόσα έμειναν, όχι πόσα έκλεισαν! Έχουν κουκούτσι μυαλό όσοι τα λένε αυτά; Έξοδος από το ευρώ και υποτίμηση περίπου 50%, δε σημαίνει απώλεια αγοραστικής δύναμης 50%; Πώς αυτό είναι προτιμώτερο από το 15%,που έχουν χάσει οι μισθωτοί σήμερα; Σε μιά οικονομία όπου ακόμα και τρόφιμα εισάγονται, θα περάσουμε το χειμώνα του '41, ΠΕΙΝΑ, με τα μυαλά αυτά. Φτάνει η μπουρδολογία. Εκείνο που είναι εξοργιστικό, μία φορά κακό οικονομικά και δέκα φορές κακό πολιτικά, είναι οι ανόητες και προκλητικές σπατάλες που υπάρχουν ακόμα και σήμερα. Τσεκούρι σε κάτι οργανισμούς της κακιάς ώρας, κάτι ρουσφετάκια ακόμα και σήμερα, γιατί θα καταντήσουμε να φάμε ο ένας τον άλλον με την (ανύπτρκτη άλλωστε κοινωνική συνοχή και αλληλεγγύη). Δεν έχει ο Έλληνας πραγματική αλληλεγγύη. Μόνο αντίσταση του καφενείου. Είμαστε κοινωνία συνενοχής, όχι αλληλεγγύης.
ke kafenio O POTHOS!
ke kafenio O POTHOS!
Άντε να δεχτώ πως πτωχεύσαμε,
Άντε να δεχτώ πως πτωχεύσαμε, άρα δεν είχαμε άλλη λύση εκτός μνημονίου.Και ρωτάω..Η Ισλανδία πως πήρε το δάνειο από το Δ.Ν.Τ. αλλά αρνήθηκε να πειράξει μισθούς και συντάξεις;Γιατί εκεί έγινε πραγματική εξεταστική και ο πρώην πρωθυπουργός και υπουργός πάνε σε δίκη;Η Ουγγαρία πως αρνήθηκε την τρίτη δόση από το Δ.Ν.Τ. και βάζοντας φορολογία στις τραπεζικές συναλλαγές και στις πιο κερδοφόρες επιχειρήσεις βγαίνει από την κρίση;
giati h islandoi den eixan
giati h islandoi den eixan diogkomeno dhmosio tomea, alla provlimata tous odhghsan ekei. oi ougroi einai akoma makria apo to na vgoun apo thn krish kai exoun alla pleonekthmata se ayth thn fash se sxesh me emas (dynatothta ypotimhshs, mikrotero xreos ktl)
Παίρνει σαν προϋποθέσεις
Παίρνει σαν προϋποθέσεις πράγματα που κάθε άλλο παρά τόσο απλά είναι, και αφήνει απ' έξω την πολιτική, υιοθετώντας τη γλώσσα των αγορών.Κάνει το "σκάσε και κολύμπα" ιδεολογία, πράγμα το οποίο πάντα οδηγεί στον συνειδησιακό συμβιβασμό "οι γερμανοί είναι φίλοι μας" όποιον το αποδέχεται.
Όλο και λιγότεροι πολίτες πιστεύουν τα περί μονόδρομου.Το ερώτημα για το 80% των πολιτών είναι αν επρόκειτο για ανικανότητα η προαποφασισμένη επιλογή.
Δεν πρόκειται για δανεικά αλλά για δανεικά συνοδευόμενα από την υποχρέωση να ακολουθηθεί -και να εμπεδωθεί όχι μόνο εδώ, αλλά σαν πρώτο βήμα για όλη την ευρώπη- μια συγκεκριμένη οικονομική πολιτική η οποία ήδη αποτυγχάνει παταγωδώς ως προς οτιδήποτε αφορά την συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών -για κάποιους ελάχιστους μπορεί η κατάσταση να είναι όντως ευκαιρία-όπως ανεργία, κλείσιμο επιχειρήσεων και προοπτική προλεταριοποίησης όλης της μεσαίας τάξης (πλην των προβεβλημένων των κρατικοδίαιτων ΜΜΕ και άλλων εξυπηρετητών των αγορών).
Το δόγμα ότι οι αγορές εκτιμούν την επίδειξη ασκητισμού και αυτομαστιγώματος και δανείζουν ακόμα και όταν το χρέος φτάνει το 150% του ΑΕΠ υπάρχει συντριπτική πιθανότητα να μην ισχύει (βλ και Krugman "Madmen in authority") και να είναι μια απλή προβολή του μισάνθρωπου πουριτανικού πνεύματος του καπιταλισμού των νεοφιλελεύθερων πάνω σε πολύπλοκα κοινωνικά και οικονομικά φαινόμενα, σε μια περίοδο μάλιστα που δεν έχει πλέον το επιχείρημα ότι εγγυάται την πρόοδο.(αντίστροφα το έλλειμα 32% της υποταγμένης Ιρλανδίας δεν ξεσηκώνει θύελλες, ενώ το 3,8% της απείθαρχης Ουγγαρίας προκαλεί δήθεν ανησυχία στις αγορές).Οι ενδείξεις ανησυχίας των αγορών άλλωστε μας ερμηνεύονται ως προς τα αίτιά τους από έντυπα όπως είναι και η AV.Πρωτίστως βέβαια είναι η βίαια απόπειρα να κοινωνικοποιηθούν οι ζημιές του χρηματοπιστωτικού συστήματος με παράλληλη ενίσχυση της επικυριαρχίας του στις κοινωνίες, αφού βλέπουν ότι η ισχύς που συσσώρευσαν τα προηγούμενα χρόνια τους του επιτρέπει.
Οι λεγόμενες μεταρρυθμίσεις και διαρθρωτικές αλλαγές είναι η παλιά νεοφιλελεύθερη συνταγή που εφαρμόστηκε -και εδώ από το 86 και μετά ότι και να λένε οι παπαγάλοι- και οδήγησε στην κρίση.Δεν έχει καμμιά σχέση με τις δυνατότητες ανάπτυξης, οικονομικής ευρωστίας κλπ μιας οικονομίας σαν σύνολο (βλ. Harvey για την σταθερή πτωτική τάση των ρυθμών ανάπτυξης του παγκόσμιου ΑΕΠ στα χρόνια του νεοφιλελευθερισμού και της ασυδοσίας των αγορών, παρά την ραγδαία ανάπτυξη της απολυταρχικής Κίνας που αντιστάθμισε κάπως τα πράγματα) ούτε προστάτεψε χώρες σαν την Ιρλανδία και τις πρώην κομμουνιστικές που -σαν εμάς- είχαν (διαρκώς επιδεινούμενη καθώς οι αγορές γίνονταν πιο ανεξέλεγκτες) θέση κομπάρσου στο διεθνή καταμερισμό, αντιθέτως χαντάκωσε την Ισλανδία που άφησε αυτή την οικονομική λογική να φτάσει στα όριά της.Το μόνο διαφορετικό που επιτυγχάνουν αυτές οι "μεταρρυθμίσεις" είναι η αύξηση των ανισοτήτων στην διανομή του παραγόμενου πλούτου υπέρ "αυτών που πρέπει".
Μετά από την υιοθέτηση πανομοιότυπων μνημονίων και από τις "μεταρρυθμισμένες και διαρθρωμένες" χώρες όπως η Γαλλία και η Βρεττανία, την κατάρρευση της καλής μαθήτριας Ιρλανδίας και της Ισλανδίας, μετά από τους άθλιους -αλλά αποτυχημένους-εκβιασμούς του ΔΝΤ στην Ουγγαρία που το υπέστη παρ' ότι είχε μηδαμινό έλλειμμα και χρέος σε σχέση και με χώρες της ευρωζώνης, και κυρίως μετά τη δικτατορική αναθεώρηση της συνθήκης της Λισσαβώνας που επιχειρείται, είναι φανερό ότι η ωμή πρόθεση είναι να ζούν οι ευρωπαίοι κάτω από ένα διαρκές μνημόνιο παρά την θέλησή τους, παρ' όλο που δεν εγγυάται ανάπτυξη για τους πολλούς.Μια κινεζοποίηση -όχι μόνο οικονομική αλλά και πολιτική προκειμένου να μην υπόκεινται οι αποφάσεις στις επιθυμίες των πληβείων- της ευρώπης προς όφελος των ελίτ και των υπαλλήλων τους, και η ελληνική σοσιαλιστική κυβέρνηση έσπευσε πρώτη να βάλει πλάτη για την επιτυχία του εγχειρήματος.
kala kai agia ola ayta alla
kala kai agia ola ayta alla ti proteineis? o georgeles leei ta pragmata opos einai, elleipsei allon protaseon den yparxei allh lysh
Προσπαθούν να την απομονώσουν
Προσπαθούν να την απομονώσουν σε συνθήκες οικονομικής ασφυξίας. Προσπαθούν να "πείσουν" την υπόλοιπη αγορά ότι η Ελλάδα είναι κάτι σαν "εταιρεία", της οποίας η "μετοχή" είναι σκουπίδι και άρα δεν έχει νόημα να χρηματοδοτηθεί με νέα δάνεια. Αυτό είναι ψέμα. Γιατί; Γιατί, αν τα ελληνικά ομόλογα είναι σκουπίδια, η Ελλάδα δεν έχει λόγο να τα αποπληρώσει και άρα να τα κάνει εκ νέου "χρυσάφι". Δεν τα πληρώνει και βελτιώνει αυτόματα την οικονομική της θέση. Γιατί να αγοράσει ένα σκουπίδι από το κορόιδο, που προηγουμένως κατάφερε να του το πουλήσει; Έχει δίκιο η εταιρεία του Μπάφετ. Τα ελληνικά ομόλογα είναι σκουπίδια. Ας τα κρατήσουν οι ίδιοι. Γιατί να αγοράσει η Ελλάδα τα ελληνικά σκουπίδια, που βρίσκονται στα χέρια του τοκογλύφου Μπάφετ και σήμερα τα πουλάει;
Αυτός είναι ο απόλυτος εφιάλτης των τοκογλύφων. Να απαλλαγεί η Ελλάδα από το "βαρύδιο" των ομολόγων. Γιατί; Γιατί δεν μπορούν να την απειλούν με ασφυξία. Δεν μπορούν να την απειλούν με τα spreads, όπως τα διαμορφώνουν οι ίδιοι. Η Ελλάδα σε μια τέτοια περίπτωση δεν θα βρεθεί σε αδιέξοδο, όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι τοκογλύφοι και τα τσιράκια τους. Η Ελλάδα μπορεί να καλύψει τις δανειακές της ανάγκες με πραγματικά δάνεια και όχι με ομόλογα. Μπορεί να βγει στην αγορά για δάνεια από τις εμπορικές τράπεζες —και όχι για ομόλογα από τους τοκογλύφους— με το πλεονέκτημα των τρομερών δεικτών οικονομικής "υγείας". Μια χώρα με 240 δις ΑΕΠ και πραγματικό δημόσιο χρέος 100 δις, δανείζεται απ' όποιον θέλει και με τους καλύτερους όρους. Δανείζεται ακόμα και από αυτούς που δεν έχουν. Μπορεί να καταφύγει μέχρι και σε εσωτερικό δανεισμό, εφόσον οι Έλληνες είναι από τους λαούς με τις υψηλότερες τραπεζικές καταθέσεις.
Με δημόσιο χρέος τέτοιο, που να είναι το 41% του ΑΕΠ, αυτήν τη στιγμή ούτε η Γερμανία δεν είναι. Με δημόσιο έλλειμμα —χωρίς τις υποχρεώσεις των ομολόγων— να πέφτει κάτω ακόμα και από το 3%, αυτήν τη στιγμή ούτε το Λουξεμβούργο δεν είναι. Αν σ' αυτό συνυπολογίσει κάποιος ότι η Ελλάδα είναι από τις χώρες που έχουν από τα μικρότερα ιδιωτικά χρέη και τη μεγαλύτερη δημόσια περιουσία στο κόσμο, τότε εύκολα καταλαβαίνει ότι στην πραγματικότητα είναι μια πραγματική "Ελβετία". Γι' αυτόν τον λόγο η στάση πληρωμών δεν απειλεί την Ελλάδα με ασφυξία. Σε μια τέτοια περίπτωση μπορεί να δανειστεί από παντού. Αυτό το οποίο κάνει άλλωστε και σήμερα για λάθους λόγους, εφόσον το κάνει όχι για να καλύψει τις πραγματικές της ανάγκες, αλλά για να ξεπληρώσει τους τοκογλύφους. Μπορεί να δανειστεί από τους ίδιους τους Έλληνες, εκδίδοντας λαϊκό ομόλογο. Ακόμα και υποθήκη το δημόσιο κεφάλαιο να βάλει, δεν υπάρχει πρόβλημα, εφόσον σε Έλληνες θα καταλήξει και αυτό δεν είναι και τόσο απειλητικό για τον ελληνικό λαό.
Το ΔΝΤ μετατρέπει τα ακίνδυνα χρέη του ελληνικού κράτους απέναντι σε ιδιώτες σε επικίνδυνα χρέη απέναντι σε κράτη και λαούς. Βάζουν την Ελλάδα να "δανείζεται" από τους λαούς, για να ξεπληρώνει τους τοκογλύφους. Όταν θα τους ξεπληρώσει πλήρως, θα έχει μπροστά της ακόμα μεγαλύτερο χρέος, το οποίο όμως —δυστυχώς γι' αυτήν— θα είναι πραγματικό χρέος απέναντι σε λαούς. Θα είναι πραγματικό χρέος με υποθήκες και όχι "αέρας" των "τζογαδόρων". Το "μοιραίο" της χρεοκοπίας δεν θα το αποφύγει, εφόσον εξακολουθεί να δανείζεται, χωρίς να παράγει, αλλά οι συνέπειες θα είναι πολύ χειρότερες, εφόσον απέναντί της θα στέκονται κράτη και λαοί και όχι τα λαμόγια της τοκογλυφίας. Οι τοκογλύφοι θα έχουν πάρει ήδη τα χρήματά τους και θα τα ξεκοκαλίζουν στα διάφορα σημεία του Πλανήτη.
Η Ελλάδα, με μια στάση πληρωμών, αυτήν τη ζημιά αυτή μπορεί να την κάνει τεράστια. Τόσο τεράστια, που να τις πάρει όλες με τη σειρά σαν ντόμινο.
Γιατί μπορεί να υπάρξει αυτό το ντόμινο; Γιατί η Ελλάδα με τη στάση της μπορεί να δώσει απτές αποδείξεις στους πελάτες τους ότι τους εξαπάτησαν. Υπάρχει απάτη, όταν η ίδια εταιρεία, που έβαζε τους πελάτες της να αγοράζουν ελληνικά ομόλογα, ήταν η ίδια που επένδυε σε CDS σε πιθανή χρεοκοπία της Ελλάδας. Υπάρχει απάτη, όταν βάζεις τους πελάτες σου να αγοράσουν με "χρυσάφι" αυτό, το οποίο στη συνέχεια εσύ ο ίδιος αποκαλείς "σκουπίδι" και "τζογάρεις" εις βάρος του. Για όσο διάστημα οι κερδοσκόποι έπειθαν τους πελάτες τους ότι έχουν τον τρόπο —μέσω ΔΝΤ— να πάρουν τα χρήματά τους από την Ελλάδα, δεν κινδύνευαν με αγωγές και μηνύσεις. Ήταν συνένοχοι μεταξύ τους και όλοι μαζί προσέβλεπαν στην ίδια "λεία". Αν η Ελλάδα αρνηθεί να τους δώσει αυτά τα κέρδη, θα διχάσει αυτήν τη συμμορία. Όλοι αυτοί οι τοκογλύφοι πελάτες τους θα στραφούν εναντίον των τοκογλυφικών εταιρειών για αποζημιώσεις.
No mercy. Π.χ. άνθρωπος
No mercy. Π.χ. άνθρωπος άνεργος, το ταμείο ανεργίας τελείωσε, χρειάζεται χρήματα για το ενοίκιο κλπ., και δεν υπάρχει κάνενας άλλος πόρος εκτός από κάποια χρήματα για την γνωστή ώρα ανάγκης, καλή ώρα.Πολλοί άνθρωποι σε αυτή τη μέση κατάσταση και πολλοί άλλοι σε χειρότερη. H ανάλυση των πραγμάτων και ωφέλιμη, είναι βάση, μα πρέπει να προχωρήσουμε και παρακάτω. Ο αέναος κύκλος μιας ανάλυσης που πάντοτε προσφέρει και κάτι νέο για ανάλυση μήπως κάποια στιγμή γίνεται φαύλος? 'Ολοι λίγο πολύ γνωρίζουμε τι συμβαίνει και πως παίζονται τα πολιτικά? (μεγάλη επιφύλαξη για την εφαρμογή της πολιτικής, η πολιτική οφείλει να είναι ζωή), παιχνίδια. Δεν είμαι ειδήμων αλλά καταλαβαίνω πότε κάποιος με κοροϊδεύει όπως επίσης ξέρω και πότε εγώ κοροϊδεύω κάποιον. Συμπέρασμα - την ώρα που η συζήτηση και ανάλυση οδεύει σε πιθανή ατέρμονη φιλολογία και στερείται πρακτικής, βλέπω κάτω απ΄το μπαλκόνι του σπιτιού μου έναν άνθρωπο να ψάχνει στα σκουπίδια για να φάει. Τι μπορώ να κάνω εγώ γι' αυτό?Άμεσα και απλά? Μπορώ να του δώσω από αυτό που έχω? Μπορούμε να δώσουμε στον άνθρωπο και όχι σ΄ένα κράτος αποτυχημένο, η αποτυχία αυτή μας κυνηγάει εδώ και εκατοντάδες χρόνια,ας μην το προχωρήσουμε καλύτερα, αλλά στον σύνανθρωπό μας που πάσχει? Ναι μπορούμε να του δώσουμε φαγητό αν χρειάζεται, ρούχα, εργασία? Ε πια κέρδος, κέρδος, κέρδος..... Τι έχει να πεί γι΄αυτό ο κόσμος της εξειδίκευσης, της επιστήμης, της διανόησης. Ας πράττει ο καθένας αυτό που πρέπει να κάνει με αγάπη για την ζωή. Συμπέρασμα (β) αν δεν μάθουμε ν΄αγαπάμε και να σεβόμαστε την ζωή αντί του κέρδους, την παιδεία αντί της απληστίας και πάψουμε να ανάγουμε την νοημοσύνη μας σε ηλιθιότητα ίσως μπορούν τα πράγματα να γίνουν και καλύτερα. Αυτά και με συμπαθάτε.
Λίτσα δεν θέλω να σε
Λίτσα δεν θέλω να σε στενοχωρήσω αλλά δεν δεν ξέρεις τι λές. Στο Λιακόπουλο τα διάβασες αυτά;
Και ανώνυμε, ξεκινάς καταδικάζοντας την ανάλυση του Γεωργελέ (που στο κάτω κάτω είναι η δουλειά του) και καταλήγεις με μια ακόμα ανάλυση. (καλά κάνεις - ο χώρος αυτός είναι για συζήτηση, από εκεί και πέρα ας κάνει ο καθένας αυτό που πρέπει όπως λες)
STR ξερω πολυ καλά τι
STR ξερω πολυ καλά τι λεω!Απλά αμωρφωτοι άνθρωποι σαν και σένα αποδίδουν σε αλλους τι δικη τους αγνοια επειδή ετσι ωιώθουν καλυτερα.ΘΑ κάνω λίνκ 2 αρθρα οικονομολογων και αν μπορείς να απαντήσεις στα επιχειρήματα τους καλώσ,αλλιωσ διαβαζε ΛΙΑΚΟΠΟΥΛΟ Η/ΚΑΙ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ!
http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/1981-2020--...
http://www.x-hellenica.gr/PressCenter/Articles/2205.aspx
Μια μικρή διευκρίνιση (από
Μια μικρή διευκρίνιση (από τον ανώνυμο). Δεν καταδικάζω την ανάλυση του κ. Γεωργελέ όπως δεν καταδικάζω και τις απόψεις-αναλύσεις των ανθρώπων που συμμετέχουν σε μία συζήτηση εντέλει (όπως είπες κι εγώ το κάνω, αλίμονο). Απλώς στέκομαι περισσότερο κριτικά στην "χρονική διάρκεια" των συζητήσεων, και αυτό βέβαια δεν αφορά την στήλη της av, γενικότερα μιλώ. Θεωρώ ότι όταν ο λόγος υπερβάλλει της πράξεως καμιά φορά μας αποπροσανατολίζει. Διευκρινίζω και πάλι ότι δεν αναφέρομαι στη συγκεκριμένη ανάλυση αλλά στη γενικότερη νοοτροπία σκέψης μας.
Αυτοί που καταφέρονται κατά
Αυτοί που καταφέρονται κατά του "Μνημονίου" και ζητούν "αναδιάρθρωση", καταλαβαίνουν ότι ζητούν να χρεοκοπήσουμε-και τι σημαίνει αυτό;;
Εχω την υποψία πως νομίζουν ότι οι διεθνείς πιστωτές μας και οι κεφαλαιαγορές λειτουργούν σαν το ανάπηρο(ανήμπορο) Ελληνικό Κράτος και θα μας κάνουν "περαίωση"......
ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ,
ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ , ΑΓΑΠΗΤΕ ΦΩΤΗ,ΑΛΛΑ ΔΙΚΑΙΟΛΟΓΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, ΒΑΣΙΖΩΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΠΟΛΥΕΤΗ ΜΕΛΕΤΗ,ΕΡΕΥΝΑ,ΕΡΓΑΣΙΑ ΜΟΥ Η ΟΠΩΣ ΑΛΛΙΩΣ ΘΕΛΕΙ ΝΑ
ΠΕΙ ΚΑΝΕΙΣ, ΤΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΜΟΥ ΤΑ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ 46 ΧΡΟΝΙΑ ΝΑ ΑΠΟΚΤΗΣΩ ΤΟ ΠΤΥΧΙΟ ΤΟ ΕΝΕΡΓΟΥ ΕΛΛΗΝΑ ΠΟΛΙΤΗ-ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΧΩΡΙΣ ΕΠΙΤΥΧΙΑ-ΑΚΟΜΑ...
Η ΠΡΑΣΙΝΗ,ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ,ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΑΡΧΙΣΕ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ (ΠΑΝΤΑ ΠΡΩΤΟΠΟΡΟΙ..) 36 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ, ΜΕ ΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΠΙΟ ΕΥΦΟΡΗΣ ΖΟΥΓΛΑΣ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ.
ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ , ΞΕΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΣΑΝ ΛΑΟΣ ΤΗΝ ΘΕΙΚΗ ΜΑΣ ΦΥΣΗ, Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΠΙΘΗΚΟΥ , ΠΟΥ ΠΟΛΥ ΣΟΦΑ, ΤΟ ΟΝΟΜΑΣΑΜΕ "ΝΕΟΕΛΛΗΝΑ".
Η " ΕΛΛΗΝΙΚΗ " ΖΟΥΓΚΛΑ,ΕΓΙΝΕ ΔΙΑΣΗΜΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΝΟΣΤΙΜΟΤΑΤΕΣ & ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΘΡΕΠΤΙΚΕΣ ΠΟΛΥΧΡΩΜΕΣ ΜΠΑΝΑΝΕΣ ΤΗΣ!!! ΠΡΑΣΙΝΕΣ, ΜΠΛΕ, ΚΟΚΚΙΝΕΣ, ΡΟΖΕ, ΑΣΠΡΕΣ,ΜΑΥΡΕΣ ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΙΣ "BANAL" ΚΙΤΡΙΝΕΣ...
ΕΤΣΙ ΛΟΙΠΟΝ, ΔΗΜΙΟΡΓΗΘΗΚΑΝ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΤΑ ΧΡΟΝΙΑ, ΠΑΝΩ ΑΠΟ 10.000.000 ΠΙΘΗΚΟΕΙΔΗ ΜΕ ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΕΥΦΕΙΑ-ΕΞΥΠΜΑΔΑ-ΚΟΥΤΟΠΟΝΗΡΙΑ...ΓΝΗΣΙΟΙ ΚΑΙ ΑΞΙΟΙ ΑΠΟΓΟΝΟΙ ΤΗΣ ΕΝΔΟΞΗΣ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΜΑΣ!
ΦΥΣΙΚΑ,ΚΑΙ ΔΟΞΑ ΤΩ ΘΕΟ,ΥΠΗΡΞΕ,ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΩΣ ΘΑ ΥΠΑΡΧΕΙ Η ΦΥΛΗ ΤΩΝ ΝΤΟΠΙΩΝ ΖΟΥΛΟΥ ,ΠΟΥ ΦΟΡΩΝΤΑΣ ΚΟΥΣΤΟΥΜΙΑ ΜΑΖΕΥΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΝΑ ΥΠΕΡΟΧΟ ΧΩΡΟ (ΠΟΥ ΕΠΙΣΗΣ ΣΟΦΑ, ΤΟ ΟΝΟΜΑΣΑΝ ,ΒΟΥΛΗ,ΥΠΕΡΟΧΟ PRIVE CLUB, ΜΟΝΟ 300 ΣΩΤΗΡΩΝ ΠΟΥ ΕΠΕΖΗΣΑΝ ΠΡΙΝ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΖΟΥΓΚΛΟΓΕΝΕΣΗ)ΚΑΙ ΤΡΟΠΟΠΟΙΟΥΝ ΣΥΝΕΧΩΣ (ΔΙΑΡΚΗΣ ΠΡΟΟΔΟΣ) ΤΗΝ ΒΑΣΙΚΗ ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΜΑΚΡΟΗΜΕΡΥΣΗΣ ΑΥΤΟΥ ΤΟΥ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗΣ ΟΜΟΡΦΙΑΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΜΑΤΟΣ,ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΛΛΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΗΣ ΔΙΑΣΗΜΗ (ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΦΗΜΙΣΜΕΝΑ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΗΣ,ΑΠΟΦΟΙΤΟΙ ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΖΟΥΛΟΥ ΜΑΣ)- "ΤΗΝ ΜΠΑΝΑΝΑ ΣΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΚΛΟΥΒΙ ΣΟΥ"
ΚΑΤΕΛΗΞΑ ΛΟΙΠΟΝ ΣΤΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΟΤΙ , ΕΠΕΙΔΗ ΤΕΛΙΚΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ " ΝΕΟΕΛΛΗΝΕΣ" ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΑΡΕΣΟΥΝ ΚΑΙ ΣΙΧΑΙΝΟΝΤΑΙ ΤΙΣ ΜΠΑΝΑΝΕΣ,ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ 7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2010 ΚΑΙ ΜΕΤΑ , ΝΑ ΕΝΩΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΟΥΜΕ ΤΟ ΤΣΟΥΝΑΜΙ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΑΦΑΝΙΣΕΙ ΟΡΙΣΤΙΚΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΑΥΜΑ ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ(?) ΠΟΥ ΟΝΟΜΑΣΤΗΚΕ ΤΕΛΙΚΑ "ΕΛΛΑΣ" Η ΑΛΛΙΩΣ "ΜΠΑΝΑΝΙΑ"
Γαι να μην το ζαλίζουμε πολύ
Γαι να μην το ζαλίζουμε πολύ το πράγμα, υπάρχουν δύο αντιλήψεις στην Ελλάδα για την κρίση: Η μία λέει ότι κρίση δεν υπάρχει στην πραγματικότητα, είναι τεχνητή, είναι μέρος μιας διεθνούς συνωμοσίας με σκοπό την υποταγή των λαών και την ωφέλεια των αγορών κλπ κλπ. Η άλλη, που φαίνεται μειοψηφούσα στον λαό, και την αποδέχονται όσο ασχολούνται με το ζήτημα τεχνοκρατικά λέει ότι πρόκειται για σοβαρή δημοσιονομική κρίση που το πιθανότερο είναι ότι θα οδηγήσει στα χειρότερα αν δεν αλλάξει επειγόντως η οικονομική δομή της χώρας. Προφανώς αναλόγα με το πού εστιάζει κανείς κάθε φορά μπορεί να επιβεβαιώσει είτε τη μία αντίληψη είτε την άλλη. Διότι ενώ πρόκειται για μια πραγματική δημοσιονομική κρίση αυτή εξελίχθηκε και συνεχίζζει να εξελίσσεται εν μέσω ανταγωνισμού συμφερόντων, π.χ, αυτών που έχουν ποντάρει στη χρεοκοπία μας, σε αυτούς που ενδιαφέρονται πρωτίστως να πάρουν οι δανειστές τα χρήματά τους πίσω κ.ο.κ. Αλλά έτσι παίζεται το παιχνίδι στις αγορές και έτσι στην αγορά των ομολόγων με όρους οικονομικού πολέμου από ένα σημείο και μετά. Όπως είπε κάποιος ξένος μεγαλοεπενδυτής όταν τον ρωτήσαμε "γιατί μας το κάνετε αυτό;" απάντησε "εγώ πόνταρα τα χρήματα μου και τα χρήματα των πελατών μου ότι θα χρεοκοπήσετε, ναι. Εσείς αν μπορείτε και θέλετε μπορείτε να με διαψεύσετε και να χρεοκοπήσω εγώ και οι πελάτες μου". Για μένα είναι θλιβερή η στάση στην Ελλάδα που αντιδρά με τον μόνο τρόπο που έχουμε μάθει τόσα χρόνια να δρούμε και να αντιδρούμε: καταγγέλοντας, απειλώντας, λέγοντας πως θα φύγουμε, εκβιάζοντας πως θα προκαλέσουμε ντόμινο χρεοκοπιών και σε άλλους, όπως εδώ τόσα χρόνια μπλοκάροντας τις λειτουργίες της παραγωγής και της καθημερινής ζωής διεκδικώντας και ξαναδιεκδικώντας αυξήσεις, παράνομες αγροτικές επιδοτήσεις, επιδόματα επί των μισθών, απαιτώντας το κράτος να τα βρει όπως μπορεί για να μας τα δώσει... Και φτάσαμε στο σημείο να υπάρχουν υπάλληλοι δημόσιων οργανισμών που να παίρνουν τριπλάσιο μισθό από τα νέα παιδιά με πτυχία και μεταπτυχιακά και βάλε, που δεν μπορούν να βρουν δουλειά και μερικοί να λένε δεν πειράζει, θα σου χώνω εγώ ώσπου να τακτοποιηθείς... Αλλά έτσι δεν πάει πια πουθενά το πράγμα, τελειώσαμε... Θέλει δουλειά, κατανόηση της κατάστασης, συνεννοήση, συνεργασία, ιδέες, αλληλεγγύη, συναπόφαση περί κανόνων λειτουργίας και απόφαση "τώρα τι κάνουμε;"
Κύριε Γεωργελέ σας
Κύριε Γεωργελέ σας ευχαριστούμε που μας ανοίγετε τα μάτια. Φέραμε την χώρα στην καταστροφή και μετά είπαμε "αν δεν δανειστούμε για να ξεπληρώνουν και τα δισέγγονά σας, δεν θα'χουμε να φάμε αύριο". Η λύση βεβαίως είναι να δεχτούμε το μνημόνιο. Εξάλλου κύριε Γεωργελέ εσείς τόσο προ όσο και μετά μνημονίου ανάγκη δεν έχετε. Ρωτήστε και τους εφοπλιστές, την αφεντικίνα σας, τους τραπεζίτες...ούτε αυτοί έχουν ανάγκη. Βεβαίως οι νέοι ξεκινούν με 600 ευρώ, ανασφάλιστοι, χωρίς ωράρια κι αυτό είναι ελευθερία. Αυτό είναι μοντερνισμός. Στο κάτω-κάτω όποιος δεν θέλει, ας μην δουλέψει...δεν είναι υποχρεωτική η εργασία.
Κύριε Γεωργελέ, με τα άρθρα σας εντοπίζεται πάντα την ρίζα του προβλήματος. Να μας πείτε ποιοι παίρνουν αυτούς τους διπλάσιους μισθούς. Ποια κόμματα τους τοποθέτησαν εκεί. Όλα;
Κύριε Γεωργελέ, τα βγάζετε όλα στην φόρα, σας διαφεύγει ότι οικονομολόγοι κύρους εσωτερικού κι εξωτερικού υποστηρίζουν ότι το μνημόνιο είναι καταστροφή κι υποθήκη γενεών μαζί. Η στάση πληρωμών (προς τις τράπεζες) ίσως να ήταν καταστροφή αλλά δεν θα ήταν υποθήκη. Επίσης αν κύριε Γεωργελέ προσπαθούσατε να πείσετε τον κόσμο να μην ψηφίζει αυτούς που τον έφεραν στην καταστροφή δεν θα χρειαζόταν να δανειστούμε.
Κύριε Γεωργελέ, είστε ΠΑΣΟΚος με πολιτικά, αυτό το έχουμε εμπεδώσει, εντάξει, το ερώτημα είναι: "κάθε edito και κατήφορος;".
Υ.Γ.
(αυτή την μπούρδα ότι ο δημόσιος τομέας ευθύνεται για την χρεωκοπία θα συνεχίσετε να την επικαλείστε; ψάξτε "ισοζύγιο εισαγωγών-εξαγωγών", "δανεισμός με επαχθείς όρους", "στρατιωτικοί εξοπλισμοί", "μίζες"...α! και "κρυφά κονδύλια σε δημοσιογράφους".
αφήστε ένα σχόλιο