35 ΧΡΟΝΙΑ ΑΡΓΟΤΕΡΑ: Πανεπιστήμια, ένα σκουληκιασμένο κεράσι
Σ’ ένα αυτοβιογραφικό βιβλιαράκι με τίτλο «Ο χρόνος πάλι» (που εκδόθηκε πέρυσι από τις εκδ. Πατάκη) καταγράφω μερικές σημειώσεις για το ελληνικό πανεπιστήμιο και τη φοιτητική ζωή από το 1975 ως το 1980, όταν φοιτούσα στη Φυσικομαθηματική της Αθήνας. Η κατάσταση στο πανεπιστήμιο παραμένει απαράλλακτη· μερικοί μάλιστα διατείνονται ότι έχει χειροτερέψει.
Αθήνα, Χημείο
Ξυπνούσα νωρίς· πάντα είχα λόγους να ξυπνάω νωρίς. Kάθε μέρα επαναλάμβανα στον εαυτό μου: «Πρέπει να σπουδάσω, πρέπει να προχωρήσω»· σπατάλησα τέσσερα –σχεδόν πέντε– χρόνια στη Φυσικομαθηματική της Αθήνας, ανάμεσα σε αριστερούς και δεξιούς ζηλωτές: μαθήματα δεν γίνονταν· τα εργαστήρια αναβάλλονταν για την «άλλη» εβδομάδα· γίνονταν συνελεύσεις, πολιτικές εκδηλώσεις, παρατεταμένες, αδιέξοδες συζητήσεις, όπου, συχνά, η βία που υπόβοσκε ξεσπούσε με τρόπους αναπάντεχους. Ένιωθα ότι ζούσα σε μια μικρογραφία ολοκληρωτικού καθεστώτος, σε συνθήκες σοσιαλφασισμού, μαζικής τρομοκρατίας: έβλεπα τον εαυτό μου σαν τον Ιβάν Ντενίσοβιτς· αριθμός μητρώου κρατουμένου: ΙΙΙ-854. Οι κομμουνιστές –κινεζόφιλοι, σοβιετόφιλοι, ρουμανόφιλοι, τροτσκιστές– μου φαίνονταν εν δυνάμει πολιτικοί εγκληματίες: ήταν πρόθυμοι να χρησιμοποιήσουν εναντίον των τυράννων τα μέσα των τυράννων. Οι περισσότεροι έκαναν λόγο για «κομματικά καθήκοντα», για «κουμπούρια», για τη «διχτατορία» που θα εγκαθιστούσε το προλεταριάτο… τόνιζαν επιδεικτικά το «χ»· χρησιμοποιούσαν απειλητικές λαϊκές εκφράσεις: «έχω ράμματα για τη γούνα σου», «πίσω έχει η αχλάδα την ουρά»· «φωτιά και τσεκούρι»· μιλούσαν με τρόπο κακόηχο, γλαφυρό: «τα σκυλιά του ιμπεριαλισμού», «με βουβό πόνο αποχαιρετήσαμε τον μπουρλοτιέρη του ΕΛΑΣ...», «οι λακέδες της μπουρζουαζίας»· ενδιαμέσως, ακούγονταν λέξεις της ορεινής επαρχίας, του αγροτικού παρελθόντος. Τα μέλη του «Ρήγα Φεραίου» συμπεριφέρονταν με περισσότερη ηπιότητα· όμως, πώς να συμφιλιωθείς με τόσες αυταπάτες; Όσο για τους τροτσκιστές, ήταν σημαδεμένοι από τη μνήμη του θύματος· δεν τους είχε δοθεί η ευκαιρία να επιδείξουν το στρατιωτικό τους πνεύμα, το πόσο λίγο διέφεραν από τους λενινιστές. Καμιά φορά, όταν τους έβλεπα να πουλάνε την «Εργατική πάλη» έξω από το κτίριο του Χημείου, τους χαμογελούσα· μου χαμογελούσαν κι εκείνοι· το βεβιασμένο χαμόγελο του πουριτανού κομμουνιστή. Απέφευγα εκείνους που πουλούσαν τη «Ρήξη» και το «Οδόφραγμα»· η παρδαλή, πολεμοχαρής ορολογία της άκρας Αριστεράς: κοινωνικό μίσος, αδιαλλαξία· ο συνασπισμός των ηλιθίων.
Κάθε μέρα σκεφτόμουν: πρέπει να φύγω από την Ελλάδα· να φύγω, να φύγω για πάντα. Μικρή πόλη, μεγάλη κόλαση. Να σταθώ στο κέντρο του κόσμου, διαπερασμένη από τις ακτίνες του ήλιου: ποιο όμως ήταν το κέντρο του κόσμου; Το ότι έβηχα οφειλόταν στην ασφυκτική, την επαρχιακή ατμόσφαιρα της Αθήνας· ο βήχας, οι υποτροπιάζουσες κρίσεις βρογχοπνευμονίας ήταν μια μεταφορά, ένας συμβολισμός: άνοιξε το παράθυρο... ν’ αναπνεύσω... Υour TV sheets… Την ημέρα που πήρα πτυχίο, φόρτωσα όλα μου τα υπάρχοντα στο τρένο: βιβλία, δίσκους βινυλίου, μπαλωμένα μπλουτζίν, παλιά τεύχη του περιοδικού “Pop”, του “Pop & Rock”, του “Creem” και του “Salut les copains”· όλα εκείνα τα φτωχικά πράγματα που πρόσβαλλαν τα κομμουνιστικά θέσμια του πατέρα μου μαρτυρώντας ότι είχα παρασυρθεί από τον αμερικανικό τρόπο ζωής κι ότι βυθιζόμουν στο σεξ, τα ναρκωτικά και στο ροκ εντ ρολ. Πράγματι: βυθιζόμουν στο σεξ, στα ναρκωτικά και στο ροκ εντ ρολ.
Και αναδυόμουν με τρόπο εξαίσιο.
Έφυγα με το τρένο.
[...]
Γύρω μου εκτυλισσόταν η εποχή της μεταπολίτευσης· ζω πίσω απ’ τον κόσμο, σκεφτόμουν· ανάμεσα σε ανθρώπους που απεργάζονται μια επανάσταση χωρικών· δεν έχω καμιά θέση εδώ, πρέπει να φύγω, πρέπει να φύγω. Αλλά δεν μπορούσα να φύγω· έβγαζα λιγοστά χρήματα μεταφράζοντας και διδάσκοντας αγγλικά και γαλλικά σε φροντιστήρια ξένων γλωσσών· έτρεχα από το ένα φροντιστήριο στο άλλο –από το Παγκράτι στα Λιόσια κι έπειτα στην Πλατεία Μαβίλη– μ’ ένα μηχανάκι πενήντα κυβικών που έκανε θόρυβο σαν να επρόκειτο να διαλυθεί. Σκεφτόμουν: τι θ’ απογίνεις, σ’ όλη σου τη ζωή θα δουλεύεις στα φροντιστήρια; Τι θ’ απογίνεις; Για να συμπληρώσω το εισόδημά μου, μετέφραζα λήμματα για ζωολογικές και φυτολογικές εγκυκλοπαίδειες: Καμηλοπάρδαλις, προκύων ο πλύντης, αίλουρος ο λαμπρός, πετούνια, αζαλέα... Και: τι θα κάνεις με το πτυχίο της Φαρμακευτικής, ποιος θα σε βοηθήσει να σπουδάσεις κάτι άλλο; Θυμάμαι τα χρόνια στη Φυσικομαθηματική σαν μια ξέφρενη κούρσα: έπαιρνα μαθήματα δι’ αλληλογραφίας γύρω από διάφορα γνωστικά αντικείμενα, συσσώρευα πτυχία και πιστοποιητικά σπουδών· όλες μου οι αιτήσεις για υποτροφίες έγιναν δεκτές, αλλά μετά από τόσο μεγάλο κόπο ώστε δεν είχαν πια καμιά αξία. Και παρ’ όλ’ αυτά, πίστευα –το πιστεύω ακόμα– ότι η γνώση είναι αυτοσκοπός: δεν σπουδάζεις «για να...», σπουδάζεις «επειδή...».
Φοιτητική ζωή
Στη Φυσικομαθηματική δεν κάναμε μαθήματα, ούτε εργαστήρια· στήναμε καβγάδες, δήθεν πολιτικούς: οι αμπεχονοφόροι φοιτητές έκαναν αποχές και καταλήψεις. Δεν τολμούσες να τους αντιμιλήσεις· δεν ήξεραν τι είναι δημοκρατία, ούτε σκόπευαν να μάθουν· ίσως είχαν ακούσει κάτι για τη Γαλλική Επανάσταση, κάτι για την Κομμούνα του Παρισιού, για την κατάληψη της Βαστίλλης. Οι περισσότεροι καθηγητές είχαν συνεργαστεί με τη χούντα και δεν πατούσαν το πόδι τους στη σχολή από φόβο μήπως τους ρίξουμε αυγά ή τους δολοφονήσουμε: τα ένστικτα ήταν θηριώδη. Οι φοιτητικές συνελεύσεις διαρκούσαν ολόκληρες μέρες (και νύχτες)· κανείς δεν ενδιαφερόταν για το περιεχόμενο των σπουδών, για το κτιριακό μας χάλι, για τη γενική ελεεινότητα: την οικονομική και αισθητική· για τη σύγχυση του μυαλού και τη ρυπαρότητα των σωμάτων.
Μεταπολίτευση ΙΙΙ
Ωμή αναρχία εξαπολύθηκε στην οικουμένη· κάποια αποκάλυψη πλησιάζει· στροβιλίζονται οι σκιές των πουλιών.
Οι περισσότεροι άνθρωποι στράφηκαν στον κομμουνισμό σε περιόδους φασισμού. Οι αντιφασίστες ταυτίστηκαν με τους κομμουνιστές· οι κομμουνιστές έγραψαν την Ιστορία: την Ιστορία που δεν τη γράφουν οι νικητές· τη γράφουν οι ηττημένοι.
Τι σκεφτόμουν εκείνον τον καιρό: Δεν είμαι σαν εσένα, δεν θα γίνω ποτέ σαν εσένα.
Η Ελλάδα, ένα νεκροταφείο ιδεών, ένα σκουληκιασμένο κεράσι.
Σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή διαφημιστικό περιεχόμενο, καθώς και σχόλια άσχετα με το θέμα του άρθρου δεν επιτρέπονται και θα σβήνονται.
τα σχόλιά σας:
Για μια ακόμα φορά η αποθέωση
Για μια ακόμα φορά η αποθέωση της ασυναρτησίας, του ψευδο-αστικού κομπλεξισμού αλά μαντάμ σουσου και της απόλυτης φτώχειας και ανεπάρκειας ιδεών. Μεταξύ άλλων μάθαμε ότι η ιστορία "γράφεται από τους ηττημένους". Ίσως δεν θα ήταν άσχημη ιδέα κυρά Σώτη να ανοίξεις κανένα επιστημονικό σύγγραμμα περί ιστοριογραφίας, θεωρίας της ιστορίας κλπ για να πάψεις να πετάς βατράχια αυτού του τύπου.
Μιλώντας για την ελλάδα ώς "νεκροταφείο ίδεων" (sic) αναφέρεσαι μάλλον στη νεκρότητα του δικού σου πνεύματος.
και μόνο από την προσφώνησή
και μόνο από την προσφώνησή σου φαίνεται πως είσαι το είδος του άνδρα που στο φανάρι ουρλιάζει "τράβα πλύνε πιάτα μωρή". Τέτοια πρωτοτυπία πνεύματος. Για πολλά μπορείς να την κατηγορήσεις, αλλά σίγουρα όχι για έλλειψη ιδεών. Εκτός και αν την έκρινες μόνο από το απόσπασμα. Παρεμπιπτόντως, η μαντάμ Σουσού έκρινε από την πολυθρόνα, ενώ της έκαναν αέρα- η Τριανταφύλλου έχει λιώσει σόλες και έχει κάψει και πολλές λάμπες μελέτης. καλός συνδυασμός, της δίνει το δικαίωμα να εκφράζει γνώμη για ό,τι θέλει κι εμείς να γουστάρουμε να την διαβάζουμε... χρόνια τώρα
Έχει δύο διδακτορικά στην
Έχει δύο διδακτορικά στην Ιστορία και μεταπτυχιακό, επίσης, στην Ιστορία. Τι λές? Ένα σύγγραμμα "ιστοριογραφίας" ή "θεωρίας της ιστορίας", what ever that means..., δεν θα το έχει ανοίξει?
Άρτζι μπούρτζι και λουλάς
Άρτζι μπούρτζι και λουλάς
οπότε το κείμενο που πουλάει
οπότε το κείμενο που πουλάει σήμερα η κ. Τριανταφύλλου στον εργοδότη της είναι από ένα βιβλίο που πούλησε σε άλλον εργοδότη πέρσι; αν είναι έτσι, ας μην την ξεσυνερίζεται κανείς.
Grande, grande Salvatore
Grande, grande Salvatore Quasimodo!
Ognuno sta solo sul cuor della terra,
trafitto da un raggio di sole.
Ed è subito sera.
Ma giati katheste kai vgazete
Ma giati katheste kai vgazete th xolh sas panw se mia sygrafea? Auto pou leei einai alhtheia: ta panepisthmia sthn Ellada einai AIDWS! Kai den exei allaxei tipota to idiaitero apo tote. To exw zhsei ki egw pou eimai 35! An thelete na vgazete xolh na deite xeirourgo. Einai poly eukolo otan eimaste anwnymoi na leme o,ti na'nai.
χολή μάλλον η συγγραφέας
χολή μάλλον η συγγραφέας βγάζει προς πάσα κατεύθυνση το τελευταίο διάστημα.
το υποκείμενο Σώτη
το υποκείμενο Σώτη Τριανταφύλλου καταγγέλλει το κοινωνικό μίσος των "ακραίων ομάδων" (sic) ενώ η ίδια είναι από τα πλέον κοινωνικά μνησίκακα άτομα.
ah, by the way, Christopher για το αντικείμενο της θεωρίας της ιστορίας κάνε απλώς μια αναζήτηση στο google αν θέλεις να διαφωτιστείς.
Έχω διδακτορικό σε άλλη
Έχω διδακτορικό σε άλλη ειδικότητα. Επίσης, έχω μάθει να ακούω. Επίσης, θα μάθω θεωρία της ιστορίας (ή what ever that means...επιμένω) και θα "διαφωτιστώ" μέσω της google? Μα καλά. Έχουμε τρελαθεί?
Ε, βέβαια. Όταν στα ελληνικά πανεπιστήμια διδάσκουν άνθρωποι χωρίς διδακτορικά, και άλλοι με διδακτορικά, ανάμεσα σε ξεχαρβαλωμένα έδρανα, με κακό φωτισμό, χωρίς πολλές φορές δυνατότητα για powerpoint παρουσιάσεις, χωρίς λεφτά και υποστήριξη στην έρευνα, απέναντι σε φοιτητές που, όταν έρχονται στις παραδόσεις, είναι όπως να΄ναι, συμπεριφέρονται όπως να΄ναι. Και λέω όταν έρχονται καθώς ένας μεγάλος πληθυσμός εξ αυτών είναι κυρίως σπίτι του και "διαβάζει", στις παρατάξεις και "αγωνίζεται" ή απλά στον κόσμο του και "φιλοσοφεί".
Πού καιρός για σύνεση, σκέψη και πνευματική δουλειά σε μια ηλιόλουστη χώρα...
Και μετά από 35 χρόνια τις ίδιες βλακείες θα λέμε. Τα πανεπιστήμια θα εξακολουθούν να είναι σκουληκιασμένα κεράσια, γιατί η ίδια μας η νοοτροπία είναι σκουληκιασμένη. Η νοοτροπία οτι είμαστε καλά, οτι τίποτα δεν πρέπει να αλλάξει ή οτι αν αλλάξει, κανείς μας δεν πρέπει να πληγεί, να προσπαθήσει, να ιδρώσει. Τα ελληνικά πανεπιστήμια ήταν πάντα χώροι παραγωγής αργόσχολων καλοπερασάκηδων. Ήθελα να ήξερα τώρα που το όνειρο του δημοσίου, της καλοπέρασης, της ηλιόλουστης χώρας και του σουβλακίου τέλειωσε από τί θα κρατηθεί ο σύγχρονος Έλληνας και ποιά θα είναι η θέση του ελληνικού πανεπιστημίου?
Μα καλά γιατί τα βλέπει όλα
Μα καλά γιατί τα βλέπει όλα αρνητικά η κ. Τριανταφύλλου; Σίγουρα υπάρχουν 1000 στραβά στο Ελληνικό Πανεπιστήμιο αλλά φαντάζομαι θα υπάρχει στα 1000 και κάποιο θετικό, εκτός και αν γυρίσαμε στον Μεσαίωνα και δεν το πήρα είδηση. Όποιος μπορεί να φύγει στο εξωτερικό προς αναζήτηση καλύτερης τύχης και καλύτερων σπουδών ας το κάνει. Αλλά και εδώ αν θέλεις μπορείς και να μάθεις αλλά και να εξελιχθείς ως επιστήμονας και ως άνθρωπος, παρά τις αντιξοότητες που σίγουρα υπάρχουν.
το θέμα όμως δεν είναι να
το θέμα όμως δεν είναι να ασχολούμαστε με το 1 καλό όταν έχουμε 1000 κακά... Γιατί το 1 καλό γίνεται άλλοθι, ώστε να εξακολουθύν να υπάρχουν τα 1000 κακά...
γίνονται αξιολογήσεις, πιάνουμε πάτω και όλη η ελληνική ακαδημαϊκή κοινότητα ασχολείται με το αν τα κριτήρια αξιολόγησης είναι σωστά... Λες και θέλει ειδικά κριτήρια για να καταλάβουμε πως στη ελληνική ακαδημαϊκή κοινότητα δεν έχει προκύψει κάποια κορυφαία θεωρία ή κάποιο προϊόν.
Το πρόβλημα είναι πως ακόμα και τώρα που το καράβι βουλιάζει αρνούμαστε να κάνουμε μια ελάχιστη αυτοκριτική. Ότι περισώσει ο καθένας, αν τον παίρνει πάντα...
@christopher Και τι μας το
@christopher
Και τι μας το λες δηλαδή ότι έχεις διδακτορικό; Για να υποκλιθούμε στην αυθεντία σου; Επίσης, το γεγονός ότι έχεις διδακτορικό και δεν γνωρίζεις την αξία του google, και ειδικότερα του google scholar για την αναζήτηση επιστημονικών άρθρων, με κάνει να αμφιβάλλω ιδιαίτερα για την ποιότητα του διδακτορικού σου (παρεμπιπτόντως, έχω και εγώ διδακτορικό).
Τώρα για τα υπόλοιπα που λες περί πανεπιστημίων και ειδικότερα η αναφορά σου στους φοιτητές που έρχονται στις παραδόσεις "όπως να'ναι" και "συμπεριφέρονται όπως να'ναι" δηλώνουν ρηχότητα και αυταρχική αντίληψη. Αν τα προβλήματα που συνάντησες κατά την εκπόνηση της διδακτορικής σου διατριβής ήταν αυτά, τότε κάποιο λάκο έχει η φάβα. Τον ισχυρισμό σου πως οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα είναι "αργόσχολοι καλοπερασάκηδες" μόνο ως ανέκδοτο μπορώ να τον εκλάβω, γιατί αν το πάρω σοβαρά πρέπει να αρχίσω να βρίζω.
Όσο για τα υπόλοιπα περί του "τέλους του ονείρου", κλπ, για πες μας δηλαδή ρε δόκτωρα, έχεις μήπως καταλάβει ότι διάγουμε μία από τις βαθύτερες κρίσεις του καπιταλισμού τα τελευταία 80 χρόνια; Η ανάλυση σου για τις αδυναμίες του ελληνικού καπιταλισμού φτάνει μέχρι το πρετεντέρειο και σωτοπαπαδοπούλειο βάθος του "ονείρου του δημοσίου"; Που είναι η ιστορική ανάλυση; Που είναι οι υποθέσεις της έρευνας, η ερευνητική μεθοδολογία και το εννοιολογικό πλαίσιο-οι κατηγορίες της ανάλυσης; Αντί αυτών αισχρολογίες και κοινοτοπίες της κατασκευασμένης και ψευδεπίγραφης "common sense".
Να το χαίρεσαι το δίπλωμα...
Δεν ασχολούμαι με την βλακεία
Δεν ασχολούμαι με την βλακεία σου. Αναφέρω, ωστόσο, για όποιον θα διαβάσει δύο δεδομένα.
1. Η υπηρεσία scholar της google έχει μικρό αριθμό άρθρων, παλιά άρθρα και τα περισσότερα σού παρέχονται ως abstracts (περιλήψεις). Εντάξει, καλά είναι αν θές να μορφωθείς ή αν είσαι φοιτητής. Όταν υποστηρίζεις διδακτορική διατριβή,ή όταν γράφεις full paper για κάποιο ξένο περιοδικό, όμως, δεν είναι.
2.Αντίθετα, η science direct (elsevier) περιλαμβάνει όλα σχεδόν τα περιοδικά και επειδή, τα πανεπιστήμια στην Ελλάδα είναι καταπληκτικά και τέλεια και απίθανα, επειδή οι Έλληνες είμαστε γαμάτοι και απίθανοι και επειδή οι σπουδές και η μόρφωση στην Ελλάδα επιβραβεύεται, πέρυσι (δηλ. πριν την υποτιθέμενη οικονομική κρίση) εκτός που παραλίγο να ξεφτιλιστούμε στην Ολλανδία γιατί το Ελληνικό Πανεπιστήμιο δεν πλήρωνε την συνδρομή του, όπως όλες οι χώρες του κόμσου, τόσοι ερευνητές θα μένανε χωρίς πρόσβαση στην γνώση.
GET YOUR FUCKING FACTS STRAIGHT, YOU MORON...
Α επιπλέον, αν βαριέσαι να
Α επιπλέον, αν βαριέσαι να ψάξεις και να διαβάσεις μερικά άρθρα περί της θεωρίας της ιστορίας, μια καλή εισαγωγή στο θέμα μπορείς να βρείς στο αντίστοιχο λήμμα της Wikipedia (και μην μου πεις ότι δεν αποδέχεσαι τη wikipedia ως αξιόπιστη πηγή γιατί έχουν γραφτεί πλήθος εργασίων που το αποδεικνύουν)
Philosophy of History
Να και η εισαγωγή:
"The term philosophy of history refers to the theoretical aspect of history, in two senses. It is customary to distinguish critical philosophy of history from speculative philosophy of history. Critical philosophy of history is the "theory" aspect of the discipline of academic history, and deals with questions such as the nature of historical evidence, the degree to which objectivity is possible, etc. Speculative philosophy of history is an area of philosophy concerning the eventual significance, if any, of human history.[1] Furthermore, it speculates as to a possible teleological end to its development—that is, it asks if there is a design, purpose, directive principle, or finality in the processes of human history. Part of Marxism, for example, is speculative philosophy of history. Although there is some overlap between the two they can usually be distinguished; modern professional historians tend to be sceptical about speculative philosophy of history.
Sometimes critical philosophy of history is included under historiography. Philosophy of history should not be confused with the history of philosophy, which is the study of the development of philosophical ideas through time.
Speculative philosophy of history asks at least three basic questions:
What is the proper unit for the study of the human past — the individual subject? The polis ("city") or sovereign territory? The civilization or culture? Or the whole of the human species?
Are there any broad patterns that we can discern through the study of the human past? Are there, for example, patterns of progress? Or cycles? Is history deterministic? Or are there no patterns or cycles, and is human history random? Related to this is the study of individual agency and its impact in history, functioning within, or opposed to, larger trends and patterns.
If history can indeed be said to progress, what is its ultimate direction? What (if any) is the driving force of that progress?"
Εργολαβια στο κομπλεξ εχει
Εργολαβια στο κομπλεξ εχει αυτη η γυναικα? Σκουλικιασμενα κερασια και 3 πουλακια καθονται,...! Κουραστηκαμε πια,... αισχος! Κατι σοβαροτερο απο προσωπικα υποκειμενικα βιωματα μπορει να γραψει? Λεει ο καθενας την εξυπναδα του, τσιμπανε κατι αναρχοαριστεροεπαναστατες και η χωρα βουλιαζει στην κατοχη του ΔΝΤ ενω εσεις ασχολειστε με τα Εξαρχεια,...
Δεν ασχολούμαι με την βλακεία
Δεν ασχολούμαι με την βλακεία σου. Αναφέρω, ωστόσο, για όποιον θα διαβάσει δύο δεδομένα.
1. Η υπηρεσία scholar της google έχει μικρό αριθμό άρθρων, παλιά άρθρα και τα περισσότερα σού παρέχονται ως abstracts (περιλήψεις). Εντάξει, καλά είναι αν θές να μορφωθείς ή αν είσαι φοιτητής. Όταν υποστηρίζεις διδακτορική διατριβή,ή όταν γράφεις full paper για κάποιο ξένο περιοδικό, όμως, δεν είναι.
2.Αντίθετα, η science direct (elsevier) περιλαμβάνει όλα σχεδόν τα περιοδικά και επειδή, τα πανεπιστήμια στην Ελλάδα είναι καταπληκτικά και τέλεια και απίθανα, επειδή οι Έλληνες είμαστε γαμάτοι και απίθανοι και επειδή οι σπουδές και η μόρφωση στην Ελλάδα επιβραβεύεται, πέρυσι (δηλ. πριν την υποτιθέμενη οικονομική κρίση) εκτός που παραλίγο να ξεφτιλιστούμε στην Ολλανδία γιατί το Ελληνικό Πανεπιστήμιο δεν πλήρωνε την συνδρομή του, όπως όλες οι χώρες του κόμσου, τόσοι ερευνητές θα μένανε χωρίς πρόσβαση στην γνώση.
GET YOUR FUCKING FACTS STRAIGHT, YOU MORON...
Christopher, αναγκάζομαι να
Christopher, αναγκάζομαι να ξεφύγω από το θέμα, αλλά μου φαίνεται δεν έχεις ιδέα που σου πάνε τα τέσσερα...
1. Η υπηρεσία Google Scholar παρέχει συνδέσμους σε ΥΠΕΡΣΥΝΟΛΟ της βιβλιογραφικής βάσης της Science Direct η οποία περιλαμβάνει μόνον άρθρα του εκδοτικού οίκου Elsevier. Αντιθέτως, η Google Scholar περιλαμβάνει συνδέσμους σε άρθρα από τον Springer, τον Taylor & Francis, τον Cambridge University Press, τη βάση JSTOR κλπ κλπ. Δηλαδή αποτελεί μια υπερμηχανή αναζήτησης που ενοποιεί αποτελέσματα από πολλές άλλες μηχανές αναζήτησης. Από εκεί και πέρα, αν το Google Scholar παρέχει περιλήψεις ή ολόκληρα τα άρθρα έχει να κάνει με το αν ο χρήστης διαθέτει συνδρομή -ακαδημαϊκή ή ατομική. Εντούτοις, επειδή περιλαμβάνει περισσότερες από 1 πηγές στα αποτελέσματα της αναζητησης, είναι εφικτό μέσω του Scholar να κατεβάσεις άρθρα που έχουν ανεβάσει οι συγγραφείς στα προσωπικά τους website / στα website των τμημάτων όπου εργάζονται, χωρίς την απώλεια χρόνου την οποία θα επέφερε μια ειδική αναζήτηση.
Επιπλέον, είναι αποδεδειγμένα η καλύτερη μηχανή για την αναζήτηση ετεροαναφορών, περιλαμβάνοντας πόλυ περισσότερα στοιχεία από το Web of Science της Thomson Reuters, σε σημείο που αρκετά ιδρύματα παγκοσμίως να χρησιμοποιούν πλέον τη Google ως πηγή για τις ετεροαναφορές.
Ίσως βέβαια να τα μπέρδεψες και να μη θυμάσαι καλά γιατί μάλλον δεν πολυδιαβάζεις επιστημονικά άρθρα τελευταία και απ' ό,τι φαίνεται δεν το ψάχνεις και πολύ για να τεκμηριώσεις τις απόψεις σου, και αντί της μηχανής αναζήτησης Science Direct να εννοούσες την μηχανή αναζήτησης της Elsevier, Scopus που αν και πολύ καλή, επιστρέφει λιγότερα αποτελέσματα από τη Google Scholar και δεν είναι προσβάσιμη στο κοινό γιατί απαιτεί συνδρομή που είναι ιδιαίτερα υψηλή. Θα ήταν ανόητο να συνιστούσα σε κάποιον άσχετο να ψάξει στο Scopus...
2. Το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν είχε πληρώσει τη συνδρομή της στην Elsevier έχει να κάνει με την πάγια υποχρηματοδότηση της εκπαίδευσης και της έρευνας στην Ελλάδα. Δεν είχε επομένως καμία σχέση με την άλλη περισπούδαστη (my ass) διαπίστωσή σου πως οι "Έλληνες είμαστε γαμάτοι και απίθανοι" αλλά ήταν αποτέλεσμα της πολιτικής περικοπών που ακολουθείται τόσα χρόνια.
Ποιος λοιπόν είναι ανόητος και άσχετος άσε άλλους να το κρίνουν...
Γίνεσαι κουραστικός. Όχι
Γίνεσαι κουραστικός. Όχι εννοούσα την science direct της elsevier.
Τα άρθρα στην scholar είναι παλιά και εκτός αυτού ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΠΡΟΣΒΑΣΗ σε full papers πάντα ακόμα και αν εσύ έχεις πρόσβαση. ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΑΛΙΑ ΠΑΛΙΑ ΠΑΛΙΑ.
Μιλάμε για τα πανεπιστήμια ή για την διάδοση της γνώσης στον γενικό πληθυσμό?Δεν καταλαβαίνω. Τα πανεπιστήμια οφείλουν να έχουν πάντα πρόσβαση στην elsevier, όπως όλα τα πανεπιστήμια του κόσμου.
Αλλά η θεωρία σου είναι απλή ΚΑΙ ΠΟΛΎ ΕΛΛΗΝΙΚΗ: Στην αναβροχιά... don't think so.
Κάνε εσύ την δουλειά σου μέσω της scholar και άσε εμένα τον πλανεμένο να καταστραφώ με την elsevier.
Και βασικά τελειώνω εδώ. Too much energy it goes to waste...
1. Ρε ανθρωπέ μου, μη
1. Ρε ανθρωπέ μου, μη συνεχίζεις να λες ανοησίες... Αν δεν ξέρεις να χρησιμοποιείς το google scholar μη βγάζεις το συμπέρασμα πως τα άρθρα που επιστρέφει είναι παλιά! Απλούστατα το google scholar επιστρέφει τα άρθρα ταξινομημένα βάσει του αριθμού των ετεροαναφορών, και επομένως είναι λογικό να επιστρέφει πρώτα τα παλιά. Αν θες όμως μπορείς να του ορίσεις από ποιες χρονιές θέλει να σου επιστρέφει άρθρα, και επομένως να σου επιστρέψει τα πιο πρόσφατα... Έπειτα, τα αποτελέσματα που βγάζει το google scholar είναι links. Αν ένα άρθρο έχει εκδοθεί σε περιοδικό της Elsevier, ένα από τα link που σου βγάζει κατευθύνεται προς την Science Direct. Αν έχεις πρόσβαση στη science direct για το πλήρες κείμενο του άρθρου, φυσικά θα μπορείς να το δεις όπως ακριβώς αν έψαχνες μέσω της αναζήτησης της science direct. Είναι τόσο απλό όσο το 1+1=2...
Η αναζήτηση της Science Direct είναι ανοιχτή για το ευρύ κοινό και δε θέλει συνδρομή, αντίθετα απ' ότι στη Scopus. Η συνδρομή χρειάζεται αν θες να δεις το πλήρες κείμενο των άρθρων.
Κάνοντας μια αναζήτηση με τη λέξη κλειδί Historiography για το 2010, η Google επιστρέφει 7500 αποτελέσματα, ταξινομημένα ανά αριθμό αναφορών, ενώ η Science Direct 158, χωρίς πληροφορία για τις αναφορές, πληροφορία που είναι απίστευτα χρήσιμη αν θες να δεις ποια άρθρα συζητούνται περισσότερο στη βιβλιογραφία, και την οποία δίνει στο Scopus, το οποίο χρειάζεται συνδρομή.
2. Όσον αφορά το δεύτερο σημείο περί της πρόσβασης στις ηλεκτρονικές πηγές μάλλον δεν κατάλαβες λέξη από αυτά που σου είπα.
Το όραμα της κ.Σώτης Student
Το όραμα της κ.Σώτης
Student Loan Debt Clock
http://www.finaid.org/loans/studentloandebtclock.phtml
Declining by degree
Will America’s universities go the way of its car companies?
http://www.economist.com/node/16941775
Τριανταφυλλου,θα ηθελα να
Τριανταφυλλου,θα ηθελα να εχουμε την ιδια ηλικια και να τα λεγαμε λιγο απο κοντα,τωρα υποτιθεται οτι το μυαλο σου εχει μεστωσει και βλεπεις λιγο πιο καθαρα αλλα εμενα μου φαινεσαι ακομα στα χαμενα οπως ειμαστε ολοι μας στα 18. Οποτε μηπως θα ηταν καλυτερο να περιορισεις την γλωσσιτσα σου λιγο παραπανω?αυτη η συμπεριφορα της εναλλακτικης εμπειρης γυναικας που ξεσπα στα ισια και σταρατα μαλλον πιανει τοπο μονο σε κατι κοριτσακια που ονειρευονται να γινουν σκηνοθετες στην νεα υορκη μονο και μονο για να αναπολησουν μετα την σαπιλα που υπαρχει εδω,αντιμετωπιζοντας την με διεθνη και διαλλακτικο "αερα".Σεβασου και τους υπολοιπους που δεν σπουδασανε στας americas γιατι ισως να μαθεις και κατι.
βρεεε τι παθαμε! ένα άρθρο
βρεεε τι παθαμε! ένα άρθρο έγραψε η γυναίκα και κοντέψατε να τη φάτε! τί είστε εσείς ωρε! έχε χάρη που το athens voice σας δίνει τη δυνατότητα να λέτε και να βγάζετε πάνω σε οποιονδήποτε λέει τη γνώμη του ανοιχτά όλη σας τη βρωμιά! γιατί περί βρωμιάς πρόκειται και απύθμενης άγνοιας. Και εξ αυτού συνάγεται και η απροκάλυπτη αγένεια που χαρακτηρίζει τη σημερινή νεολαία. Ντρέπομαι και που ανήκω σ'αυτήν δηλαδή. Αν και μόλις πάτησα τα 30 οπότε έναν ελάχιστο σεβασμό σε σημαντικούς ανθρώπους που έχουν να πουν κάτι, να προτείνουν μία ΑΛΛΗ, εναλλακτική λύση στο πρόβλημα της παιδείας (ανάμεσα σε άλλα)τον απέκτησα. Μα τί θράσος. Σώτη YOU ROCK! Συνέχισε να βγάζεις όλα τα κόμπλεξ των κομπλεξικών Ελλήνων στη φόρα! Είμαι μαζί σου, σταθερά.
δαναη μουσικο χωριο...αι
δαναη μουσικο χωριο...αι τραβα διαβασε κανα βιβλιο της σωτηςςςς και ασε εμας τους κομπλεξικους να παλευουμε μεσα στα σκατα και τον κομπλεξισμο,μου γινατε ολοι ευρωΠΕΗ.βγες στον δρομο και πες τα αυτα και δες αν βγαινειε ακρη με τους διπλωματες, μικρη ελιτιστρια της πουτσας.εχει λεφτα ο μπαμπακας?περασαμε το σταδιο του καπιταλισμου,χορτασαμε και τωρα πουλαμε ιδεολογια?ΜΠΟΥΛΟ ΡΕ ΞΩΤΙΚΟ ΤΗς ΚΑΚΙΑς ΩΡΑς.
φιλικα παντα
οσο για το συγγραφικο σου
οσο για το συγγραφικο σου εργο,σκεψου πρωτα ποιοι το αναγνωρισανε και αν αξιζουν ΑΥΤΟΙ.ελπιζω να αντιλαμβανεσαι γιατι σου γραφω με πολιτισμενο τροπο ε?αν οχι,εισαι λιγο πιο αφελης απο οτι νομιζει αρκετος κοσμος.
Το Αριστοτέλειο για μένα ήταν
Το Αριστοτέλειο για μένα ήταν δυο-τρία πρόσωπα που, μέσα στο χαμό, στις καταλήψεις και στα τοιαύτα, μου δάνεισαν γενναιόδωρα ιδέες και βιβλία και με έβαλαν σ΄ ένα δρόμο. Όταν πήγα στη Louvain-la-Neuve και είδα τη βιβλιοθήκη τους σκέφτηκα "κώτσους μας πιάσανε όσους σπουδάσαμε στην Ελλάδα". Στο Odense της Δανίας μου δώσανε κλειδιά για την εξωτερική πόρτα του πανεπιστημίου και κλειδιά για τη βιβλιοθήκη για να μπορώ να μπαίνω και να μένω όσο θέλω· ένοιωσα ευγνωμοσύνη για την τόση εμπιστοσύνη. Όλα όσα περιγράφει η Σώτη Τριανταφύλλου είναι πλέον πίσω μου αλλά οι τωρινές γενιές Ελλήνων τα έχουν μπροστά τους.
Η Σωτη Τριανταφυλλου ειναι
Η Σωτη Τριανταφυλλου ειναι μια πολυ αξιολογη συγγραφεας. Τα σχολια της για το πανεπιστημιο της εποχης της μεταπολιτευσης χαρακτηριζονται απο εμπαθεια ειδικα προς τους κομμουνιστες, αλλα δεν απεχουν και πολυ απο την πραγματικοτητα. Μονο η νεολαια του Ρηγα τη γλυτωνει που ηταν οι πιο μετριοπαθεις, οι πιο καλλιεργημενοι, οι πιο ευρωκομμουνιστες τελος παντων! Κατα τη γνωμη μου αυτο ισως να οφειλεται ως ενα βαθμο στην καταπιεση του αριστερου -υποθετω ΚΚΕ- πατερα (της).
Πέρα από την ελαφρότητα στην
Πέρα από την ελαφρότητα στην προσέγγιση της πραγματικότητας, αναρωτιέμαι αν η ίδια η κ. Τριανταφύλλου ήξερε και ξέρει τί θα πει δημοκρατία, γαλλική επανάσταση, κομμούνα του παρισίου και κατάληψη της βαστίλλης και το τί ύφους και ήθους ήταν και είναι οι απελευθερωτικές κινήσεις στην ιστορία. Αλλά θα μου πείτε, εδώ δεν μπορούσε να το αντιληφθεί πέντε χρόνια μετά το Πολυτεχνείο, στο οποίο πρωτοστάτησαν οι ίδιοι που απεχθάνεται, θα το αντιληφθεί τώρα;
Σώτη μεγάλωσες, τα πράγματα
Σώτη μεγάλωσες, τα πράγματα άλλαξαν στα Πανεπιστήμια. Έγιναν πιο formal μια και κυριαρχεί η γαλάζια φιλελευθερη γενιά. Διοργανώνουν πάρτυ και εκδρομές στη Μύκονο. Το ΔΝΤ ίσως επαναφέρει τους αναρχοκομμουνιστάς αλλά ο Γιώργης θα φροντίσει να τους στείλει εξορία. Το κακό είναι ότι θα αναβιώσουν πάλι οι φυλακές και οι εξορίες όπως στην ευτυχισμένη εποχή του παππού του. Δυστυχώς για σενα το φάντασμα του μπαμπά θα ξαναεμφανιστεί κουνώντας το δάχτυλο και λέγοντας σου πόσο δίκιο είχε. Και σύ θα αναγκαστείς ξανά να το ρίξεις στο sex drugs and rock and rolλ. Αλλά ρε Σώτη μεγάλωσες θα το αντέξεις στην ηλικία σου?
Christopher, όντως είσαι
Christopher, όντως είσαι άσχετος από μεθοδολογία στην έρευνα.
Το Science Direct αντιστοιχεί σε έναν (έστω και γιγάντιο) εκδοτικό οίκο.
Ελπίζω να μην περιορίστηκες μόνο εκεί όσο έκανες το διδακτορικό σου.
Σημείωση: Δεν το λέω με κακία ότι είσαι άσχετος.
αφήστε ένα σχόλιο