Edito 309
«Κύριε Γεωργελέ,
Έχω μπροστά μου ένα edito του 2006. 27 Ιουλίου - 2 Αυγούστου, για την ακρίβεια “μερικές ερωτήσεις (στον εαυτό σου) που θα τις απαντήσεις αυτό το καλοκαίρι”. Το θέμα είναι ότι τα edito σας είναι ο πρώτος λόγος που έπαιρνα A.V. Γιατί δεν σταματάτε να γράφετε για τα πολιτικά και την οικονομία;; Mπουχτήσαμε! Έχω και το edito “10 μέρες περάσανε από το 2007... είσαι μόνος σου στο δωμάτιο σου...”, τα διαβάζω και τα ξαναδιαβάζω... το τελευταίο το έχω κολλημένο στον τοίχο του δωματίου μου…
Εσείς, άραγε, θυμάστε αυτά που σας αναφέρω παραπάνω;; Ή σας απασχολεί τόσο πολύ η βάρβαρη επικαιρότητα που τα ξεχάσατε;; Κάντε έναν κόπο να τα θυμηθείτε. Σας χρωστάω…
-Ν.Π., μικρή αναγνώστρια»
Έχετε δίκιο. Όχι μικρή, και μεγάλη αναγνώστρια να είσαστε, πάλι δίκιο θα ’χατε. Και γω ο ίδιος, 6 μήνες να γράφω για επιδόματα και «ώριμα συνταξιοδοτικά δικαιώματα», έχω βαρεθεί τον εαυτό μου. Μπορώ, όμως, να γράψω κάτι άλλο; Κι αν μπορώ, πρέπει;
Το Σάββατο το βράδυ βγήκα να πάρω τις κυριακάτικες εφημερίδες. Είναι μία απ’ τις ελάχιστες ιεροτελεστίες που ’χουν μείνει στη ζωή μου, μ’ αρέσει αυτή η εικόνα, ο φωτισμένος πάγκος, η λάμπα, η πόλη όλη τη νύχτα που αναζητά πληροφορίες. Βρήκα σκοτάδι, ο δικός μου μάζευε πακέτα. Κλείνω, δεν περνάει κανείς. Κοίταξα γύρω μου έκπληκτος, δύο η ώρα, ερημιά, περνούσε ένα άδειο ταξί, η Ακαδημίας έμοιαζε με το χειμωνιάτικο Ντίσελντορφ. Η γειτονιά μου τα καλοκαιρινά βράδια μοιάζει με παραλία νησιού, μπαρ, καφέ, κόσμος στα πεζοδρόμια, μουσική, γέλια. Τα καφέ ήταν άδεια, ένας άνθρωπος, μια παρέα πιο κάτω, έκλειναν.
Θυμάμαι πώς έγραφα τότε που διάβαζες. Γύρναγα σπίτι βράδυ, έβαζα μουσική. Έγραφα μετά ένα CD, τη δικιά μου συλλογή, τη μουσική υπόκρουση για κείνη τη νύχτα. Έμπαινα στο αυτοκίνητο, δυνατά η μουσική, τη δοκίμαζα σε μακρινές βόλτες, Συγγρού, παραλιακή, λιμανάκια. Σταμάταγα σε άγνωστες πλατείες, έτρωγα παγωτό σε πεζόδρομους που δεν ήξερα, έκλεβα εικόνες, μισές φράσεις, θραύσματα από συνομιλίες που άκουσα, που φαντάστηκα, που ήθελα ν’ ακούσω. Πίσω μετά, έγραφα μέχρι το πρωί, για δάκρυα αποχωρισμού, ξαφνικές γυναικείες ματιές - λάμψεις που ζητάνε και διώχνουν, για έρωτες και όνειρα μιας πόλης πάντα ξάγρυπνης, αγχωμένης μα γεμάτη επιθυμία να ζήσει. Τώρα η πόλη μου είναι μελαγχολική. Πάλι δεν κοιμάμαι τη νύχτα. Όμως, τώρα κάνω λογαριασμούς.
Πέρυσι όταν άρχισε αυτή η ιστορία, ξέραμε τη συνέχεια, ξέραμε τι σημαίνει οικονομική κρίση, ύφεση. Και ορκιστήκαμε ότι απ’ αυτή την εφημερίδα δεν θα φύγει κανένας, δεν θα χαθεί ούτε μια θέση εργασίας. Έτσι τώρα εγώ, πρέπει να κάνω λογαριασμούς. Όταν κάνεις λογαριασμούς μπορείς να γράφεις για το καλοκαίρι, τις διακοπές, τη νύχτα, για βλέμματα γεμάτα επιθυμία; Τα μάτια που με κοιτάνε στο δρόμο είναι σκοτεινά, φοβισμένα. Κι αν μπορείς, δεν ξέρω, είναι σωστό;
Έχουμε γράψει πολλή ποίηση σ’ αυτή τη χώρα. Ονειροπόλοι, «καταραμένοι ποιητές» όλοι μας. Α, πόσο έχουμε υμνήσει το «συναίσθημα». Το κάναμε εθνικό χαρακτηριστικό. Ξεχάσαμε ότι ο τίτλος ήταν «Λογική και Ευαισθησία». Και τώρα που χρειάζεται η γνώση, η ανάλυση, η επεξεργασία δεδομένων, η πληροφόρηση, η συνειδητοποίηση, οι προτάσεις, αποκαλύπτεται το έλλειμμα. Μια κοινωνία πολιτικά αγράμματη αντιμετωπίζει την πραγματικότητα με συνθήματα της δεκαετίας του ’70. Αρκούν 20 χρόνια για να γίνεις συντηρητικός, λέγοντας ακριβώς τα ίδια πράγματα. Άλλα πράγματα χρειαζόμαστε αυτή την εποχή, δύσκολα, σκληρά, αλήθειες που πονάνε. Αν κάτι το ξέρεις, αν σου φαίνεται οικείο, είναι λάθος. Αν κάτι σου φαίνεται υπέρ σου, βολικό, είναι εναντίον σου. Μόνο αν κάτι σε ξεβολεύει είναι αληθινό. Έχουμε μπει σε περιπέτεια, αλλά κανείς δεν φαίνεται να συνειδητοποιεί τι σημαίνει χρεοκοπία, πτώχευση μιας χώρας. Αν δεν τα καταφέρουμε, αν δεν κάνουμε τώρα, σήμερα, αυτούς τους μήνες που έρχονται τις σωστές επιλογές, για τις επόμενες μια-δυο δεκαετίες η κοινωνία μας θα ’ναι γκρίζα, μίζερη, στερημένη, άγρια, χωρίς τρυφερότητα, χωρίς παιχνίδι, μόνο ανάγκες και μάχες για επιβίωση. Εμάς μας έτυχε, τέτοιες κρίσιμες εποχές συμβαίνουν στην ιστορία μια φορά στα 30, τα 50 χρόνια, έτυχε τώρα. Πρέπει να βρούμε πάλι τη δύναμη να ξεκινήσουμε απ’ την αρχή, να χτίσουμε ξανά, να αλλάξουμε τα πάντα. Κι αντί γι’ αυτό, μια ολόκληρη κοινωνία, μήνες τώρα, φοβισμένη, ασχολείται με τη συνταξιοδότησή της, ψάχνει να βρει τρόπους να βγει πρόωρα «έξω». Γιατί έχει χάσει το δυναμισμό της, το παιχνίδι «μέσα», της φαίνεται δύσκολο. Σ’ αυτή την εποχή δεν μπορούμε να μιλάμε όπως πριν. Δεν έχουμε άλλο δρόμο, μόνο να εκτεθούμε, να μιλήσουμε, να γίνουμε αντιπαθείς αν χρειάζεται, να κάνουμε τη δουλειά μας, ο καθένας όπου βρίσκεται. Γιατί αν τα καταφέρουμε, θα ακούσουμε ξανά και σύντομα στους δρόμους τα αγαπημένα μας τραγούδια, θα ξαναβρούμε ως κοινωνία τη χαμένη μας νεανικότητα. Αν όχι, τα επόμενα πολλά χρόνια αντί για στίχους θα είναι γεμάτα με αριθμούς. Αδυσώπητους αριθμούς. Κι αν εγώ κάνω λογαριασμούς, είναι κρίμα, αλλά δεν πειράζει. Αν εσύ όμως, μικρή μου αναγνώστρια, κάνεις λογαριασμούς, αν εσύ χάσεις την επόμενη δεκαετία σου κάνοντας λογαριασμούς αντί να κολλάς λέξεις στους τοίχους, τότε θα είναι πολύ οδυνηρό και για σένα και για την κοινωνία μας.
Σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή διαφημιστικό περιεχόμενο, καθώς και σχόλια άσχετα με το θέμα του άρθρου δεν επιτρέπονται και θα σβήνονται.
τα σχόλιά σας:
ΑΧ ΦΩΤΗ (ΜΠΟΡΩ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΣΟΥ
ΑΧ ΦΩΤΗ (ΜΠΟΡΩ ΝΟΜΙΖΩ ΝΑ ΣΟΥ ΜΙΛΩ ΣΤΟΝ ΕΝΙΚΟ-ΣΕ ΔΙΑΒΑΖΩ ΤΟΟΟΣΑ ΧΡΟΝΙΑ ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΗΔΗ 50ΑΡΑ) ΠΟΣΟ ΔΙΚΙΟ ΕΧΕΙΣ!!! ΤΙ ΚΑΝΑΜΕ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ!!!!
Μικρή μου αναγνώστρια όλα τα
Μικρή μου αναγνώστρια όλα τα νομίσματα έχουν δυο όψεις.
Αν σας κουράζουν τα οικονομικά και τα πολιτικά του κ. Φώτη Γεωργελέ, πχ φράσεις όπως «Πρέπει να βρούμε πάλι τη δύναμη να ξεκινήσουμε απ’ την αρχή, να χτίσουμε ξανά, να αλλάξουμε τα πάντα. Κι αντί γι’ αυτό, μια ολόκληρη κοινωνία, μήνες τώρα, φοβισμένη, ασχολείται με τη συνταξιοδότησή της, ψάχνει να βρει τρόπους να βγει πρόωρα «έξω»»...
τότε δείτε την άλλη όψη του ίδιου νομίσματος, αυτήν που σας την παρουσιάζει η κ. Νενέλα Γεωργελέ: «Ξεκινήσαμε με cocktail από το μπαρ, απολαμβάνοντας μαζί και ωραία live jazz από τους Hasta Banana (θα «ντύνουν» μουσικά τις Παρασκευές όλο το καλοκαίρι). Συνεχίσαμε με πιάτα, όλα τους καινούργια – μάθαμε ότι από φέτος το Robin’s έχει καινούργιο σεφ, το νεαρό Κωστή Ζαχαρία που μόλις ήρθε φουριόζος από θητεία στα καλά και μοδάτα εστιατόρια του Λονδίνου και έχει συνθέσει έναν κατάλογο με πιάτα που «μυρίζουν» Γαλλική Μεσόγειο. Στα πρώτα δοκιμάσαμε δροσερή καλοκαιρινή σαλάτα που ταίριαζε ωραία το προσούτο με λεπτές φέτες ροδάκινου, καταϊφοπιτάκια και τυροπιτάκια με μέλι και σουσάμι, ραβιόλια με γαρίδες και σπανάκι και σάλτσα αυγολέμονο, μύδια αχνιστά με σάλτσα από λευκό κρασί, σταφύλια και εστραγκόν, μαστέλο Χίου στη σχάρα με σάλτσα ούζου και πιπεριές. Στα κυρίως προσθέσαμε ριζότο με γαρίδες, σαφράν, παρμεζάνα κι ένα «τσακ» από σουτζούκι, φρέσκο σολομό με λαχανικά, σάλτσα ντομάτας και τζίντζερ, φιλέτο λαβράκι ψημένο στη λαδόκολα, ελαφρά πικάντικο λιβανέζικο κεμπάπ με μπασμάτι και γιαούρτι ωραία αρωματισμένο με δυόσμο, κοκοράκι σοτέ ριγανάτο συνοδεία πουρέ από καλαμπόκι και φρέσκα φασολάκια και τσιπς καρότου. Όλα τους (είναι κι άλλα πολλά που τα αφήσαμε για επόμενη βραδιά) κομψά, ανάλαφρα και ασορτί με το καλοκαίρι αλλά και το περιβάλλον του κήπου. Ήπιαμε κρασί λευκό και μάθαμε πως φέτος το Robin’s έχει διευρύνει τη λίστα των κρασιών του και την έχει κάνει πρωτότυπη και «εκπαιδευτική» (πολλά νέα κρασιά από άγνωστους, καλούς αμπελώνες) και πως επίσης υπάρχουν πολλές επιλογές και σε ποτήρι. Όλα αυτά, τα κοκτέιλ, τα κρασιά, τα πιάτα σε μια πολύ low budget προσέγγιση. Με (ξανά) κοκτέιλ και πολλά γλυκά – όπως τάρτα πορτοκάλι, τηγανητά προφιτερόλ, pavlova, fondant σοκολάτας, με τις ωραίες jazz αλλά και το μεγάλο ρεπερτόριο των συμπαθέστατων Hasta Banana, και κυρίως με νοσταλγικές κουβέντες και τα νέα μας, μείναμε μέχρι αργά στον κήπο απολαμβάνοντας δροσιά, της νύχτας την ηρεμία και την, πάντα ίδια, αίσθηση φιλοξενίας του...»
πες τα γιατι μας τα εχει
πες τα γιατι μας τα εχει κανει... καιρος να σταματησουμε να διαβαζουμε τις φυλλαδες , αυτη και τη lifo.. αρκετα με το νεοφιλελευθερο εστετισμό!
Μιλάμε για ...συνειδητοποίηση
Μιλάμε για ...συνειδητοποίηση σε dual system, όχι για μπαρμπούτσαλα.
Τι σκεφτόσουν ακίνητος; θα με
Τι σκεφτόσουν ακίνητος;
θα με πάρεις μαζί σου;
Ξημερώνει.
Για μένα, οι νυχτερινές πτήσεις του κου Φώτη Γεωργελέ είναι ακόμη πιο αναγκαίες τώρα που η πόλη αυτή κοιμάται και βλέπει εφιάλτες.
Κλειδιά, εισιτήριο. Τίποτα δεν έχει τελειώσει. Θα με πάρεις μαζί σου;
Kύριε Γεωργελέ Δεν είμαι
Kύριε Γεωργελέ
Δεν είμαι μικρή αναγνώστρια,δυστυχώς, είμαι μεγάλη,αλλά ελπίζω επι της ουσία να μην είστε τόσο λάτρης των νέων όπως το στυλ του περιοδικού. Πιστεύω ότι το σημείωμά σας είναι από τα καλύτερα πολιτικά κείμενα που γράφονται αυτή την εποχή κι ελπίζω να μην το στερηθούμε. Αν και τόσο θετικός άνθρωπος τα χρήσιμα πολλαπλώς κείμενά σας είναι αυτά που κάνουν κριτική. Άβυσσος η πένα των γραφιάδων
Ναί κύριε Γεωργελέ είστε ο
Ναί κύριε Γεωργελέ είστε ο κορυφαίος πολιτικός διανοητής του 21ου αιώνα, τα πολιτικά σας κείμενα θα θεωρούνται κλασικά στις χιλιετηρίδες του λαμπρού μας μέλλοντος. διαβάζουμε τα άρθρα σας με περισσότερπροσήλωση από όση οι Κινέζοι διάβαζαν το κόκκινο βιβλιαράκι του Μάο, έχουμε κάνει την φωτογραφία σας αφίσα στα δωμάτια μας, Δόξα και Τιμή στον Μεγάλο Τιμονιέρη Φώτη Γεωργελέ, στο Φάρο Φώτη που μας καθοδηγεί!
Φώτη, εντελώς σοβαρά, τώρα
Φώτη, εντελώς σοβαρά, τώρα ασχολείσου με τα κουρσάκια σου και με τα λαμπάκια σου, να κάνεις και ωραίο ντουέτο με την Νενέλα, και άσε τις πολιτικές αναλύσεις, δεν κάνουν ούτε για A level περιφερειακού Βρετανικού Πανεπιστημίου. Άντε μπράβο γιατί το έχουμε παραξυλώσει εδώ στην Ελλάδα. Καιρό τώρα ψάχνω να βρω τι ακριβώς έχεις σπουδάσει και που, αλλά πέρα από τους λιβανωτούς της συντεχνίας δεν βρίσκω τίποτα.
Αριστοτέλη, μήπως εσύ
Αριστοτέλη, μήπως εσύ διδάσκεις τα A-levels στο περιφεριακό Βρετανικό Πανεπιστήμιο και αφού τόσο σε ενοχλούν οι αναλύσεις του κ. Γεωργελέ τις διαβάζεις τακτικά; Επίσης εσύ που τόσο καλά ξέρεις ποιος το παραξΗλώνει, μήπως σπούδασες ελληνικά στο ίδιο περιφερειακό πανεπιστήμιο και δεν έχεις μάθει ότι το ξηλώνω δε "βγαίνει" απ'το ξΥλο; Και αφού ΤΟΣΟ σε νοιάζουν τα πτυχία (κι ας μην ξέρεις τι και πού έχει σπουδάσει ο κύριος Γεωργελές-εύχομαι να μάθεις, απλώς και μόνο για να δεις ότι "κράζεις" χωρίς λόγο) γιατί δεν γράφεις κι εσύ εδώ την πολιτική σου ανάλυση, αφού βέβαια υποβάλλεις το βιογραφικό σου. Καθώς κάποιου το ταλέντο το εκτιμάμε μόνο αν έχει πάρει και τα σωστά πτυχία -αν και σε προειδοποιώ στην προκειμένη, θα ξαφνιαστείς αν η μακροχρόνια έρευνά σου έχει αποτέλεσμα.
Έλλαδάρα!Κανείς δεν κοιτάει
Έλλαδάρα!Κανείς δεν κοιτάει τα πτυχία!Κανείς δεν σέβεται τον διπλανό του! Κανείς δεν εκτιμάει το ταλέντο και την τέχνη!Κανείς δεν εκτιμάει την αλήθεια! Κανείς δεν ξέρει να εκφέρει την ανίθετη γνώμη του!Κανείς.....Όλοι είναι καλοί στο κράξιμο!!!
Φίλε Αριστοτέλη Ελληνιάδη....Άντε να είναι η τρίτη φορά που μπαίνω στο editorial εδω να διαβάσω, οπότε δεν έχω ιδιαίτερη άποψη για το αν ο κύριος Γεωργελές αξίζει η όχι το κράξιμο. Κι έτσι δεν έχω και άποψη για το αν η "μικρή αναγνώστρια" έχει ζωή ή όχι. Ξέρεις λοιπόν σαν εντελώς άσχετη που είμαι με το θέμα τί λέω? Γιατί δεν προκαλείς τον κο Γεωργελέ να σου δώσει ένα κομμάτι να παρκάρεις εσύ τον δικό σου πολιτικό λόγο (όπως βέβαια κατ'εμε θα μπορούσες να κάνεις κι εδω, στο επιτρέπει απ'ότι βλέπω) σε ένα τεύχος να δούμε τί "πτυχία" έχεις (πόση αξία έχουν?) και να μπορούν να κρίνουν οι ίδιοι οι αναγνώστες ποιόν γουστάρουν και ποιόν όχι?
Και αν είσαι ο "δεν ασχολούμαι εγω με τέτοιες κωλοφυλλάδες" τότε εγώ απέναντί σου είμαι η "αντε και παράτα μας ρε αντιδραστικέ του κώλου βρωμοέλληνα εξυπνάκια!"...έτσι για να συνεννοούμαστε..να μιλάμε την ίδια γλώσσα συμπατριώτη.
ΥΓ. Ανυπομονώ να σε διαβάσω!!!Ειλικρινά. Καλή συνέχεια!
Νευράκια, νευράκια η
Νευράκια, νευράκια η Αναστασία; τσατιστήκαμε και βρίζουμε Αναστασούλα; μπινελίκια, κώλους και τα τοιαύτα; σου πάτησε τον κάλο φαίνεται ο Αριστοτέλης, καλά να είναι ο άνθρωπος, ε; Βάλε λίγο ξιδάκι στο δικό σου κωλαράκι να ηρεμήσεις και μετά τρέχα στο λιμάνι να υποδεχτείς τον στόλο και να τονώσεις τον τουρισμό κατά πως θέλετε εσείς οι «προοδευτικοί και οι φωτισμένοι». Και για να μιλήσουμε την ίδια γλώσσα «φιλενάδα» άμα κάνας Εγγλέζος ή Γερμαναράς σου ζητάει The Greek Way θα κλεινεις τα μάτια και θα φωνάζεις «για τον τουρισμό ρε γαμώτο» ή «για το χρέος ρε γαμώτο». Και ανέβασέ το και σε κάνα βιντεάκι για να μας αποδείξεις ότι πράγματι «θυσιάζεσαι» (γ... με κι ας κλαιω δηλαδή) για όσα μας πρήζεις...
Πω πω γλώσσα!!! Μου θυμίζεις
Πω πω γλώσσα!!! Μου θυμίζεις μια βρωμοελληνίδα που είχε πάρει την μισή Μασσαλία! Πολύ μανία με τον κώλο έχεις ε; κωλοφυλλάδα, αντιδραστικέ του κώλου κλπ κλπ. Σκύψε ευλογημένη (Αναστασία) που θα έγραφε και ο Τσαγκαρουσιάνος στα θαυμάσια ιστορικά άλμπουμ του (και μπράβο του) για την ελληνική τσόντα.
Κ. Γεωργελέ, τα πολιτικά σας
Κ. Γεωργελέ, τα πολιτικά σας άρθρα είναι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ: περιεκτικά,αιχμηρά, με λίγα λόγια είναι ό,τι ακριβώς σκέφτομαι (αλλά δεν εκφράζω τόσο καλά) γι'αυτήν την παράνοια την οποία ζούμε σήμερα σε αυτήν τη χώρα. Σας παρακαλώ να μην τα σταματήσετε. Με εκτίμηση.
Επειδή ο κ. Φώτης Γεωργελές
Επειδή ο κ. Φώτης Γεωργελές ισχυρίζεται ότι δεν κάνει απολύσεις και μιλάει υποκριτικά για τα καώς κειμενα που μας οδήγησαν στο χρέος για την αποπληρωμή του οποίου διεξάγεται σήμερα μα γενοκτονία ενάντια στον Ελληνικό λαό, να και μια άλλη άποψη. Τι λέτε όλοι εσες οι κλακαδόροι του κ. Φώτη Γεωργελέ;
Για δείτε αυτό
http://4.bp.blogspot.com/_RLAzTl8tzLM/Sbpw2AXji9I/AAAAAAAAARo/5aTnKG8yl3...
Το συγκεκριμένο κείμενο δεν
Το συγκεκριμένο κείμενο δεν πείθει καθόλου ότι φέρει την υπογραφή του κ. Γεωργελέ. Ούτε από όσο διαβάζω, γράφει σε αυτό το styl, αλλά ούτε και ο δημιουργός του ήταν αρκετά έξυπνος ώστε να κάνει ενά σωστό scanάρισμα των αποκομμάτων που χρησιμοποιήσε για να κάνει αυτό το ωραίο collage, ώστε να μη φαίνεται το πόσο πλαστό είναι.
Και για πληρη ενημέρωση όλη
Και για πληρη ενημέρωση όλη η σχετική συζήτηση και οι απόψεις, υπέρ και κατά
Ανώνυμος 15 Μαρτίου 2009 3:33 μ.μ.
Δεν έχω διαβάσει χειρότερο λίβελο "υπέρ αφεντικού". Ντροπή στη σύγχρονη "διανόηση" που ή απλά επιλέγει τη συνένοχη σιωπή ή συντάσει πλήρως την πένα της στην πλευρά των εκμεταλλευτών. Σώτη μου χρυσή μου γράψε καλύτερα κανένα ανάλαφρο μυθιστορηματάκι και άσε τη δήθεν βαθυστόχαστη ανάλυση.
Άνεργοι Δημοσιογράφοι 15 Μαρτίου 2009 8:54 μ.μ.
παιδιά είναι μούφα η δουλεια το ψαξαμε και μιλησαμε με γεωργελε δεν ειναι δικη του η ανακοινωση και εχει ηδη καταθεσει μηνυσεις δεν ισχυει τιποτα απ οσα γραφοντα;ι
park 15 Μαρτίου 2009 9:22 μ.μ.
Το ότι η ανακοίνωση δεν είναι του Γεωργελέ αλλά ειρωνική φαίνεται. Αλλά είναι σίγουρο ότι δεν ισχύουν τα περί απολύσεων? Δύσκολο μου φαίνεται να βγαίνει προκήρυξη για συκοφαντία.
ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΕΣΗΕΑ 15 Μαρτίου 2009 9:33 μ.μ.
Αυτή η προκήρυξη κυκλοφορεί εδώ και καιρό και δεν υπάρχει καμία επίσημη διάψευση για αυτό το λόγο και τη δημοσιεύσαμε.
Ανώνυμος 16 Μαρτίου 2009 1:07 μ.μ.
Να μιλήσετε και για τις απολύσεις στην Κυριακάτικη Ελευθεροτυπίας και το καθεστώς τρομοκρατίας του Βλαστάρη . Διαβάστε το blog Eleftheroutopia αλλά και τα σχόλια που αποκαλύπτουν το κλίμα. Θα μάθετε πολλά....
Ανώνυμος 08 Απριλίου 2009 11:25 π.μ.
Το σίγουρο είναι πάντως ότι όντως απολύθηκε το τμήμα διανομής και τη μέρα απόλυσης τους ο Γεργελές είχε φωνάξει μπράβους. Γενικά είναι γνωστό τουλάχιστον σε στέκια των εξαρχείων και της σκουφά. Τώρα για την αφίσσα δε μου κάνει και εντύπωση. Δεν΄έχει και πολλούς φίλους στα εξάρχεια ο Γεωργελές και οι απόψεις του για την εργασία είναι οι απόψεις ενός αριστερού αφεντικού όπως και να το κάνουμε...
Κάπου με τον Διανομέα και την
Κάπου με τον Διανομέα και την Αναστασία το πράγμα ξέφυγε σε προσωπικές αντιπαραθέσεις, το περιεχόμενο των οποίων δεν μπορεί να τεκμηριωθεί.
Καλό θα είναι να αποφεύγουμε, όχι την κριτική ή και την πολεμική, αλλά την προσωπική εμπάθεια. Η Αναστασία ξέπεσε σε ύβρεις και ο Διανομέας σε κείμενα που εμείς δεν μπορούμε να διαπιστώσουμε την αυθεντικότητα και την αλήθεια τους.
Άκου Διανομέα. Το να
Άκου Διανομέα.
Το να κατηγορείς έναν δημοσιολόγο για τις θέσεις που παίρνει, και να το κάνεις από την πλευρά των συμφερόντων σου, είναι απόλυτα θεμιτό.
Το να μειώνεις ηθικά έναν επιχειρηματία επειδή σε απέλυσε είναι αθέμιτο. Οι απολύσεις και όλα τα άλλα δεινά, είναι στη φύση του Κεφαλαίου. Δεν είναι ζήτημα ηθικής, ούτε καν ζήτημα επιλογής του επιχειρηματία. Το ίδιο το Κεφάλαιο επιβάλει δικτατορικά στο Γεωργελέ πχ. να απολύσει (αν το κάνει). Αν αυτό δεν σου αρέσει και φυσικό είναι, φρόντισε να το αλλάξεις.
Αλλά ας σταματήσουν πια αυτές οι χριστιανοαναρχικές παπαριές τύπου αριστερά αφεντικά. Και στους τρεις τόμους του Κεφαλαίου και στους δυο της Υπεραξίας, ο Μαρξ δεν χρησιμοποιεί αυτόν τον όρο, «αφεντικό».
Όσο για σένα Φώτη, άκου την μικρή αναγνώστρια. Από μικρό κι από τρελό μαθαίνεις την αλήθεια.
Η πολιτική και η οικονομία δεν είναι το γερό χαρτί σου. Δεν είναι καθόλου κακό αυτό. Συνέχισε να γράφεις για αυτές τις υπέροχες περιπλανήσεις, ή ό,τι άλλο. Μην μας το χαλάς. Από πολιτικούς αναλυτές και δημοσιογράφους έχουμε πήξει. Οι πλάνητες έχουν στερέψει.
Το επόμενο edit ας είναι on the road.
Δε βλέπεις πως άρχισαν ήδη τα ξεκατινιάσματα εδώ μέσα;
Αυτό το φοβερό πάντως ότι ο
Αυτό το φοβερό πάντως ότι ο Μαρξ δε μιλάει για αφεντικά και δεν καταφέρεται ενάντια στους καπιταλιστές με επιθετικούς χαρακτηρισμούς που το βρήκες; Κάνε μια αναζήτηση στο google και θα δεις ότι φυσικά και δεν ισχύει.
Από κει και πέρα το επιχείρημα σου είναι εντελώς άκυρο διότι ο διανομέας δεν βγήκε στο ξεκούδουνο να καταγγείλει τον "δημοσιολόγο" (sic) Γεωργελέ για τις απολύσεις: αντιθέτως απάντησε σε ψεύδη σχετικά με το management της επιχείρησης του δημοσιοκάφρου που τα χρησιμοποίησε για να κάνει πιο πειστικό το δημόσιο λόγο του.
Άρα δεν τίθεται κανένα αφηρημένο ζήτημα ηθικής και επιλογής των καπιταλιστών γενικά (που δεν είναι τίποτε άλλο παρά λειτουργοί του κεφαλαίου) αλλά ζήτημα συνειδητότατης ψευδολογίας.
Αν θεωρήσουμε ότι το σύγχρονο
Αν θεωρήσουμε ότι το σύγχρονο πολιτικο-δημοσιογραφικό προσωπικό βρίσκεται στο στόχο μονάχα κάποιων συγκροτημένων ή συνειδητοποιημένων, ή πολιτικοποιημένων, ή εξεγερμένων ανθρώπων, νομίζω ότι θα πέσουμε έξω… Πρωτίστως έχουν «πάρει ανάποδες» μαζί τους τα ίδια τα επικοινωνιακά επιτελεία των απανταχού τοκογλύφων (Ε.Ε. Δ.Ν.Τ. κλπ).
Διότι, αν περιμένεις απ’ τους υπάρχοντες πολιτικούς και δημοσιογράφους να «περάσουν» προς την κοινωνία και να εκλαϊκεύσουν τις βάρβαρες επιλογές του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συμπλέγματος, τότε...τα’ πιασες τα λεφτά σου. Δεν πιστεύω ότι είναι τυχαία η καθιέρωση των γνωστών σεμιναρίων της «CIVITAS». Ποιος πιστεύει ότι οι παλιές "καραβάνες" της πάλαι ποτέ αστικής δημοσιογραφίας, θα χρειάζονταν σεμινάρια και τέτοιου είδους ανοησίες για να παίξουν το συγκεκριμένο ρόλο;
Είναι σα να διοργανώνεις σεμινάρια για το πως θα κάνεις φίλους, ή πως θα ερωτευτείς, ή πως θα γίνεις καλός άνθρωπος. Κάποιες αρετές, είναι έμφυτα ταλέντα: Ή τις έχεις ή δεν τις έχεις. "Η λεβεντιά δεν δίδεται, μήτε και που πουλιέται...δώρο τη δίδει ο Θεός τ' ανθρώπου όντε γεννιέται" λέει μια σοφή κρητική μαντινάδα, για να μιλήσουμε και...λίγο μεταφυσικά.
Οι «τροϊκάνοι» και τ’ αφεντικά τους λοιπόν, έχουν προ καιρού αντιληφθεί ότι η άρχουσα τάξη της
χώρας μας κι τα επικοινωνιακά της επιτελεία (ΜΜΕ), δεν πλαισιώνονται δα κι από τίποτα πεφωτισμένες προσωπικότητες με κουλτούρα κι αριστοκρατική πνευματική συγκρότηση! Απεναντίας, βλέπουν ότι έχουν να κάνουν περισσότερο με πρόσωπα, που σκέφτονται και συμπεριφέρονται ως νεόπλουτοι και στερημένοι επαρχιώτες (θυμηθείτε τις δεξιώσεις με τα τσάμικα πάνω στο Αβέρωφ, ή ποιοι πλαισιώνουν τα πρώτα τραπέζια στα χαζομπουζουκάδικα), παρά με σοβαρούς καπιταλιστές, πάνω στους οποίους θα μπορούσαν να βασιστούν.
Διότι- στην συντριπτική της πλειοψηφία- η άρχουσα τάξη της Ελλάδας (αν εξαιρέσουμε το Χρήστο Λαμπράκη, τον Κων/νο Τσάτσο και κάποιους άλλους, που μετρώνται στα δάχτυλα του ενός χεριού) δεν αποτελείται από ανθρώπους με αστική κουλτούρα, αλλά από αστοιχείωτους τυχοδιώκτες με κουλτούρα, συμπεριφορά και νοοτροπία μαυραγορίτη (Αγούδημος Κόκκαλης, Μπόμπολας, Λάτσης κλπ).
Διότι οι…μεγαλοδημοσιογράφοι της εποχής, οι οποίοι καλούνται να παραπλανήσουν και να πείσουν το λαό - στην συντριπτική τους πλειοψηφία-είναι αγράμματοι κοινωνικώς αστοιχείωτοι και φανερά ηλίθιοι, με μόνο προσόν τη μεγάλη γλώσσα και τη διακαή τους επιθυμία να ικανοποιήσουν τα ψυχοκοινωνικά τους απωθημένα.
Κι όταν έχεις να κάνεις με τέτοιο…κατεστημένο, τότε δεν ελπίζεις ότι θα βρεις προσωπικότητες, που θα εμπνεύσουν την κοινωνία και θα την πείσουν για το ορθόν της επιχειρούμενης λεηλασίας της. Τα εκτός χώρας αφεντικά διαπιστώνουν ότι δεν μπορούν πλέον να στηριχθούν σε πρόσωπα όπως ο Ανδρέας, ή ο Κανελλόπουλος, ή ακόμα κι ο Στεφανόπουλος. Θα στηριχθούν αναγκαστικά σε (πολιτικά και δημοσιογραφικά) πρόσωπα, τα οποία αυτοί οι ίδιοι βέβαια έχουν επιλέξει να είναι «χαμηλού πνευματικού και πολιτικού αναστήματος», ώστε να τους κουμαντάρουν εύκολα, πλην όμως…ο χαμηλός αυτός πήχης τους γυρίζει μπούμεραγκ, τουλάχιστον ως προς την επικοινωνιακή μάχη.
Πώς να περιμένεις να εμπνεύσεις μια κοινωνία (ώστε να πετύχεις επικοινωνιακές νίκες και κοινωνική συναίνεση) με πρόσωπα επιπέδου Γιωργάκη (εκπληκτική μορφή για ηλίθιο ήρωα σε παιδικό καρτούν), Δρούτσα (αν του αναθέσεις να μεταφέρει κατεψυγμένο κοτόπουλο απ’ μια γωνία στην άλλη, σίγουρα θα το χάσει στο δρόμο), Ξενογιαννακοπούλου (ούτε σε τάξη δημοτικού δεν θα μπορούσε να σταθεί ως δασκάλα από την καζούρα και τις σαΐτες, που θα της πετούσαν τα πιτσιρικάκια), Μπούρα (αυτού, που από του βήματος της Βουλής έκανε τον νομπελίστα Κρούγκερ…νομπελίστρια), ή Κατερίνας Παπακώστα (τα τσόκαρα στην εξουσία) και τόσους άλλους (για να μην αναφερθούμε στους συναγελαζόμενους με τον Ψινάκη, βουλευτές του ΛΑ.Ο.Σ.), ων ουκ έστιν αριθμός;
Πώς να περιμένεις να πετύχεις επικοινωνιακές νίκες με πρόσωπα στυλ Πρετεντέρη, Τρέμη, Καμπουράκη, Χατζηνικολάου, Ευαγγελάτου κλπ τους οποίους αποκαλούν «παπαγάλους» ακόμα και τα …φύκια;
Πώς να ελπίζεις ότι θα πείσουν την κοινωνία τύποι επιπέδου Άκη Παυλόπουλου (η…αδυναμία μου) και Χρ, Κώνστα (στο λύκειο σίγουρα θα κάρφωνε στο λυκειάρχη όσους συμμαθητές του κάπνιζαν και σίγουρα δεν είχε πάρει μέρος σε καμία αποχή για να…μη χάσει μαθήματα και φορτωθεί απουσίες), ή με «προσωπικότητες» σαν τον Προτοσάλτε ή τον Παπαδημητρίου, οι οποίοι πριν λίγα χρόνια ήταν της καρπαζιάς;
Γνωρίζουν καλά ότι όλο και περισσότεροι πολίτες ενημερώνονται απ’ το διαδίκτυο και θεωρούν τα βραδινά δελτία, όχι ως ώρα πραγματικής ενημέρωσης, αλλά ως ώρα διασκέδασης (Τράγκας, Καψής, Αυτιάς κλπ);
Μιλάμε για «κουτσά άλογα» από πάσης πλευράς! Κι οφείλουμε -όσο το δυνατόν πιο γρήγορα- ν’ αντιληφθούμε δύο δεδομένα: Αφενός ότι ο παραπάνω ανίκανος πολιτικο-δημοσιογραφικός συρφετός δεν πείθει ούτε τους εντολείς του κι αφετέρου, ότι ένα σημαντικό μέρος της κοινωνίας δείχνει μουδιασμένο κι αδρανές, όχι διότι έχει πειστεί από τους ΜΟΝΤΥ ΠΑΙΘΟΝΣ της Βουλής και των ΜΜΕ, αλλά διότι δεν έχει διαπιστώσει ακόμα την ύπαρξη μιας πραγματικά εναλλακτικής και προοπτικής αντικαπιταλιστικής πρότασης.
Οι μόνοι, που σίγουρα τρίβουν τα χέρια τους από ικανοποίηση, για την ύπαρξη και την ποιότητα των σύχρονων πολιτικών και δημοσιογράφουν, που έχουν αναλάβει την ιερά εκστρατεία υπέρ του Δ.Ν.Τ, είναι σίγουρα ο Λαζόπουλος κι ο ανεπανάληπτος Γ. Μητσικώστας!
Φαγωμάρα, φαγωμάρα,
Φαγωμάρα, φαγωμάρα, φαγωμάρα....
Αυτές λοιπόν είναι οι απόψεις που έχουμε να καταθέσουμε; Είτε ο Γεργελές είναι θεός είτε τσιράκι; Στο μεταξύ (και για να διακόψω για λίγο την ελληνική φαγωμάρα σας) να θυμίσω πως ο Κορκονέας είναι έξω, παρά τη μεγαλειώδη επανάσταση του 2008! Το ασφαλιστικό ψηφίστηκε από όλους τους βουλευτές ΠΑΣΟΚ και ΛΑΟΣ που θα ψηφίσετε πάλι στις επόμενες εκλογές! Οι θεοι-Δημοσιογράφοι (αχ.. ποιος τα έχει με ποιον εφέτος;) που τους δίνετε μεγάλα νούμερα έκαναν μια ακομα -επανασταστική απεργία, ανήμερα της πορείας και της ψηφοφορίας, ώστε να μη μάθει ο κόσμος τίποτα. Οι Χατζηδάκηδες, Πάγκαλοι - ξεΠάγκαλοι διορίζουν τα παιδιά τους και κανείς βέβαια δε διανοείται να παραιτηθεί.
Φαγωθείτε λοιπόν για το αν είστε αριστερότεροι ή επαναστατικότεροι του Γεργελέ. Εκτονωθείτε γράφοντας θεωρίες. Μόνο που στο μεταξύ, κάποιοι τα έχουν κάνει πλακάκια μεταξύ τους, δεν τρώγονται για μικροπολιτικοφιλοσοφικές διαφορές, αλλά τρώνε και πίνουν εις υγείαν των κορόιδων. Των "πρασινομπλέ" που τους ψηφίζουνε με συνέπεια κι ας τους βρίζουν (γιατί η τιμή τους είναι ένας διορισμός ή μια συνταξούλα) και των αριστερο-οικολογο-αναρχικών, που αναλώνονται στις μεταξύ τους διαφορές, χωρίς πρακτικά να επηρεάζουν τίποτα! Άντε να βρεις γκόμενα σε μια συζήτηση ή δενδροφύτευση!
Είναι λοιπόν τόσο δύσκολο να καταλάβουμε πως η φαγωμάρα των "σκεπτόμενων" που μπορεί να μη συμφωνούμε σε όλα, αλλά έχουμε και 5 αντιστάσεις και σκέψεις, απλά βολεύει το κατεστημένο; Τόσα και τόσα χρόνια βλέπω θεωρητικές φαγωμάρες από τους "λίγους", οι οποίοι έτσι δε γίνονται ποτέ "πολλοί" μπας και επηρεάσουν τίποτα...
Πω πω! Πόσα σκυλιά αδέσποτα
Πω πω! Πόσα σκυλιά αδέσποτα μπορεί να μαζευτούν και ν' αρχίζουν να γαυγίζουν μόλις ο Γεωργελές βγάλει το πιάτο με τα μεζεδάκια του στη βιτρίνα. Θεάρεστο έργο επιτελεί ο άνθρωπος, πού αλλού θα εκτονώνονταν τα καημένα, τα νεαρά και τα γερασμένα; Ορμάτε παιδιά...
Το μόνο σκυλί εδώ μέσα, που
Το μόνο σκυλί εδώ μέσα, που φυλάει πιστά το αφεντικό του, είσαι εσύ. Σε ακούω καιρό τώρα να γρυλίζεις. Που και που εμφανίζεται και καμιά λυσσασμένη σκύλα σαν την Αναστασία.
Μερικά από αυτά τα ψευδώνυμα
Μερικά από αυτά τα ψευδώνυμα των σχολιαστών (άσε δε οι Ανώνυμοι) τα διαβάζω και στα σχόλια της ηλεκτρονικής έκδοσης των ΝΕΩΝ, κατά προτίμηση στον Πρετεντέρη που λατρεύουν να τον μισούν. Στο ενδιάμεσο περνάνε και έξω από το μαγαζί του Γεωργελέ να πούνε την ατάκα τους κι εκεί...
Κυριε Γεωργελε
Κυριε Γεωργελε θαυμασιο,διαβαζοντας τα σχολια συνηδιτοποιησα πως ευτηχως ή δυστηχως δεν εχω διαβασει κατι αλλο απο εσας,σας εφερε στο δρομο μου καποιος που εκανε re post το κομματι στο facebook,το εκανα link κι εγω στο blog μου...
:)
τι εγινε ρε παιδια και
τι εγινε ρε παιδια και μαζευτηκαν ολοι οι σταλινοφασιστες εδω μεσα που μονο να βριζουν και να κανουν προσωπικες επιθεσεις ξερουν?μονο ψεμματα και συκοφαντιες?τι κακομοιρια ειναι αυτη?
μη σε νοιαζει οι ιδιοι 2 -3
μη σε νοιαζει οι ιδιοι 2 -3 ειναι καθε βδομαδα που μπαινουν μπας και γαμησουν τη κουβεντα..αλλοιως αφου τοσο δεν τουσ αρεσει η εφημεριδα δεν θαμπαιναν καθολου..
Εμένα μου άρεσε το
Εμένα μου άρεσε το ξεκατίνιασμα, πολύ θα ήθελα να δω την Αναστασία και την Έλλη να παλεύουν στο ρινγκ. Θα ήθελα πάντως να νικήσει η Έλλη, πολύ βρωμόγλωσσα αυτή η Αναστασία.
Το μόνο σκυλί εδώ μέσα, που
Το μόνο σκυλί εδώ μέσα, που φυλάει πιστά το αφεντικό του, είσαι εσύ. Σε ακούω καιρό τώρα να γρυλίζεις. Που και που εμφανίζεται και καμιά λυσσασμένη σκύλα σαν την Αναστασία.
Τη μια υπογράφεις Anonymous,
Τη μια υπογράφεις Anonymous, την άλλη σαν Έλλη (είσαι εγχειρισμένη;) και την άλλη γαβγαβ. Για φαίνεστε πολλοί ε; Εγώ είμαι εδώ, έξω από την βιτρίνα του Γεωργελέ, άμα σου βαστάει πέρνα και γαύγισε εδώ μπροστά μου, φορώντας ακόμα και την κουκούλα σου, να δεις ποιος δαγκώνει πιο καλά. Εγώ δουλεύω, πόρτα στου αφεντικού μου, με ωράριο και ένσημα κανονικά, δεν είμαι αδέσποτο...
δυστυχώς για σένα υπάρχουν
δυστυχώς για σένα υπάρχουν πολλά αδέσποτα...
κοίτα μη γίνει η ευχή σου πραγματικότητα καμιά μέρα...
Νάναι καλά η μικρή
Νάναι καλά η μικρή αναγνώστρια. Τόσα σχόλια σε ένα edito είχα πολύ καιρό να δω, κάτι σημαίνει. Αρκετά με την πολιτική ανάλυση. Θέλουμε τρυφερά λόγια και την ευκαιρία να ανασάνουμε λίγο.
Εδώ έχουμε κάποιο πρόβλημα.
Εδώ έχουμε κάποιο πρόβλημα. Τελικά η μικρή αναγνώστρια δεν ήταν μια ειδική περίπτωση. Υπάρχουν και άλλες ρομαντικές ψυχές που δεν θέλουν να τους χαλάνε τη ζαχαρένια -καλοκαίρι, ωραία φεγγάρια, νύχτες με μουσικές, μια βόλτα στο καλντερίμι, μια κάποια μελαγχολία ίσως για την εποχή της κρίσης που θα σβήσεις με ένα όμορφο τραγούδι. Υπάρχουν άνθρωποι που διαβάζουν την Athens Voice σαν εβδομαδιαίο οδηγό διασκέδασης στην πόλη και επιθυμούν και το πρώτο μέρος της να είναι αντίστοιχο, όπως υπάρχουν και κάποιοι που γίνονται έξω φενών με τα πολιτικά άρθρα του πρώτου μέρους (της έντυπης έκδοσης) επειδή τους φαίνεται πολύ λάιφ στάιλ το δεύτερο μέρος που το θεωρούν αταίριαχτο και προσβλητικό για τη δική τους πούρα (πού τη θυμήθηκα την έκφραση;) πολιτική ιδεολογία. Υπάρχουν βέβαια και κομπλεξικοί που αναρωτιούνται από παίρνει το δικαίωμα το Γεωργελές να κρίνει και να προτείνει -τον ψήφισε κανείς; τι πτυχία έχει; (Ο Μαρξ Ελληνιάδη που διδάσκεται ακόμα η οικονομική του θεωρία στα πανεπιστήμια του κόσμου, νομίζεις ότι είχε σπουδάσει οικονομία; Εγώ νομίζω ότι τσούζει και τους μεν και τους δε είναι "γιατί ένας άνθρωπος πετυχημένος ως εκδότης, που άνοιξε μια εφημερίδα και έδωσε δουλειά και σε άλλον κόσμο, που η φωνή του ακούγεται, που ο ίδιος κανένα ζόρι δεν τραβάει να χαλάει τις καρδιές, κάθεται και νοιάζεται τι θα γίνει αύριο στον κόσμο που θαζε η μικρή αναγνώστρια, ενώ θα μπορούσε να μας μιλάει για τα ταξίδια του στην Μπαγκονγκ και να λογοτεχνίζει;" Ή θα μπορούσε να μην χάνει κοινό αλλά να το αυξάνει λέγοντας και καμιά λαϊκίστικη μαλακία εναντίον του συστήματος και των ισχυρών, αλλά αυτός εκεί να μας το χαλάει... Και κάποιοι αφιονίζονται από αυτό. Εγώ θαυμάζω και απορώ, αλλά υπάρχει και πρόβλημα συμβατότητας και πρέπει να το πω.
Λοιπόν, διαβάζω την
Λοιπόν, διαβάζω την προηγούμενη φορά και ειμαι στην δουλειά όντως θυμωμένη και για να ειμαι ειλικρινής αφού τα είπα μετά ηρέμησα λίγο. Κολλάει ο η/υ και λέω μάλλον δεν αναρτηθηκε και από περιέργεια μπαίνω σήμερα να δω αν όντως έγινε έτσι και βλέπω όλα αυτά τα σχόλια. Έφαγα τρελό κράξιμο λέμε ε; Οκ. Υποθέτω για να με κράζετε τόσοι πολλοί δίκιο θα'χετε. Δεν φαίνεται να πέρασα αυτο που σκεφτόμουν και με τα νευρα μου παρεξηγήθηκα. Μάλλον για τα νεύρα πρέπει να γυρίσω κανα βιντεάκι που λέει και η Έλλη ε; χαχαχα. Ούτε καν παιδιά δεν είμαι καθόλου το "τζουλιακι" που φανταστηκατε ή θέλατε. Έλλη και υπόλοιποι λυπάμαι, καμία σχέση. Και λυπάμαι που σας τσίτωσα άδικα αφού τελικά καθόλου δεν σας πέρασα αυτο που εννούσα. Βαριέμαι αφορητα όμως να ασχοληθώ.
Καλή συνέχεια!
Το ξεκατίνιασμα στα σχόλια
Το ξεκατίνιασμα στα σχόλια είναι καλό σπορ για εκτόνωση: Ξεσπάς ανώνυμα στον επώνυμο, του τα σέρνεις και δεν έχεις και συνέπειες. Κλασικά πράματα... Το να χτυπάς τον αρθρογράφο του οποίου η αξιοπιστία (π.χ. απολύσεις στην εφημερίδα) ελέγχεται ανά πάσα στιγμή, είναι εντελώς βλακώσες, γιατί απλούστατα η χώρα μας είναι μικρή και τα νέα κυκλοφορούν γρήγορα. Ομως: Θεωρώ το άρθρο πολύ καλό, αν και πρώτη φορά τον διαβάζω τον αρθρογράφο, έμμεσα από μπλογκ το είδα, και μου θυμίζει κάτι: Οτι πέρα από το ΔΝΤ και το ασφαλιστικό υπάρχει και η ΖΩΗ, τα ΝΕΙΑΤΑ και η ΟΜΟΡΦΙΑ. Οτι δεν πεθάναμε ακόμα, όσο κι αν προσπαθούν μερικοί να το κάνουν όσο γίνεται πιο γρήγορα. Και μου έδωσε, μέσα στην τόση μαυρίλα μια ανάσα δροσιάς. Εξάλλου, οι παλιότεροι θυμούνται και χειρότερες μέρες. Δεν πεθάναμε τότε, δεν θα πεθάνουμε και τώρα. ΚΟΥΦΑΛΕΣ ΝΕΚΡΟΘΑΦΤΕΣ...
Some time ago, I really
Some time ago, I really needed to buy a house for my organization but I didn't have enough money and couldn't buy something. Thank heaven my fellow adviced to take the personal loans at creditors. Thus, I acted that and used to be happy with my term loan.
αφήστε ένα σχόλιο