Νταβίντ Φενκινός
Qui êtes-vous, David Foenkinos? Παριζιάνος συγγραφέας ελληνικής καταγωγής που αγαπά τις γυναίκες, το γουντιαλενικό χιούμορ και τα παιχνίδια με τις λέξεις, κάνει την «Έκπληξη». Γεννήθηκε το 1974, σπούδασε Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης, κέρδισε την υποτροφία του Ιδρύματος Hachette, έκανε συλλογή με βραβεία και διακρίσεις. Μετά το «Δυναμικό της γυναίκας μου» και «Αυτόνομες καρδιές» (εκδ. Κασταλία) έχει έτοιμο το νέο του βιβλίο «Η έκπληξη» (“La delicatesse”, Gallimard 2009), που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα και μια σειρά από όχι και τόσο ορθολογικές απαντήσεις για την ΑΤΗΕNS VOICE.
Τι σας γοητεύει στις αντιξοότητες του έρωτα; Οι ερωτικές ιστορίες μπορεί να είναι η ουσία των πάντων, αλλά αυτό δεν είναι το μόνο θέμα του βιβλίου μου. Είναι η ομορφιά του έρωτα.
Η σχέση σας με την Ελλάδα; H οικογένειά μου είναι από την Ελλάδα, αλλά… πολλά χρόνια πίσω. Νομίζω πως ο Πλάτωνας ήταν μέλος της. Η αλήθεια είναι ότι την αγαπώ τη χώρα αυτή και έρχομαι πολύ συχνά. Μου αρέσει το γαλάζιο της.
Πόσο επιδραστική είναι η ελληνική παράδοση για τη γραφή σας; Όχι πολύ, οι επιρροές μου είναι πιο ψυχρές, από τη λογοτεχνία της ανατολής. Αλλά ο αγαπημένος μου συγγραφέας είναι ο Αlbert Cohen, πολλά από τα βιβλία του οποίου έχουν θεματολογία που εκτυλίσσεται στην Κέρκυρα.
Τι σχηματοποιεί το λογοτεχνικό σας κόσμο; Oι γυναίκες.
Τι έχετε μάθει από την τζαζ; Tην αίσθηση του αυτοσχεδιασμού. Τον τρόπο να είσαι ελεύθερος.
Qui se souvient de David Foenkinos? (Ποιος θυμάται τον David Foenkinos;) Ελπίζω εσείς. Και τα κορίτσια από την Ελλάδα.
Πόσο διαφορετικό είναι το μυθιστόρημα «Η έκπληξη» από τα προηγούμενα βιβλία σας; Πιο θλιμμένο, πιο ρεαλιστικό, πιο βαθύ. Το βιβλίο ενός νέου άντρα που μεγαλώνει.
Πώς γεννήθηκε η ιδέα της «Έκπληξης»; Ήθελα να κάνω ένα βιβλίο για τις καλές στιγμές του έρωτα.
Πόσο επιδραστικός είναι για σας ο κινηματογραφικός κόσμος; Oι ταινίες είναι σημαντικές. Αυτή τη στιγμή ετοιμάζομαι για την κινηματογραφική εκδοχή της «Έκπληξης». Από σκηνοθέτες μου αρέσουν πολύ ο Woody Allen και ο Francois Truffaut. Αλλά και οι Gondry, Desplechin, Sautet, Bezancon, oι αδλεφοί Coen.
Από μουσικούς; Oι Βeatles.
Από συγγραφείς; Albert Cohen, Philip Roth και Milan Kundera! Μου έστειλε ένα γράμμα επειδή του άρεσε στα αλήθεια το “La Delicatesse”… Ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα.
Από πού έρχονται οι ιδέες σας; Από τις ώρες που κοιμάμαι… όχι μόνος!
Ποιος είναι ο ήρωάς σας στη ζωή; O γιος μου.
Τι είναι τελικά η αγάπη; Αγάπη είναι το αύριο.
Αγαπημένος λογοτεχνικός χαρακτήρας; O Solal του Albert Cohen.
Έχετε ταυτιστεί με κάποιον σας ήρωα; Όχι, αλλά συχνά αισθάνομαι κοντά τους.
Τι πράγματα συλλέγετε; Αναμνήσεις. Κρυφές.
Ποιο είναι το πιο βασικό χαρακτηριστικό σας; Aπόλυτα χαρούμενος. Απόλυτα καταθλιπτικός. Την ίδια στιγμή.
Πώς ήταν η συνεργασία με τον Γάλλο σκηνοθέτη Jacques Doillon; Ήταν για μια ταινία που δεν έγινε ποτέ. Πολύ καιρό πριν. Έμαθα πράγματα μαζί του, πάντως. Έχω κι εγώ σκηνοθετήσει ένα ταινιάκι. Μπορείτε να το δείτε στη σελίδα μου στο facebook. Είναι μια ταινία για τα πόδια.
Αγαπημένο ταξίδι; Στην Ελβετία. Στη Γενεύη.
Ποιους συγγραφείς της γενιάς σας εκτιμάτε; Την Karine Tuil και τον Serge Joncour. Γάλλοι και οι δύο.
Τι διαβάζετε τώρα; Ό,τι βιβλίο κυκλοφορεί σχετικά με τον John Lennon.
Με τι και πού προτιμάτε να γράφετε; Πάντα με Mac. Moυ αρέσει να γράφω ακόμη και σε τρένα, σε δωμάτια ξενοδοχείων…
Ποια είναι η αγαπημένη σας πλευρά του Παρισιού; Το σπίτι μου. Μπροστά από το National Mitterrand Library. Πρέπει να έρθετε.
Υπάρχει κάτι που δεν σας αρέσει στην πόλη; Eίναι ακριβή και έχει πάρα πολλούς Παριζιάνους!
Το αγαπημένο σας μυθιστόρημα όλων των εποχών; «Οι δαιμονισμένοι» του Nτοστογέφσκι.
Πάνω σε τι δουλεύετε; Ένα βιβλίο για τον John Lennon. ●
To μυθιστόρημα του Nταβίντ Φενκινός «Η έκπληξη» κυκλοφορεί από τις εκδ.
Ελληνικά Γράμματα (σελ. 248, € 14,50)
Σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή διαφημιστικό περιεχόμενο, καθώς και σχόλια άσχετα με το θέμα του άρθρου δεν επιτρέπονται και θα σβήνονται.
τα σχόλιά σας:
ωραίος τύπος ο Νταβίντ, αλλά
ωραίος τύπος ο Νταβίντ, αλλά αυτό με το "ταυτόχρονα ευτυχισμένος και καταθλιπτικός" δείχνει για μενα πόσο Γάλλος είναι. Κι αυτό είναι μάλλον μειονέκτημα. Για να δούμε τι λέει και στο βιβλίο του...
Δεν αρκεί να είσαι
Δεν αρκεί να είσαι ευτυχισμένος. Πρέπει όλοι οι άλλοι να είναι δυστυχισμένοι. Το είπε ο Renard. Γάλλος κι αυτός.
αφήστε ένα σχόλιο