Θεσσαλονίκη baywatch

“The Harpooned Fish”! Ο γιγάντιος πίνακας του Κώστα Τσόκλη με το καμακωμένο ψάρι που σπαρταράει, μείξη ζωγραφικής και video-art, είναι περικυκλωμένος από το βρόμικο πλαγκτόν και κάθε είδους αστικά απορρίμματα που ξεβράζει ο Θερμαϊκός στην προβλήτα, το αιώνιο απογευματινό μποτιλιάρισμα της οδού Κουντουριώτου και την ασφυκτική ζέστη που ζέχνει η πόλη τέτοιες ώρες. Στέκομαι μπροστά του σαν προσκυνητής, σχεδόν ευλαβικά, έκπληκτος αλλά και απορημένος. Το έργο φιλοξενείται στην Αποθήκη Β1 του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης στο λιμάνι, συνδιαλέγεται με ένα καραβοτσακισμένο ναυάγιο του Γιάννη Κουνέλη και μια μεγάλης διάστασης φωτογραφική σύνθεση των Gilbert & Georges. 

Είναι η πρώτη μου επαφή με την έκθεση «Ανεύρετοι Νήσοι», που το υπόλοιπό της φιλοξενείται στο μουσείο της Μονής Λαζαριστών. “The Harpooned Fish”. Το κεφάλι του καμακωμένου ψαριού σπαρταράει, χτυπιέται, αρνείται να παραδεχτεί πως ηττήθηκε, τουναντίον επιμένει νευρικά έως ότου τελικά τα φτύσει, παραδώσει πνεύμα και σώμα στο θεό Ποσειδώνα. Όμως, μετά από μερικά κλάσματα δευτερολέπτων νεκρικής ακινησίας, το σπαρτάρισμα-ξεψύχισμα εις το διηνεκές ξαναρχίζει.

Έξω σπαρταράει και η πόλη, καμακωμένη από την οικονομική κρίση αλλά και τη μόλυνση, όμως κι αυτή, σαν το “The Harpooned Fish” του Τσόκλη, αρνείται να παραδεχτεί την ήττα της κι επιμένει παράγοντας θόρυβο και σκορπώντας δεσμίδες ψεύτικης κλιματιστικής δροσιάς που σε χτυπάει κατακούτελα όπως ξεχύνεται από τις ισόγειες εισόδους των μεγάλων πολυκαταστημάτων. Είναι κι αυτό ένα από τα σημάδια του αστικού καλοκαιριού, ειδικά μάλιστα όταν η γιαπωνέζικη καταψυκτική αναμειγνύεται με την εσάνς των παριζιάνικων αρωμάτων και με περιλούζουν, τολμώ να πω πως είναι η καλύτερή μου. 

Λίγα τετράγωνα πάνω από τη θάλασσα, στην οδό Ερμού, ένα άλλου είδους καλοκαίρι βρίσκεται εν πλήρη εξελίξει. Από τους δύο ορόφους του καταστήματος «Καπετάνιος» λείπουν μόνο η άμμος κι οι ξαπλώστρες. Το ραντεβού στου «Καπετάνιου» είναι για τους Θεσσαλονικιούς ό,τι ήταν παλιότερα για τους Αθηναίους το ραντεβού στου «Μπακάκου» της Ομόνοιας. Σε απίστευτα χαμηλές τιμές που ξεκινούν από ένα ευρώ για να αγγίξουν μάξιμουμ τα δώδεκα, εδώ είναι το πρατήριον καλοκαιρινής διαβίωσης. Μαγιό τιγρέ για όσες ζηλεύοντας τα αμερικάνικα pin-up girls του ’50 θα το τολμήσουν στην επόμενη εκδρομή στη Βουρβουρού. Μαγιό με τροπικούς φοίνικες, μαγιό με χάντρες, με πούλιες, μαγιό βιντάζ, ειδικά στο section με τα ανδρικά, όπου δεν άντεξα και τσίμπησα ένα φαντασιωνόμενος πως με τέτοια εμφάνιση στον Αρμενιστή θα δείχνω σαν Ιταλός πρωταγωνιστής ταινιών του ’60, που τα γυρίσματά τους έγιναν στην παραλία της  Όστια. Πετσέτες, σετ θαλάσσης, σαγιονάρες, λουλουδάτα πουκάμισα, και γηραιές κυρίες. Πολλές γηραιές κυρίες αλλά και νεαρές ξένες, μετανάστριες ως επί το πλείστον. Γιατί από τον «Καπετάνιο» δεν ψωνίζονται κορίτσια που θα περάσουν το week-end στο λόφο της Σάνης, ούτε δεσποινίδες που αλείφονται περιπαθώς με baby oil και τηγανίζονται στην πισίνα του «Μακεδονία Παλλάς». Είναι πιο κοντά στις λαϊκές πολυκατοικίες της Ολύμπου και της Κασσάνδρου ο «Καπετάνιος», παρά στα πανοραμίτικα λοφτ. Τα κορίτσια που του εμπιστεύονται το θερινό total look τους περισσότερο μοιάζουν με λαϊκές μανουλομάνουλα θεές τύπου Καίτης Φίνου στο «Έλα ν’ αγαπηθούμε, ντάρλινγκ» παρά με Έλενα Ναθαναήλ από το «Εκείνο το καλοκαίρι».