the paper >> άρθρα
Άρνηση

Edito 300

Ο Φώτης Γεωργελές για το τέλος της Άρνησης της πραγματικότητας, ως επιλογή

τεύχος: 300 - 05/05/2010 / σχόλια (17)

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

Edito 393
Ο χρόνος μας τελειώνει.
image
Παρακολουθούμε σε ζωντανή σύνδεση την αυτοκτονία μιας χώρας
Edito 391
Η πραγματικότητα είναι αδυσώπητη. Όσες εκλογές κι αν κάνουμε, το δίλημμα θα είναι το ίδιο.
12 ελληνικοί μύθοι
12 ελληνικοί μύθοι
Edito 389
Νιώθεις μόνος; Δεν είσαι ο μόνος
image
Κόμματα-επιχειρήσεις, πλούσια σωματεία, ευγενή ταμεία, συντεχνίες, κλειστά επαγγέλματα, κομματικές...
n
Η ρητορική του μίσους δεν είναι ποτέ ανώδυνη και δωρεάν

Την περασμένη Κυριακή τελείωσε μια περίοδος και τη Δευτέρα ξεκίνησε μια καινούργια.  Δύσκολη, που θα κρατήσει αρκετά χρόνια και το αποτέλεσμα δεν είναι καθόλου γνωστό. Αυτή τη στιγμή δεν ξέρουμε αν αποφύγαμε την πτώχευση ή αν απλώς την αναβάλαμε για λίγο. Στα γραφεία στοιχημάτων των διεθνών χρηματιστηριακών αγορών, το δεύτερο ενδεχόμενο έχει μεγαλύτερη απόδοση, είναι πιο πιθανό. Όμως, μετά από 6 μήνες, τώρα το παιχνίδι επανέρχεται στα χέρια μας, οι δικές μας αντιδράσεις θα κρίνουν το αποτέλεσμα, οι δικές μας προσπάθειες θα διαψεύσουν τα spread.
Χάσαμε 6 πολύτιμους μήνες να συζητάμε για επιτόκια δανεισμού, για κακούς κερδοσκόπους και ανάλγητους Γερμανούς. Για τις ευθύνες των άλλων, για να μην αντιμετωπίσουμε τις δικές μας. Την ώρα που ο υπουργός Οικονομικών διαπραγματευόταν τις συνθήκες δανεισμού, την ώρα που ο πρωθυπουργός προσπαθούσε να διεθνοποιήσει το πρόβλημα και να το κάνει πρόβλημα της Ευρώπης, η υπόλοιπη κυβέρνηση, ο πολιτικός κόσμος, τα κόμματα, αλλά και η ίδια η κοινωνία, έπρεπε να έχουν ήδη αρχίσει την προσπάθεια ανάκαμψης, την ανοικοδόμηση μια καινούργιας χώρας. Δεν το κάναμε, ίσως δεν μπορούσαμε να το κάνουμε.
Ο πολιτικός αμοραλισμός και η ανικανότητα αντανακλούν μια κοινωνία πολιτικά αγράμματη, εντελώς ανυποψίαστη για τα προβλήματά της. Η χώρα είχε ουσιαστικά πτωχεύσει και κανείς δεν το είχε καταλάβει. Αυτοί συνέχιζαν στα τηλεοπτικά παράθυρα να εξαργυρώνουν κέρδη και ζημιές, πολιτικά κόστη και παραστάσεις νίκης στις δημοσκοπήσεις. Και εμείς εκτονώναμε την απελπισία μας σε μια διαρκή άρνηση να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα. Κανείς δεν συνειδητοποιούσε ότι μια Ελλάδα πτωχευμένη θα είναι μια χώρα περιθωριακή, γερασμένη, τριτοκοσμική, για δεκαετίες έξω από την οδό της ανάπτυξης και την ευρωπαϊκή ζώνη. Αντί να αντιστεκόμαστε στην αναγκαστική λόγω χρεοκοπίας αφαίρεση εισοδημάτων, θα έπρεπε ήδη να δουλεύουμε για να δημιουργήσουμε νέα εισοδήματα που θα αναπληρώσουν τις απώλειες. Χάνουμε πολύτιμο χρόνο.
Τα 110 δις της Κοινότητας και του ΔΝΤ καθυστερούν την προοπτική της πτώχευσης και μας δίνουν μια ακόμη ευκαιρία. Τα μέτρα του ΔΝΤ είναι απογοητευτικά. Δεν χρειαζόμασταν τη διεθνή τεχνογνωσία για να πάρουμε εισπρακτικά μέτρα. Όμως κάπως έτσι θα γινόταν. Μια 20ετία τώρα, λέμε ότι χρειαζόμαστε επειγόντως μεταρρυθμίσεις, ότι το σύστημα κάθε μέρα ρετάρει και περισσότερο. Μας το λέει όλος ο πλανήτης. Τώρα που το τέρας έγινε τόσο βαρύ, αχόρταγο και σάπιο που καταρρέει, είναι τόσο δαιδαλώδες, πολύπλοκο και μεταμφιεσμένο, ώστε οι εξωτερικοί δανειστές να μην μπορούν, και να μην ενδιαφέρονται άλλωστε, παρά μόνο για τη διάσωση των χρημάτων τους. Επιβάλλουν μόνο περικοπές, που είναι άγαρμπες, οριζόντιες μειώσεις δαπανών, αυξήσεις φόρων. Σαμποτάραμε τις μεταρρυθμίσεις όταν έπρεπε, πληρώνουμε το λογαριασμό τώρα. Το εξοργιστικό είναι ότι εναντίον των νέων μέτρων φωνάζουν περισσότερο αυτοί που ήταν πάντα αντίθετοι στις μεταρρυθμίσεις που θα απέτρεπαν τη χρεοκοπία.

Έξω από μας, κανείς δεν ξέρει και δεν μπορεί να πει ότι ο Μάκης δουλεύει ευσυνείδητα ενώ ο Σάκης είναι παράδειγμα μιας τυπικής, κομματικής, προκλητικής αργομισθίας. Ότι ο Τάκης είναι ένας συνταξιούχος που δούλεψε σκληρά 30 χρόνια για μια πενιχρή σύνταξη, ενώ ο Λάκης παίρνει τη σύνταξη πρόωρα, είναι κατά φαντασίαν ανάπηρος, στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα του προπροηγούμενου αιώνα, άτυχη ανύμφευτος κορασίς, αγωνιστής της εθνικής αντίστασης που πολέμησε τους Γερμανούς σε ηλικία 9 ετών. Δεν ξέρει ποιες επιδοτήσεις δίνουν θέσεις εργασίας και ποιες έγιναν πολυτελή εξοχικά στα κοσμικά νησιά. Ποιες δημοτικές επιχειρήσεις είναι κοινωφελείς και ποιες είναι «πολιτιστικές», διασπάθισης χρήματος για φεστιβάλ πατάτας, μετακλήσεις αστεριών της νύχτας και ραδιοτηλεοπτικές προπαγάνδες των κομματικών σχημάτων. Οι πιστωτές αυτό κάνουν, τραβάνε μια μείωση εισοδημάτων, πάγωμα μισθών, αύξηση φόρων και μαζεύουν χρήματα. Εμείς πρέπει να κάνουμε το δύσκολο.
Το παιχνίδι τώρα αρχίζει πραγματικά. Γιατί αν οι μεταρρυθμίσεις δεν προχωρήσουν, η πτώχευση απλώς αναβάλλεται. Το ατύχημα είναι πως το γραφειοκρατικό, κρατικό, κομματικό, μιντιακό, διαπλεκόμενο κατεστημένο έχει αποδείξει ότι ξέρει πολύ καλά να μεταθέτει το κόστος του λογαριασμού στους πολλούς, διατηρώντας τα προνόμιά του ανέγγιχτα. Αν έχετε προσέξει, ενώ τα εισπρακτικά μέτρα εφαρμόζονται το ένα μετά το άλλο με καταιγιστικό ρυθμό, οι πραγματικές μεταρρυθμίσεις «εξαγγέλλονται», θα γίνουν κάποτε, στο μέλλον. Θα γίνει αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας που τώρα λυμαίνονται τα Βατοπέδια, θα καταργηθούν δημόσιοι οργανισμοί-εστίες διασπάθισης χρήματος, θα γίνει ενιαίο μισθολόγιο δημοσίων υπαλλήλων, θα γίνει ηλεκτρονικό σύστημα προμηθειών στα νοσοκομεία, θα δουλέψουν οι εφορίες, τα τελωνεία, θα αντιμετωπιστεί το λαθρεμπόριο καυσίμων, θα γίνουν συγχωνεύσεις φορέων, θα ανοίξουν τα κλειστά επαγγέλματα και οι αγορές, θα εφαρμοστεί η αξιολόγηση των εργαζομένων, θα απλοποιηθούν οι νόμοι, οι 10δες χιλιάδες σελίδες πολεοδομικών διατάξεων, φορολογικών ρυθμίσεων, που επιτρέπουν την κατά περίπτωση ερμηνεία, δηλαδή τη διαφθορά. Όσο για τη φοροδιαφυγή και την εισφοροδιαφυγή, νέες «ευεργετικές» διατάξεις αποπληρωμής σε 36 δόσεις εξασφαλίζουν ότι, όπως πάντα, το «κακό» επιχειρηματικό κεφάλαιο θα εξοντώνει το παραγωγικό, το ανταγωνιστικό.
Η περίοδος άρνησης της πραγματικότητας τελείωσε. Τώρα θα φανεί αν η κοινωνία μας έχει δυνάμεις να αντιδράσει και να ξαναρχίσει από την αρχή. Θα το καταφέρει μόνο ενωμένη, όχι ο καθένας μόνος του. Μόνο υποψιασμένη, μόνο αν πάψει να είναι εύκολο θύμα στο λαϊκισμό και τη δημαγωγία.

Σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή διαφημιστικό περιεχόμενο, καθώς και σχόλια άσχετα με το θέμα του άρθρου δεν επιτρέπονται και θα σβήνονται.

τα σχόλιά σας:

Το παιχνίδι τώρα αρχίζει

Το παιχνίδι τώρα αρχίζει πραγματικά :)

Τελικα μόνο εσένα και κανα

Τελικα μόνο εσένα και κανα δυο άλλους έχει νόημα να διαβάζει κανείς. ΄΄Ολοι οι άλλοι υποκυπτουν ο ένας μετά τον άλλο στις σειρήνες του ΛΑΙΚΙΣΜΟΥ! Αριστερού (αυτοί το κάνουν κατ' επάγγελμα) ή ακόμα και δεξιού

Δυο απορίες 1. Η ρύθμιση για

Δυο απορίες
1. Η ρύθμιση για τις αποζημειώσεις των απολυμένων, τι ωφελεί το δημόσιο έλλειμμα ?
2. Γιατί λέμε "αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας" και δεν λέμε καθαρά να ξεπουλήσουμε την δημόσια περιουσία, στα λαμόγια που τα τρώγανε μέχρι τώρα ? Βέβαια η δημόσια περιουσία δεν Ολυμπιακή ούτε ΟΣΕ για να γίνει σπέκουλα και να τα χαρίσουμε στα γνωστά λαμόγια.

Αλήθεια, πως συχρονίζονται,

Αλήθεια, πως συχρονίζονται, όλοι "οι ανησυχούντες" και πριν χρόνια ήταν στο στόχαστρο, τα ναυπηγεία, μετά η Ολυμπιακή, μετά τα λιμάνια πριν λιγο καιρό ο ΟΣΕ, τώρα η "αξιοποίηση τις ακίνητης περιουσίας". Είναι κάποια ίωση η επιφοίτηση?

Αλήθεια, πως συχρονίζονται,

Αλήθεια, πως συχρονίζονται, όλοι "οι ανησυχούντες" και πριν χρόνια ήταν στο στόχαστρο, τα ναυπηγεία, μετά η Ολυμπιακή, μετά τα λιμάνια πριν λιγο καιρό ο ΟΣΕ, τώρα η "αξιοποίηση τις ακίνητης περιουσίας". Είναι κάποια ίωση η επιφοίτηση?

Αλήθεια, πως συχρονίζονται,

Αλήθεια, πως συχρονίζονται, όλοι "οι ανησυχούντες" και πριν χρόνια ήταν στο στόχαστρο, τα ναυπηγεία, μετά η Ολυμπιακή, μετά τα λιμάνια πριν λιγο καιρό ο ΟΣΕ, τώρα η "αξιοποίηση τις ακίνητης περιουσίας". Είναι κάποια ίωση η επιφοίτηση?

Κύριε Γεωργελέ, υπάρχει ένα

Κύριε Γεωργελέ, υπάρχει ένα τεράστιο πλήθος ανθρώπων εκεί έξω που ούτε έκλεψε, ούτε έφαγε, ούτε διασπάθισε δημόσιο χρήμα, ούτε κοιτούσε τη δική του ευημερία σε βάρος των άλλων, ούτε αμφισβήτησε ότι η χώρα πρέπει να εκσυγχρονιστεί κλπ. Γιατί εσείς οι δημοσιογράφοι μας βάλατε όλους στο ίδιο τσουβάλι; Έχω συχαθεί να ακούω τώρα τελευταία ότι είμαι κλέφτρα, εγωίστρια, ανεύθυνη, φοβισμένη, φοροφυγάς, τεμπέλα, και να βλέπω αυτό το ελεεινό στερεότυπο να περνάει και σε όλο τον πλανήτη. Τόσο φοβισμένοι είστε επιτέλους εσείς οι δημοσιογράφοι; Καταλαβαίνω ότι τρέμετε τις περικοπές στη διαφήμιση που κατά κόρον σας συντηρεί και την έκπτωση του lifestyle στις ζωούλες σας, τα εύθυμα πάρτι γενεθλίων στο Tribeca που μάλλον θα σας κοπούν, τις Prada που κρατούν οι στιλίστριες (αλλά αυτές μάλλον θα συνεχίσει να τις χρηματοδοτεί ο πλούσιος παντρεμένος επιχειρηματίας που τις συντηρεί), αλλά ολίγη τσίπα δεν βλάπτει. Μας έχετε ζαλίσει, σταματήστε επιτέλους εσείς οι έντιμοι και αδιάφθοροι που επιβιώνετε χάρη στην αλληλεγγύη του μάρκετινγκ να μας τα πρήζετε

Κύριε Γεωργελέ, υπάρχει ένα

Κύριε Γεωργελέ, υπάρχει ένα τεράστιο πλήθος ανθρώπων εκεί έξω που ούτε έκλεψε, ούτε έφαγε, ούτε διασπάθισε δημόσιο χρήμα, ούτε κοιτούσε τη δική του ευημερία σε βάρος των άλλων, ούτε αμφισβήτησε ότι η χώρα πρέπει να εκσυγχρονιστεί κλπ. Γιατί εσείς οι δημοσιογράφοι μας βάλατε όλους στο ίδιο τσουβάλι; Έχω συχαθεί να ακούω τώρα τελευταία ότι είμαι κλέφτρα, εγωίστρια, ανεύθυνη, φοβισμένη, φοροφυγάς, τεμπέλα, και να βλέπω αυτό το ελεεινό στερεότυπο να περνάει και σε όλο τον πλανήτη. Τόσο φοβισμένοι είστε επιτέλους εσείς οι δημοσιογράφοι; Καταλαβαίνω ότι τρέμετε τις περικοπές στη διαφήμιση που κατά κόρον σας συντηρεί και την έκπτωση του lifestyle στις ζωούλες σας, τα εύθυμα πάρτι γενεθλίων στο Tribeca που μάλλον θα σας κοπούν, τις Prada που κρατούν οι στιλίστριες (αλλά αυτές μάλλον θα συνεχίσει να τις χρηματοδοτεί ο πλούσιος παντρεμένος επιχειρηματίας που τις συντηρεί), αλλά ολίγη τσίπα δεν βλάπτει. Μας έχετε ζαλίσει, σταματήστε επιτέλους εσείς οι έντιμοι και αδιάφθοροι που επιβιώνετε χάρη στην αλληλεγγύη του μάρκετινγκ να μας τα πρήζετε

Κι όμως πρέπει σωστά να

Κι όμως πρέπει σωστά να χωρίσουμε την ελληνική κοινωνία σε δύο μέρη.

Από τη μια υπάρχουν όντως εκείνοι που έκλεψαν, ξόδεψαν αλόγιστα δημόσιο χρήμα λες και ήταν η κληρονομιά από την Αμερική.

Από την άλλη όμως υπάρχει κι ένα μεγάλο μέρος που δεν έκλεψαν. Κάθισαν όμως βουβοι, αυτόπτες μάρτυρες των άλλων που έκλεβαν. Είτε από φόβο, είτε επειδή κάπως τους βόλεθε η κατάσταση - ν΄αρπάξουν κι εκείνοι την επόμενη φορα. Εγιναν κι'αυτοί συννένοχοι στην πράξη αυτή, στη λεηλασία του κοινωνικού πλούτου.

Και οι πρώτοι φταίνε.
Και οι άλλοι φταίνε.
Ολοι φταίμε!

"Αντί να αντιστεκόμαστε στην

"Αντί να αντιστεκόμαστε στην αναγκαστική λόγω χρεοκοπίας αφαίρεση εισοδημάτων.." εδώ βρίσκεται το ζουμί...
«ΟΙ ΧΟΡΤΑΤΟΙ μιλάνε στους πεινασμένους για τις δύσκολες εποχές που θα έρθουν», έλεγε ο Μπέρτολντ Μπρεχτ.
Διαφωνείτε κ.Γεωργελέ;

Ώρες φωτοσύνθεσης Τις μέρες

Ώρες φωτοσύνθεσης

Τις μέρες που διανύουμε, αυτές που μας δείχνουν πως η άνοιξη είναι κοντά, η φύση σαν να θέλει κάτι να μας πει. Κάθε άνοιξη εφευρίσκει πάλι τον εαυτό της, επαναπροσδιορίζει και ανακαινίζεται έπειτα από τρείς εποχές που την αλλοιώνουν. Κάθε άνοιξη επιστρέφει στην κανονική της μορφή, βρίσκει το τρόπο να βρει πάλι τον εαυτό της και έτσι συνεχίζει να κινείται αέναα στο χρόνο. Εμείς, μέρος της, θα μπορούσαμε να περπατήσουμε στον ίδιο δρόμο. Αυτόν της αυτοκριτικής , του επαναπροσδιορισμού των στόχων μας. Να εξετάσουμε αν στην αφετηρία μας θέλαμε εδώ να φτάσουμε. Πόσο είμαστε ικανοποιημένοι από τον εαυτό μας και τους γύρω μας. Κατά πόσο αλλάξαμε στην διαδρομή. Την περίοδο αυτή όλοι αντιλαμβανόμαστε πως η μέρα μεγαλώνει. Πως μας δίνονται μερικές ώρες επιπλέον στο φως. Αυτό που διαφοροποιεί εμάς από τη φύση είναι πως αυτή χρησιμοποιεί ωφελιμιστικά αυτές τις ώρες. Ώρες φωτοσύνθεσης. Μεγαλώνει, ωριμάζει, ομορφαίνει τις ώρες αυτές.
Λέει κάπου ο Ελύτης ‘’Εκεί που κατοικούν οι Θεοί κι οι πιο ανεπαίσθητες αποκλίσεις αποκτούν τεράστιες διαστάσεις και δείχνουν πόσο βάρος έχει και στις πράξεις μας

και στο νου μας ‘κείνο που θεωρούσαμε ασήμαντο. Ίσως – δεν είναι παράξενο – οι μεγάλες και συνεχείς αποτυχίες μας εκεί να οφείλονται. Σ’ αυτή τη παράληψη. ‘’ Όλοι μας σχεδόν, αυτές τις ώρες στο φώς τις θεωρούμε ασήμαντες, ανούσιες. Αυτή η παράλειψη που λέει και ο ποιητής ίσως αν αξιοποιηθεί σωστά γίνει το γιατρικό μας ίσως και η ευτυχία μας.
Φώς είναι το αίτιο που διεγείρει το αισθητήριο της όρασης , η φωτεινή ακτινοβολία που καθιστά τα αντικείμενα ορατά. Υπό το φώς έχουμε τη δυνατότητα να αντικρύσουμε τις αδυναμίες μας, τα μειονεκτήματα, τα ψεγάδια μας. Ας αξιοποιήσουμε αυτές τις ώρες ψάχνοντας για τις αδυναμίες μας, τις αξίες μας επίσης μπορούμε να δούμε και τι είναι αυτό που μας κάνει δυνατούς, αισιόδοξους, καλύτερους.
Ένας συγγραφέας λέει κάπου ’’ αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο , αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και τη ψυχή μου’’. Γιατί όμως να φτάσουμε σ’ αυτή την ύστατη ώρα και δεν ξεκινάμε από αυτή την άνοιξη;
Η φύση βρήκε τον τρόπο και ανακαινίζεται. Εσύ πως θα αξιοποιήσεις λίγες ακόμη ώρες στο φώς;

Ώρες φωτοσύνθεσης Τις μέρες

Ώρες φωτοσύνθεσης

Τις μέρες που διανύουμε, αυτές που μας δείχνουν πως η άνοιξη είναι κοντά, η φύση σαν να θέλει κάτι να μας πει. Κάθε άνοιξη εφευρίσκει πάλι τον εαυτό της, επαναπροσδιορίζει και ανακαινίζεται έπειτα από τρείς εποχές που την αλλοιώνουν. Κάθε άνοιξη επιστρέφει στην κανονική της μορφή, βρίσκει το τρόπο να βρει πάλι τον εαυτό της και έτσι συνεχίζει να κινείται αέναα στο χρόνο. Εμείς, μέρος της, θα μπορούσαμε να περπατήσουμε στον ίδιο δρόμο. Αυτόν της αυτοκριτικής , του επαναπροσδιορισμού των στόχων μας. Να εξετάσουμε αν στην αφετηρία μας θέλαμε εδώ να φτάσουμε. Πόσο είμαστε ικανοποιημένοι από τον εαυτό μας και τους γύρω μας. Κατά πόσο αλλάξαμε στην διαδρομή. Την περίοδο αυτή όλοι αντιλαμβανόμαστε πως η μέρα μεγαλώνει. Πως μας δίνονται μερικές ώρες επιπλέον στο φως. Αυτό που διαφοροποιεί εμάς από τη φύση είναι πως αυτή χρησιμοποιεί ωφελιμιστικά αυτές τις ώρες. Ώρες φωτοσύνθεσης. Μεγαλώνει, ωριμάζει, ομορφαίνει τις ώρες αυτές.
Λέει κάπου ο Ελύτης ‘’Εκεί που κατοικούν οι Θεοί κι οι πιο ανεπαίσθητες αποκλίσεις αποκτούν τεράστιες διαστάσεις και δείχνουν πόσο βάρος έχει και στις πράξεις μας

και στο νου μας ‘κείνο που θεωρούσαμε ασήμαντο. Ίσως – δεν είναι παράξενο – οι μεγάλες και συνεχείς αποτυχίες μας εκεί να οφείλονται. Σ’ αυτή τη παράληψη. ‘’ Όλοι μας σχεδόν, αυτές τις ώρες στο φώς τις θεωρούμε ασήμαντες, ανούσιες. Αυτή η παράλειψη που λέει και ο ποιητής ίσως αν αξιοποιηθεί σωστά γίνει το γιατρικό μας ίσως και η ευτυχία μας.
Φώς είναι το αίτιο που διεγείρει το αισθητήριο της όρασης , η φωτεινή ακτινοβολία που καθιστά τα αντικείμενα ορατά. Υπό το φώς έχουμε τη δυνατότητα να αντικρύσουμε τις αδυναμίες μας, τα μειονεκτήματα, τα ψεγάδια μας. Ας αξιοποιήσουμε αυτές τις ώρες ψάχνοντας για τις αδυναμίες μας, τις αξίες μας επίσης μπορούμε να δούμε και τι είναι αυτό που μας κάνει δυνατούς, αισιόδοξους, καλύτερους.
Ένας συγγραφέας λέει κάπου ’’ αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο , αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και τη ψυχή μου’’. Γιατί όμως να φτάσουμε σ’ αυτή την ύστατη ώρα και δεν ξεκινάμε από αυτή την άνοιξη;
Η φύση βρήκε τον τρόπο και ανακαινίζεται. Εσύ πως θα αξιοποιήσεις λίγες ακόμη ώρες στο φώς;

Ώρες φωτοσύνθεσης Τις μέρες

Ώρες φωτοσύνθεσης

Τις μέρες που διανύουμε, αυτές που μας δείχνουν πως η άνοιξη είναι κοντά, η φύση σαν να θέλει κάτι να μας πει. Κάθε άνοιξη εφευρίσκει πάλι τον εαυτό της, επαναπροσδιορίζει και ανακαινίζεται έπειτα από τρείς εποχές που την αλλοιώνουν. Κάθε άνοιξη επιστρέφει στην κανονική της μορφή, βρίσκει το τρόπο να βρει πάλι τον εαυτό της και έτσι συνεχίζει να κινείται αέναα στο χρόνο. Εμείς, μέρος της, θα μπορούσαμε να περπατήσουμε στον ίδιο δρόμο. Αυτόν της αυτοκριτικής , του επαναπροσδιορισμού των στόχων μας. Να εξετάσουμε αν στην αφετηρία μας θέλαμε εδώ να φτάσουμε. Πόσο είμαστε ικανοποιημένοι από τον εαυτό μας και τους γύρω μας. Κατά πόσο αλλάξαμε στην διαδρομή. Την περίοδο αυτή όλοι αντιλαμβανόμαστε πως η μέρα μεγαλώνει. Πως μας δίνονται μερικές ώρες επιπλέον στο φως. Αυτό που διαφοροποιεί εμάς από τη φύση είναι πως αυτή χρησιμοποιεί ωφελιμιστικά αυτές τις ώρες. Ώρες φωτοσύνθεσης. Μεγαλώνει, ωριμάζει, ομορφαίνει τις ώρες αυτές.
Λέει κάπου ο Ελύτης ‘’Εκεί που κατοικούν οι Θεοί κι οι πιο ανεπαίσθητες αποκλίσεις αποκτούν τεράστιες διαστάσεις και δείχνουν πόσο βάρος έχει και στις πράξεις μας

και στο νου μας ‘κείνο που θεωρούσαμε ασήμαντο. Ίσως – δεν είναι παράξενο – οι μεγάλες και συνεχείς αποτυχίες μας εκεί να οφείλονται. Σ’ αυτή τη παράληψη. ‘’ Όλοι μας σχεδόν, αυτές τις ώρες στο φώς τις θεωρούμε ασήμαντες, ανούσιες. Αυτή η παράλειψη που λέει και ο ποιητής ίσως αν αξιοποιηθεί σωστά γίνει το γιατρικό μας ίσως και η ευτυχία μας.
Φώς είναι το αίτιο που διεγείρει το αισθητήριο της όρασης , η φωτεινή ακτινοβολία που καθιστά τα αντικείμενα ορατά. Υπό το φώς έχουμε τη δυνατότητα να αντικρύσουμε τις αδυναμίες μας, τα μειονεκτήματα, τα ψεγάδια μας. Ας αξιοποιήσουμε αυτές τις ώρες ψάχνοντας για τις αδυναμίες μας, τις αξίες μας επίσης μπορούμε να δούμε και τι είναι αυτό που μας κάνει δυνατούς, αισιόδοξους, καλύτερους.
Ένας συγγραφέας λέει κάπου ’’ αν ο Θεός μου δώριζε ένα κομμάτι ζωή, θα ντυνόμουν λιτά, θα ξάπλωνα μπρούμυτα στον ήλιο , αφήνοντας ακάλυπτο όχι μόνο το σώμα αλλά και τη ψυχή μου’’. Γιατί όμως να φτάσουμε σ’ αυτή την ύστατη ώρα και δεν ξεκινάμε από αυτή την άνοιξη;
Η φύση βρήκε τον τρόπο και ανακαινίζεται. Εσύ πως θα αξιοποιήσεις λίγες ακόμη ώρες στο φώς;

Το καλύτερο πλακατ στις

Το καλύτερο πλακατ στις πορειες της προηγούμενης εβδομάδας:
ΔΕΝ ΕΚΛΕΨΑ
ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΨΗΦΙΣΑ
ΔΕΝ ΠΛΗΡΩΝΩ

Κυριε Γεωργελε, Πραγματικα με

Κυριε Γεωργελε,

Πραγματικα με λυπει το εντιτο αυτου του τευχους!!σας διαβαζω τοσα χρονια αλλα πρωτη φορα γραφετε τετοια πραγματα!!!!Οπως εγραψε και καποιος σχολιαστης προηγουμενως πως ειναι δυνατον να τσουβαλιαζετε ετσι τους παντες???Ειλικρινα λυπουμε για την εκτιμηση που ειχα σε αυτη την στηλη.Δεν ειμαιοπαδος κανενος κομματος και μαλιστα ζω στο εξωτερικο σε μια χωρα εντελως διαφορετικη απο τη νοοτροπια την ελληνικη.Στη Δανια.Αυτο με κανει να βλεπω ολα τα αρνητικα μας, αλλα οχι να γενικοποιω και να μονομερω εναντιον της Ελλαδας.Αναρωτιεμαι αν διαβαζετε καθολου αλλα εντυπα (και δεν σας ερωτω ειρωνικα)...ειναι δυνατον να μην βλεπετε οτι υπαρχει εκμεταλλευση της ολης ιστοριας με ξενα και ελληνικα κινητρα???Ειναι δυνατον να μην μπορειτε να διαχωρισετε το ποσοστο ευθυνης σε αυτην την κατασταση?Οταν πανε οι εγκληματιες στο δικαστηριο δεν τους επιβαλλεται ανεξαιρετως η ιδια ποινη αλλα αναλογα με τα πεπραγμενα εγκληματα....αλλα εσεις σημερα αποφασισατε να καθησετε στο εδωλειο ολο τον ελληνικο λαο και να μας φορτωσετε με τις ιδιες ενοχες και ποινες!Ωστοσο τελικα δεν εκτιουμε ολοι την ιδια ποινη γιατι μερικοι μερικοι εχουν καλυτερους δικηγορους!
Εχω μεινει ανευ επιχειρηματων απο το σοκ του να διαβαζω, πως γραφει ετσι, ενας ανθρωπος που εχαιρε της εκτιμησης μου....
Εννοειται πως ολοι φερουμε μια καποιου βαθμου ευθυνη αλλα να τα βλεπετε τοσο μονομερως τα πραγματα...μπα δεν το πιστευω...καπου το χετε βρωμισμενο το χερακι σας...δεν γινεται να πιστευετε αν οντως διαβαζετε και ψαχνεστε οτι τα μετρα αυτα ειναι ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΤΙΚΑ...Σας οικτιρω και κυριως εμενα που σας εκρινα διαφορετικα...

Μαζί με τα ξερά καίγονται και

Μαζί με τα ξερά καίγονται και τα χλωρά, λέει η σοφή παροιμία. Όσο για τα χλωρά... ας πρόσεχαν να μην ήταν μαζί με τα χλωρά, ή να τα είχαν απομονώσει...

αφήστε ένα σχόλιο

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.