Τι γυρεύω εδώ

Το πάρτι του αιώνα.

Ανήλικοι σκέιτερς με σπασμένα κόκαλα, δικηγόροι με πολιτικά και αόρατους χαρτοφύλακες, συμμαθητές από καλά σχολεία, κορίτσια με κάλτσες μέχρι το γόνατο, ηλιοκαμένοι σέρφερ του Δεκέμβρη που μόλις επέστρεψαν από Ταϊλάνδη (έβγαλε κύμα), υπέρβαρες drag queens, ο κόσμος που βλέπεις στο Κολωνάκι και ο κόσμος που βλέπεις στον Ταύρο, όλοι μαζί, ήπιαν φυσικούς χυμούς με 70% περιεκτικότητα αλκοόλ, τραγούδησαν «Εγώ δεν πάω Μέγαρο θα φύγω με τον παίδαρο», τα είπανε, χόρεψαν, ούρλιαξαν κι έφυγαν παραπατώντας και κατευχαριστημένοι με δώρο έναν ροζ δονητή με δύο ταχύτητες. Ήταν τα 40ά γενέθλια ενός αμετανόητου σέρφερ/γκραφιτά/πάπα της εναλλακτικής σκηνής και γιορτάστηκαν το περασμένο Σάββατο στο Gagarin, σε αυτό που θα μείνει στην ιστορία ως το πάρτι του αιώνα.