the paper >> άρθρα

Γράμματα

τεύχος: 288 - 03/02/2010 / σχόλια (0)

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

image
Γράφει η Σόνια Θεοδωρίδου Σοπράνο
image
Γράφει ο Ρενάτο Τζανέλλα, Διευθυντής του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής
image
Εξωραϊστικός Σύλλογος «Άγιος Ιωάννης» Αγίας Παρασκευής Αττικής Κύριε Διευθυντά, στο υπ...
Γράμματα 349
Έβλεπα τις φάτσες αυτών που παραβρέθηκαν στην ομιλία του Σαμαρά στο Ζάππειο
Γράμματα 346
Μια συνοικία της Αθήνας που έκλεισε τους κινηματογράφους της
Γράμματα 344
κ. Γεωργελέ. Καιρό τώρα διαβάζω τα editorial που γράφετε και πάντα χαμογελάω με ένα πικρό χαμόγελο.
Γράμματα 342
 Όλοι θυμώνουμε

Θα μάθεις κι άλλα...

Μου έκανε εντύπωση για τα επιδόματα που έπαιρναν μέχρι σήμερα οι δημόσιοι υπάλληλοι, για παράδειγμα επίδομα μεταφοράς φακέλων, και συνάμα με τσάντισε.                                                                   
- Β.Λ.
 

Η γενιά της χρυσωμένης  επιφάνειας

…και όχι η γενιά των 700 ευρώ. Έτσι θα χαρακτήριζα τη γενιά μας. Ερχόμενη σε επαφή με τυφλά παιδιά τις τελευταίες εβδομάδες, ένιωσα ντροπή για εμένα και πολλούς οικείους μου. Χρησιμοποιώντας την αφή τους, έκαναν τις μικρές ανακαλύψεις-θριάμβους τους με το χαμόγελο χαραγμένο στο πρόσωπό τους και την παιδικότητα ακόμα διατηρημένη. Το άγγιγμά τους ήταν πολύ διαφορετικό από αυτά που έχω συνηθίσει. Ήταν αληθινό, βαθύ και διεισδυτικό. Ένιωθα σαν να ψηλαφούν τις διαθέσεις μου, τις στάσεις μου, μέχρι που αναρωτήθηκα αν αγγίζοντας το μαλακό μου δέρμα αντιλαμβάνονται τα ψήγματα σκληρότητας και αναλγησίας στην ψυχή μου… και αισθάνθηκα άβολα… Η προτροπή μου, λοιπόν, είναι αντί να ταμπελοποιούμε τη γενιά μας και να τη ρεζιλεύουμε μέσω facebook και έμμεσων επαφών, να σταθούμε απέναντι στον άλλον και να τον «κοιτάξουμε» βαθιά, να τον «αγγίξουμε» αληθινά, να προσπαθήσουμε να τον κατανοήσουμε. Και, κυρίως να διαπεράσουμε τη χρυσωμένη επιφάνεια του προσωπικού μας μικρόκοσμου και να έρθουμε σε επαφή με τον εαυτό εκείνο που οι επιθυμίες του είναι όσες και οι ανάγκες του, μικρές και ουσιαστικές, εμπνευσμένες από ευγνωμοσύνη και αγάπη.                    

- Άντζελα Τ.
 

Όλα είναι εφήμερα

Οι άνθρωποι σήμερα δεν επικοινωνούν, δεν αναλώνονται ο ένας στην καθημερινότητα του άλλου κι αυτό είναι πλέον πρόβλημα της ψηφιακής εποχής. Πρώτον, διότι νομίζουμε ότι υπάρχει άφθονος χρόνος.
Δεύτερον, διότι όλα είναι εφήμερα λόγω της ταχύτητας. Κλεισμένοι στις παρωπίδες που υψώνονται σαν τείχη γύρω μας δεν βλέπουμε. Δεν καθόμαστε απλά να ΑΚΟΥΣΟΥΜΕ τον άλλον, να σιγοτραγουδήσουμε παρέα τον ίδιο στίχο, να απλώσουμε το χέρι και να τον σηκώσουμε από κάτω και να συνεχίσουμε τον ίδιο δρόμο. Νομίζουμε πως όλα διορθώνονται πατώντας το delete και το cancel. Αμ, κούνια που μας κούναγε!                                       

- Α.Φ.
 

Σχόλια με υβριστικό, ρατσιστικό, σεξιστικό ή διαφημιστικό περιεχόμενο, καθώς και σχόλια άσχετα με το θέμα του άρθρου δεν επιτρέπονται και θα σβήνονται.

τα σχόλιά σας:

αφήστε ένα σχόλιο

The content of this field is kept private and will not be shown publicly.