El Trabuco

«Η σημασία με την οποία χρησιμοποιείται η λέξη προέρχεται από μια μάρκα πούρων Αβάνας, τα trabucos, τα οποία ορισμένοι πολιτικοί συνήθιζαν να δίνουν ως αμοιβή στους πλέον ζωηρούς και «δραστήριους» οπαδούς τους ή προσφέρονταν στα πολιτικά σαλόνια σε εκείνους που πουλούσαν την ψήφο τους»

Σπανίως η Ελληνική Αστυνομία συνεργάζεται με τις ντόπιες μυστικές υπηρεσίες για την εξιχνίαση ποινικών υποθέσεων. Ακόμη σπανιότερα η ΕΥΠ δημοσιοποιεί με τόση γενναιοδωρία στοιχεία από μία έρευνα στην οποία συμμετέχει. Σπανιότατα δε η Υπηρεσία Πληροφοριών έχει να επιδείξει σε τόσο λίγο χρονικό διάστημα ένα τόσο μεγάλο έργο. Στην περίπτωση της «Σπείρας των 16» όλες αυτές οι σπάνιες συμπτώσεις κατέληξαν στη θεαματική εξάρθρωση μιας εγκληματικής οργάνωσης η οποία ενεπλάκη στην απαγωγή ενός εξέχοντος μέλους της άρχουσας ελίτ. Ήταν λοιπόν ζήτημα τιμής για την πολιτική ηγεσία ο εντοπισμός των δραστών. Ο Προκόπης Παυλόπουλος και ο Χρήστος Μαρκογιαννάκης ζώστηκαν τα φυσεκλίκια και πήραν τους γκράδες στους ώμους. «Πονάνε τα παλικάρια ωρέ» βροντοφώναξαν και ροβόλησαν στις ρούγες. Λίγα εικοσιτετράωρα μετά τις συλλήψεις, ο Μεγάλος Αρχηγός τούς ρωτούσε με παράπονο αλλά και απορία: «Καλά δεν ξέρατε ...το καταλαβαίνω. Γιατί δεν ρωτάγατε;».

Οι επίγονοι του Ντίλιγκερ

Ο Γιώργος Τρομπούκης, εργολάβος χωματουργικών έργων, είχε ήδη μία τραυματική ιστορία στο πρόσφατο παρελθόν. Τον είχαν πυροβολήσει με σκοπό να τον σκοτώσουν. Γνωρίστηκε τότε με ένα παλικάρι, κάποιον Γιώργο Αναγνωστόπουλο, από εκείνα τα παιδιά για υιοθεσία. Αυτός του έδινε πληροφορίες σχετικά με τη δραστηριότητα των κακών ανθρώπων που ενδεχομένως θα υπέγραφαν συμβόλαιο θανάτου με φωτογραφία του. Ο Τρομπούκης μπορεί να συνεργαζόταν με τον Χρήστο Καλογρίτσα σε όλα τα Δημόσια Έργα που γνωρίζει ο νεοέλληνας της μεταπολίτευσης, ή με τους άλλους μεγαλοεργολάβους που ανέλαβαν την κηδεμονία αυτής της χώρας. Μπορεί να συμμετείχε στην κατασκευή της Αττικής Οδού, στην κατασκευή του Αεροδρομίου Ελ. Βενιζέλος, στην Εγνατία. Στο Εφετείο Αθηνών, στο ΤΡΑΜ, στα μεγάλα Ολυμπιακά έργα. Ναι, ο Τρομπούκης ήταν χωμένος σε όλες τις μεγάλες εργολαβίες. Ωστόσο ο Τρομπούκης ήταν και κάτι άλλο. Έκανε φυλακή, πήγαν να τον καθαρίσουν, «ξέπλενε χρήματα» και «έσπαγε επιταγές», ήταν δανειστής και τοκογλύφος, αλλά πάνω απ’ όλα ήταν το γρανάζι της ΝΔ στο μεγαλύτερο νομό της χώρας. Στην Αιτωλοακαρνανία.

Κάποτε στην Αμφιλοχία ήταν μία δήμαρχος, η Μαρία Κυβέλη Σωτηρίου. Γαλάζιο παιδί μίας καθαρής γαλάζιας παράταξης. Ελέγχθηκε δικαστικά για μια υπεξαίρεση 60 εκ. δραχμών το 2002, όταν τα «ξόδεψε» για προμήθεια 33,3 τόνων πετρελαίου για να ζεστάνει ένα δημοτικό κατάστημα. Απαλλάχθηκε με βούλευμα... το αντίθετο θα εξέπληττε τον αφελή παρατηρητή. Στις επόμενες εκλογές ο Τρομπούκης ήταν υποψήφιος στο συνδυασμό της Σωτηρίου. Το 2004 η Σωτηρίου ήταν υποψήφια στο ευρωψηφοδέλτιο της ΝΔ ως άκρως επιτυχημένη δήμαρχος. Το 2009 ήταν στενότατη συνεργάτης του Μ. Σαλμά, υφυπουργού Υγείας της κυβέρνησης Καραμανλή, αγνώστων λοιπόν στοιχείων, πλην μιας λεπτομέρειας. Ο Τρομπούκης ήταν του περιβάλλοντός του, όπως κι ο ίδιος το ομολογεί: «Τον γνώριζα από παλιά» θα πει στην ανακρίτρια.

Υπάρχει μια φωτογραφία με τον Τρομπούκη πρώτο τραπέζι πίστα στο Μεσολλόγγι, να παρακολουθεί υπνωτισμένος την προεκλογική ομιλία του Σαλμά πριν από κάτι εβδομάδες. Ο Τρομπούκης δήλωσε στην ανακρίτρια πως κέρδιζε από τα χωματουργικά «120 με 150 χιλιάδες ευρώ μηνιαίως». Η λεπτομέρεια βρίσκεται καταγεγραμμένη στην τελευταία σελίδα της απολογίας του, λίγες αράδες πριν το τέλος. Μιλάμε για τα εξόχως «νόμιμα» κέρδη. Όχι βεβαίως για τα άλλα. Είχε λοιπόν χρήμα για να ξοδέψει. Ο «ειδικός» για τα τεκταινόμενα στη ΝΔ και κατά τεκμήριο «έγκυρη πηγή» Γ. Καρατζαφέρης δήλωσε πως ο Τρομπούκης κατασκεύασε στην Ανθούσα Αττικής μία εντυπωσιακή έπαυλη του υφυπουργού Μ. Σαλμά. Η πληροφορία του Γ. Καρατζαφέρη ελέγχεται για το βαθμό της κακίας που εμπεριέχει.

Η κουμπαριά, ο συνέταιρος και ο υφυπουργός   

Ο Τρομπούκης φέρεται να έχει συνεταιριστεί με τον Χρήστο Καλογρίτσα, τον αλήστου μνήμης εκδότη της εφημερίδας «Πρώτη», όταν το ΚΚΕ, ο Συνασπισμός και γενικώς η ελληνική Αριστερά τόλμησε το άλμα προς την κοινωνία, εκείνη την εποχή του «βρόμικου ’89». Η «Πρώτη» ήταν ΚΚΕ με ολίγη, κατά την ορολογία προπαρασκευής ενός ανδροπρεπούς καφέ. Ο Καλογρίτσας ήταν, είναι και θα είναι εργολάβος. Κανείς δεν γνωρίζει αν ήταν, είναι και θα είναι ΚΚΕ. Ο Καλογρίτσας φέρεται να έχει μία κοινή εταιρεία με τον Τρομπούκη στην Καρδίτσα, που ελέγχεται από την ΥΠΕΕ εδώ και καιρό με τη «βεβαιότητα ή την έντονη υποψία» ότι ξεπλένει μαύρο χρήμα. Αυτό τουλάχιστον διατείνεται με διακριτικότητα η νέα φυσική ηγεσία του πρώην ΣΔΟΕ. Ο Καλογρίτσας πάντρεψε έναν υφυπουργό εν ενεργεία, που δεν είναι Σαλμάς. Το όνομα του υφυπουργού το ανέφερε ο Τρομπούκης στον Βλαστό, το παλικάρι στις φυλακές Τρικάλων που, ελλείψει άλλου αρχηγού, η ΕΛΑΣ τον αναφέρει και ως αρχηγό της «Σπείρας των 16». Ο ίδιος ο Τρομπούκης υποστηρίζει πως ο Βλαστός» δεν είναι ιδιαίτερα ευφυής» και ως εκ τούτου θεωρεί αδύνατο να είχε σχεδιάσει την απαγωγή Παναγόπουλου. Αυτά για την ιστορία.

Ο υφυπουργός διαψεύδει κάθε ανάμειξή του στις σχέσεις Καλογρίτσα - Τρομπούκη - Βλαστού, ως προς το αίτημα μεταγωγής του τελευταίου στην Αλικαρνασσό της Κρήτης για περισσότερο «φρέσκο» αέρα στις φυλακές.

Ο Χρήστος Καλογρίτσας έχει τρία παιδιά, να του ζήσουν. Kαι τα τρία έχουν από 25% στην εταιρεία Δημοσκοπήσεων GPO, τη γνωστή εταιρεία που συνεργάζεται με τους δύο μεγαλύτερους εκδοτικούς-μιντιακούς οργανισμούς της χώρας. Ο Τρομπούκης, σε τηλεφωνική επικοινωνία με τον Βλαστό που υπέκλεψε η ΕΥΠ, λέει χαρακτηριστικά: «Ο Καλογρίτσας στηρίζει τον Καραμανλή με την GPO. Όλοι οι δημοσιογράφοι έκαναν το σχολείο Καλογρίτσα. Όλοι βαράνε, όλοι οι πολιτικοί βαράνε προσοχή μπροστά του». Για την ιστορία και μόνον αναφέρεται από το ρεπορτάζ και μία ακόμη λεπτομέρεια άνευ σημασίας. Διευθύνων σύμβουλος της GPO είναι ο κ. Τ. Θεοδωρικάκος, πρώην Γραμματέας της ΚΝΕ και διαχειριστής, στις δύσκολες εκείνες εποχές του 1991, της μεγάλης διάσπασης μετά το «βρόμικο ’89». Αργότερα, πολύ αργότερα, όταν στο ΠΑΣΟΚ ανέλαβε γραμματέας ο Κώστας Λαλιώτης, ο κ. Θεοδωρικάκος εμφανίστηκε με σημαντικές αρμοδιότητες στο Γραφείο Τύπου του ΠΑΣΟΚ.

Η ελίτ και το Regio de la Camora

Είναι προφανές πως η ελίτ λειτουργεί διαχρονικά. Τα μέλη της είναι διαχρονικά. Αλλάζουν τα πόστα και οι αρμοδιότητες. Το 2004 εξελέγη με τη μέθοδο των εκλογών (πάγια μέθοδος εκλογής κυβερνήσεων που δεν ανήκουν στην κατηγορία των κυβερνήσεων του Βουνού) η Νέα Δημοκρατία. Η παράταξη που εξέφραζε ιστορικά την «ασυμβίβαστη πολιτική ηθική» στη βάση των παραδόσεών της: 1958-1961-1963, «Ασπίδα», 1965, Ιουλιανά, Αποστασία κ.λπ., κ.λπ. κέρδισε τις εκλογές. Έκτοτε σε αυτήν τη χώρα επιτέλους προέκυψε μια χρηστή Διοίκηση, ιδιαίτερα σε ό,τι αφορά την Οικονομία και τη διαχείριση του δημοσίου χρήματος. Η πρώτη «Σπείρα των 3» ανέλαβε το ξέπλυμα της υπόθεσης Υποκλοπών. Ο ένας από τους τρεις, ο Θοδωρής, είναι σπίτι του, ο δεύτερος, ο Γιώργης, πηγαίνει σπίτι του. Η δεύτερη εκδοχή, «Η σπείρα των τριών κουμπάρων», ανέλαβε να ξεκαθαρίσει την υπόθεση των Καρτέλ. Η τρίτη, με επικεφαλής τον «άνθρωπο από το Κιλκίς», ίδρυσε τη «Σπείρα των Ομολόγων». Μετά έφθασε η ώρα της «Σπείρας του Εφραίμ». Τέλος, ανέλαβε δράση το εκτελεστικό όργανο της «Δεξιάς του Κυρίου», η «Σπείρα των 16». Η GPO για άγνωστους λόγους, μάλλον λόγω θερινής ραστώνης, αποφεύγει έως σήμερα, 13 Ιουλίου, να προβεί σε μετρήσεις περί «καταλληλότητας πρωθυπουργού». Η αλήθεια είναι ότι από το 2004 συνέβη μία κοσμοϊστορική αλλαγή στη χώρα των Δαναών. Ανέλαβε χρέη Διοίκησης σε επίπεδο θεσμού μία άγνωστη ως τώρα οργάνωση «αποκατάστασης τη ηθικής τάξης», γνωστή και ως «οργάνωση της Ραφήνας» ή «Στοά της Ρηγίλλης», μία παλιά ξεχασμένη ιστορία που αιφνιδίως επανήλθε στο προσκήνιο.  

 n.georgiadis1@yahoo.com