Ο Μαρξ στο Σόχο

Ένα ευφυέστατο, πνευματώδες και απολαυστικό έργο που γράφτηκε το 1999 και μιλά με απλά λόγια για την ελευθερία, την επανάσταση, την οικογένεια, τον πόλεμο, τη θρησκεία, τα παιδιά, την παγκόσμια κρίση, την μπύρα, τη θεωρία της υπεραξίας, τον Σαίξπηρ, την ηλιθιότητα των ηγετών του κόσμου, τον έρωτα, τα ψελίσματα της εκάστοτε αντιπολίτευσης, τη μουσική, τη δειλία του Τύπου, το κρασί, τον Ναπολέοντα, τη δημοκρατία, την τηλεόραση.
Ένα έργο που αποδεικνύει ότι οι θεωρίες του Μαρξ έχουν σπάσει το φράγμα του χρόνου και είναι πάντα επίκαιρες. Ένα έργο με φοβερές εντάσεις και με μια συγκινησιακή λειτουργία που πολύ συχνά ανατρέπεται από κωμικά στοιχεία. Ένα έργο που απευθύνεται και προσελκύει ανθρώπους όλων των πολιτικών τοποθετήσεων και ιδεών, δεν «ανήκει» πουθενά. Το κόμμα της παράστασης θα μπορούσαμε να πούμε ότι είναι ο «Ανθρωπισμός».
Ο Μαρξ επιστρέφει για λίγο από τον Άλλο Κόσμο μόνο για να μας αποδείξει πως οι ιδέες του δεν έχουν πεθάνει. Οι άνθρωποι με τους οποίους έζησε, αγάπησε και διαφώνησε παρελαύνουν μέσα από την παράσταση σαν να είναι παρόντες. Ο Μαρξ ομολογεί πως πάντα φοβόταν ότι κάποιοι θα ερμηνεύσουν λανθασμένα τις ιδέες του και θα φτιάξουν στο όνομά του μαύρες λίστες και εκτελεστικά αποσπάσματα.