[….Αλλά το μεγάλο βήμα μπροστά που θα μπορούσε να βγάλει το Κόμμα από την προϊστορική του κατάσταση, το είχε κάνει λίγες ώρες πριν από το θάνατό του ο Μπελογιάννης μ’ εκείνο το θανάσιμο: «Και να σκέφτεσαι ότι πάμε να πεθάνουμε για ένα λάθος!»… Όταν το είπε αυτό ο Νίκος, λίγες ώρες μας χώριζαν από το θάνατο. Ήταν ώρα που κάθε λόγος βαραίνει – κι αυτός ήταν ασήκωτος. Τον είπε απλά, με τη σιγουριά της σκέψης που ωρίμασε βασανιστικά. Λόγος ώριμος, που ακούστηκε σαν υποθήκη…
