Παράδεισος

Στη διάρκεια του τελευταίου Σαββατοκύριακου του Πατρινού Καρναβαλιού οι σχέσεις μιας σειράς ζευγαριών, αγαπημένων, αταίριαστων, προβληματικών, φανταστικών, πετάνε τις μάσκες και αποκαλύπτουν την αλήθεια τους, στην ταινία του Παναγιώτη Φαφούτη που χρησιμοποιεί απόλυτα πετυχημένα το καρναβάλι σαν τον καταλύτη για τη συναισθηματική έκρηξη των ηρώων του και μαζί σαν μια ενδιαφέρουσα αναλογία για τη φύση των ερωτικών μας μεταμφιέσεων. Χτισμένο πάνω στο δικό του εσωτερικό ρυθμό, κατορθώνει να ενώσει τις κατακερματισμένες ιστορίες του σε κάτι παραπάνω από μικρά στιγμιότυπα σχέσεων, σε μια παραβολή για τον ίδιο τον έρωτα, για τον τρόπο που μας ταλαιπωρεί, μας ανυψώνει, μας καθορίζει. Μέσα από ιστορίες που έχει η καθεμία τη δική της συναισθηματική αλήθεια, ο «Παράδεισος» μοιάζει με μια ταινία απόλυτα αναγνωρίσιμη (ακόμη κι αν δεν έχεις πάει ποτέ στο Καρναβάλι, ακόμη κι αν το αντιπαθείς) και μαζί αφοπλιστικά ειλικρινής. Με ηθοποιούς που δείχνουν να καταλαβαίνουν απόλυτα τους χαρακτήρες τους, με στιγμές που σε συγκινούν, σε κάνουν να χαμογελάσεις, σε αγγίζουν, το φιλμ δεν μοιάζει καθόλου με «δειγματολόγιο» ηρώων, σχέσεων, καταστάσεων, αλλά με μια τρυφερή ματιά σε ατελείς ανθρώπους όπως εμείς και στην ίδια τη μέθη, αλλά και τα προβλήματα του να υπάρξεις μαζί με κάποιον άλλο...