Οι περιπέτειες του Τεντέν: Το μυστικό του μονόκερου

Ο Βέλγος κομίστας Ερζέ, ο άνθρωπος που έπλασε τον Τεν-Τεν, και ο Στίβεν Σπίλμπεργκ μπορεί να μην είχαν συναντηθεί ποτέ, όμως ο πρώτος είχε δηλώσει ξεκάθαρα πριν από το θάνατό του πως ο μόνος που θα μπορούσε να μεταφέρει τις περιπέτειες του χάρτινου «παιδιού του» στο σινεμά δεν ήταν άλλος από τον Αμερικάνο σκηνοθέτη. Δεν είχε άδικο. Το «Μυστικό του μονόκερου» δεν είναι απλά μια γεμάτη δράση, ενέργεια και θέαμα ταινία, αλλά κατορθώνει να συλλάβει το πνεύμα του ήρωα του Ερζέ, την κινητήρια περιέργειά του, τη λίγο nerdy εμμονή του, την ασταμάτητη δίψα του για την επόμενη αποστολή. Και παρότι οι μέχρι τώρα απόπειρες να δημιουργηθεί ένα καινούριο υβρίδιο ανάμεσα στο σινεμά των ηθοποιών κι αυτό των κινουμένων σχεδίων με τις performance capture ταινίες του Ρόμπερτ Ζεμέκις έμοιαζαν αμήχανες και λιγάκι ανατριχιαστικές, εδώ η τεχνική εξυψώνεται σχεδόν σε τέχνη και λειτουργεί απόλυτα ταιριαστά, πλάθοντας χαρακτήρες και εικόνες που κατορθώνουν να πατάνε πετυχημένα και στους δύο κόσμους. Το αποτέλεσμα είναι συναρπαστικό. Αν πρέπει κάτι να του προσάψεις είναι ότι είναι υπερβολικά συναρπαστικό, όπως θα περίμενε κανείς από έναν τόσο ενθουσιώδη ήρωα και δύο (ας μην ξεχνάμε τη συμβολή του Πίτερ Τζάκσον) εξίσου ενθουσιώδεις δημιουργούς. Η δράση δεν σταματά ποτέ, αλλά, αντί να σε κουράζει, σε παρασύρει και σε ενθουσιάζει, σε αφήνει να κοιτάς με τα μάτια ορθάνοιχτα (συχνά και το στόμα) όχι απλά μία ακόμη ταινία, αλλά κάτι που μοιάζει με παράθυρο στην ίδια την παιδική σου ηλικία.