Αφεντικά για σκότωμα

Μην ντρέπεστε να το παραδεχτείτε, όλοι, κάποια στιγμή στην εργασιακή σας καριέρα έχετε ονειρευτεί έναν καλύτερο κόσμο, όπου το αφεντικό σας απλά δεν υφίσταται. Ακριβώς επειδή το συναίσθημα που αποτελεί την κινητήρια ιδέα πίσω από την ταινία του Σεθ Γκόρντον είναι τόσο... πανανθρώπινο, το φιλμ έχει εξαρχής ένα απόλυτα ελκυστικό δόλωμα στο αγκίστρι του. Το ότι η εκτέλεσή του είναι εξίσου πετυχημένη, βιτριολικά μισανθρωπική, αλλά και τρυφερά αθώα, είναι αυτό που κάνει το φιλμ να κυλά τόσο γοητευτικά ακόμη κι αν στο κέντρο του τοποθετεί μόνο τη χειρότερη πλευρά των κατά τα άλλα συμπαθητικών ηρώων του. Τρεις κολλητοί που ο καθένας υποφέρει από το αφεντικό του αποφασίζουν να ανταλλάξουν φόνους (ναι, όπως στον «Άγνωστο του Εξπρές», αλλά όχι όπως στο «Πέτα τη μαμά από το τρένο»), προκειμένου να απαλλαγούν από αυτά. Φυσικά ακόμη και τα πιο τέλεια σχέδια είναι καταδικασμένα να αποτύχουν, πόσο μάλλον όταν δεν είναι και τόσο τέλεια εξαρχής. Κι αν σχεδόν τίποτα δεν πάει σωστά στο δολοφονικό πλάνο των ηρώων, σχεδόν όλα τα υπόλοιπα δουλεύουν ρολόι σε αυτή την εξαιρετικά διασκεδαστική μαύρη κωμωδία. Μια σειρά σπουδαίοι κωμικοί κατεβάζουν τους τόνους για να γίνουν ακόμη πιο αποτελεσματικοί στους ρόλους των υπαλλήλων, τρεις αληθινοί σταρ σπρώχνουν την εικόνα τους σε απολαυστικά άκρα, προκειμένου να υποδυθούν τα απαίσια αφεντικά τους. Το έξυπνο σενάριο προσφέρει ατάκες, αστείες στιγμές και χαριτωμένα ενοχλητικές λεπτομέρειες και ο Σεθ Γκόρντον, φορμαρισμένος σε μερικές από τις καλύτερες κωμικές τηλεοπτικές σειρές, χρονομετρά την εκτέλεση στο σωστό timing. H συνταγή δεν είναι καινούργια, τα υλικά είναι όμως φρέσκα, το χιούμορ σαρδόνιο και τα γέλια άφθονα. Μερικές φορές αυτό μπορεί να είναι ακριβώς ό,τι χρειάζεστε.