Ο Κέιβ διαθέτει χιούμορ και δη μαύρο, κι είναι ακριβώς το χιούμορ κι ο αυτοσαρκασμός του Αυστραλού τραγουδοποιού που σώζει τούτο το μυθιστόρημα από τα κλισέ της σχολής των «καταραμένων».
