23/05/2012 - 14:03
Να ξαναγράψω τα ίδια μαγαζιά που έγραφα τέτοια μέρα πριν δύο χρόνια ή θα γίνουμε ρόμπα οικογενειακώς επειδή έχουνε κλείσει/μετακομίσει στη Βουλγαρία/Κροατία; Να μη γράψω μαγαζιά;
14/05/2012 - 16:29
Για να διασχίσεις τη μισή Αθήνα με ψηλά τακούνια χρειάζεσαι θάρρος, πρόθυμο σύντροφο ή ραδιοταξί να έρχεται να σε μαζεύει όταν σαβουριάζεσαι, γερά κόκαλα από τη μάνα σου και πολλά παπούτσια. Δεν είναι εύκολο το πολεμικό ρεπορτάζ, τι νομίζατε...
13/05/2012 - 16:50
…Περνάει η ζωή μας τελικά από τη μία καψούρα στην άλλη χωρίς να το καταλάβουμε: Πλάκα έχει, αρκεί να μη ζοριζόμαστε πάρα πολύ… ή να μη μας φεύγει η διάθεση για καινούργιες καψούρες.
09/05/2012 - 15:37
Αλλά πάλι καλά που είμαστε έξω, όπως έχουμε ξαναπεί
25/04/2012 - 14:48
Μου έστειλαν ένα chain mail που λέει «νέος στην καρδιά - όχι και τόσο νέος σε άλλα σημεία».
11/04/2012 - 14:23
...θα σωθεί η Ελλάδα - δηλαδή έτσι έχουμε μάθει να σκεφτόμαστε
21/03/2012 - 14:04
Με άλλα λόγια (να αγαπιόμαστε)… η ζωή είναι καλή.
07/03/2012 - 16:50
Μέσα στη φρικο-κρίση ποιος ασχολείται με τις γυναίκες;
29/02/2012 - 17:02
ΣΟΥΑΧΙΛΙ
«…και με υγρολιπίδια στη βάση της δερμίδας». Ό,τι καταλάβατε, κατάλαβα.
Θέλεις μια κρέμα να σιάξει τη φάτσα σου, να σε σιδερώσει και να σε κάνει σαν την οποιαδήποτε 20χρονη σιχαμένη μοντέλα που δεν θέλεις να θυμάσαι. Διαβάζεις τα διαφημιστικά και κόβεσαι. Κρέμα ζήτησες,όχι ολόκληρο το Ινστιτούτο Παστέρ! Πόσο μάλλον, τη ΝΑΣΑ...
22/02/2012 - 13:26
Θα έχετε παρατηρήσει (με απελπισία) ότι η στήλη σκάει μύτη πλέον κάθε 15 μέρες
08/02/2012 - 14:45
Η φράση «να φύγουμε από δω» είναι το μοτίβο, αν όχι του μέσου Αθηναίου, σίγουρα του μέσου ταξιτζή
05/02/2012 - 16:24
Μα πόσα νούμερα κυκλοφορούν εκεί έξω
18/01/2012 - 17:13
Κάθε χρόνο λέμε τα ίδια – τι θα κόψουμε (τσιγάρα κ.λπ.), τι θ’ αρχίσουμε (πιλάτες κ.λπ.)
20/12/2011 - 16:28
Είναι το τελευταίο κομμάτι του Δεκέμβρη που θέλεις-δε θέλεις βγάζεις την κατάθλιψη μια στιγμή στο μπαλκόνι να ξεθυμάνει
14/12/2011 - 15:54
Όπου και να πας η Ελλάδα σε αρπάζει από τα μούτρα τελευταία, σαν γκόμενος που σ’ έχει σκυλοβαρεθεί αλλά δεν ξεκουνιέται κιόλας
30/11/2011 - 15:25
Πριν φωνάξει κανείς «της αυτής σου το χαβά», να σημειώσουμε ότι όντως οι μέρες που περνάμε είναι ψιλο-άθλιες
09/11/2011 - 15:29
Μέρες και νύχτες όλο και πιο σουρεαλιστικές: τίποτα δεν βγάζει νόημα
02/11/2011 - 14:15
…γίνεται γύρω μας παντού: κανένας δεν είναι αυτό που ήτανε (αν χαρακτηριζόταν από τη δουλειά του και πια δεν έχει δουλειά, ας πούμε).
18/10/2011 - 14:14
Ε, ναι. «Στεναχώρια» ήθελα να γράψω, αλλά για να μη σας φρουμάξω και αλλάξετε φύλλο
05/10/2011 - 14:18
…Κολλητά με το «πάλης ξεκίνημα», αλλά χωρίς να έχει μεσολαβήσει πραξικόπημα: το «φτου κι απ’ την αρχή» είναι μεγάλη υπόθεση. Αλλά από πού να αρχίσεις, ο ανεπάγγελτος επαγγελματίας; Από το ήμαρτον;
